Atos 13
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Daun kub Adiok anɨb au bɨ God manö hagep bɨ rɨmnap, bɨ God manö hag ñeb bɨ rɨmnap mɨdeila. Bɨ anɨb gau me, ap Banabas; ap Simion. Bɨ Simion anɨbu nɨp Bɨ Pɨr a gɨmɨdal. Bɨ ap Lusias, nɨpe Sairini daun nɨbö. Bɨ ap Maneyen, nɨpe Kiŋ Herod bɨ nɨŋeb nɨpe ap. Pen bɨ ap Sol.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Pen ñɨn ap kale nan magö ñɨŋagöm, Bɨ Kub nɨp nöp sabe gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ nɨpe kalɨp haga, “Kale Banabas aip Sol aip hagaimim, wög kalɨp hag lɨnö u gɨlö arnɨm,” a ga.
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Anɨg hagö, kale nan magö ñɨŋagöm, God nɨp sabe göm, Banabas aip Sol aip kalɨp ñɨmagö adö laŋ löm, God kalɨp mɨhöŋ abad mɨdeiaŋ, a göm, kalɨp hag yula.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 — ausente —
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 — ausente —
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Pen nɨbi bɨ Saipras mɨdeila anɨb gau kalɨp God Manö hag ñɨ dam dam, daun kub Pepos amjaköm, Juda bɨ ap kuj cage aimö gep bɨ ap nable paklö. Bɨ anɨbu hib nɨpe Ba-Jisas. Nɨpe manö piral hagöm haga, “Yad God manö hagep bɨ ap,” a ga.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Daun kub Pepos au, Saipras gapman bɨ kub yabɨƚ hanmɨdöp, hib nɨpe Segias Polas. Bɨ anɨbu nɨpe bɨ gasɨ nɨŋ kɨd yabɨƚ hiɨköm nɨŋmɨdöp. Nɨpe Banabas aip Sol aip, God Manö yɨp haglö nɨŋɨn, a göm, kalɨp hagö apil, nɨp God Manö hag ñɨlö. Pen bɨ kuj cage aimö gep bɨ u nɨpe bɨ kub anɨbu bɨ nɨŋeb nɨpe ap.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Bɨ Ba-Jisas anɨbu, Grik manö hagöm nɨp Elimas a gɨmɨdal. Banabas aip Pol aip kale Segias Polas nɨp God Manö aij u hag ñɨlö, nɨpe rɨmɨd lɨ apdi nɨŋ aij ga u pen, bɨ kuj aimö gep bɨ u nɨŋöm, Banabas Pol manö naij kek hagöm, Segias Polas Jisas manö u nɨŋ udagnɨm, a göm, nɨp haga, “Bɨ anɨb mɨhau manö pir alabil u nɨŋagmön,” a ga.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Sol hib nɨpe ap me Pol a gɨmɨdal. Ana Uɫ nɨpe Pol nɨp ajmaŋ rauöm gasɨ aij ñö nɨŋöl gɨ, bɨ kuj aimö gep bɨ u nɨp nɨŋ ij halö lɨ mɨdöm haga,
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 “Ne kɨjaki pi yag daua; naij nöp gɨpan. Nan nɨhön nɨhön aij mɨdöp u arö gɨmön, nɨbi bɨ gau kalɨp piral nöp gabön. Ne pör pör Bɨ Kub manö nɨŋö nɨpe u udmön manö piral rö labön. Ne ñɨn mai gɨ naij gabön u arö gɨnabön?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Anɨg gabön u, God gö, ñɨn bad ap amgö ne we gö sɨdö mailö nɨŋagnabön,” a ga.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Banabas Pol kale bɨ mɨhöŋ Bɨ Kub manö u nɨp hag ñailö u nɨŋöm, Segias Polas nɨpe aiö ga. Anɨb u, Ba-Jisas ga u nɨŋöm, nɨpe Jisas nɨp nɨŋ uda.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pen Pol bɨ nɨpe gau aip ñɨg magɨb udöm, Pepos arö göm, Pega daun, ram mɨnöŋ Pampilia au arla. Am mɨdöm, Jon Mak nɨpe kalɨp mɨhöŋ au arö göm, ado gɨ Jerusalem ara.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Kale pen Pega daun arö gɨmil, daun kub Adiok, ram mɨnöŋ Pisidia au arlö. Am mɨdöm, Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, Juda magum gep ram u ammil, asɨk mɨdailö.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Juda magum ram abad mɨdmɨdal bɨ gau uraköm, Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨka adɨŋ rɨmnap abe, bɨ God manö hagep gau kalɨ kƚiñ rɨkla adɨŋ rɨmnap abe, amgö lɨ nɨŋ nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp hagla. Kale manö hag pɨs göm, bɨ ap hag yulö Banabas Pol asɨk mɨdailö au amöm haga, “Mamil mɨhöŋ. Nɨbi bɨ gai i nɨŋ udep manö rɨmnap mɨdainɨm u, hanɨp hag ñɨlö nɨŋun,” a gɨla.
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Hagailö, Pol uraköm manö hagnɨg ñɨmagö dap ranöm haga, “Kale Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö God nɨp sabe gɨmɨdim gau abe, manö hagnɨg gabin i rɨmɨd lɨ nɨŋim.
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 God nɨpe hadame nöp apɨs bac bɨ hon gau uda. God anɨbu nɨpe Isrel nɨbi bɨ God hon me. Hainö kale ram mɨnöŋ Ijip am mɨdeila, God kalɨp abad mɨd aij gö, ñɨ pai yag dapöm, iru yabɨƚ nöp mɨdeila. Bɨ kub Pero kalɨp, aragnabim, a ga u pen God kƚö ke yabɨƚ nɨpe u göm, kalɨp uɫ gɨ dam Ijip höŋ adö aula.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Kale mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ au mɨdöm, God nɨp manö iru nɨbanö sasɨm lɨ gɨmɨdal u pen God kalɨp abad mɨd aij ga.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Pen nöd ram mɨnöŋ Kenan nɨbi bɨ rɨgoŋ ke ke unbö mudun jɨŋ mɨdeila, pen God nɨbi bɨ nɨpe kalɨp abad mɨd aij göm pɨdöŋ nɨpe ñö, nɨbi bɨ rɨgoŋ ke ke unbö mudun jɨŋ nöd mɨdeila gau kalɨp aip pen pen göm, rɨdɨk gɨ yu al pak löm, ram mɨnöŋ anɨbu ram mɨnöŋ kale ke rö udla.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Kale Ijip mɨdlö mɨ ina u wö ralöm, ram mɨnöŋ aipɨƚ nöp aŋ gau mɨdlö mɨ ina u wö ralöm, nɨbi bɨ rɨdɨk gɨ yuöm, ram mɨnöŋ kale udla mɨ ina u abe wö ralöm gɨlö me, mɨ unbö po hadred pipdi (450) ina.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 nɨbi bɨ Isrel gau kale Samyuel nɨp hagla, ‘Ne kiŋ ap hag lö, hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö abad mɨdeinab,’ a gɨla. Hageila, God bɨ ne Kis ñɨ nɨpe Sol nɨp hag lö, kiŋ kale mɨdmɨdöp. Bɨ anɨbu Benjamin kɨgɨn rɨk damöm rɨk damöm rɨk lɨla. Sol kiŋ kale mɨdö, mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ina.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Pen hainö God nɨpe gö Sol kiŋ mɨdageia. God nɨpe Depid kiŋ kale hag la. God nɨpe Depid manö hagöm haga, ‘Hibur gasɨ mɨdmagö yad ke gasɨ göp rö u, Jesi ñɨ nɨpe Depid hibur gasɨ mɨdmagö nɨpe abe unbö rö nöp gasɨ göp; nan nɨhön nɨhön gaŋ a gɨ nɨŋnabin u, nɨpe anɨg unbö rö nöp gɨnab,’ a ga.
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 “Pen God nɨpe gö, Depid ñɨ pai rɨkö, rɨk dam dapɨl göm, Jisas nɨp yag daula. Anɨb u, God nöd manö kƚö hag la rö, nɨpe Isrel nɨbi bɨ kalɨp Ud Kamɨŋ Yuep Bɨ ap yua.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Pen Jisas iƚ göm wög gaga magö u, Jon nɨpe apöm, Isrel nɨbi bɨ kalɨp haga, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gɨpe, kalöp ñɨg pak ñɨnabin,’ a ga.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Jon wög nɨpe gɨ pɨs gɨnɨg geia ñɨn aŋ u, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, ‘Kale yɨp bɨ an, a gɨmim, gasɨ nɨŋbim? Bɨ Kub pör abad mɨdpim bɨ u, yad wasö. Bɨ anɨbu hainö aunab. Ma rɨrup nɨpe u ud hubɨknam rö lagöp,’ a ga.
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 “Añ mam yad, kale rɨmnap Ebraham ñɨ pai nɨpe mɨdpim; kale rɨmnap Juda nɨbi bɨ wasö pen God nɨp sabe gɨmɨdim. Krais nɨbi bɨ ud kamɨŋ yuep manö Jon hag ñɨ mɨdmɨdöp anɨbu, God nɨpe hanɨp nan a göm haga.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Jerusalem nɨbi bɨ gau abe, bɨ kub kale gau abe, Jisas nɨpe Krais u auub a göm nɨŋagla. Jisas nɨp al pak lɨlö umaŋ a gɨla u, God manö hagep manö kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp gɨla. Pen God nɨp sabe gɨnɨg Juda magum gep ram pör aumɨdal u, kale manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu pör pör nöp nɨŋmɨdal.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Nɨpe nan naij ap göp aka göm uƚhai wasö nɨŋöm gapman bɨ kub Pailod nɨp hagla, ‘Ne hagö nɨp al pak lɨlaŋ,’ a gɨla.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Pen God Manö haga rö, magöŋhalö nöp Jisas nɨp gɨla. Hainö nɨbi bɨ nɨpe gau apöm, wip he ud asɨk dam kabö mɨgan rɨgöl gɨla.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Rɨgöl gɨla u pen God gö kauyaŋ uraka.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Nɨpe uraköm, kamɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨpe aip Galili nɨbö Jerusalem aula gau, nɨp ñɨn iru nöp nɨŋla rö, uri Isrel nɨbi bɨ kalɨp Jisas manö aij u hag ñaböl.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 “Pen hol bɨ mɨhöŋ aubul i, kalöp Krais manö aij u hagnɨg aubul. God hadame nöp apɨs bac bɨ hon kalɨp manö kƚö hag löm gɨnabin a ga manö anɨbu nöp
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 gasɨ nɨŋ mɨdöm, God nɨpe Jisas nɨp ud urak ña. Ga anɨbu apɨs bac bɨ gau nɨŋagla u pen ñɨ pai rɨk lep kale gau mɨñi hon nɨŋbun. Depid nɨpe God Manö adɨŋ Sam a gɨpal au Kɨmap yɨgwö aŋ nɨbö kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 God nɨpe gö, Jisas uraka u me, hainö umöm hañ romaŋ hij gɨ lug lɨ arnɨm rö lagöp. Manö anɨbu God Manö adɨŋ ap anɨgöl mɨdöp:
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Pen God Manö adɨŋ ap anɨgöl mɨdöp:
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 “Pen Depid nɨpe God wög nɨp hag la u, nɨbi bɨ nɨpe mɨdmɨdal ñɨn anɨbu gɨ damöm uma. Pen Depid nɨpe umö, nap nɨhi bɨ kalɨp rɨgöl gɨmɨdal gau dam rɨgöl gɨlö, hañ romaŋ nɨpe hij gɨ lug lɨ ara.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Pen God nɨpe gö uraka Bɨ anɨbu, hañ romaŋ nɨpe hij gɨ lug lɨ araga.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 “Anɨb u, mɨdeimam nɨŋim. Jisas nɨpe umöm uraka u me, God nan si nan naij gɨpim u nɨŋöm arö gɨnab manö aij u kalöp hagabul.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 Hon Juda lo manö adö u nöp nɨŋun geinabun u, God nan si nan naij gɨpun u nɨŋ nöp mɨdeinab. Pen Jisas mab ba laŋ al pak lɨlö uma u me, hon Jisas nɨp nɨŋ udeinabun u, God nan si nan naij gɨpun u nɨŋöm, arö göm, hanɨp nɨbi bɨ aij yad, a gɨnab.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Pen bɨ God manö hagep gau hadame nöp hagla rö hanɨp gagnɨm, a gɨmim gasɨ u nɨŋ aij gɨmim. Kale hagla,
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 ‘Kale nɨbi bɨ yɨp aɫab aɫab ñɨbim gau nɨŋim!
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Pol aip Banabas aip manö anɨbu hagmil, Juda magum gep ram anɨbu höŋ arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau hagla, “God nɨp sabe gep ñɨn hain u kauyaŋ apil, hanɨp manö anɨbu rɨmnap halö hag ñɨmil,” a gɨla.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Nɨbi bɨ gau magum gɨ mɨdeila gau ram u arö göm, ke ke arlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ kabö göl rɨmnap abe, nɨbi bɨ gau nɨbö Juda kai nɨŋmɨdal rö nɨŋ udla rɨmnap abe, Pol aip Banabas aip kalɨp hain göm arla. Adan aŋ au amöl gɨ, bɨ mɨhau kalɨp haglö, “‘God hanɨp mög nɨŋöm ud aij göp,’ a gɨmim, gasɨ u nɨŋöl gɨ nöp mɨdaimim,” a gɨlö.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn hain u, nɨbi bɨ daun kub anɨbu mɨdeila gau magöŋhalö rö, Bɨ Kub manö nɨŋnɨg ap magum gɨla.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Pen Juda bɨ kub gau nɨbi bɨ iru nɨbanö aula u nɨŋlö, mulu lugö, Pol Banabas kalɨp bɨ mɨhau kalɨp nɨŋöm gasɨ naij nɨŋla. Pol manö nɨhön nɨhön nɨbi bɨ gau kalɨp haga u hag juöm, hib nɨpe u hag pro gɨla.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Juda bɨ gau anɨg gailö, Pol aip Banabas aip pɨñɨŋ gagmil, manö pen kƚö hagmil haglö, “God Manö aij u kalöp Juda nɨbi bɨ nöd hagul a gɨpul u pen kale manö aij anɨbu udagmim, hon pör mɨdep magö u nɨŋ udun rö lagöp, a gɨpim u me, mɨñi Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp hag ñɨnabul.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Kub hanɨp hagöm manö anɨg göl haga,
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Juda nɨbi bɨ wasö gau manö anɨbu nɨŋöm, mɨñ mɨñ göm, Bɨ Kub manö u, manö aij unbö ke yabɨƚ, a gɨla. Anɨb u, nɨbi bɨ God, pör pör mɨdaiöl, a göm, hag la gau magöŋhalö manö aij anɨbu nɨŋ udla.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Pen Bɨ Kub manö u, ram mɨnöŋ anɨb gau magöŋhalö haglö ara.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Anɨg ga u, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋlö mulu lugö, am Adiok nɨbi kub God nɨp nɨŋ udla rɨmnap abe, bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdal gau rɨmnap abe, kalɨp haglö, kale am nɨbi bɨ iru nöp dapöm, Pol aip Banabas aip kalɨp gɨ naij göm, ram mɨnöŋ kale gau hag höŋ yula.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Anɨg gɨ hag höŋ yulö, bɨ mɨhau kale Adiok arɨk amöl gɨ, manö aij dam hag ñajul udagpim, a gɨmil, ma kale acɨp acɨp gau ƚɨk gɨ yumil ammil, daun kub Aikoniam arlö.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Pen Ana Uɫ nɨpe nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau ajmaŋ rauö, kale mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdeila.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.