Atos 17
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen Pol Sailas kalpe mɨhöŋ daun kub Pilipai arö gɨmil, ammil daun kub Ampipolis amjaklö. Ampipolis arö gɨmil, am daun kub Apolonia amjaklö. Pen Apolonia arö gɨmil, am daun kub Desalonaika amjakmil nɨŋlö, Juda magum gep ram ap mɨdeia.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Nɨŋmil, Pol pör gɨmɨdöp rö, Juda God nɨp sabe gep ñɨn mɨhau nɨgaŋ, nɨbi bɨ gau aip Juda magum gep ram raul mɨgan u amöm, kalɨp aip manö hag amɨl apɨl ga.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 God Manö iƚ u kalɨp hag ñɨ aij göm, God manö hagep bɨ gau hadame gau, Mesaia u ilön kub udöm umöm kauyaŋ uraknab a gɨla manö anɨbu hag ñɨ aij göm, “Mesaia u Jisas, bɨ kalöp hagabin i,” a ga.
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Pol anɨg hagö, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋö hagöp, a göm, manö haga rö nöp nɨŋ udöm, Pol Sailas kɨd u arla. Nɨbi hib halö iru nöp abe, Grik nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udla iru nöp abe, Pol haga manö anɨbu nɨŋ udla.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Pol Sailas manö haglö nɨbi bɨ iru nöp nɨŋ udeila u, Juda bɨ gau rɨmnap nɨŋlö, mulu lugö, bɨ naij yɨharɨŋ daun adan aŋ au mɨdeila gau rɨmnap udlö, kale pen am nɨbi bɨ iru nöp dap löm, manö pi pug kub yabɨƚ gɨla. “Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ uƚhai nɨŋun, nɨbi bɨ gai i kalɨp ñɨno, bɨ mɨhau al pak lɨlaŋ,” a göm, am Jeson ram u urön gɨgabö göm uƚhai wasö nɨŋla.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Uƚhai wasö nɨŋöm, Jeson nɨp udöm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap halö udöm, dam gapman bɨ kub mɨdeila au amöm, manö kub hagla. Manö kub hagöm hagla, “Pol Sailas bɨ mɨhau ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ajmil haglö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö manö pen pen manö hauƚ gɨpal. Pen mɨñi ap mɨdpil ram mɨnöŋ hon i.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Kale gapman bɨ kub hon Sisa manö nɨpe rɨb juöm, kiŋ hon ke ap mɨdöp, a göm, bɨ Kiŋ anɨbu Jisas a gɨpal. Pen bɨ Jeson i, bɨ anɨb mɨhau kalɨp dam ram nɨpe u lö han mɨdajɨl,” a gɨla.
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Anɨg hageila, nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdeila gau abe, daun gapman bɨ kub gau abe nɨŋöm, manö hauƚ kub yabɨƚ gɨla.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Manö hauƚ kub yabɨƚ göm, Jeson nɨp mani rɨmnap udöm, nɨbi bɨ nɨp aip daula gau mani rɨmnap udöm, hagla, “Hainö manö anɨbu kuöyaŋ gɨnabim u, mani kale anɨbi böŋ nöp udnabun,” a gɨla. Anɨg hagöm, kalɨp hag höŋ yula.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Sɨbön ga magö u nöp, nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udla gau Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ dam yulö, daun kub Beria arlö. Beria amjakmil, Juda magum gep ram u arlö.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 Ammil, Jisas manö aij u hag ñɨlö, Juda nɨbi bɨ Beria mɨdeila gau, nɨbi bɨ Desalonaika mɨdeila gau rö wasö; manö kalɨp mɨhöŋ u nɨŋlö, aij gö nɨŋöl gɨ, “Pol nɨŋö hagab aka?” göm, God Manö u ñɨn añɨ añɨ pör pör amgö lɨ nɨŋ aij gɨmɨdal.
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Pen Juda magum gep ram anɨbu nɨbi bɨ aula gau iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla. Grik nɨbi hib mɨdeia gau u rö nöp, iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla. Grik bɨ u rö nöp, iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Pen Pol am Beria nɨbi bɨ kalɨp God Manö hag ñab, a gɨlö, Juda nɨbi bɨ Desalonaika mɨdmɨdal gau manö anɨbu nɨŋlö, mulu lugö, apöm, Beria nɨbi bɨ kalɨp manö neb neb gɨlö, kal junɨg geila.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, Pol nɨp dam yulö, ñɨg solwara goƚ gau ara. Pen Sailas Dimodi bɨ mɨhau Beria au mɨdailö.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pen bɨ rɨmnap Pol nɨp dam daun kub Adens yuöm, ado gɨ arnɨg geila nɨŋöm Pol kalɨp haga, “Sailas Dimodi kalɨp mɨhöŋ hagpe, yɨŋɨd auɨl,” a ga.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Pol nɨpe Sailas Dimodi kalɨp mɨhöŋ daun kub Adens au abad mɨdöl gɨ nɨŋa, nɨbi bɨ anɨb gau god piral kale sabe gɨmɨdal nan gau, iru yabɨƚ nöp mɨdeia. Nɨpe nɨŋö, hibur nɨp u naij yabɨƚ ga.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Anɨg gö, Juda magum gep ram u amöm, Juda nɨbi bɨ gau rɨmnap abe, Grik nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udla rɨmnap abe, kalɨp aip manö hag amɨl apɨl gɨmɨdöp. Pen ñɨn añɨ añɨ pör pör manö hagep kuö au amöm, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, kalɨp aip u rö nöp manö hag amɨl apɨl gɨmɨdöp.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Daun kub Adens anɨbu, nɨbi bɨ gasɨ adö ke ke nɨŋla gau, hib ke ke hagöm, rɨmnap Epikorian nɨbi bɨ a gɨla, rɨmnap Sɨdowɨk nɨbi bɨ a gɨla. Ñɨn ap, Pol nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp Jisas umöm uraka manö aij u hagö, Epikorian bɨ gasɨ aij nɨŋeb rɨmnap, Sɨdowɨk bɨ gasɨ aij nɨŋeb rɨmnap, Pol manö haga u nɨŋöm, nɨp aip hag amɨl apɨl göm, rɨmnap hagla, “Bɨ manö hib ñɨg löp manö u nɨhön manö hagnɨg gab?” ö gɨla. Pen rɨmnap hagla, “Nɨbi bɨ mɨlö gau sabe gɨpal god kale gau rö nöp hagab,” a gɨla.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 — ausente —
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 — ausente —
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Pen nɨbi bɨ Adens nɨbö gau abe, nɨbi bɨ ke gau nɨbö apöm Adens mɨdeila gau abe, manö gɨsön nɨbö rɨmnap nɨŋun hag mɨdaiun, a göm, gasɨ u nöp nɨŋmɨdal.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Pol pen nɨpe kansol kai mɨdeila aŋ au uraköm haga, “Kale Adens nɨbi bɨ. Yad nɨŋbin kale kƚö yabɨƚ gɨmim, nan rɨmnap sabe gun, a gɨmim, gasɨ u nɨŋbim.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Yad gai i ajem nɨŋbin, kale kabö ana ke ke gɨ lɨmim, nan ke ke sabe gɨpim rö, hib u adö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkpe. Pen kabö bɨd nan sabe gɨ ñeb ap gɨ lɨbe u, hib u kalɨ kƚiñ rɨkpe, ‘Bɨ sabe gɨpal nɨŋagpun u, kabö ana nɨpe me i,’ a gɨpe. Manö nɨŋagpun, a gɨmim, kalɨ kƚiñ rɨkpe anɨbu, mɨñi kalöp manö iƚ u hagnɨg gabin.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 “God mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp gau magöŋhalö gɨ löm ga u, nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ. Kumi kabö adö laŋ abe, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, Bɨ Kub mɨdöm abad mɨdöp. Nɨbi bɨ gau God sabe gep ram ñɨmagö kale gɨ lɨlö, nɨpe ap ram aŋ anɨb gau mɨdagnab, wasö.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Nɨpe hanɨp gɨ löm, ake bad u yuö, ake löl gɨ mɨdpun. Nan hon gau magöŋhalö nɨpe nöp ñöb. Nɨpe Bɨ kƚö naij anɨbu, hon ñɨmagö hon nan aij ap gun nɨp ñun rö lagöp.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Nɨpe bɨ añɨ ap nöp, Adam nɨp gɨ lö, Adam nɨpe pen rɨk damöm, rɨk dam dapɨl gɨlö, mɨñi nɨbi bɨ ke ke gau mɨnöŋ naböŋ iƚ i rɨgoŋ rɨgoŋ magöŋhalö gau mɨdpun. Pen God nɨpe nöp nöd gasɨ nɨŋöm gaia me, nɨbi bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ ap ap mɨdöm, mɨd damöm, hainö nɨpe ke haga ñɨn u, nɨbi bɨ gau nɨbö rɨmnap ap ka kale anɨbu udpal.
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 God nɨpe ke gasɨ nɨŋöm gab u, ñɨn rɨmnap uɫham mɨdöm, yɨp uƚhai nɨŋöm, ud rɨrɨkoƚ göl gɨ gɨ, yɨp uƚhai nɨŋ udöl, a göm, gab. Pen nɨp nɨŋ udnɨg geinaböl u, nɨpe hon magöŋhalö mɨlö gau mɨdagöp. Hon aip mɨdöp i.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 Ñɨmagö adö nɨpe u me, hon mɨdpun. Pen bɨ manö kalɨ kƚiñ rɨkep kale ke rɨmnap, ‘Hon abe ñɨ pai nɨpe mɨdpun,’ a gɨpal u, nɨŋö hagpal.
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 “Pen hon God ñɨ pai nɨpe mɨdpun rö, gol, silpa, kabö gau udun, gasɨ hon ke nɨŋun, ñɨmagö hon ke nan rɨmnap ana gɨ lun, sabe gagun.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Nöd God manö aij nɨpe nɨŋagmɨdal rö, kalɨp manö kub hagaga. Pen uri nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö kalɨp hagab, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gim,’ a gab.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Hainö nɨpe ke nöp nɨŋöb ñɨn u, Bɨ nɨpe hag la u nɨp yuö apöm, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal magöŋhalö manö kub hagöm, nɨme lɨnab. Hon nɨŋbun, Bɨ manö kub hagnab anɨbu, nɨp al pak lɨlö umö, God gö kauyaŋ uraka. Anɨg ga u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋöm, manö kub hagnab haga u, waiö nöp haga u nɨŋlaŋ a göm ga,” a ga.
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Pol, bɨ ap umöm uraköp manö hagajɨp u nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau rɨmnap hag mɨhol gɨla; pen rɨmnap hagla, “Ñɨn rɨmnap halö manö anɨbu kauyaŋ hagaimön nɨŋun,” a gɨla.
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, Pol kansol kai mɨdeila gau kalɨp arɨk ara.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Pen daun kub Adens anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap Pol manö nɨp u udöm, Jisas nɨp nɨŋ udla. Nɨbi bɨ anɨb gau me, bɨ ap hib nɨpe u Dionisias. Nɨpe bɨ kub kansol kub kale ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö bɨ ap. Nɨbi ap hib nɨpe u Damaris. Pen nɨbi bɨ rɨmnap halö abe Jisas nɨp nɨŋ udla.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.