Atos 15
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Pen bɨ rɨmnap ram mɨnöŋ Judia nɨbö Adiok apöm, bɨ Juda wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp hag ñɨla, “Mosɨs hadame nöp hanɨp Juda nɨbi bɨ haga, ‘Ñɨŋaŋ gɨsön yag dapim, waŋ hañ kale rɨb gɨ dö gɨmim,’ a ga. Anɨb u, kale u rö nöp hañ rɨb gɨ dö gagnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yuagnab,” a gɨla.
1 Alguns indivíduos que desceram da Judeia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes segundo o costume de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Anɨg hageila, Pol aip Banabas aip manö u kabö rö hagagaböl, a gɨmil, kalɨp aip manö pen pen haglö ara. Anɨg geila, Adiok nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, nɨbi bɨ kale ke rɨmnap abe, Pol Banabas bɨ mɨhau abe hag löm hagla, “Kale Jerusalem ammim, manö anɨbi dam, bɨ Jisas manö ud arep bɨ gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdpal bɨ gau abe kalɨp hag ñɨmim, kale pen hag amɨl apɨl göm gasɨ nɨhön nɨŋnaböl u nɨŋmim, ap hagpe nɨŋun,” a gɨla.
2 Tendo havido, da parte de Paulo e Barnabé, contenda e não pequena discussão com eles, resolveram que esses dois e alguns outros dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, com respeito a esta questão.
3 Anɨg hagöm, kalɨp hag yulö, kale am ram mɨnöŋ Pönisia aŋ au amöl gɨ, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas nɨp nɨŋ udla manö anɨbu hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, añ mam nɨŋöm magöŋhalö ñɨñɨ lɨla. Ram mɨnöŋ Pönisia anɨbu arö göm, kale amöm ram mɨnöŋ Sameria aŋ au amöl gɨ, manö u rö nöp hag ñɨlö nɨŋöl gɨ, añɨ mam gau u rö nöp nɨŋöm ñɨñɨ lɨla.
3 Enviados, pois, e até certo ponto acompanhados pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Pen kale ram mɨnöŋ Sameria arö göm, amöm Jerusalem amjakeilö, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau abe, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau abe, kalɨp hag wɨhai udöm aij auabim a gɨla. Hageila, Pol aip Banabas aip, God nɨpe gö nan nɨhön nɨhön gɨla u magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gɨla.
4 Tendo eles chegado a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e relataram tudo o que Deus fizera com eles.
5 Anɨg hagailö, Perisi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau rɨmnap uraköm hagla, “Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas nɨp nɨŋ udnaböl u, hañ rɨb gɨ dö göm, Mosɨs lo u hagab hagab rö nöp gɨlaŋ,” a gɨla.
5 Insurgiram-se, entretanto, alguns da seita dos fariseus que haviam crido, dizendo: É necessário circuncidá-los e determinar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Anɨg hageila, bɨ Jisas manö ud arep gau abe, Jisas nɨbi bɨ nɨpe abad mɨdeila bɨ gau abe, manö anɨbu hag aij gun, a göm, ap magum gɨla.
6 Então, se reuniram os apóstolos e os presbíteros para examinar a questão.
7 Ap magum göm, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pida uraköm haga, “Mam bɨ. Kale nɨŋbim, nöd God hanɨp nɨme löm, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas manö aij u nɨŋ udöl, a göm, yɨp hag lö, yad am kalɨp Krais manö aij u hag ñɨ ajmɨdin.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que, desde há muito, Deus me escolheu dentre vós para que, por meu intermédio, ouvissem os gentios a palavra do evangelho e cressem.
8 God gasɨ rɨmɨd mɨdmagö hon magöŋhalö nɨŋöb u, Ana Uɫ hanɨp ña rö, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp u rö nöp ña. Anɨg ga u hon nɨŋbun, nɨpe kalɨp abe ud aij göp.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também a nós nos concedera.
9 Hanɨp Juda kai manö ap ke hagöm, Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp manö ap ke hagöm gagöp. Krais manö aij u nɨŋ udla u me, God nɨpe nan si nan naij gɨla gac mɨdmagö kalɨp aŋ daŋ mɨdeia u ƚɨk gɨ yua.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes pela fé o coração.
10 God Juda nɨbi bɨ wasö gau böŋ nöp uda rö, kale nɨhön gɨnɨg, neb neb göl gɨ hagpim, ‘Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨköm haga haga rö nöp lo pro ap gagnabim u, God kalöp ud kamɨŋ yuagnab,’ a gɨpim? Asɨ masɨ gɨ aij gɨmim, a gɨpim u, apɨs bac bɨ gɨ wasö nɨŋla. Hon u rö nöp gɨ wasö nɨŋbun u, pen uri Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp, mɨŋör anɨbu udöl, a gɨmim, hagabim ar?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 U aij wasö. Bɨ Kub Jisas hanɨp Juda kai mög nɨŋöb u, iƚ añɨ anɨbu nöp me, Bɨ Kub Jisas nɨpe ke gö, hon nɨp nɨŋ udno, hanɨp ud kamɨŋ yunab. Anɨb unbö rö nöp, Bɨ Kub Jisas Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp mög nɨŋöb u, iƚ añɨ anɨbu nöp me, Bɨ Kub Jisas nɨpe ke gö, kale nɨp nɨŋ udlö, kalɨp u rö nöp ud kamɨŋ yunab,” a ga.
11 Mas cremos que fomos salvos pela graça do Senhor Jesus, como também aqueles o foram.
12 Pen nɨbi bɨ ap mɨdeila gau magöŋhalö, manö ap hagöm wasö, agamɨj mɨdailö nɨŋöl gɨ, Banabas aip Pol aip kalɨp aiud udöm, kalpe mɨhöŋ ram mɨnöŋ ke gau gau amöl gɨ, Juda nɨbi bɨ wasö gau Jisas manö aij u hag ñɨ ajailö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nan gagep rö gau, nan nɨŋeb nɨŋagep gau ga u, aiud u magöŋhalö kalɨp hag ñɨ aij gɨlö.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Pen bɨ mɨhau manö hag pɨs gɨlö nɨŋöl gɨ, Jems uraköm haga, “Mam bɨ. Manö hagnɨg gabin i nɨŋim!
13 Depois que eles terminaram, falou Tiago, dizendo: Irmãos, atentai nas minhas palavras:
14 God Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp mög nɨŋöm ud aij göm, nɨbi bɨ yad ke mɨdeinaböl, a göm, hadö uda u, Saimon uri nöp manö hagöp u nɨŋbun.
14 expôs Simão como Deus, primeiramente, visitou os gentios, a fim de constituir dentre eles um povo para o seu nome.
15 God ga anɨbu, God manö hagep gau hadame nöp hagöm kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp ga. Manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm hagla,
15 Conferem com isto as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Bɨ Kub nɨpe hagöp,
16 Cumpridas estas coisas, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; e, levantando-o de suas ruínas, restaurá-lo-ei.
17 Anɨb u, Juda nɨbi bɨ wasö ram mɨnöŋ ke gau nɨbö gau nɨbö,
17 Para que os demais homens busquem o Senhor, e também todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Nan nɨhön nɨhön hainö gɨnab u,
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde séculos.
19 Jems manö anɨbu hagöm haga, “Gasɨ yad nɨŋbin u, Juda nɨbi bɨ wasö Jisas nɨp nɨŋ udnaböl gau, kalɨp mɨŋör rɨmnap ñagun.
19 Pelo que, julgo eu, não devemos perturbar aqueles que, dentre os gentios, se convertem a Deus,
20 Pen kalɨp köp kalɨ kƚiñ rɨk yuun hagun, ‘Nɨbi bɨ rɨmnap god piral gau nɨp nan sabe gɨ ñɨnɨg, wal kaj nan gau dam pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim. Wal kaj nan gau, hagape u ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu ud bu gɨlö umnɨm u ñɨŋagmim,’ a gun. Manö gau rö hagagun.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como das relações sexuais ilícitas, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Pen ai gɨnɨg: bac bɨ hadame nöp gɨla rö, mɨñi u rö nöp daun gau gau magöŋhalö, God nɨp sabe gep ñɨn u Juda magum gep ram u am magum göm, pör pör manö Mosɨs hagöm kalɨ kƚiñ rɨka u amgö lɨ nɨŋmɨdal,” a ga.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Jems anɨg hagö, bɨ Jisas manö ud arep gau löm, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp abad mɨdeila bɨ gau löm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau magöŋhalö löm, hagla, “Hon bɨ hon rɨmnap hag lɨno, Pol Banabas bɨ mɨhau aip Adiok arlaŋ,” a gɨla. Anɨg hagöm, bɨ Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau abad mɨdeila bɨ mɨhöŋ Judas Basabas aip, Sailas aip, kalɨp hag lɨla.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, tendo elegido homens dentre eles, enviá-los, juntamente com Paulo e Barnabé, a Antioquia: foram Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos,
23 Köp ap kalɨ kƚiñ rɨköm, Pol Banabas bɨ gau ñɨla. Köp anɨg göl kalɨ kƚiñ rɨkla:
23 escrevendo, por mão deles: Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos de entre os gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Ai gɨnɨg: manö ap auub nɨŋbun, nɨbi bɨ hon gai i rɨmnap, hanɨp hag nɨŋöm wasö, gasɨ kale ke u nöp nɨŋöm, am manö kub kalöp gasɨ mɨlö lɨmim rö manö rɨmnap kalöp hag ñeila.
24 Visto sabermos que alguns [que saíram] de entre nós, sem nenhuma autorização, vos têm perturbado com palavras, transtornando a vossa alma,
25 Anɨb u, hon bɨ rɨmnap hon ke hag lɨno, bɨ mɨdmagö hon aij yabɨƚ Pol Banabas bɨ mɨhau seg nɨnaböl.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vós outros com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Pol Banabas bɨ mɨhau gau ajmil, halɨp al pak lɨnaböl, a gɨmil, gasɨ u nɨŋagpil. Bɨ Kub Jisas Krais manö aij nɨpe u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñul, a gɨmil, gasɨ añɨ anɨbu nöp nɨŋmil, haƚöwaƚö hag ñɨ aij göl gɨ ajmɨdil.
26 homens que têm exposto a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Judas Sailas bɨ mɨhau yunɨg gabun. Kale ammil köp kalɨ kƚiñ rɨkabun i manö adö u nöp kalöp hag ñɨ aij gɨnabil.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais pessoalmente vos dirão também estas coisas.
28 Hon magum gun, manö anɨbu hag amɨl apɨl gɨno nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ nɨpe hanɨp gasɨ aij ñö, köp kalɨ kƚiñ rɨkun mɨŋör rɨmnap kalöp ñagnabun, a gɨno. Yɨharɨ? manö mɨhöp nöp hagnabun a gun hagno.
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Nɨbi bɨ rɨmnap god piral gau sabe gɨnɨg, wal kaj nan gau dam pakaiöl, kale ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau, hagape u ñɨŋagmim. Wal kaj nan gau rugu ud bu gɨlö umnɨm u ñɨŋagmim. Nɨbi si bɨ si gagmim. Nan hagabun i arö gɨnabim u, gɨ aij gɨnabim.
29 que vos abstenhais das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Saúde.
30 Köp anɨbu kalɨ kƚiñ rɨköm bɨ gau ñɨlö, kale Jerusalem arö göm, daun kub Adiok, Siria Propins gau ado gɨ arla. Amjaköm, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau haglö, magöŋhalö ap magum gɨla nɨŋöm köp daula u ñɨla.
30 Os que foram enviados desceram logo para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a epístola.
31 Köp ñɨlö, nɨbi bɨ kale manö anɨbu amgö lɨ nɨŋlö, kalɨp aij yabɨƚ gö, gasɨ halö mɨdöm hibur kalɨp ñɨñɨ yabɨƚ la.
31 Quando a leram, sobremaneira se alegraram pelo conforto recebido.
32 Judas Sailas bɨ God manö hagep bɨ mɨhau mɨdmɨdil me, ñɨn bad ap Adiok mɨdmil, Jisas nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp manö iru nöp hag ñɨ aij gɨlö nɨŋöl gɨ, kale Jisas manö aij nɨpe nɨŋ ud pɨdöŋ göm gasɨ halö mɨdeila.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 — ausente —
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz aos que os enviaram.
34 — ausente —
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Pen Pol aip Banabas aip Adiok au mɨdmil, bɨ anɨb gau nɨbö rɨmnap aip, Bɨ Kub manö aij u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñöl gɨ mɨdeila.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Pen mɨd damöm, Pol nɨpe Banabas nɨp haga, “Hol mɨhöŋ nöd ajul Bɨ Kub manö haglo ara ram mɨnöŋ gau, nɨŋ ud pɨdöŋ göl gɨ nöp mɨdpal aka gul, am nɨŋul auul,” a ga.
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Voltemos, agora, para visitar os irmãos por todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como passam.
37 Hageia, Banabas haga, “Anɨb u, Jon Mak nɨp abe uɫ gɨ ud arul,” a ga.
37 E Barnabé queria levar também a João, chamado Marcos.
38 Hageia, Pol haga, “Ñɨ anɨbu nöd uɫ gɨ ud arlo, wög gɨ haköm auaga; nɨpe Pampilia nöp amöm arɨk ara. Anɨb u, mɨñi nɨp uɫ gɨ ud aragnabul,” a ga.
38 Mas Paulo não achava justo levarem aquele que se afastara desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Pol anɨg hageia, kalpe mɨhöŋ ke nöp pen pen hagmil, Banabas nɨpe Jon Mak aip ñɨg magɨb udmil, ram mɨnöŋ ñɨg rɨb gus ga airan Saipras arlö.
39 Houve entre eles tal desavença, que vieram a separar-se. Então, Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Pol nɨpe pen Sailas nɨp uda. Nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, sabe göm, Bɨ Kub nɨpe Pol Sailas kalɨp mɨhöŋ abad mɨdeiaŋ, a göm, bɨ mɨhau hag yula.
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Pol nɨpe Siria Propins gau abe, Silisia Propins gau abe gɨ ajöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp God Manö rɨmnap halö hag ñɨ aij gö, kale nɨŋöm nɨŋ ud pɨdöŋ gɨ mɨdeila.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.