Atos 12

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñɨn aŋ anɨb au, gapman bɨ kub Herod, nɨbi bɨ Jisas nɨŋ udla gau rɨmnap kalɨp gɨ naij göl gɨ, dam nagɨ löl gɨ ga.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 Ami bɨ nɨpe gau rɨmnap hagö, Jon nɨmam Jems nɨp ru mɨlö kɨd udöm böŋ nöp al pak lɨlö uma.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 Herod hagö anɨg geila, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋöm ñɨñɨ lɨla. Ñɨñɨ lɨla u, Herod nɨŋöm, Pida nɨp u rö nöp hagö, dam nagɨ lɨla. Gɨla anɨbu, Juda nɨbi bɨ Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn aŋ au gɨla.
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Herod Pida nɨp anɨg göl dam nagɨ löm, ami bɨ unbö raleb böŋ daŋ (16) kalɨp nɨme lɨ yɨgwo mɨlö yɨgwo mɨlö löm haga, “Sɨdö aŋ sɨbön yaŋ bɨ mɨhau mɨhau abad nöp mɨdaimim,” a ga. Herod gasɨ nɨpe u ke nɨŋöm haga, “Pasopa ñɨn u ap arainɨm me, hainö Pida nɨp dam nɨbi bɨ mɨdeinaböl aŋ au amun manö kub hagnabun,” a göm nɨŋa.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Pida nɨpe anɨg göl nagɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau Pida nɨp gasɨ nɨŋöm, kƚö göm God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdeila.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 Pen gapman bɨ kub Herod Pida nɨp manö kub hagnam, a göm, nɨŋa ñɨn anɨbu nöp sɨbön au yaŋ, Pida nɨp sen mɨhöp adɨköm, ami bɨ mɨhau böŋ lap lap nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pida aŋ yaŋ haneia. Ami bɨ rɨmnap u rö nöp adan iƚ u nɨŋ mɨdeila.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Pen adɨŋ Bɨ Kub ejol nɨpe ap urak mɨdö nɨŋöl gɨ, mab mɨɫaŋ rö am nagɨ lep ram raul mɨgan u ara. Ejol anɨbu am Pida nɨp rɨglöm pak nɨŋöm haga, “Yɨŋɨd urak!” a ga. Hagö, Pida urakö nɨŋöl gɨ, sen nɨp adɨkla u hubɨka.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Ejol Pida nɨp haga, “Dip nagɨ ne u pɨg lɨmön, ma rɨrup ne u gɨmön gɨ,” a ga. Hagö, Pida ejol haga rö nöp gö, ejol u pen haga, “Waƚɨj mɨlö kub ne u yɨmö, yad aip arul,” a ga.
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Hagö, waƚɨj mɨlö kub nɨpe u yɨmöm, ram raul mɨgan mɨdeia u arö göm, ejol u aip hadlö. Ejol ga anɨbu, Pida nɨpe hag nɨŋa e, u naböŋ nɨŋabin a göm nɨŋa.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Pen ami bɨ nɨŋ mɨdeila ajöŋ iƚ mɨhau hil gɨmil, ajöŋ kƚö yabɨƚ ain udöm gɨla ajöŋ höŋ yaŋ u ke hiɨkö nɨŋöl gɨ, höŋ arlö. Ammil, adan aŋ gau amöl gɨ Pida nɨŋa, ejol u mɨdageia.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Anɨg ga nɨŋöm Pida haga, “Mɨñi nɨŋ aij gɨpin. U Bɨ Kub nöp, ejol nɨpe u hag yuö, ap gapman bɨ kub Herod yɨp nagɨ pɨdöŋ löp u hubɨk yuöp. Gapman bɨ kub Herod abe, Juda nɨbi bɨ gau abe, nan naij yɨp gɨnɨg gɨpal u, göl rö lagöp,” a ga.
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 Anɨg hagöm, gasɨ nɨŋ aij göm, bɨ ne Jon Mak nɨme Maria ram u ara. Ram anɨbu nɨbi bɨ iru nöp apöm, God nɨp sabe gɨ mɨdeila.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 Pida apöm, ajöŋ u pa gu gu gö, pai Roda, ram anɨbu wög gɨmɨdöp u ajöŋ u hiɨknɨg aua.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 Pai anɨbu ajöŋ apöm nɨŋa, Pida maj mɨgan u nöp hageia. Nɨpe anɨg nɨŋöm, ñɨñɨ yabɨƚ löm, hauƚ padö ajöŋ hiɨkaga; am nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Pida ap mɨdöp höŋ yaŋ,” a ga.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Hageia, kale hagla, “Ne hauƚ alajɨp hagabön,” a gɨla. Anɨg hageila, nɨpe kƚö yabɨƚ göm haga, “Piral hagagɨn; nɨŋö yabɨƚ hagabin. Pida mɨdöp höŋ yaŋ,” a ga. Hageia hagla, “U ana nɨpe u rö löp ap mɨdöp,” a gɨla.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Pen Pida nɨpe ajöŋ u kauyaŋ pak gu gu gö gö gö, am ajöŋ u hiɨköm nɨŋla, Pida nöp mɨdeia nɨŋöm aiö yabɨƚ gɨla.
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Aiö gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida kalɨp ñɨn mɨƚɨc gɨ ñöm haga, “Manö hagagmim!” a ga. Anɨg hagöm, nagɨ lep ram mɨdö nɨŋöl gɨ, God ejol ap yuö apöm, nɨp nɨhön nɨhön göm daua manö u kalɨp hag ñöm haga, “Manö anɨbi Jems abe, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udpal gau abe, kalɨp hag ñɨmim,” a göm, ke mɨgan ap ara.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Ruö ram ruö nɨŋöl gɨ, ami bɨ gau Pida mɨdageia u nɨŋöm, nɨhön göp, a göm, hag ap ran ap lugöl gɨ mɨdeila. Pɨñɨŋ göm, “Mai,” a göm, uƚhaila u pen nɨŋagla.
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Herod ami bɨ anɨb gau kalɨp, Pida nɨp yɨŋɨd uƚhai nɨŋmim dauim, a gö, uƚhai wasö nɨŋlö, kalɨp manö kub hagöm, manö hagö ami bɨ nɨpe rɨmnap ami bɨ anɨb gau böŋ nöp al pak lɨla.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Herod am Sisaria mɨdöm, daun kub mɨhöp Daia Saidon nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋö mulu luga. Pen Daia Saidon nɨbi bɨ apöm, bɨ Herod ram nɨpe abada bɨ Blasdas nɨp mɨɫöŋ gɨ ñöm hagla, “Hanɨp pör kɨyö lö, apun Herod ram mɨnöŋ nɨpe i nan magö rau ud arbun halö. Anɨb u, hanɨp kal kal juagmim; agamɨj jɨm ñöl mɨdaiun,” a gɨla. Hageila, Blasdas nɨpe pen haga, “U nɨŋö hagpim,” a ga.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Pen Herod manö anɨbu nɨŋöm, ñɨn ap manö hagnabin, a göm, hag la. Hainö hag la ñɨn anɨbu auö, nɨpe kiŋ kai yɨmbal rö waƚɨj aij aij yabɨƚ gau yɨmöm, sea kiŋ kub nɨpe adö u asɨköm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 Herod manö anɨbu hag ñö nɨŋöl gɨ hagla, “U bɨ ap rö hagagab; god ap rö hagab,” a gɨla.
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Pen Herod manö anɨbu nɨŋöm, “Yɨp manö anɨbu rö hagagmim; God hib nɨpe nöp hagpe adö araŋ,” a gaga. Anɨb u, Bɨ Kub ejol nɨpe ap hag yuö, apöm Herod nɨp gö, mɨña kub göm, gɨse lö böŋ nöp uma.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Pen God Manö u hag ñɨlö arö nɨŋöl gɨ, ram mɨnöŋ gau kɨd kɨd ara.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Pen Banabas aip Sol aip Jerusalem mɨdmil, gɨnɨg aulo u hadö gɨpul, a gɨmil, Jon Mak nɨp uɫ gɨ ado gɨ Adiok arla.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.