Atos 15

Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Pen bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ Judia nɨbö Adiok apöm, bɨ Juda wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp hag ñɨla, “Mosɨs hadame nöp hanɨp Juda nɨbi bɨ haga, ‘Ñɨŋaŋ gɨsön yag dapim, waŋ hañ kale rɨb gɨ dö gɨmim,’ a ga. Anɨb u, kale u rö nöp hañ rɨb gɨ dö gagnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yuagnab,” a gɨla.
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Anɨg hageila, Pol aip Banabas aip manö u kabö rö hagagaböl, a gɨmil, kalɨp aip manö pen pen haglö ara. Anɨg geila, Adiok nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, nɨbi bɨ kale ke rɨmnap abe, Pol Banabas bɨ mɨhau abe hag löm hagla, “Kale Jerusalem ammim, manö anɨbi dam, bɨ Jisas manö ud arep bɨ gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdpal bɨ gau abe kalɨp hag ñɨmim, kale pen hag amɨl apɨl göm gasɨ nɨhön nɨŋnaböl u nɨŋmim, ap hagpe nɨŋun,” a gɨla.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Anɨg hagöm, kalɨp hag yulö, kale am ram mɨnöŋ Pönisia aŋ au amöl gɨ, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas nɨp nɨŋ udla manö anɨbu hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, añ mam nɨŋöm magöŋhalö ñɨñɨ lɨla. Ram mɨnöŋ Pönisia anɨbu arö göm, kale amöm ram mɨnöŋ Sameria aŋ au amöl gɨ, manö u rö nöp hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, añɨ mam gau u rö nöp nɨŋöm ñɨñɨ lɨla.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Pen kale ram mɨnöŋ Sameria arö göm, amöm Jerusalem amjakeilö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau abe, kalɨp hag wɨhai udöm aij auabim a gɨla. Hageila, Pol aip Banabas aip, God nɨpe gö nan nɨhön nɨhön gɨla u magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gɨla.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Anɨg hagailö, Perisi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau rɨmnap uraköm hagla, “Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas nɨp nɨŋ udnaböl u, hañ rɨb gɨ dö göm, Mosɨs lo u hagab hagab rö nöp gɨlaŋ,” a gɨla.
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Anɨg hageila, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe abad mɨdeila bɨ gau abe, manö anɨbu hag aij gun, a göm, ap magum gɨla.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ap magum göm, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pida uraköm haga, “Mam bɨ. Kale nɨŋbim, nöd God hanɨp nɨme löm, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas manö aij u nɨŋ udöl, a göm, yɨp hag lö, yad am kalɨp Krais manö aij u hag ñɨ ajmɨdin.
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 God gasɨ rɨmɨd mɨdmagö hon magöŋhalö nɨŋöb u, Ana Uɫ hanɨp ña rö, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp u rö nöp ña. Anɨg ga u hon nɨŋbun, nɨpe kalɨp abe ud aij göp.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Hanɨp Juda kai manö ap ke hagöm, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp manö ap ke hagöm gagöp. Krais manö aij u nɨŋ udla u me, God nɨpe nan si nan naij gɨla gac mɨdmagö kalɨp aŋ daŋ mɨdeia u ƚɨk gɨ yua.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 God Juda nɨbi bɨ wasö gau böŋ nöp uda rö, kale nɨhön gɨnɨg, neb neb göl gɨ hagpim, ‘Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga haga rö nöp lo pro ap gagnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yuagnab,’ a gɨpim? Asɨ masɨ gɨ aij gɨmim, a gɨpim u, apɨs bac bɨ gɨ wasö nɨŋla. Hon u rö nöp gɨ wasö nɨŋbun u, pen uri Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp, mɨŋör anɨbu udöl, a gɨmim, hagabim ar?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 U aij wasö. Bɨ Kub Jisas hanɨp Juda kai mög nɨŋöb u, iƚ añɨ anɨbu nöp me, Bɨ Kub Jisas nɨpe ke gö, hon nɨp nɨŋ udno, hanɨp ud kamɨŋ yunab. Anɨb unbö rö nöp, Bɨ Kub Jisas Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp mög nɨŋöb u, iƚ añɨ anɨbu nöp me, Bɨ Kub Jisas nɨpe ke gö, kale nɨp nɨŋ udlö, kalɨp u rö nöp ud kamɨŋ yunab,” a ga.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Pen nɨbi bɨ ap mɨdeila gau magöŋhalö, manö ap hagöm wasö, agamɨj mɨdailö nɨŋöl gɨ, Banabas aip Pol aip kalɨp aiud udöm, kalpe mɨhöŋ ram mɨnöŋ ke gau gau amöl gɨ, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas manö aij u hag ñɨ ajailö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nan gagep rö gau, nan nɨŋeb nɨŋagep gau ga u, aiud u magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gɨlö.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Pen bɨ mɨhau manö hag pɨs gɨlö nɨŋöl gɨ, Jems uraköm haga, “Mam bɨ. Manö hagnɨg gabin i nɨŋim!
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 God Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp mög nɨŋöm ud aij göm, nɨbi bɨ yad ke mɨdeinaböl, a göm, hadö uda u, Saimon uri nöp manö hagöp u nɨŋbun.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 God ga anɨbu, God manö hagep gau hadame nöp hagöm kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp ga. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 ‘Bɨ Kub nɨpe hagöp,
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Anɨb u, Juda nɨbi bɨ wasö ram mɨnöŋ ke gau nɨbö gau nɨbö,
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab u,
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Jems manö anɨbu hagöm haga, “Gasɨ yad nɨŋbin u, Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udnaböl gau, kalɨp mɨŋör rɨmnap ñagun.
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Pen kalɨp köp kalɨ kƚiñ rɨk yuun hagun, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap god piral gau nɨp nan sabe gɨ ñɨnɨg, wal kaj nan gau dam pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim. Wal kaj nan gau, hagape u ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu ud bu gɨlö umnɨm u ñɨŋagmim,’ a gun. Manö gau rö hagagun.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Pen ai gɨnɨg: bac bɨ hadame nöp gɨla rö, mɨñi u rö nöp daun gau gau magöŋhalö, God nɨp sabe gep ñɨn u Juda magum gep ram u am magum göm, pör pör manö Mosɨs hagöm kalɨ kƚiñ rɨka u amgö lɨ nɨŋmɨdal,” a ga.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Jems anɨg hagö, bɨ Jisas manö ud arep gau löm, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau löm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau magöŋhalö löm, hagla, “Hon bɨ hon rɨmnap hag lɨno, Pol Banabas bɨ mɨhau aip Adiok arlaŋ,” a gɨla. Anɨg hagöm, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau abad mɨdeila bɨ mɨhöŋ Judas Basabas aip, Sailas aip, kalɨp hag lɨla.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 Köp ap kalɨ kƚiñ rɨköm, Pol Banabas bɨ gau ñɨla. Köp anɨg göl kalɨ kƚiñ rɨkla:
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Ai gɨnɨg: manö ap auub nɨŋbun, nɨbi bɨ hon gai i rɨmnap, hanɨp hag nɨŋöm wasö, gasɨ kale ke u nöp nɨŋöm, am manö kub kalöp gasɨ mɨlö lɨmim rö manö rɨmnap kalöp hag ñeila.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Anɨb u, hon bɨ rɨmnap hon ke hag lɨno, bɨ mɨdmagö hon aij yabɨƚ Pol Banabas bɨ mɨhau seg nɨnaböl.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Pol Banabas bɨ mɨhau gau ajmil, halɨp al pak lɨnaböl, a gɨmil, gasɨ u nɨŋagpil. Bɨ Kub Jisas Krais manö aij nɨpe u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñul, a gɨmil, gasɨ añɨ anɨbu nöp nɨŋmil, haƚöwaƚö hag ñɨ aij göl gɨ ajmɨdil.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Judas Sailas bɨ mɨhau yunɨg gabun. Kale ammil köp kalɨ kƚiñ rɨkabun i manö adö u nöp kalöp hag ñɨ aij gɨnabil.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Hon magum gun, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨno nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ nɨpe hanɨp gasɨ aij ñö, köp kalɨ kƚiñ rɨkun mɨŋör rɨmnap kalöp ñagnabun, a gɨno. Yɨharɨ? manö mɨhöp nöp hagnabun a gun hagno.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Nɨbi bɨ rɨmnap god piral gau sabe gɨnɨg, wal kaj nan gau dam pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau, hagape u ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu ud bu gɨlö umnɨm u ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim. Nan hagabun i arö gɨnabim u, gɨ aij gɨnabim.
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Köp anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm bɨ gau ñɨlö, kale Jerusalem arö göm, daun kub Adiok, Siria Propins gau ado gɨ arla. Amjaköm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau haglö, magöŋhalö ap magum gɨla nɨŋöm köp daula u ñɨla.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Köp ñɨlö, nɨbi bɨ kale manö anɨbu amgö lɨ nɨŋlö, kalɨp aij yabɨƚ gö, gasɨ halö mɨdöm hibur kalɨp ñɨñɨ yabɨƚ la.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Judas Sailas bɨ God manö hagep bɨ mɨhau mɨdmɨdil me, ñɨn bad ap Adiok mɨdmil, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp manö iru nöp hag ñɨ aij gɨlö nɨŋöl gɨ, kale Jisas manö aij nɨpe nɨŋ ud pɨdöŋ göm gasɨ halö mɨdeila.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 — ausente —
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 — ausente —
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Pen Pol aip Banabas aip Adiok au mɨdmil, bɨ anɨb gau nɨbö rɨmnap aip, Bɨ Kub manö aij u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñöl gɨ mɨdeila.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Pen mɨd damöm, Pol nɨpe Banabas nɨp haga, “Hol mɨhöŋ nöd ajul Bɨ Kub manö haglo ara ram mɨnöŋ gau, nɨŋ ud pɨdöŋ göl gɨ nöp mɨdpal aka gul, am nɨŋul auul,” a ga.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Hageia, Banabas haga, “Anɨb u, Jon Mak nɨp abe uɫ gɨ ud arul,” a ga.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 Hageia, Pol haga, “Ñɨ anɨbu nöd uɫ gɨ ud arlo, wög gɨ haköm auaga; nɨpe Pampilia nöp amöm arɨk ara. Anɨb u, mɨñi nɨp uɫ gɨ ud aragnabul,” a ga.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 Pol anɨg hageia, kalpe mɨhöŋ ke nöp pen pen hagmil, Banabas nɨpe Jon Mak aip ñɨg magɨb udmil, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Saipras arlö.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 Pol nɨpe pen Sailas nɨp uda. Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, sabe göm, Bɨ Kub nɨpe Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ abad mɨdeiaŋ, a göm, bɨ mɨhau hag yula.
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 Pol nɨpe Siria Propins gau abe, Silisia Propins gau abe gɨ ajöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp God Manö rɨmnap halö hag ñɨ aij gö, kale nɨŋöm nɨŋ ud pɨdöŋ gɨ mɨdeila.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.