Atos 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Ñɨn aŋ anɨb au, gapman bɨ kub Herod, nɨbi bɨ Jisas nɨŋ udla gau rɨmnap kalɨp gɨ naij göl gɨ, dam nagɨ löl gɨ ga.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Ami bɨ nɨpe gau rɨmnap hagö, Jon nɨmam Jems nɨp ru mɨlö kɨd udöm böŋ nöp al pak lɨlö uma.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Herod hagö anɨg geila, Juda nɨbi bɨ gau nɨŋöm ñɨñɨ lɨla. Ñɨñɨ lɨla u, Herod nɨŋöm, Pida nɨp u rö nöp hagö, dam nagɨ lɨla. Gɨla anɨbu, Juda nɨbi bɨ Bred Yɨs Halö Ñɨŋagep ñɨn aŋ au gɨla.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Herod Pida nɨp anɨg göl dam nagɨ löm, ami bɨ unbö raleb böŋ daŋ (16) kalɨp nɨme lɨ yɨgwo mɨlö yɨgwo mɨlö löm haga, “Sɨdö aŋ sɨbön yaŋ bɨ mɨhau mɨhau abad nöp mɨdaimim,” a ga. Herod gasɨ nɨpe u ke nɨŋöm haga, “Pasopa ñɨn u ap arainɨm me, hainö Pida nɨp dam nɨbi bɨ mɨdeinaböl aŋ au amun manö kub hagnabun,” a göm nɨŋa.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Pida nɨpe anɨg göl nagɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udla gau Pida nɨp gasɨ nɨŋöm, kƚö göm God nɨp sabe göl gɨ nöp mɨdeila.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Pen gapman bɨ kub Herod Pida nɨp manö kub hagnam, a göm, nɨŋa ñɨn anɨbu nöp sɨbön au yaŋ, Pida nɨp sen mɨhöp adɨköm, ami bɨ mɨhau böŋ lap lap nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, Pida aŋ yaŋ haneia. Ami bɨ rɨmnap u rö nöp adan iƚ u nɨŋ mɨdeila.
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Pen adɨŋ Bɨ Kub ejol nɨpe ap urak mɨdö nɨŋöl gɨ, mab mɨɫaŋ rö am nagɨ lep ram raul mɨgan u ara. Ejol anɨbu am Pida nɨp rɨglöm pak nɨŋöm haga, “Yɨŋɨd urak!” a ga. Hagö, Pida urakö nɨŋöl gɨ, sen nɨp adɨkla u hubɨka.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Ejol Pida nɨp haga, “Dip nagɨ ne u pɨg lɨmön, ma rɨrup ne u gɨmön gɨ,” a ga. Hagö, Pida ejol haga rö nöp gö, ejol u pen haga, “Waƚɨj mɨlö kub ne u yɨmö, yad aip arul,” a ga.
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 Hagö, waƚɨj mɨlö kub nɨpe u yɨmöm, ram raul mɨgan mɨdeia u arö göm, ejol u aip hadlö. Ejol ga anɨbu, Pida nɨpe hag nɨŋa e, u naböŋ nɨŋabin a göm nɨŋa.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 Pen ami bɨ nɨŋ mɨdeila ajöŋ iƚ mɨhau hil gɨmil, ajöŋ kƚö yabɨƚ ain udöm gɨla ajöŋ höŋ yaŋ u ke hiɨkö nɨŋöl gɨ, höŋ arlö. Ammil, adan aŋ gau amöl gɨ Pida nɨŋa, ejol u mɨdageia.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Anɨg ga nɨŋöm Pida haga, “Mɨñi nɨŋ aij gɨpin. U Bɨ Kub nöp, ejol nɨpe u hag yuö, ap gapman bɨ kub Herod yɨp nagɨ pɨdöŋ löp u hubɨk yuöp. Gapman bɨ kub Herod abe, Juda nɨbi bɨ gau abe, nan naij yɨp gɨnɨg gɨpal u, göl rö lagöp,” a ga.
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Anɨg hagöm, gasɨ nɨŋ aij göm, bɨ ne Jon Mak nɨme Maria ram u ara. Ram anɨbu nɨbi bɨ iru nöp apöm, God nɨp sabe gɨ mɨdeila.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Pida apöm, ajöŋ u pa gu gu gö, pai Roda, ram anɨbu wög gɨmɨdöp u ajöŋ u hiɨknɨg aua.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 Pai anɨbu ajöŋ apöm nɨŋa, Pida maj mɨgan u nöp hageia. Nɨpe anɨg nɨŋöm, ñɨñɨ yabɨƚ löm, hauƚ padö ajöŋ hiɨkaga; am nɨbi bɨ gau kalɨp haga, “Pida ap mɨdöp höŋ yaŋ,” a ga.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 Hageia, kale hagla, “Ne hauƚ alajɨp hagabön,” a gɨla. Anɨg hageila, nɨpe kƚö yabɨƚ göm haga, “Piral hagagɨn; nɨŋö yabɨƚ hagabin. Pida mɨdöp höŋ yaŋ,” a ga. Hageia hagla, “U ana nɨpe u rö löp ap mɨdöp,” a gɨla.
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Pen Pida nɨpe ajöŋ u kauyaŋ pak gu gu gö gö gö, am ajöŋ u hiɨköm nɨŋla, Pida nöp mɨdeia nɨŋöm aiö yabɨƚ gɨla.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 Aiö gɨlö nɨŋöl gɨ, Pida kalɨp ñɨn mɨƚɨc gɨ ñöm haga, “Manö hagagmim!” a ga. Anɨg hagöm, nagɨ lep ram mɨdö nɨŋöl gɨ, God ejol ap yuö apöm, nɨp nɨhön nɨhön göm daua manö u kalɨp hag ñöm haga, “Manö anɨbi Jems abe, nɨbi bɨ Jisas nɨp nɨŋ udpal gau abe, kalɨp hag ñɨmim,” a göm, ke mɨgan ap ara.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Ruö ram ruö nɨŋöl gɨ, ami bɨ gau Pida mɨdageia u nɨŋöm, nɨhön göp, a göm, hag ap ran ap lugöl gɨ mɨdeila. Pɨñɨŋ göm, “Mai,” a göm, uƚhaila u pen nɨŋagla.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Herod ami bɨ anɨb gau kalɨp, Pida nɨp yɨŋɨd uƚhai nɨŋmim dauim, a gö, uƚhai wasö nɨŋlö, kalɨp manö kub hagöm, manö hagö ami bɨ nɨpe rɨmnap ami bɨ anɨb gau böŋ nöp al pak lɨla.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Herod am Sisaria mɨdöm, daun kub mɨhöp Daia Saidon nɨbi bɨ gau kalɨp nɨŋö mulu luga. Pen Daia Saidon nɨbi bɨ apöm, bɨ Herod ram nɨpe abada bɨ Blasdas nɨp mɨɫöŋ gɨ ñöm hagla, “Hanɨp pör kɨyö lö, apun Herod ram mɨnöŋ nɨpe i nan magö rau ud arbun halö. Anɨb u, hanɨp kal kal juagmim; agamɨj jɨm ñöl mɨdaiun,” a gɨla. Hageila, Blasdas nɨpe pen haga, “U nɨŋö hagpim,” a ga.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Pen Herod manö anɨbu nɨŋöm, ñɨn ap manö hagnabin, a göm, hag la. Hainö hag la ñɨn anɨbu auö, nɨpe kiŋ kai yɨmbal rö waƚɨj aij aij yabɨƚ gau yɨmöm, sea kiŋ kub nɨpe adö u asɨköm, nɨbi bɨ gau kalɨp manö hag ña.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Herod manö anɨbu hag ñö nɨŋöl gɨ hagla, “U bɨ ap rö hagagab; god ap rö hagab,” a gɨla.
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Pen Herod manö anɨbu nɨŋöm, “Yɨp manö anɨbu rö hagagmim; God hib nɨpe nöp hagpe adö araŋ,” a gaga. Anɨb u, Bɨ Kub ejol nɨpe ap hag yuö, apöm Herod nɨp gö, mɨña kub göm, gɨse lö böŋ nöp uma.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Pen God Manö u hag ñɨlö arö nɨŋöl gɨ, ram mɨnöŋ gau kɨd kɨd ara.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Pen Banabas aip Sol aip Jerusalem mɨdmil, gɨnɨg aulo u hadö gɨpul, a gɨmil, Jon Mak nɨp uɫ gɨ ado gɨ Adiok arla.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.