Atos 15
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Pen bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ Judia nɨbö Adiok apöm, bɨ Juda wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp hag ñɨla, “Mosɨs hadame nöp hanɨp Juda nɨbi bɨ haga, ‘Ñɨŋaŋ gɨsön yag dapim, waŋ hañ kale rɨb gɨ dö gɨmim,’ a ga. Anɨb u, kale u rö nöp hañ rɨb gɨ dö gagnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yuagnab,” a gɨla.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Anɨg hageila, Pol aip Banabas aip manö u kabö rö hagagaböl, a gɨmil, kalɨp aip manö pen pen haglö ara. Anɨg geila, Adiok nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, nɨbi bɨ kale ke rɨmnap abe, Pol Banabas bɨ mɨhau abe hag löm hagla, “Kale Jerusalem ammim, manö anɨbi dam, bɨ Jisas manö ud arep bɨ gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdpal bɨ gau abe kalɨp hag ñɨmim, kale pen hag amɨl apɨl göm gasɨ nɨhön nɨŋnaböl u nɨŋmim, ap hagpe nɨŋun,” a gɨla.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Anɨg hagöm, kalɨp hag yulö, kale am ram mɨnöŋ Pönisia aŋ au amöl gɨ, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas nɨp nɨŋ udla manö anɨbu hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, añ mam nɨŋöm magöŋhalö ñɨñɨ lɨla. Ram mɨnöŋ Pönisia anɨbu arö göm, kale amöm ram mɨnöŋ Sameria aŋ au amöl gɨ, manö u rö nöp hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, añɨ mam gau u rö nöp nɨŋöm ñɨñɨ lɨla.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Pen kale ram mɨnöŋ Sameria arö göm, amöm Jerusalem amjakeilö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau abe, kalɨp hag wɨhai udöm aij auabim a gɨla. Hageila, Pol aip Banabas aip, God nɨpe gö nan nɨhön nɨhön gɨla u magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gɨla.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Anɨg hagailö, Perisi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau rɨmnap uraköm hagla, “Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas nɨp nɨŋ udnaböl u, hañ rɨb gɨ dö göm, Mosɨs lo u hagab hagab rö nöp gɨlaŋ,” a gɨla.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Anɨg hageila, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe abad mɨdeila bɨ gau abe, manö anɨbu hag aij gun, a göm, ap magum gɨla.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Ap magum göm, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pida uraköm haga, “Mam bɨ. Kale nɨŋbim, nöd God hanɨp nɨme löm, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas manö aij u nɨŋ udöl, a göm, yɨp hag lö, yad am kalɨp Krais manö aij u hag ñɨ ajmɨdin.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 God gasɨ rɨmɨd mɨdmagö hon magöŋhalö nɨŋöb u, Ana Uɫ hanɨp ña rö, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp u rö nöp ña. Anɨg ga u hon nɨŋbun, nɨpe kalɨp abe ud aij göp.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Hanɨp Juda kai manö ap ke hagöm, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp manö ap ke hagöm gagöp. Krais manö aij u nɨŋ udla u me, God nɨpe nan si nan naij gɨla gac mɨdmagö kalɨp aŋ daŋ mɨdeia u ƚɨk gɨ yua.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 God Juda nɨbi bɨ wasö gau böŋ nöp uda rö, kale nɨhön gɨnɨg, neb neb göl gɨ hagpim, ‘Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga haga rö nöp lo pro ap gagnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yuagnab,’ a gɨpim? Asɨ masɨ gɨ aij gɨmim, a gɨpim u, apɨs bac bɨ gɨ wasö nɨŋla. Hon u rö nöp gɨ wasö nɨŋbun u, pen uri Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp, mɨŋör anɨbu udöl, a gɨmim, hagabim ar?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 U aij wasö. Bɨ Kub Jisas hanɨp Juda kai mög nɨŋöb u, iƚ añɨ anɨbu nöp me, Bɨ Kub Jisas nɨpe ke gö, hon nɨp nɨŋ udno, hanɨp ud kamɨŋ yunab. Anɨb unbö rö nöp, Bɨ Kub Jisas Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp mög nɨŋöb u, iƚ añɨ anɨbu nöp me, Bɨ Kub Jisas nɨpe ke gö, kale nɨp nɨŋ udlö, kalɨp u rö nöp ud kamɨŋ yunab,” a ga.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Pen nɨbi bɨ ap mɨdeila gau magöŋhalö, manö ap hagöm wasö, agamɨj mɨdailö nɨŋöl gɨ, Banabas aip Pol aip kalɨp aiud udöm, kalpe mɨhöŋ ram mɨnöŋ ke gau gau amöl gɨ, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas manö aij u hag ñɨ ajailö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nan gagep rö gau, nan nɨŋeb nɨŋagep gau ga u, aiud u magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gɨlö.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Pen bɨ mɨhau manö hag pɨs gɨlö nɨŋöl gɨ, Jems uraköm haga, “Mam bɨ. Manö hagnɨg gabin i nɨŋim!
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 God Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp mög nɨŋöm ud aij göm, nɨbi bɨ yad ke mɨdeinaböl, a göm, hadö uda u, Saimon uri nöp manö hagöp u nɨŋbun.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 God ga anɨbu, God manö hagep gau hadame nöp hagöm kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp ga. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Bɨ Kub nɨpe hagöp,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Anɨb u, Juda nɨbi bɨ wasö ram mɨnöŋ ke gau nɨbö gau nɨbö,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab u,
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Jems manö anɨbu hagöm haga, “Gasɨ yad nɨŋbin u, Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udnaböl gau, kalɨp mɨŋör rɨmnap ñagun.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Pen kalɨp köp kalɨ kƚiñ rɨk yuun hagun, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap god piral gau nɨp nan sabe gɨ ñɨnɨg, wal kaj nan gau dam pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim. Wal kaj nan gau, hagape u ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu ud bu gɨlö umnɨm u ñɨŋagmim,’ a gun. Manö gau rö hagagun.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Pen ai gɨnɨg: bac bɨ hadame nöp gɨla rö, mɨñi u rö nöp daun gau gau magöŋhalö, God nɨp sabe gep ñɨn u Juda magum gep ram u am magum göm, pör pör manö Mosɨs hagöm kalɨ kƚiñ rɨka u amgö lɨ nɨŋmɨdal,” a ga.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Jems anɨg hagö, bɨ Jisas manö ud arep gau löm, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau löm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau magöŋhalö löm, hagla, “Hon bɨ hon rɨmnap hag lɨno, Pol Banabas bɨ mɨhau aip Adiok arlaŋ,” a gɨla. Anɨg hagöm, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau abad mɨdeila bɨ mɨhöŋ Judas Basabas aip, Sailas aip, kalɨp hag lɨla.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Köp ap kalɨ kƚiñ rɨköm, Pol Banabas bɨ gau ñɨla. Köp anɨg göl kalɨ kƚiñ rɨkla:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ai gɨnɨg: manö ap auub nɨŋbun, nɨbi bɨ hon gai i rɨmnap, hanɨp hag nɨŋöm wasö, gasɨ kale ke u nöp nɨŋöm, am manö kub kalöp gasɨ mɨlö lɨmim rö manö rɨmnap kalöp hag ñeila.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Anɨb u, hon bɨ rɨmnap hon ke hag lɨno, bɨ mɨdmagö hon aij yabɨƚ Pol Banabas bɨ mɨhau seg nɨnaböl.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Pol Banabas bɨ mɨhau gau ajmil, halɨp al pak lɨnaböl, a gɨmil, gasɨ u nɨŋagpil. Bɨ Kub Jisas Krais manö aij nɨpe u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñul, a gɨmil, gasɨ añɨ anɨbu nöp nɨŋmil, haƚöwaƚö hag ñɨ aij göl gɨ ajmɨdil.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Judas Sailas bɨ mɨhau yunɨg gabun. Kale ammil köp kalɨ kƚiñ rɨkabun i manö adö u nöp kalöp hag ñɨ aij gɨnabil.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Hon magum gun, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨno nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ nɨpe hanɨp gasɨ aij ñö, köp kalɨ kƚiñ rɨkun mɨŋör rɨmnap kalöp ñagnabun, a gɨno. Yɨharɨ? manö mɨhöp nöp hagnabun a gun hagno.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Nɨbi bɨ rɨmnap god piral gau sabe gɨnɨg, wal kaj nan gau dam pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau, hagape u ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu ud bu gɨlö umnɨm u ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim. Nan hagabun i arö gɨnabim u, gɨ aij gɨnabim.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Köp anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm bɨ gau ñɨlö, kale Jerusalem arö göm, daun kub Adiok, Siria Propins gau ado gɨ arla. Amjaköm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau haglö, magöŋhalö ap magum gɨla nɨŋöm köp daula u ñɨla.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Köp ñɨlö, nɨbi bɨ kale manö anɨbu amgö lɨ nɨŋlö, kalɨp aij yabɨƚ gö, gasɨ halö mɨdöm hibur kalɨp ñɨñɨ yabɨƚ la.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judas Sailas bɨ God manö hagep bɨ mɨhau mɨdmɨdil me, ñɨn bad ap Adiok mɨdmil, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp manö iru nöp hag ñɨ aij gɨlö nɨŋöl gɨ, kale Jisas manö aij nɨpe nɨŋ ud pɨdöŋ göm gasɨ halö mɨdeila.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 — ausente —
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pen Pol aip Banabas aip Adiok au mɨdmil, bɨ anɨb gau nɨbö rɨmnap aip, Bɨ Kub manö aij u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñöl gɨ mɨdeila.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Pen mɨd damöm, Pol nɨpe Banabas nɨp haga, “Hol mɨhöŋ nöd ajul Bɨ Kub manö haglo ara ram mɨnöŋ gau, nɨŋ ud pɨdöŋ göl gɨ nöp mɨdpal aka gul, am nɨŋul auul,” a ga.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Hageia, Banabas haga, “Anɨb u, Jon Mak nɨp abe uɫ gɨ ud arul,” a ga.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Hageia, Pol haga, “Ñɨ anɨbu nöd uɫ gɨ ud arlo, wög gɨ haköm auaga; nɨpe Pampilia nöp amöm arɨk ara. Anɨb u, mɨñi nɨp uɫ gɨ ud aragnabul,” a ga.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Pol anɨg hageia, kalpe mɨhöŋ ke nöp pen pen hagmil, Banabas nɨpe Jon Mak aip ñɨg magɨb udmil, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Saipras arlö.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Pol nɨpe pen Sailas nɨp uda. Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, sabe göm, Bɨ Kub nɨpe Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ abad mɨdeiaŋ, a göm, bɨ mɨhau hag yula.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Pol nɨpe Siria Propins gau abe, Silisia Propins gau abe gɨ ajöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp God Manö rɨmnap halö hag ñɨ aij gö, kale nɨŋöm nɨŋ ud pɨdöŋ gɨ mɨdeila.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.