Atos 13
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI
1 Daun kub Adiok anɨb au bɨ God manö hagep bɨ rɨmnap, bɨ God manö hag ñeb bɨ rɨmnap mɨdeila. Bɨ anɨb gau me, ap Banabas; ap Simion. Bɨ Simion anɨbu nɨp Bɨ Pɨr a gɨmɨdal. Bɨ ap Lusias, nɨpe Sairini daun nɨbö. Bɨ ap Maneyen, nɨpe Kiŋ Herod bɨ nɨŋeb nɨpe ap. Pen bɨ ap Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Pen ñɨn ap kale nan magö ñɨŋagöm, Bɨ Kub nɨp nöp sabe gɨ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ nɨpe kalɨp haga, “Kale Banabas aip Sol aip hagaimim, wög kalɨp hag lɨnö u gɨlö arnɨm,” a ga.
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Anɨg hagö, kale nan magö ñɨŋagöm, God nɨp sabe göm, Banabas aip Sol aip kalɨp ñɨmagö adö laŋ löm, God kalɨp mɨhöŋ abad mɨdeiaŋ, a göm, kalɨp hag yula.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 — ausente —
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 — ausente —
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Pen nɨbi bɨ Saipras mɨdeila anɨb gau kalɨp God Manö hag ñɨ dam dam, daun kub Pepos amjaköm, Juda bɨ ap kuj cage aimö gep bɨ ap nable paklö. Bɨ anɨbu hib nɨpe Ba-Jisas. Nɨpe manö piral hagöm haga, “Yad God manö hagep bɨ ap,” a ga.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Daun kub Pepos au, Saipras gapman bɨ kub yabɨƚ hanmɨdöp, hib nɨpe Segias Polas. Bɨ anɨbu nɨpe bɨ gasɨ nɨŋ kɨd yabɨƚ hiɨköm nɨŋmɨdöp. Nɨpe Banabas aip Sol aip, God Manö yɨp haglö nɨŋɨn, a göm, kalɨp hagö apil, nɨp God Manö hag ñɨlö. Pen bɨ kuj cage aimö gep bɨ u nɨpe bɨ kub anɨbu bɨ nɨŋeb nɨpe ap.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Bɨ Ba-Jisas anɨbu, Grik manö hagöm nɨp Elimas a gɨmɨdal. Banabas aip Pol aip kale Segias Polas nɨp God Manö aij u hag ñɨlö, nɨpe rɨmɨd lɨ apdi nɨŋ aij ga u pen, bɨ kuj aimö gep bɨ u nɨŋöm, Banabas Pol manö naij kek hagöm, Segias Polas Jisas manö u nɨŋ udagnɨm, a göm, nɨp haga, “Bɨ anɨb mɨhau manö pir alabil u nɨŋagmön,” a ga.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Sol hib nɨpe ap me Pol a gɨmɨdal. Ana Uɫ nɨpe Pol nɨp ajmaŋ rauöm gasɨ aij ñö nɨŋöl gɨ, bɨ kuj aimö gep bɨ u nɨp nɨŋ ij halö lɨ mɨdöm haga,
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 “Ne kɨjaki pi yag daua; naij nöp gɨpan. Nan nɨhön nɨhön aij mɨdöp u arö gɨmön, nɨbi bɨ gau kalɨp piral nöp gabön. Ne pör pör Bɨ Kub manö nɨŋö nɨpe u udmön manö piral rö labön. Ne ñɨn mai gɨ naij gabön u arö gɨnabön?
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Anɨg gabön u, God gö, ñɨn bad ap amgö ne we gö sɨdö mailö nɨŋagnabön,” a ga.
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Banabas Pol kale bɨ mɨhöŋ Bɨ Kub manö u nɨp hag ñailö u nɨŋöm, Segias Polas nɨpe aiö ga. Anɨb u, Ba-Jisas ga u nɨŋöm, nɨpe Jisas nɨp nɨŋ uda.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Pen Pol bɨ nɨpe gau aip ñɨg magɨb udöm, Pepos arö göm, Pega daun, ram mɨnöŋ Pampilia au arla. Am mɨdöm, Jon Mak nɨpe kalɨp mɨhöŋ au arö göm, ado gɨ Jerusalem ara.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Kale pen Pega daun arö gɨmil, daun kub Adiok, ram mɨnöŋ Pisidia au arlö. Am mɨdöm, Juda God nɨp sabe gep ñɨn u, Juda magum gep ram u ammil, asɨk mɨdailö.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Juda magum ram abad mɨdmɨdal bɨ gau uraköm, Mosɨs lo manö kalɨ kƚiñ rɨka adɨŋ rɨmnap abe, bɨ God manö hagep gau kalɨ kƚiñ rɨkla adɨŋ rɨmnap abe, amgö lɨ nɨŋ nɨbi bɨ mɨdeila gau kalɨp hagla. Kale manö hag pɨs göm, bɨ ap hag yulö Banabas Pol asɨk mɨdailö au amöm haga, “Mamil mɨhöŋ. Nɨbi bɨ gai i nɨŋ udep manö rɨmnap mɨdainɨm u, hanɨp hag ñɨlö nɨŋun,” a gɨla.
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Hagailö, Pol uraköm manö hagnɨg ñɨmagö dap ranöm haga, “Kale Juda nɨbi bɨ gau abe, Juda nɨbi bɨ wasö God nɨp sabe gɨmɨdim gau abe, manö hagnɨg gabin i rɨmɨd lɨ nɨŋim.
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 God nɨpe hadame nöp apɨs bac bɨ hon gau uda. God anɨbu nɨpe Isrel nɨbi bɨ God hon me. Hainö kale ram mɨnöŋ Ijip am mɨdeila, God kalɨp abad mɨd aij gö, ñɨ pai yag dapöm, iru yabɨƚ nöp mɨdeila. Bɨ kub Pero kalɨp, aragnabim, a ga u pen God kƚö ke yabɨƚ nɨpe u göm, kalɨp uɫ gɨ dam Ijip höŋ adö aula.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Kale mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdmɨdöp aŋ au mɨdöm, God nɨp manö iru nɨbanö sasɨm lɨ gɨmɨdal u pen God kalɨp abad mɨd aij ga.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Pen nöd ram mɨnöŋ Kenan nɨbi bɨ rɨgoŋ ke ke unbö mudun jɨŋ mɨdeila, pen God nɨbi bɨ nɨpe kalɨp abad mɨd aij göm pɨdöŋ nɨpe ñö, nɨbi bɨ rɨgoŋ ke ke unbö mudun jɨŋ nöd mɨdeila gau kalɨp aip pen pen göm, rɨdɨk gɨ yu al pak löm, ram mɨnöŋ anɨbu ram mɨnöŋ kale ke rö udla.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Kale Ijip mɨdlö mɨ ina u wö ralöm, ram mɨnöŋ aipɨƚ nöp aŋ gau mɨdlö mɨ ina u wö ralöm, nɨbi bɨ rɨdɨk gɨ yuöm, ram mɨnöŋ kale udla mɨ ina u abe wö ralöm gɨlö me, mɨ unbö po hadred pipdi (450) ina.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 nɨbi bɨ Isrel gau kale Samyuel nɨp hagla, ‘Ne kiŋ ap hag lö, hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö abad mɨdeinab,’ a gɨla. Hageila, God bɨ ne Kis ñɨ nɨpe Sol nɨp hag lö, kiŋ kale mɨdmɨdöp. Bɨ anɨbu Benjamin kɨgɨn rɨk damöm rɨk damöm rɨk lɨla. Sol kiŋ kale mɨdö, mɨ ñɨnjuöl mɨhöp (40) ina.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Pen hainö God nɨpe gö Sol kiŋ mɨdageia. God nɨpe Depid kiŋ kale hag la. God nɨpe Depid manö hagöm haga, ‘Hibur gasɨ mɨdmagö yad ke gasɨ göp rö u, Jesi ñɨ nɨpe Depid hibur gasɨ mɨdmagö nɨpe abe unbö rö nöp gasɨ göp; nan nɨhön nɨhön gaŋ a gɨ nɨŋnabin u, nɨpe anɨg unbö rö nöp gɨnab,’ a ga.
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 “Pen God nɨpe gö, Depid ñɨ pai rɨkö, rɨk dam dapɨl göm, Jisas nɨp yag daula. Anɨb u, God nöd manö kƚö hag la rö, nɨpe Isrel nɨbi bɨ kalɨp Ud Kamɨŋ Yuep Bɨ ap yua.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Pen Jisas iƚ göm wög gaga magö u, Jon nɨpe apöm, Isrel nɨbi bɨ kalɨp haga, ‘Nan si nan naij gɨpim u, nɨhön gɨnɨg anɨg gɨpun, a gɨmim, arö gɨpe, kalöp ñɨg pak ñɨnabin,’ a ga.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Jon wög nɨpe gɨ pɨs gɨnɨg geia ñɨn aŋ u, nɨbi bɨ gau kalɨp haga, ‘Kale yɨp bɨ an, a gɨmim, gasɨ nɨŋbim? Bɨ Kub pör abad mɨdpim bɨ u, yad wasö. Bɨ anɨbu hainö aunab. Ma rɨrup nɨpe u ud hubɨknam rö lagöp,’ a ga.
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 “Añ mam yad, kale rɨmnap Ebraham ñɨ pai nɨpe mɨdpim; kale rɨmnap Juda nɨbi bɨ wasö pen God nɨp sabe gɨmɨdim. Krais nɨbi bɨ ud kamɨŋ yuep manö Jon hag ñɨ mɨdmɨdöp anɨbu, God nɨpe hanɨp nan a göm haga.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Jerusalem nɨbi bɨ gau abe, bɨ kub kale gau abe, Jisas nɨpe Krais u auub a göm nɨŋagla. Jisas nɨp al pak lɨlö umaŋ a gɨla u, God manö hagep manö kalɨ kƚiñ rɨkla rö nöp gɨla. Pen God nɨp sabe gɨnɨg Juda magum gep ram pör aumɨdal u, kale manö kalɨ kƚiñ rɨkla anɨbu pör pör nöp nɨŋmɨdal.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Nɨpe nan naij ap göp aka göm uƚhai wasö nɨŋöm gapman bɨ kub Pailod nɨp hagla, ‘Ne hagö nɨp al pak lɨlaŋ,’ a gɨla.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Pen God Manö haga rö, magöŋhalö nöp Jisas nɨp gɨla. Hainö nɨbi bɨ nɨpe gau apöm, wip he ud asɨk dam kabö mɨgan rɨgöl gɨla.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Rɨgöl gɨla u pen God gö kauyaŋ uraka.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Nɨpe uraköm, kamɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ nɨpe aip Galili nɨbö Jerusalem aula gau, nɨp ñɨn iru nöp nɨŋla rö, uri Isrel nɨbi bɨ kalɨp Jisas manö aij u hag ñaböl.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 “Pen hol bɨ mɨhöŋ aubul i, kalöp Krais manö aij u hagnɨg aubul. God hadame nöp apɨs bac bɨ hon kalɨp manö kƚö hag löm gɨnabin a ga manö anɨbu nöp
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 gasɨ nɨŋ mɨdöm, God nɨpe Jisas nɨp ud urak ña. Ga anɨbu apɨs bac bɨ gau nɨŋagla u pen ñɨ pai rɨk lep kale gau mɨñi hon nɨŋbun. Depid nɨpe God Manö adɨŋ Sam a gɨpal au Kɨmap yɨgwö aŋ nɨbö kalɨ kƚiñ rɨköm haga,
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 God nɨpe gö, Jisas uraka u me, hainö umöm hañ romaŋ hij gɨ lug lɨ arnɨm rö lagöp. Manö anɨbu God Manö adɨŋ ap anɨgöl mɨdöp:
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 Pen God Manö adɨŋ ap anɨgöl mɨdöp:
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “Pen Depid nɨpe God wög nɨp hag la u, nɨbi bɨ nɨpe mɨdmɨdal ñɨn anɨbu gɨ damöm uma. Pen Depid nɨpe umö, nap nɨhi bɨ kalɨp rɨgöl gɨmɨdal gau dam rɨgöl gɨlö, hañ romaŋ nɨpe hij gɨ lug lɨ ara.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Pen God nɨpe gö uraka Bɨ anɨbu, hañ romaŋ nɨpe hij gɨ lug lɨ araga.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 “Anɨb u, mɨdeimam nɨŋim. Jisas nɨpe umöm uraka u me, God nan si nan naij gɨpim u nɨŋöm arö gɨnab manö aij u kalöp hagabul.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 Hon Juda lo manö adö u nöp nɨŋun geinabun u, God nan si nan naij gɨpun u nɨŋ nöp mɨdeinab. Pen Jisas mab ba laŋ al pak lɨlö uma u me, hon Jisas nɨp nɨŋ udeinabun u, God nan si nan naij gɨpun u nɨŋöm, arö göm, hanɨp nɨbi bɨ aij yad, a gɨnab.
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Pen bɨ God manö hagep gau hadame nöp hagla rö hanɨp gagnɨm, a gɨmim gasɨ u nɨŋ aij gɨmim. Kale hagla,
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 ‘Kale nɨbi bɨ yɨp aɫab aɫab ñɨbim gau nɨŋim!
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Pol aip Banabas aip manö anɨbu hagmil, Juda magum gep ram anɨbu höŋ arlö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ gau hagla, “God nɨp sabe gep ñɨn hain u kauyaŋ apil, hanɨp manö anɨbu rɨmnap halö hag ñɨmil,” a gɨla.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Nɨbi bɨ gau magum gɨ mɨdeila gau ram u arö göm, ke ke arlö nɨŋöl gɨ, Juda nɨbi bɨ kabö göl rɨmnap abe, nɨbi bɨ gau nɨbö Juda kai nɨŋmɨdal rö nɨŋ udla rɨmnap abe, Pol aip Banabas aip kalɨp hain göm arla. Adan aŋ au amöl gɨ, bɨ mɨhau kalɨp haglö, “‘God hanɨp mög nɨŋöm ud aij göp,’ a gɨmim, gasɨ u nɨŋöl gɨ nöp mɨdaimim,” a gɨlö.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Pen Juda God nɨp sabe gep ñɨn hain u, nɨbi bɨ daun kub anɨbu mɨdeila gau magöŋhalö rö, Bɨ Kub manö nɨŋnɨg ap magum gɨla.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Pen Juda bɨ kub gau nɨbi bɨ iru nɨbanö aula u nɨŋlö, mulu lugö, Pol Banabas kalɨp bɨ mɨhau kalɨp nɨŋöm gasɨ naij nɨŋla. Pol manö nɨhön nɨhön nɨbi bɨ gau kalɨp haga u hag juöm, hib nɨpe u hag pro gɨla.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Juda bɨ gau anɨg gailö, Pol aip Banabas aip pɨñɨŋ gagmil, manö pen kƚö hagmil haglö, “God Manö aij u kalöp Juda nɨbi bɨ nöd hagul a gɨpul u pen kale manö aij anɨbu udagmim, hon pör mɨdep magö u nɨŋ udun rö lagöp, a gɨpim u me, mɨñi Juda nɨbi bɨ wasö gau kalɨp hag ñɨnabul.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Nɨhön gɨnɨg: Bɨ Kub hanɨp hagöm manö anɨg göl haga,
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Juda nɨbi bɨ wasö gau manö anɨbu nɨŋöm, mɨñ mɨñ göm, Bɨ Kub manö u, manö aij unbö ke yabɨƚ, a gɨla. Anɨb u, nɨbi bɨ God, pör pör mɨdaiöl, a göm, hag la gau magöŋhalö manö aij anɨbu nɨŋ udla.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Pen Bɨ Kub manö u, ram mɨnöŋ anɨb gau magöŋhalö haglö ara.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Anɨg ga u, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋlö mulu lugö, am Adiok nɨbi kub God nɨp nɨŋ udla rɨmnap abe, bɨ kub ram mɨnöŋ anɨbu abad mɨdmɨdal gau rɨmnap abe, kalɨp haglö, kale am nɨbi bɨ iru nöp dapöm, Pol aip Banabas aip kalɨp gɨ naij göm, ram mɨnöŋ kale gau hag höŋ yula.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Anɨg gɨ hag höŋ yulö, bɨ mɨhau kale Adiok arɨk amöl gɨ, manö aij dam hag ñajul udagpim, a gɨmil, ma kale acɨp acɨp gau ƚɨk gɨ yumil ammil, daun kub Aikoniam arlö.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Pen Ana Uɫ nɨpe nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau ajmaŋ rauö, kale mɨñ mɨñ yabɨƚ göl gɨ mɨdeila.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.