Atos 14
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Pol aip Banabas aip am daun kub Aikoniam mɨdmil, Juda magum gep ram u ammil, manö hag ñɨ aij gɨlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ gau löm, Juda nɨbi bɨ wasö gau löm, iru nöp Jisas nɨp nɨŋ udla.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé entraram juntos na sinagoga judaica e falaram de tal modo, que veio a crer grande multidão, tanto de judeus como de gregos.
2 Pen Juda nɨbi bɨ rɨmnap, Jisas manö hagabil u nɨŋ udagnabun, a göm, amöm Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp manö nɨŋeb nɨŋagep piral hageila nɨŋöm kale nɨbi bɨ Jisas nɨŋ udla gau kalɨp nɨŋlö mulu kal luga.
2 Mas os judeus que não tinham crido incitaram e irritaram os ânimos dos gentios contra os irmãos.
3 Pen Pol aip Banabas aip, manö anɨbu nɨŋmil, ram mɨnöŋ anɨbu arɨk araglö. Kale au nöp mɨdmil, Bɨ Kub manö u kƚö göm waiö nöp hag ñɨmɨdil. Bɨ Kub kalɨp mɨhöŋ aip abad mɨdö nɨŋöl gɨ, nan gagep rö rɨmnap, nan nɨŋeb nɨŋagep rö rɨmnap gailö, nɨbi bɨ rɨmnap nɨŋöm hagla, “Anɨb u, manö hagabil anɨbi nɨŋö nöp hagabil,” a göm, nɨŋla.
3 Entretanto, Paulo e Barnabé ficaram bastante tempo em Icônio, falando ousadamente no Senhor, o qual confirmava a palavra da sua graça, concedendo que, por mão deles, se fizessem sinais e prodígios.
4 Pen Aikoniam nɨbi bɨ anɨb gau asɨk ke ke löm, böŋ u Juda nɨbi bɨ gau manö hagla rö nɨŋla, böŋ u bɨ Jisas manö ud arep bɨ gau hagla u nöp nɨŋla.
4 Mas o povo da cidade se dividiu: uns eram pelos judeus; outros, pelos apóstolos.
5 Pen Juda nɨbi bɨ rɨmnap gau löm, Juda nɨbi bɨ wasö rɨmnap gau löm, bɨ kub kale gau abe, Pol aip Banabas aip kalɨp gɨ naij gun, kabö ju pak lun, a göm, gasɨ u nɨŋla.
5 Então surgiu um movimento entre os gentios e os judeus, com o apoio das suas autoridades, para os maltratar e apedrejar.
6 Kalpe mɨhöŋ pen manö anɨbu nɨŋmil, pɨñɨŋ gɨ am daun kub mɨhau Lisdra Debi, ram mɨnöŋ Likonia au arlö.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades da Licaônia, e para as regiões vizinhas,
7 Ammil, anɨb gau gɨ ajöl gɨ, Krais manö aij u hag ñɨmɨdil.
7 onde anunciaram o evangelho.
8 Pen daun kub Lisdra anɨbu, bɨ ap nɨme nɨp yag daua ñɨn u nöp ma naij gö, adan ajagmɨdöp bɨ ap mɨdmɨdöp.
8 Em Listra, costumava estar sentado certo homem aleijado, paralítico desde o seu nascimento, e que nunca tinha conseguido andar.
9 Bɨ anɨbu nɨpe ap asɨk mɨdöm, Pol manö hageia u nɨŋ mɨdeia. Pol bɨ anɨbu nɨp nɨŋ ij halö löm gasɨ nɨŋa, bɨ anɨbi, God yɨp gö kamɨŋ lɨnɨm rö löp, a gɨ gasɨ nɨŋmɨdöp.
9 Esse homem ouviu Paulo falar. Quando Paulo fixou nele os olhos e viu que ele tinha fé para ser curado,
10 Anɨb u, Pol nɨp nɨŋöm, meg mɨgan dap ranöm haga, “Urak!” a ga. Hagö, bɨ anɨbu yɨŋɨd uraköm, ma abö göm ara.
10 disse a ele em voz alta: — Levante-se direito sobre os pés! O homem saltou e começou a andar.
11 Pol anɨg gö, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau manö yabɨƚ kale Likonia manö u hagöm hagla, “Bɨ kumi kabö adö laŋ nɨbö gau, god mɨhöp nɨbi bɨ rö lɨmil ap hagabil i,” a gɨla.
11 Quando as multidões viram o que Paulo tinha feito, gritaram em língua licaônica: — Os deuses, em forma de homens, desceram até nós.
12 Anɨg hagöm, Banabas nɨp, god Sus, a gɨla. Pen Pol nɨpe manö iru nöp hagmɨdöp rö, nɨp, god Hemis, a gɨla.
12 A Barnabé chamavam Júpiter, e a Paulo, Mercúrio, porque este era o principal portador da palavra.
13 God piral Sus sabe gɨmɨdal anɨbu, sabe gep ram u yöp gɨ lɨla daun goƚ anɨb au me, god piral Sus sabe gep bɨ kub u abe, nɨbi bɨ au mɨdeila gau abe, god Sus pör sabe gɨpun u mɨñi auöp i, a göm, kaj kau nɨbar rɨmnap udöm, mab pɨƚpɨƚ aij aij rɨmnap ud dauö, nɨbi bɨ iru yabɨƚ aula.
13 O sacerdote de Júpiter, cujo templo estava em frente da cidade, trazendo touros e grinaldas para junto dos portões da cidade, queria oferecer um sacrifício juntamente com a multidão.
14 Pen Pol aip Banabas aip, geila anɨbu nɨŋmil, waƚɨj kale gau ud bɨƚɨƚɨ gɨmil, nɨbi bɨ iru nöp mɨdeila aŋ anɨb au ammil haglö,
14 Porém, ouvindo isto, os apóstolos Barnabé e Paulo, rasgando as suas roupas, saltaram para o meio da multidão, gritando:
15 “Kale nɨhön gɨnɨg anɨg gabim? Hol mɨhöŋ god wasö! Kale nɨbi bɨ yabɨƚ mɨdpim rö, hol u rö nöp unbö rö mɨdpun. Hol Jisas Krais manö aij nɨpe u kalöp hag ñɨnɨg aubul. God nɨpe kumi kabö laŋ gɨ löm, mɨnöŋ naböŋ iƚ i gɨ löm, ñɨg solwara u gɨ löm, nan nɨhön nɨhön mɨdöp gau magöŋhalö gɨ löm, ga. Hol kalöp Krais manö aij u haglo, nan yɨharɨŋ piral sabe gabim gau arö gɨmim, God kamɨŋ mɨdöp u nöp sabe gɨ mɨdaimim, a gul, kalöp hagabul.
15 — Senhores, por que estão fazendo isto? Nós também somos seres humanos como vocês, sujeitos aos mesmos sentimentos, e anunciamos o evangelho a vocês para que se convertam destas coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Pen nöd nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke ke gau mɨdöm, gasɨ kale ke nɨŋöm nan yɨharɨŋ sabe gɨla u, God nɨŋöm kalɨp gɨ naij gaga.
16 Nas gerações passadas, Deus permitiu que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Pen kale yɨharɨŋ mɨdagpim; nɨp nɨŋnɨg, nɨŋnabim. Nɨpe pör pör kalöp ud aij göp. Nɨpe nöp gö, möŋ alöm, nan magö iru nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, mɨñ mɨñ göl gɨ nan ñɨŋbim. Anɨb u, nɨpe anɨg gab u nɨŋmim, nɨŋö nöp God hon mɨdöp u hadö nɨŋbep,” a gɨlö.
17 Contudo, não deixou de dar testemunho de si mesmo, fazendo o bem, dando a vocês chuvas do céu e estações frutíferas, enchendo o coração de vocês de fartura e de alegria.
18 Anɨg haglö u pen, nɨbi bɨ anɨb gau, bɨ anɨb mɨhai i kumi kabö adö laŋ nɨbö aubil, a göm, kaj kau nɨbar rɨmnap pak sabe gɨ ñɨnɨg geila, uɫham yabɨƚ hag hag wasö gɨlö.
18 Dizendo isto, foi ainda com dificuldade que impediram a multidão de lhes oferecer sacrifícios.
19 Pen kalpe mɨhöŋ daun kub Lisdra anɨbu nöp mɨdlö nɨŋöl gɨ, Juda kai daun kub Adiok, ram mɨnöŋ Pisidia au mɨdmɨdal nɨbi bɨ rɨmnap abe, daun kub Aikoniam mɨdmɨdal nɨbi bɨ rɨmnap abe apöm, nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp piral hagöm hagla, “Bɨ mɨhau manö aij hagagabil; piral hagabil,” a gɨla. Anɨg hageila, nɨbi bɨ anɨb gau nɨŋöm, Pol nɨp kabö ju pak löm, böŋ nöp umöb, a göm, ɫɨp gɨ dam kabö waryö gɨgabö gɨla u höŋ adö löyaŋ yula.
19 Entretanto, chegaram judeus de Antioquia e Icônio e, instigando as multidões, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, dando-o por morto.
20 Anɨg gɨla nɨŋöm nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau ap bɨnɨg gɨgabö gɨlö nɨŋöl gɨ, Pol uraköm daun kub aŋ anɨbu ado gɨ ara. Pen ruö Pol aip Banabas aip Lisdra arö gɨmil Debi arlö.
20 Mas, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, foi com Barnabé para Derbe.
21 — ausente —
21 E, tendo anunciado o evangelho naquela cidade e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 — ausente —
22 fortalecendo o ânimo dos discípulos, exortando-os a permanecerem firmes na fé e mostrando que, através de muitas tribulações, nos importa entrar no Reino de Deus.
23 Anɨg hagmil, cöc ke ke anɨb gau, nɨbi bɨ Jisas nɨŋ udla gau bɨ nabɨc mɨdaiöl, a gɨmil, bɨ rɨmnap wög anɨbu hag lɨlö. Anɨg gɨmil, kalpe mɨhöŋ nan magö ñɨŋagmil, God nɨp sabe göl gɨ haglö, “Bɨ Kub, bɨ gai i nöp nɨŋ udpal rö, kalɨp abad mɨdaimön,” a gɨlö.
23 E, promovendo-lhes, em cada igreja, a eleição de presbíteros, depois de orar com jejuns, os encomendaram ao Senhor, em quem haviam crido.
24 Anɨg göl ram mɨnöŋ Pisidia gau ajmil, ram mɨnöŋ Pampilia arlö.
24 Atravessando a Pisídia, Paulo e Barnabé se dirigiram à Panfília.
25 Pampilia ammil, Jisas manö aij u nɨbi bɨ Pega daun gau kalɨp hag ñɨmil, daun kub Adalia arlö.
25 E, tendo anunciado a palavra em Perge, foram para Atália
26 Adalia ammil, ñɨg magɨb udmil, daun kub Adiok, Siria Propins au, nöd mɨdmil aulö u ado gɨ arlö. Kale nöd arnɨg gailö, Adiok nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau, God nɨp sabe göm hagla, “Manö aij ne u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨnɨg arabil rö, kalɨp mɨhöŋ abad mɨd aij gɨmön,” a göm, kalɨp mɨhöŋ hag yulö, ammil, manö anɨbu hag ñɨ ajmɨdil.
26 e dali navegaram para Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a obra que agora tinham terminado.
27 Anɨb u, ado gɨ Adiok apil, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau kalɨp wɨñ allö aueila, God nɨpe gö kale nɨhön nɨhön gɨla gau magöŋhalö hag ñɨ aij gɨla. Juda nɨbi bɨ wasö gau iru nöp Jisas manö aij u nɨŋ udla aiud u abe hag ñɨla.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus havia feito com eles e como tinha aberto aos gentios a porta da fé.
28 Kalɨp anɨg göl hag ñɨmil, kalɨp aip ñɨn bad ap rapɨn mɨdailö.
28 E permaneceram muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.