Atos 13

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Daun kub Adiok anɨb au bɨ God manö hagep bɨ rɨmnap, bɨ God manö hag ñeb bɨ rɨmnap mɨdeila. Bɨ anɨb gau me, ap Banabas; ap Simion. Bɨ Simion anɨbu nɨp Bɨ Pɨr a gɨmɨdal. Bɨ ap Lusias, nɨpe Sairini daun nɨbö. Bɨ ap Maneyen, nɨpe Kiŋ Herod bɨ nɨŋeb nɨpe ap. Pen bɨ ap Sol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Pen ñɨn ap kale nan magö ñɨŋagöm, Bɨ Kub nɨp nöp sabe gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ nɨpe kalɨp haga, “Kale Banabas aip Sol aip hagaimim, wög kalɨp hag lɨnö u gɨlö arnɨm,” a ga.
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Anɨg hagö, kale nan magö ñɨŋagöm, God nɨp sabe göm, Banabas aip Sol aip kalɨp ñɨmagö adö laŋ löm, God kalɨp mɨhöŋ abad mɨdeiaŋ, a göm, kalɨp hag yula.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 — ausente —
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 — ausente —
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Pen nɨbi bɨ Saipras mɨdeila anɨb gau kalɨp God Manö hag ñɨ dam dam, daun kub Pepos amjaköm, Juda bɨ ap kuj cage aimö gep bɨ ap nable paklö. Bɨ anɨbu hib nɨpe Ba-Jisas. Nɨpe manö piral hagöm haga, “Yad God manö hagep bɨ ap,” a ga.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Daun kub Pepos au, Saipras gapman bɨ kub yabɨƚ hanmɨdöp, hib nɨpe Segias Polas. Bɨ anɨbu nɨpe bɨ gasɨ nɨŋ kɨd yabɨƚ hiɨköm nɨŋmɨdöp. Nɨpe Banabas aip Sol aip, God Manö yɨp haglö nɨŋɨn, a göm, kalɨp hagö apil, nɨp God Manö hag ñɨlö. Pen bɨ kuj cage aimö gep bɨ u nɨpe bɨ kub anɨbu bɨ nɨŋeb nɨpe ap.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Bɨ Ba-Jisas anɨbu, Grik manö hagöm nɨp Elimas a gɨmɨdal. Banabas aip Pol aip kale Segias Polas nɨp God Manö aij u hag ñɨlö, nɨpe rɨmɨd lɨ apdi nɨŋ aij ga u pen, bɨ kuj aimö gep bɨ u nɨŋöm, Banabas Pol manö naij kek hagöm, Segias Polas Jisas manö u nɨŋ udagnɨm, a göm, nɨp haga, “Bɨ anɨb mɨhau manö pir alabil u nɨŋagmön,” a ga.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Sol hib nɨpe ap me Pol a gɨmɨdal. Ana Uɫ nɨpe Pol nɨp ajmaŋ rauöm gasɨ aij ñö nɨŋöl gɨ, bɨ kuj aimö gep bɨ u nɨp nɨŋ ij halö lɨ mɨdöm haga,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Ne kɨjaki pi yag daua; naij nöp gɨpan. Nan nɨhön nɨhön aij mɨdöp u arö gɨmön, nɨbi bɨ gau kalɨp piral nöp gabön. Ne pör pör Bɨ Kub manö nɨŋö nɨpe u udmön manö piral rö labön. Ne ñɨn mai gɨ naij gabön u arö gɨnabön?
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Anɨg gabön u, God gö, ñɨn bad ap amgö ne we gö sɨdö mailö nɨŋagnabön,” a ga.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Banabas Pol kale bɨ mɨhöŋ Bɨ Kub manö u nɨp hag ñailö u nɨŋöm, Segias Polas nɨpe aiö ga. Anɨb u, Ba-Jisas ga u nɨŋöm, nɨpe Jisas nɨp nɨŋ uda.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Pen Pol bɨ nɨpe gau aip ñɨg magɨb udöm, Pepos arö göm, Pega daun, ram mɨnöŋ Pampilia au arla. Am mɨdöm, Jon Mak nɨpe kalɨp mɨhöŋ au arö göm, ado gɨ Jerusalem ara.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Kale pen Pega daun arö gɨmil, daun kub Adiok, ram mɨnöŋ Pisidia au arlö. Am mɨdöm, Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, Juda magum gep ram u ammil, asɨk mɨdailö.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Juda magum ram abad mɨdmɨdal bɨ gau uraköm, Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨka adɨŋ rɨmnap abe, bɨ God manö hagep gau kalɨ kƚiñ rɨkla adɨŋ rɨmnap abe, amgö lɨ nɨŋ nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp hagla. Kale manö hag pɨs göm, bɨ ap hag yulö Banabas Pol asɨk mɨdailö au amöm haga, “Mamil mɨhöŋ. Nɨbi bɨ gai i nɨŋ udep manö rɨmnap mɨdainɨm u, hanɨp hag ñɨlö nɨŋun,” a gɨla.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Hagailö, Pol uraköm manö hagnɨg ñɨmagö dap ranöm haga, “Kale Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö God nɨp sabe gɨmɨdim gau abe, manö hagnɨg gabin i rɨmɨd lɨ nɨŋim.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 God nɨpe hadame nöp apɨs bac bɨ hon gau uda. God anɨbu nɨpe Isrel nɨbi bɨ God hon me. Hainö kale ram mɨnöŋ Ijip am mɨdeila, God kalɨp abad mɨd aij gö, ñɨ pai yag dapöm, iru yabɨƚ nöp mɨdeila. Bɨ kub Pero kalɨp, aragnabim, a ga u pen God kƚö ke yabɨƚ nɨpe u göm, kalɨp uɫ gɨ dam Ijip höŋ adö aula.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Kale mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ au mɨdöm, God nɨp manö iru nɨbanö sasɨm lɨ gɨmɨdal u pen God kalɨp abad mɨd aij ga.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Pen nöd ram mɨnöŋ Kenan nɨbi bɨ rɨgoŋ ke ke unbö mudun jɨŋ mɨdeila, pen God nɨbi bɨ nɨpe kalɨp abad mɨd aij göm pɨdöŋ nɨpe ñö, nɨbi bɨ rɨgoŋ ke ke unbö mudun jɨŋ nöd mɨdeila gau kalɨp aip pen pen göm, rɨdɨk gɨ yu al pak löm, ram mɨnöŋ anɨbu ram mɨnöŋ kale ke rö udla.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Kale Ijip mɨdlö mɨ ina u wö ralöm, ram mɨnöŋ aipɨƚ nöp aŋ gau mɨdlö mɨ ina u wö ralöm, nɨbi bɨ rɨdɨk gɨ yuöm, ram mɨnöŋ kale udla mɨ ina u abe wö ralöm gɨlö me, mɨ unbö po hadred pipdi (450) ina.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 nɨbi bɨ Isrel gau kale Samyuel nɨp hagla, ‘Ne kiŋ ap hag lö, hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö abad mɨdeinab,’ a gɨla. Hageila, God bɨ ne Kis ñɨ nɨpe Sol nɨp hag lö, kiŋ kale mɨdmɨdöp. Bɨ anɨbu Benjamin kɨgɨn rɨk damöm rɨk damöm rɨk lɨla. Sol kiŋ kale mɨdö, mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ina.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Pen hainö God nɨpe gö Sol kiŋ mɨdageia. God nɨpe Depid kiŋ kale hag la. God nɨpe Depid manö hagöm haga, ‘Hibur gasɨ mɨdmagö yad ke gasɨ göp rö u, Jesi ñɨ nɨpe Depid hibur gasɨ mɨdmagö nɨpe abe unbö rö nöp gasɨ göp; nan nɨhön nɨhön gaŋ a gɨ nɨŋnabin u, nɨpe anɨg unbö rö nöp gɨnab,’ a ga.
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 “Pen God nɨpe gö, Depid ñɨ pai rɨkö, rɨk dam dapɨl göm, Jisas nɨp yag daula. Anɨb u, God nöd manö kƚö hag la rö, nɨpe Isrel nɨbi bɨ kalɨp Ud Kamɨŋ Yuep Bɨ ap yua.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Pen Jisas iƚ göm wög gaga magö u, Jon nɨpe apöm, Isrel nɨbi bɨ kalɨp haga, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gɨpe, kalöp ñɨg pak ñɨnabin,’ a ga.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Jon wög nɨpe gɨ pɨs gɨnɨg geia ñɨn aŋ u, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, ‘Kale yɨp bɨ an, a gɨmim, gasɨ nɨŋbim? Bɨ Kub pör abad mɨdpim bɨ u, yad wasö. Bɨ anɨbu hainö aunab. Ma rɨrup nɨpe u ud hubɨknam rö lagöp,’ a ga.
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 “Añ mam yad, kale rɨmnap Ebraham ñɨ pai nɨpe mɨdpim; kale rɨmnap Juda nɨbi bɨ wasö pen God nɨp sabe gɨmɨdim. Krais nɨbi bɨ ud kamɨŋ yuep manö Jon hag ñɨ mɨdmɨdöp anɨbu, God nɨpe hanɨp nan a göm haga.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Jerusalem nɨbi bɨ gau abe, bɨ kub kale gau abe, Jisas nɨpe Krais u auub a göm nɨŋagla. Jisas nɨp al pak lɨlö umaŋ a gɨla u, God manö hagep manö kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp gɨla. Pen God nɨp sabe gɨnɨg Juda magum gep ram pör aumɨdal u, kale manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu pör pör nöp nɨŋmɨdal.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Nɨpe nan naij ap göp aka göm uƚhai wasö nɨŋöm gapman bɨ kub Pailod nɨp hagla, ‘Ne hagö nɨp al pak lɨlaŋ,’ a gɨla.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Pen God Manö haga rö, magöŋhalö nöp Jisas nɨp gɨla. Hainö nɨbi bɨ nɨpe gau apöm, wip he ud asɨk dam kabö mɨgan rɨgöl gɨla.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Rɨgöl gɨla u pen God gö kauyaŋ uraka.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Nɨpe uraköm, kamɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨpe aip Galili nɨbö Jerusalem aula gau, nɨp ñɨn iru nöp nɨŋla rö, uri Isrel nɨbi bɨ kalɨp Jisas manö aij u hag ñaböl.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 “Pen hol bɨ mɨhöŋ aubul i, kalöp Krais manö aij u hagnɨg aubul. God hadame nöp apɨs bac bɨ hon kalɨp manö kƚö hag löm gɨnabin a ga manö anɨbu nöp
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 gasɨ nɨŋ mɨdöm, God nɨpe Jisas nɨp ud urak ña. Ga anɨbu apɨs bac bɨ gau nɨŋagla u pen ñɨ pai rɨk lep kale gau mɨñi hon nɨŋbun. Depid nɨpe God Manö adɨŋ Sam a gɨpal au Kɨmap yɨgwö aŋ nɨbö kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 God nɨpe gö, Jisas uraka u me, hainö umöm hañ romaŋ hij gɨ lug lɨ arnɨm rö lagöp. Manö anɨbu God Manö adɨŋ ap anɨgöl mɨdöp:
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 Pen God Manö adɨŋ ap anɨgöl mɨdöp:
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Pen Depid nɨpe God wög nɨp hag la u, nɨbi bɨ nɨpe mɨdmɨdal ñɨn anɨbu gɨ damöm uma. Pen Depid nɨpe umö, nap nɨhi bɨ kalɨp rɨgöl gɨmɨdal gau dam rɨgöl gɨlö, hañ romaŋ nɨpe hij gɨ lug lɨ ara.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Pen God nɨpe gö uraka Bɨ anɨbu, hañ romaŋ nɨpe hij gɨ lug lɨ araga.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 “Anɨb u, mɨdeimam nɨŋim. Jisas nɨpe umöm uraka u me, God nan si nan naij gɨpim u nɨŋöm arö gɨnab manö aij u kalöp hagabul.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Hon Juda lo manö adö u nöp nɨŋun geinabun u, God nan si nan naij gɨpun u nɨŋ nöp mɨdeinab. Pen Jisas mab ba laŋ al pak lɨlö uma u me, hon Jisas nɨp nɨŋ udeinabun u, God nan si nan naij gɨpun u nɨŋöm, arö göm, hanɨp nɨbi bɨ aij yad, a gɨnab.
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Pen bɨ God manö hagep gau hadame nöp hagla rö hanɨp gagnɨm, a gɨmim gasɨ u nɨŋ aij gɨmim. Kale hagla,
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 ‘Kale nɨbi bɨ yɨp aɫab aɫab ñɨbim gau nɨŋim!
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Pol aip Banabas aip manö anɨbu hagmil, Juda magum gep ram anɨbu höŋ arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau hagla, “God nɨp sabe gep ñɨn hain u kauyaŋ apil, hanɨp manö anɨbu rɨmnap halö hag ñɨmil,” a gɨla.
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Nɨbi bɨ gau magum gɨ mɨdeila gau ram u arö göm, ke ke arlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ kabö göl rɨmnap abe, nɨbi bɨ gau nɨbö Juda kai nɨŋmɨdal rö nɨŋ udla rɨmnap abe, Pol aip Banabas aip kalɨp hain göm arla. Adan aŋ au amöl gɨ, bɨ mɨhau kalɨp haglö, “‘God hanɨp mög nɨŋöm ud aij göp,’ a gɨmim, gasɨ u nɨŋöl gɨ nöp mɨdaimim,” a gɨlö.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn hain u, nɨbi bɨ daun kub anɨbu mɨdeila gau magöŋhalö rö, Bɨ Kub manö nɨŋnɨg ap magum gɨla.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Pen Juda bɨ kub gau nɨbi bɨ iru nɨbanö aula u nɨŋlö, mulu lugö, Pol Banabas kalɨp bɨ mɨhau kalɨp nɨŋöm gasɨ naij nɨŋla. Pol manö nɨhön nɨhön nɨbi bɨ gau kalɨp haga u hag juöm, hib nɨpe u hag pro gɨla.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Juda bɨ gau anɨg gailö, Pol aip Banabas aip pɨñɨŋ gagmil, manö pen kƚö hagmil haglö, “God Manö aij u kalöp Juda nɨbi bɨ nöd hagul a gɨpul u pen kale manö aij anɨbu udagmim, hon pör mɨdep magö u nɨŋ udun rö lagöp, a gɨpim u me, mɨñi Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp hag ñɨnabul.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Kub hanɨp hagöm manö anɨg göl haga,
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Juda nɨbi bɨ wasö gau manö anɨbu nɨŋöm, mɨñ mɨñ göm, Bɨ Kub manö u, manö aij unbö ke yabɨƚ, a gɨla. Anɨb u, nɨbi bɨ God, pör pör mɨdaiöl, a göm, hag la gau magöŋhalö manö aij anɨbu nɨŋ udla.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Pen Bɨ Kub manö u, ram mɨnöŋ anɨb gau magöŋhalö haglö ara.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Anɨg ga u, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋlö mulu lugö, am Adiok nɨbi kub God nɨp nɨŋ udla rɨmnap abe, bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdal gau rɨmnap abe, kalɨp haglö, kale am nɨbi bɨ iru nöp dapöm, Pol aip Banabas aip kalɨp gɨ naij göm, ram mɨnöŋ kale gau hag höŋ yula.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Anɨg gɨ hag höŋ yulö, bɨ mɨhau kale Adiok arɨk amöl gɨ, manö aij dam hag ñajul udagpim, a gɨmil, ma kale acɨp acɨp gau ƚɨk gɨ yumil ammil, daun kub Aikoniam arlö.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Pen Ana Uɫ nɨpe nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau ajmaŋ rauö, kale mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdeila.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.