Atos 17
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pen Pol Sailas kalpe mɨhöŋ daun kub Pilipai arö gɨmil, ammil daun kub Ampipolis amjaklö. Ampipolis arö gɨmil, am daun kub Apolonia amjaklö. Pen Apolonia arö gɨmil, am daun kub Desalonaika amjakmil nɨŋlö, Juda magum gep ram ap mɨdeia.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Nɨŋmil, Pol pör gɨmɨdöp rö, Juda God nɨp sabe gep ñɨn mɨhau nɨgaŋ, nɨbi bɨ gau aip Juda magum gep ram raul mɨgan u amöm, kalɨp aip manö hag amɨl apɨl ga.
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 God Manö iƚ u kalɨp hag ñɨ aij göm, God manö hagep bɨ gau hadame gau, Mesaia u ilön kub udöm umöm kauyaŋ uraknab a gɨla manö anɨbu hag ñɨ aij göm, “Mesaia u Jisas, bɨ kalöp hagabin i,” a ga.
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Pol anɨg hagö, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋö hagöp, a göm, manö haga rö nöp nɨŋ udöm, Pol Sailas kɨd u arla. Nɨbi hib halö iru nöp abe, Grik nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udla iru nöp abe, Pol haga manö anɨbu nɨŋ udla.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Pol Sailas manö haglö nɨbi bɨ iru nöp nɨŋ udeila u, Juda bɨ gau rɨmnap nɨŋlö, mulu lugö, bɨ naij yɨharɨŋ daun adan aŋ au mɨdeila gau rɨmnap udlö, kale pen am nɨbi bɨ iru nöp dap löm, manö pi pug kub yabɨƚ gɨla. “Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ uƚhai nɨŋun, nɨbi bɨ gai i kalɨp ñɨno, bɨ mɨhau al pak lɨlaŋ,” a göm, am Jeson ram u urön gɨgabö göm uƚhai wasö nɨŋla.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 Uƚhai wasö nɨŋöm, Jeson nɨp udöm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla rɨmnap halö udöm, dam gapman bɨ kub mɨdeila au amöm, manö kub hagla. Manö kub hagöm hagla, “Pol Sailas bɨ mɨhau ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö ajmil haglö, nɨbi bɨ gau magöŋhalö manö pen pen manö hauƚ gɨpal. Pen mɨñi ap mɨdpil ram mɨnöŋ hon i.
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 Kale gapman bɨ kub hon Sisa manö nɨpe rɨb juöm, kiŋ hon ke ap mɨdöp, a göm, bɨ Kiŋ anɨbu Jisas a gɨpal. Pen bɨ Jeson i, bɨ anɨb mɨhau kalɨp dam ram nɨpe u lö han mɨdajɨl,” a gɨla.
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Anɨg hageila, nɨbi bɨ iru nöp ap mɨdeila gau abe, daun gapman bɨ kub gau abe nɨŋöm, manö hauƚ kub yabɨƚ gɨla.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Manö hauƚ kub yabɨƚ göm, Jeson nɨp mani rɨmnap udöm, nɨbi bɨ nɨp aip daula gau mani rɨmnap udöm, hagla, “Hainö manö anɨbu kuöyaŋ gɨnabim u, mani kale anɨbi böŋ nöp udnabun,” a gɨla. Anɨg hagöm, kalɨp hag höŋ yula.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 Sɨbön ga magö u nöp, nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udla gau Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ dam yulö, daun kub Beria arlö. Beria amjakmil, Juda magum gep ram u arlö.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Ammil, Jisas manö aij u hag ñɨlö, Juda nɨbi bɨ Beria mɨdeila gau, nɨbi bɨ Desalonaika mɨdeila gau rö wasö; manö kalɨp mɨhöŋ u nɨŋlö, aij gö nɨŋöl gɨ, “Pol nɨŋö hagab aka?” göm, God Manö u ñɨn añɨ añɨ pör pör amgö lɨ nɨŋ aij gɨmɨdal.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 Pen Juda magum gep ram anɨbu nɨbi bɨ aula gau iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla. Grik nɨbi hib mɨdeia gau u rö nöp, iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla. Grik bɨ u rö nöp, iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Pen Pol am Beria nɨbi bɨ kalɨp God Manö hag ñab, a gɨlö, Juda nɨbi bɨ Desalonaika mɨdmɨdal gau manö anɨbu nɨŋlö, mulu lugö, apöm, Beria nɨbi bɨ kalɨp manö neb neb gɨlö, kal junɨg geila.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Anɨg gö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, Pol nɨp dam yulö, ñɨg solwara goƚ gau ara. Pen Sailas Dimodi bɨ mɨhau Beria au mɨdailö.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Pen bɨ rɨmnap Pol nɨp dam daun kub Adens yuöm, ado gɨ arnɨg geila nɨŋöm Pol kalɨp haga, “Sailas Dimodi kalɨp mɨhöŋ hagpe, yɨŋɨd auɨl,” a ga.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 Pol nɨpe Sailas Dimodi kalɨp mɨhöŋ daun kub Adens au abad mɨdöl gɨ nɨŋa, nɨbi bɨ anɨb gau god piral kale sabe gɨmɨdal nan gau, iru yabɨƚ nöp mɨdeia. Nɨpe nɨŋö, hibur nɨp u naij yabɨƚ ga.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Anɨg gö, Juda magum gep ram u amöm, Juda nɨbi bɨ gau rɨmnap abe, Grik nɨbi bɨ God nɨp nɨŋ udla rɨmnap abe, kalɨp aip manö hag amɨl apɨl gɨmɨdöp. Pen ñɨn añɨ añɨ pör pör manö hagep kuö au amöm, nɨbi bɨ ap mɨdeila gau, kalɨp aip u rö nöp manö hag amɨl apɨl gɨmɨdöp.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Daun kub Adens anɨbu, nɨbi bɨ gasɨ adö ke ke nɨŋla gau, hib ke ke hagöm, rɨmnap Epikorian nɨbi bɨ a gɨla, rɨmnap Sɨdowɨk nɨbi bɨ a gɨla. Ñɨn ap, Pol nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp Jisas umöm uraka manö aij u hagö, Epikorian bɨ gasɨ aij nɨŋeb rɨmnap, Sɨdowɨk bɨ gasɨ aij nɨŋeb rɨmnap, Pol manö haga u nɨŋöm, nɨp aip hag amɨl apɨl göm, rɨmnap hagla, “Bɨ manö hib ñɨg löp manö u nɨhön manö hagnɨg gab?” ö gɨla. Pen rɨmnap hagla, “Nɨbi bɨ mɨlö gau sabe gɨpal god kale gau rö nöp hagab,” a gɨla.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 — ausente —
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 — ausente —
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Pen nɨbi bɨ Adens nɨbö gau abe, nɨbi bɨ ke gau nɨbö apöm Adens mɨdeila gau abe, manö gɨsön nɨbö rɨmnap nɨŋun hag mɨdaiun, a göm, gasɨ u nöp nɨŋmɨdal.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Pol pen nɨpe kansol kai mɨdeila aŋ au uraköm haga, “Kale Adens nɨbi bɨ. Yad nɨŋbin kale kƚö yabɨƚ gɨmim, nan rɨmnap sabe gun, a gɨmim, gasɨ u nɨŋbim.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 Yad gai i ajem nɨŋbin, kale kabö ana ke ke gɨ lɨmim, nan ke ke sabe gɨpim rö, hib u adö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkpe. Pen kabö bɨd nan sabe gɨ ñeb ap gɨ lɨbe u, hib u kalɨ kƚiñ rɨkpe, ‘Bɨ sabe gɨpal nɨŋagpun u, kabö ana nɨpe me i,’ a gɨpe. Manö nɨŋagpun, a gɨmim, kalɨ kƚiñ rɨkpe anɨbu, mɨñi kalöp manö iƚ u hagnɨg gabin.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 “God mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, nan mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdöp gau magöŋhalö gɨ löm ga u, nɨpe Bɨ Kub yabɨƚ. Kumi kabö adö laŋ abe, mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, Bɨ Kub mɨdöm abad mɨdöp. Nɨbi bɨ gau God sabe gep ram ñɨmagö kale gɨ lɨlö, nɨpe ap ram aŋ anɨb gau mɨdagnab, wasö.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Nɨpe hanɨp gɨ löm, ake bad u yuö, ake löl gɨ mɨdpun. Nan hon gau magöŋhalö nɨpe nöp ñöb. Nɨpe Bɨ kƚö naij anɨbu, hon ñɨmagö hon nan aij ap gun nɨp ñun rö lagöp.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Nɨpe bɨ añɨ ap nöp, Adam nɨp gɨ lö, Adam nɨpe pen rɨk damöm, rɨk dam dapɨl gɨlö, mɨñi nɨbi bɨ ke ke gau mɨnöŋ naböŋ iƚ i rɨgoŋ rɨgoŋ magöŋhalö gau mɨdpun. Pen God nɨpe nöp nöd gasɨ nɨŋöm gaia me, nɨbi bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ ap ap mɨdöm, mɨd damöm, hainö nɨpe ke haga ñɨn u, nɨbi bɨ gau nɨbö rɨmnap ap ka kale anɨbu udpal.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 God nɨpe ke gasɨ nɨŋöm gab u, ñɨn rɨmnap uɫham mɨdöm, yɨp uƚhai nɨŋöm, ud rɨrɨkoƚ göl gɨ gɨ, yɨp uƚhai nɨŋ udöl, a göm, gab. Pen nɨp nɨŋ udnɨg geinaböl u, nɨpe hon magöŋhalö mɨlö gau mɨdagöp. Hon aip mɨdöp i.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 Ñɨmagö adö nɨpe u me, hon mɨdpun. Pen bɨ manö kalɨ kƚiñ rɨkep kale ke rɨmnap, ‘Hon abe ñɨ pai nɨpe mɨdpun,’ a gɨpal u, nɨŋö hagpal.
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 “Pen hon God ñɨ pai nɨpe mɨdpun rö, gol, silpa, kabö gau udun, gasɨ hon ke nɨŋun, ñɨmagö hon ke nan rɨmnap ana gɨ lun, sabe gagun.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Nöd God manö aij nɨpe nɨŋagmɨdal rö, kalɨp manö kub hagaga. Pen uri nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke gau gau magöŋhalö kalɨp hagab, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gim,’ a gab.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Hainö nɨpe ke nöp nɨŋöb ñɨn u, Bɨ nɨpe hag la u nɨp yuö apöm, nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpal magöŋhalö manö kub hagöm, nɨme lɨnab. Hon nɨŋbun, Bɨ manö kub hagnab anɨbu, nɨp al pak lɨlö umö, God gö kauyaŋ uraka. Anɨg ga u, nɨbi bɨ gau magöŋhalö nɨŋöm, manö kub hagnab haga u, waiö nöp haga u nɨŋlaŋ a göm ga,” a ga.
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Pol, bɨ ap umöm uraköp manö hagajɨp u nɨŋöm, nɨbi bɨ mɨdeila gau rɨmnap hag mɨhol gɨla; pen rɨmnap hagla, “Ñɨn rɨmnap halö manö anɨbu kauyaŋ hagaimön nɨŋun,” a gɨla.
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Anɨg haglö nɨŋöl gɨ, Pol kansol kai mɨdeila gau kalɨp arɨk ara.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Pen daun kub Adens anɨbu, nɨbi bɨ rɨmnap Pol manö nɨp u udöm, Jisas nɨp nɨŋ udla. Nɨbi bɨ anɨb gau me, bɨ ap hib nɨpe u Dionisias. Nɨpe bɨ kub kansol kub kale ram mɨnöŋ anɨbu nɨbö bɨ ap. Nɨbi ap hib nɨpe u Damaris. Pen nɨbi bɨ rɨmnap halö abe Jisas nɨp nɨŋ udla.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.