Atos 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ñɨn aŋ anɨb au, gapman bɨ kub Herod, nɨbi bɨ Jisas nɨŋ udla gau rɨmnap kalɨp gɨ naij göl gɨ, dam nagɨ löl gɨ ga.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Ami bɨ nɨpe gau rɨmnap hagö, Jon nɨmam Jems nɨp ru mɨlö kɨd udöm böŋ nöp al pak lɨlö uma.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herod hagö anɨg geila, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋöm ñɨñɨ lɨla. Ñɨñɨ lɨla u, Herod nɨŋöm, Pida nɨp u rö nöp hagö, dam nagɨ lɨla. Gɨla anɨbu, Juda nɨbi bɨ Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn aŋ au gɨla.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Herod Pida nɨp anɨg göl dam nagɨ löm, ami bɨ unbö raleb böŋ daŋ (16) kalɨp nɨme lɨ yɨgwo mɨlö yɨgwo mɨlö löm haga, “Sɨdö aŋ sɨbön yaŋ bɨ mɨhau mɨhau abad nöp mɨdaimim,” a ga. Herod gasɨ nɨpe u ke nɨŋöm haga, “Pasopa ñɨn u ap arainɨm me, hainö Pida nɨp dam nɨbi bɨ mɨdeinaböl aŋ au amun manö kub hagnabun,” a göm nɨŋa.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pida nɨpe anɨg göl nagɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau Pida nɨp gasɨ nɨŋöm, kƚö göm God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdeila.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Pen gapman bɨ kub Herod Pida nɨp manö kub hagnam, a göm, nɨŋa ñɨn anɨbu nöp sɨbön au yaŋ, Pida nɨp sen mɨhöp adɨköm, ami bɨ mɨhau böŋ lap lap nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pida aŋ yaŋ haneia. Ami bɨ rɨmnap u rö nöp adan iƚ u nɨŋ mɨdeila.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Pen adɨŋ Bɨ Kub ejol nɨpe ap urak mɨdö nɨŋöl gɨ, mab mɨɫaŋ rö am nagɨ lep ram raul mɨgan u ara. Ejol anɨbu am Pida nɨp rɨglöm pak nɨŋöm haga, “Yɨŋɨd urak!” a ga. Hagö, Pida urakö nɨŋöl gɨ, sen nɨp adɨkla u hubɨka.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ejol Pida nɨp haga, “Dip nagɨ ne u pɨg lɨmön, ma rɨrup ne u gɨmön gɨ,” a ga. Hagö, Pida ejol haga rö nöp gö, ejol u pen haga, “Waƚɨj mɨlö kub ne u yɨmö, yad aip arul,” a ga.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Hagö, waƚɨj mɨlö kub nɨpe u yɨmöm, ram raul mɨgan mɨdeia u arö göm, ejol u aip hadlö. Ejol ga anɨbu, Pida nɨpe hag nɨŋa e, u naböŋ nɨŋabin a göm nɨŋa.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Pen ami bɨ nɨŋ mɨdeila ajöŋ iƚ mɨhau hil gɨmil, ajöŋ kƚö yabɨƚ ain udöm gɨla ajöŋ höŋ yaŋ u ke hiɨkö nɨŋöl gɨ, höŋ arlö. Ammil, adan aŋ gau amöl gɨ Pida nɨŋa, ejol u mɨdageia.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Anɨg ga nɨŋöm Pida haga, “Mɨñi nɨŋ aij gɨpin. U Bɨ Kub nöp, ejol nɨpe u hag yuö, ap gapman bɨ kub Herod yɨp nagɨ pɨdöŋ löp u hubɨk yuöp. Gapman bɨ kub Herod abe, Juda nɨbi bɨ gau abe, nan naij yɨp gɨnɨg gɨpal u, göl rö lagöp,” a ga.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Anɨg hagöm, gasɨ nɨŋ aij göm, bɨ ne Jon Mak nɨme Maria ram u ara. Ram anɨbu nɨbi bɨ iru nöp apöm, God nɨp sabe gɨ mɨdeila.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Pida apöm, ajöŋ u pa gu gu gö, pai Roda, ram anɨbu wög gɨmɨdöp u ajöŋ u hiɨknɨg aua.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pai anɨbu ajöŋ apöm nɨŋa, Pida maj mɨgan u nöp hageia. Nɨpe anɨg nɨŋöm, ñɨñɨ yabɨƚ löm, hauƚ padö ajöŋ hiɨkaga; am nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Pida ap mɨdöp höŋ yaŋ,” a ga.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Hageia, kale hagla, “Ne hauƚ alajɨp hagabön,” a gɨla. Anɨg hageila, nɨpe kƚö yabɨƚ göm haga, “Piral hagagɨn; nɨŋö yabɨƚ hagabin. Pida mɨdöp höŋ yaŋ,” a ga. Hageia hagla, “U ana nɨpe u rö löp ap mɨdöp,” a gɨla.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pen Pida nɨpe ajöŋ u kauyaŋ pak gu gu gö gö gö, am ajöŋ u hiɨköm nɨŋla, Pida nöp mɨdeia nɨŋöm aiö yabɨƚ gɨla.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Aiö gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida kalɨp ñɨn mɨƚɨc gɨ ñöm haga, “Manö hagagmim!” a ga. Anɨg hagöm, nagɨ lep ram mɨdö nɨŋöl gɨ, God ejol ap yuö apöm, nɨp nɨhön nɨhön göm daua manö u kalɨp hag ñöm haga, “Manö anɨbi Jems abe, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udpal gau abe, kalɨp hag ñɨmim,” a göm, ke mɨgan ap ara.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ruö ram ruö nɨŋöl gɨ, ami bɨ gau Pida mɨdageia u nɨŋöm, nɨhön göp, a göm, hag ap ran ap lugöl gɨ mɨdeila. Pɨñɨŋ göm, “Mai,” a göm, uƚhaila u pen nɨŋagla.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Herod ami bɨ anɨb gau kalɨp, Pida nɨp yɨŋɨd uƚhai nɨŋmim dauim, a gö, uƚhai wasö nɨŋlö, kalɨp manö kub hagöm, manö hagö ami bɨ nɨpe rɨmnap ami bɨ anɨb gau böŋ nöp al pak lɨla.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herod am Sisaria mɨdöm, daun kub mɨhöp Daia Saidon nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋö mulu luga. Pen Daia Saidon nɨbi bɨ apöm, bɨ Herod ram nɨpe abada bɨ Blasdas nɨp mɨɫöŋ gɨ ñöm hagla, “Hanɨp pör kɨyö lö, apun Herod ram mɨnöŋ nɨpe i nan magö rau ud arbun halö. Anɨb u, hanɨp kal kal juagmim; agamɨj jɨm ñöl mɨdaiun,” a gɨla. Hageila, Blasdas nɨpe pen haga, “U nɨŋö hagpim,” a ga.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Pen Herod manö anɨbu nɨŋöm, ñɨn ap manö hagnabin, a göm, hag la. Hainö hag la ñɨn anɨbu auö, nɨpe kiŋ kai yɨmbal rö waƚɨj aij aij yabɨƚ gau yɨmöm, sea kiŋ kub nɨpe adö u asɨköm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Herod manö anɨbu hag ñö nɨŋöl gɨ hagla, “U bɨ ap rö hagagab; god ap rö hagab,” a gɨla.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Pen Herod manö anɨbu nɨŋöm, “Yɨp manö anɨbu rö hagagmim; God hib nɨpe nöp hagpe adö araŋ,” a gaga. Anɨb u, Bɨ Kub ejol nɨpe ap hag yuö, apöm Herod nɨp gö, mɨña kub göm, gɨse lö böŋ nöp uma.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Pen God Manö u hag ñɨlö arö nɨŋöl gɨ, ram mɨnöŋ gau kɨd kɨd ara.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Pen Banabas aip Sol aip Jerusalem mɨdmil, gɨnɨg aulo u hadö gɨpul, a gɨmil, Jon Mak nɨp uɫ gɨ ado gɨ Adiok arla.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.