Atos 17

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pen Pol Sailas kalpe mɨhöŋ daun kub Pilipai arö gɨmil, ammil daun kub Ampipolis amjaklö. Ampipolis arö gɨmil, am daun kub Apolonia amjaklö. Pen Apolonia arö gɨmil, am daun kub Desalonaika amjakmil nɨŋlö, Juda magum gep ram ap mɨdeia.
1 E, passando por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Nɨŋmil, Pol pör gɨmɨdöp rö, Juda God nɨp sabe gep ñɨn mɨhau nɨgaŋ, nɨbi bɨ gau aip Juda magum gep ram raul mɨgan u amöm, kalɨp aip manö hag amɨl apɨl ga.
2 E Paulo, como tinha por costume, foi ter com eles e, por três sábados, disputou com eles sobre as Escrituras,
3 God Manö iƚ u kalɨp hag ñɨ aij göm, God manö hagep bɨ gau hadame gau, Mesaia u ilön kub udöm umöm kauyaŋ uraknab a gɨla manö anɨbu hag ñɨ aij göm, “Mesaia u Jisas, bɨ kalöp hagabin i,” a ga.
3 expondo e demonstrando que convinha que o Cristo padecesse e ressuscitasse dos mortos. E este Jesus, que vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 Pol anɨg hagö, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋö hagöp, a göm, manö haga rö nöp nɨŋ udöm, Pol Sailas kɨd u arla. Nɨbi hib halö iru nöp abe, Grik nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udla iru nöp abe, Pol haga manö anɨbu nɨŋ udla.
4 E alguns deles creram e ajuntaram-se com Paulo e Silas; e também uma grande multidão de gregos religiosos e não poucas mulheres distintas.
5 Pol Sailas manö haglö nɨbi bɨ iru nöp nɨŋ udeila u, Juda bɨ gau rɨmnap nɨŋlö, mulu lugö, bɨ naij yɨharɨŋ daun adan aŋ au mɨdeila gau rɨmnap udlö, kale pen am nɨbi bɨ iru nöp dap löm, manö pi pug kub yabɨƚ gɨla. “Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ uƚhai nɨŋun, nɨbi bɨ gai i kalɨp ñɨno, bɨ mɨhau al pak lɨlaŋ,” a göm, am Jeson ram u urön gɨgabö göm uƚhai wasö nɨŋla.
5 Mas os judeus desobedientes, movidos de inveja, tomaram consigo alguns homens perversos dentre os vadios, e, ajuntando o povo, alvoroçaram a cidade, e, assaltando a casa de Jasom, procuravam tirá-los para junto do povo.
6 Uƚhai wasö nɨŋöm, Jeson nɨp udöm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap halö udöm, dam gapman bɨ kub mɨdeila au amöm, manö kub hagla. Manö kub hagöm hagla, “Pol Sailas bɨ mɨhau ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ajmil haglö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö manö pen pen manö hauƚ gɨpal. Pen mɨñi ap mɨdpil ram mɨnöŋ hon i.
6 Porém, não os achando, trouxeram Jasom e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm alvoroçado o mundo chegaram também aqui,
7 Kale gapman bɨ kub hon Sisa manö nɨpe rɨb juöm, kiŋ hon ke ap mɨdöp, a göm, bɨ Kiŋ anɨbu Jisas a gɨpal. Pen bɨ Jeson i, bɨ anɨb mɨhau kalɨp dam ram nɨpe u lö han mɨdajɨl,” a gɨla.
7 os quais Jasom recolheu. Todos estes procedem contra os decretos de César, dizendo que há outro rei, Jesus.
8 Anɨg hageila, nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdeila gau abe, daun gapman bɨ kub gau abe nɨŋöm, manö hauƚ kub yabɨƚ gɨla.
8 E alvoroçaram a multidão e os principais da cidade, que ouviram estas coisas.
9 Manö hauƚ kub yabɨƚ göm, Jeson nɨp mani rɨmnap udöm, nɨbi bɨ nɨp aip daula gau mani rɨmnap udöm, hagla, “Hainö manö anɨbu kuöyaŋ gɨnabim u, mani kale anɨbi böŋ nöp udnabun,” a gɨla. Anɨg hagöm, kalɨp hag höŋ yula.
9 Tendo, porém, recebido satisfação de Jasom e dos demais, os soltaram.
10 Sɨbön ga magö u nöp, nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udla gau Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ dam yulö, daun kub Beria arlö. Beria amjakmil, Juda magum gep ram u arlö.
10 E logo os irmãos enviaram de noite Paulo e Silas a Bereia; e eles, chegando lá, foram à sinagoga dos judeus.
11 Ammil, Jisas manö aij u hag ñɨlö, Juda nɨbi bɨ Beria mɨdeila gau, nɨbi bɨ Desalonaika mɨdeila gau rö wasö; manö kalɨp mɨhöŋ u nɨŋlö, aij gö nɨŋöl gɨ, “Pol nɨŋö hagab aka?” göm, God Manö u ñɨn añɨ añɨ pör pör amgö lɨ nɨŋ aij gɨmɨdal.
11 Ora, estes foram mais nobres do que os que estavam em Tessalônica, porque de bom grado receberam a palavra, examinando cada dia nas Escrituras se estas coisas eram assim.
12 Pen Juda magum gep ram anɨbu nɨbi bɨ aula gau iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla. Grik nɨbi hib mɨdeia gau u rö nöp, iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla. Grik bɨ u rö nöp, iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
12 De sorte que creram muitos deles, e também mulheres gregas da classe nobre, e não poucos varões.
13 Pen Pol am Beria nɨbi bɨ kalɨp God Manö hag ñab, a gɨlö, Juda nɨbi bɨ Desalonaika mɨdmɨdal gau manö anɨbu nɨŋlö, mulu lugö, apöm, Beria nɨbi bɨ kalɨp manö neb neb gɨlö, kal junɨg geila.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que a palavra de Deus também era anunciada por Paulo em Bereia, foram lá e excitaram as multidões.
14 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, Pol nɨp dam yulö, ñɨg solwara goƚ gau ara. Pen Sailas Dimodi bɨ mɨhau Beria au mɨdailö.
14 No mesmo instante, os irmãos mandaram a Paulo que fosse até ao mar, mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pen bɨ rɨmnap Pol nɨp dam daun kub Adens yuöm, ado gɨ arnɨg geila nɨŋöm Pol kalɨp haga, “Sailas Dimodi kalɨp mɨhöŋ hagpe, yɨŋɨd auɨl,” a ga.
15 E os que acompanhavam Paulo o levaram até Atenas e, recebendo ordem para que Silas e Timóteo fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 Pol nɨpe Sailas Dimodi kalɨp mɨhöŋ daun kub Adens au abad mɨdöl gɨ nɨŋa, nɨbi bɨ anɨb gau god piral kale sabe gɨmɨdal nan gau, iru yabɨƚ nöp mɨdeia. Nɨpe nɨŋö, hibur nɨp u naij yabɨƚ ga.
16 E, enquanto Paulo os esperava em Atenas, o seu espírito se comovia em si mesmo, vendo a cidade tão entregue à idolatria.
17 Anɨg gö, Juda magum gep ram u amöm, Juda nɨbi bɨ gau rɨmnap abe, Grik nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udla rɨmnap abe, kalɨp aip manö hag amɨl apɨl gɨmɨdöp. Pen ñɨn añɨ añɨ pör pör manö hagep kuö au amöm, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, kalɨp aip u rö nöp manö hag amɨl apɨl gɨmɨdöp.
17 De sorte que disputava na sinagoga com os judeus e religiosos e, todos os dias, na praça, com os que se apresentavam.
18 Daun kub Adens anɨbu, nɨbi bɨ gasɨ adö ke ke nɨŋla gau, hib ke ke hagöm, rɨmnap Epikorian nɨbi bɨ a gɨla, rɨmnap Sɨdowɨk nɨbi bɨ a gɨla. Ñɨn ap, Pol nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp Jisas umöm uraka manö aij u hagö, Epikorian bɨ gasɨ aij nɨŋeb rɨmnap, Sɨdowɨk bɨ gasɨ aij nɨŋeb rɨmnap, Pol manö haga u nɨŋöm, nɨp aip hag amɨl apɨl göm, rɨmnap hagla, “Bɨ manö hib ñɨg löp manö u nɨhön manö hagnɨg gab?” ö gɨla. Pen rɨmnap hagla, “Nɨbi bɨ mɨlö gau sabe gɨpal god kale gau rö nöp hagab,” a gɨla.
18 E alguns dos filósofos epicureus e estoicos contendiam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece que é pregador de deuses estranhos. Porque lhes anunciava a Jesus e a ressurreição.
19 — ausente —
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 — ausente —
20 Pois coisas estranhas nos trazes aos ouvidos; queremos, pois, saber o que vem a ser isso.
21 Pen nɨbi bɨ Adens nɨbö gau abe, nɨbi bɨ ke gau nɨbö apöm Adens mɨdeila gau abe, manö gɨsön nɨbö rɨmnap nɨŋun hag mɨdaiun, a göm, gasɨ u nöp nɨŋmɨdal.
21 (Pois todos os atenienses e estrangeiros residentes de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de dizer e ouvir alguma novidade.)
22 Pol pen nɨpe kansol kai mɨdeila aŋ au uraköm haga, “Kale Adens nɨbi bɨ. Yad nɨŋbin kale kƚö yabɨƚ gɨmim, nan rɨmnap sabe gun, a gɨmim, gasɨ u nɨŋbim.
22 E, estando Paulo no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vos vejo um tanto supersticiosos;
23 Yad gai i ajem nɨŋbin, kale kabö ana ke ke gɨ lɨmim, nan ke ke sabe gɨpim rö, hib u adö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkpe. Pen kabö bɨd nan sabe gɨ ñeb ap gɨ lɨbe u, hib u kalɨ kƚiñ rɨkpe, ‘Bɨ sabe gɨpal nɨŋagpun u, kabö ana nɨpe me i,’ a gɨpe. Manö nɨŋagpun, a gɨmim, kalɨ kƚiñ rɨkpe anɨbu, mɨñi kalöp manö iƚ u hagnɨg gabin.
23 porque, passando eu e vendo os vossos santuários, achei também um altar em que estava escrito: Ao Deus Desconhecido . Esse, pois, que vós honrais não o conhecendo é o que eu vos anuncio.
24 “God mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp gau magöŋhalö gɨ löm ga u, nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ. Kumi kabö adö laŋ abe, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, Bɨ Kub mɨdöm abad mɨdöp. Nɨbi bɨ gau God sabe gep ram ñɨmagö kale gɨ lɨlö, nɨpe ap ram aŋ anɨb gau mɨdagnab, wasö.
24 O Deus que fez o mundo e tudo que nele há, sendo Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens.
25 Nɨpe hanɨp gɨ löm, ake bad u yuö, ake löl gɨ mɨdpun. Nan hon gau magöŋhalö nɨpe nöp ñöb. Nɨpe Bɨ kƚö naij anɨbu, hon ñɨmagö hon nan aij ap gun nɨp ñun rö lagöp.
25 Nem tampouco é servido por mãos de homens, como que necessitando de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 Nɨpe bɨ añɨ ap nöp, Adam nɨp gɨ lö, Adam nɨpe pen rɨk damöm, rɨk dam dapɨl gɨlö, mɨñi nɨbi bɨ ke ke gau mɨnöŋ naböŋ iƚ i rɨgoŋ rɨgoŋ magöŋhalö gau mɨdpun. Pen God nɨpe nöp nöd gasɨ nɨŋöm gaia me, nɨbi bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ ap ap mɨdöm, mɨd damöm, hainö nɨpe ke haga ñɨn u, nɨbi bɨ gau nɨbö rɨmnap ap ka kale anɨbu udpal.
26 e de um só fez toda a geração dos homens para habitar sobre toda a face da terra, determinando os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação,
27 God nɨpe ke gasɨ nɨŋöm gab u, ñɨn rɨmnap uɫham mɨdöm, yɨp uƚhai nɨŋöm, ud rɨrɨkoƚ göl gɨ gɨ, yɨp uƚhai nɨŋ udöl, a göm, gab. Pen nɨp nɨŋ udnɨg geinaböl u, nɨpe hon magöŋhalö mɨlö gau mɨdagöp. Hon aip mɨdöp i.
27 para que buscassem ao Senhor, se, porventura, tateando, o pudessem achar, ainda que não está longe de cada um de nós;
28 Ñɨmagö adö nɨpe u me, hon mɨdpun. Pen bɨ manö kalɨ kƚiñ rɨkep kale ke rɨmnap, ‘Hon abe ñɨ pai nɨpe mɨdpun,’ a gɨpal u, nɨŋö hagpal.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos, como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois somos também sua geração.
29 “Pen hon God ñɨ pai nɨpe mɨdpun rö, gol, silpa, kabö gau udun, gasɨ hon ke nɨŋun, ñɨmagö hon ke nan rɨmnap ana gɨ lun, sabe gagun.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não havemos de cuidar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida por artifício e imaginação dos homens.
30 Nöd God manö aij nɨpe nɨŋagmɨdal rö, kalɨp manö kub hagaga. Pen uri nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö kalɨp hagab, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gim,’ a gab.
30 Mas Deus, não tendo em conta os tempos da ignorância, anuncia agora a todos os homens, em todo lugar, que se arrependam,
31 Hainö nɨpe ke nöp nɨŋöb ñɨn u, Bɨ nɨpe hag la u nɨp yuö apöm, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal magöŋhalö manö kub hagöm, nɨme lɨnab. Hon nɨŋbun, Bɨ manö kub hagnab anɨbu, nɨp al pak lɨlö umö, God gö kauyaŋ uraka. Anɨg ga u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋöm, manö kub hagnab haga u, waiö nöp haga u nɨŋlaŋ a göm ga,” a ga.
31 porquanto tem determinado um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que destinou; e disso deu certeza a todos, ressuscitando-o dos mortos.
32 Pol, bɨ ap umöm uraköp manö hagajɨp u nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau rɨmnap hag mɨhol gɨla; pen rɨmnap hagla, “Ñɨn rɨmnap halö manö anɨbu kauyaŋ hagaimön nɨŋun,” a gɨla.
32 E, como ouviram falar da ressurreição dos mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos outra vez.
33 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, Pol kansol kai mɨdeila gau kalɨp arɨk ara.
33 E assim Paulo saiu do meio deles.
34 Pen daun kub Adens anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap Pol manö nɨp u udöm, Jisas nɨp nɨŋ udla. Nɨbi bɨ anɨb gau me, bɨ ap hib nɨpe u Dionisias. Nɨpe bɨ kub kansol kub kale ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö bɨ ap. Nɨbi ap hib nɨpe u Damaris. Pen nɨbi bɨ rɨmnap halö abe Jisas nɨp nɨŋ udla.
34 Todavia, chegando alguns varões a ele, creram: entre os quais estava Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e, com eles, outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.