Atos 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Pen ami bɨ gau kalɨp abad mɨdmɨdöp bɨ kub ap daun kub Sisaria mɨdmɨdöp. Hib nɨpe u Konilias. Ami bɨ nɨpe abad mɨdmɨdöp anɨb gau kalɨp “Idali Ami Bɨ” a gɨmɨdal.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Bɨ kub Konilias anɨbu aip, nɨbi bɨ ram nɨpe gau aip, God nɨp nɨŋ udla. Juda nɨbi bɨ nan kale rɨmnap mɨdagmɨdöp u, Konilias nɨpe mani nan gau haƚöwaƚö ñɨmɨdöp. Pen nɨpe God nɨp pör sabe gɨmɨdöp.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Mañ ap sɨdö gamɨŋ ga magö u, Konilias nɨpe naböŋ nɨŋa, God ejol ap apöm haga, “Konilias!” a ga.
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Hageia, Konilias pɨñɨŋ göm nɨp nɨŋ ij halö löm haga, “Bɨ kub, yɨp nɨhön hagabön?” ö ga.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Ne bɨ rɨmnap hagö, kale am daun kub Jopa amöm, bɨ Saimon Pida a gɨpal u nɨp haglö aunɨm.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nɨpe Saimon, bɨ kaj kau hañ wög göp u aip mɨdpil ñɨg solwara goƚ au,” a ga.
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Pen ejol manö anɨbu hagöm arö nɨŋöl gɨ, Konilias bɨ wög nɨp gɨ ñɨmɨdil mɨhau abe, ami bɨ God nɨp nɨŋ uda ap abe hagö aueila,
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 kalɨp ejol u manö nɨhön nɨhön haga u hag ñɨ aij göm hag yuö, Jopa arnɨg hadla.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Kale am am adan aŋ au hanla. Ruö am am, sɨdö aŋ aulɨk magö u, Jopa söl söl gɨla. Magö anɨbu Pida God nɨp sabe gɨnɨg ara ram adö laŋ mɨgan u.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Nɨpe amöm, God nɨp sabe gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, nɨp kɨyö kub yabɨƚ la. Pen nɨbi bɨ nɨpe gau nan magö lau gɨlö nɨŋöl gɨ, nɨpe naböŋ ap nɨŋa.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Pida nɨpe naböŋ nɨŋöm nɨŋa, kumi kabö adö laŋ mɨgan hiɨköm, wadɨ kub ap ñon mɨlö mɨhau mɨhau goƚ lap lap adɨköl mɨdeia aŋ au lug lug mɨnöŋ iƚ yaŋ luga.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Wadɨ mɨgan anɨb yaŋ kaj, wal wayöŋ, re, yaur ke ke gau magöŋhalö nöp mɨdeia.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Manö ap pen nɨp haga, “Pida, urakmön nan ñɨŋeb anɨb yagol gau pak ñö?,” a ga.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Hageia, Pida pen haga, “Bɨ Kub. Wasö yabɨƚ! Nɨhön gɨnɨg ñö? a gɨmön hagpan? Hon Juda nɨbi bɨ nan hil gep anɨb gau nan rɨmnap ñɨŋagpin yabɨƚ,” a ga.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Hageia, manö anɨbu kauyaŋ haga, “Nan nɨhön nɨhön God nan ñɨŋeb a ga gau, hil gep a gɨmön hagagmön,” a ga.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Ga anɨbu, ij mɨhau nɨgaŋ ga. Hainö me, nan wadɨ kub anɨbu ado gɨ kumi kabö adö laŋ ara.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Anɨg gö, Pida naböŋ nɨŋbin anɨbu nɨhön gɨnab, a göm, gasɨ iru nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, Konilias bɨ hag yuö nɨp hagnɨg aula bɨ kabö u adan iƚ au apjakla.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Apjaköm hagla, “Bɨ Saimon Pida au mɨdöp aka?” gɨla.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Pida naböŋ nɨŋajɨp anɨbu gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdö nɨŋöl gɨ, God Ana nɨp haga, “Ne nö?! Bɨ mɨhau nɨgaŋ nöp uƚhai nɨŋ auaböl.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Anɨb u, urakmön ram au gɨyaŋ arammön. Yad ke kalɨp hag yunö auaböl. Anɨb u, auö aip arun a gaiöl u, gasɨ iru nɨŋagmön aip armön,” a ga.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 God Ana anɨg hagö, Pida au yaŋ amöm bɨ anɨb gau kalɨp haga, “Bɨ uƚhai nɨŋabim bɨ u, yad me i. Yɨp manö ap hagnɨg aubim aka?” ga.
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Hageia, hagla, “Bɨ kub Konilias, ami bɨ gau kalɨp abad mɨdöp bɨ kub u hanɨp hag yuö auabun. Nɨpe God nɨp nɨŋ udöm, God Manö hagöp rö göp; Juda kai nɨp nɨŋlö kalɨp magöŋhalö aij göp. Pen nɨpe naböŋ nɨŋa, God ejol ap apöm nɨp haga, ‘Ne bɨ rɨmnap yuö, am Saimon Pida nɨp uɫ gɨ daulö, manö hagainɨm u nɨŋmön,’ a ga,” a gɨla.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Anɨg hagailö, Pida kalɨp hagö ram raul mɨgan amöm hanla.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Ruö u, Sisaria amjaköm, Konilias ram u amjakla. Pen Konilias nɨpe Pida auab, a göm, nɨbi bɨ nɨpe gau abe, mɨdeimam nɨpe gau abe, kalɨp wɨñ alö ap magum gɨ mɨdeila.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pida nɨpe amöm ram raul arnɨg gö nɨŋöl gɨ, Konilias nɨp nable paköm, nɨp bɨ kub a göm, am ma iƚ nɨpe au kugom yɨma.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Anɨg gö nɨŋöl göm, Pida pen nɨp ud urak ñöm haga, “Ne urak! Yad u rö nöp bɨ ap me,” a ga.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Hagö, urakö nɨŋöl gɨ, manö hagöl gɨ, ram raul mɨgan yaŋ arlö. Ammil Pida nɨŋa, nɨbi bɨ iru nöp ap magum gɨ mɨdeila.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Pida kalɨp haga, “Kale ke nɨŋbim, hon Juda nɨbi bɨ asɨ masɨ gɨ aij gɨpun. Juda nɨbi bɨ wasö gau aip ajagpun; ram kale aragpun. Pen yad naböŋ nɨŋnö, God yɨp manö ap haga. Nɨpe manö haga anɨbu, yad nɨbi bɨ rɨmnap asɨ masɨ mɨdpal, a gem, kalɨp asɨ masɨ gɨnam rö lagöp.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Anɨb u nɨŋem me, Konilias manö hagöp u nɨŋem arö gagpin; hagöp rö nɨŋem aubin. Anɨb u, yɨp nɨhön gɨnɨg hagpe aubin?” ö ga.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Pida anɨg hageia, Konilias haga, “Yad ruö nöp me, mɨñi sɨdö gamɨŋ göp magö u rö, ram raul mɨgan yaŋ God nɨp sabe gɨ mɨdöl gɨ nɨŋnö, bɨ waƚɨj rud yabɨƚ yɨma ap apöm, mɨdainö ba au uraköl mɨdeia.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Nɨpe yɨp haga, ‘Konilias, ne God nɨp sabe gɨmön, mani nan gau nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau kalɨp haƚöwaƚö ñɨmön gɨpan u, God nɨŋöb.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Anɨb u me, bɨ rɨmnap hag yuö, daun kub Jopa amöm, Saimon hib nɨpe ap Pida a gɨpal u, nɨp uɫ gɨ dauöl. Nɨpe Saimon bɨ kaj kau hañ wög göp u aip mɨdpil ñɨg solwara goƚ au,’ a ga.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Ejol u yɨp anɨg hagö, yad yɨŋɨd nöp bɨ yad rɨmnap hagnö, nöp am uɫ gɨ dauajal, yɨp aij göp. Hon nɨbi bɨ aui God pɨg mɨdpun rö, Bɨ Kub manö kalɨp hag ñɨmön, a göm, nöp hag yuö auban u, mɨñi hanɨp hag ñö nɨŋun,” a ga.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Konilias anɨg hageia, Pida haga, “Yad mɨñi nɨŋbin, God nɨpe, bɨ söl aui nɨbö nöp bɨ aij, bɨ mɨlö gau nɨbö bɨ naij, a göm, nɨŋagöp.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Ram mɨnöŋ ke ke gau nɨbö, iƚ ke ke gau nɨbö, nɨbi bɨ an an God nɨp nɨŋöm ana udöm, manö nɨpe nɨŋöm hagöp rö gɨnaböl gau, kalɨp magöŋhalö udnab.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Pen God nɨpe hanɨp Isrel nɨbi bɨ manö aij yua u nɨŋbim. Yad ke aip jɨm ñöl mɨdlaŋ, a göm, God nɨpe Jisas Krais nɨp hag yua. Jisas Krais nɨpe nöp me, nɨbi bɨ gau magöŋhalö Bɨ Kub kale mɨdöp.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Kale ke nɨŋbim, Jon bɨ ñɨg pak ñeb u, ñɨg pak ñöl gɨ, manö aij anɨbu iƚ göm, ram mɨnöŋ Galili hag ña. Anɨg göl hagö, hag damöm, hag damöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ Isrel mɨdpal gau magöŋhalö nɨŋla.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Pen kale nɨŋbim, Jisas Nasared nɨbö u God aip mɨdöm, Ana Uɫ u nɨp ñö, abad mɨdö nɨŋöl gɨ, kƚö nɨpe nöp udöm, ram mɨnöŋ ke ke gau magöŋhalö ajöl göm, nɨbi bɨ gau gɨ aij göl gɨ, nɨbi bɨ Seden kalɨp gö uɫham mɨdeila gau kalɨp gö, kamɨŋ lɨmɨdöp.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Pen Jisas Juda nɨbi bɨ ram mɨnöŋ kale gau gɨ ajöl göm, Jerusalem gɨ ajöl göm, ga ga rö hon amgö hon ke nɨŋno u hagabin. Pen hainö nɨp mab ba laŋ al pak lɨlö uma.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Uma u pen ñɨn mɨhöp mɨdöm, God gö, ñɨn mɨhau nɨgaŋ u kauyaŋ uraköm, am waiö lö amgö nɨŋno.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Nɨbi bɨ magöŋhalö nɨp amgö nɨŋagla. God hanɨp nɨbi bɨ hag la gau nöp Jisas nɨp amgö nɨŋno. Nɨpe umöm urakö nɨŋöl gɨ, aip mɨdun jɨm ñöl nan ñɨŋun ñɨg ñɨŋno.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Jisas hanɨp haga, ‘Manö aij yad u nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨmim hagmim, “God haga rö me, hainö Jisas nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdeinaböl gau abe, nɨbi bɨ umnaböl gau abe, kalɨp magöŋhalö manö kub hagnab,” a gɨmim,’ a ga.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Pen adö anɨbu, bɨ God manö hagep gau magöŋhalö Jisas Krais nɨp hagöm hagla, ‘Nɨbi bɨ an an Krais hib kƚö yabɨƚ nɨpe u udnaböl gau, nan si nan naij gɨpal u, God nɨŋöm arö gɨnab,’ a gɨla,” a ga.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Pen Pida anɨg göl manö hag mɨdö nɨŋöl gɨ, Ana Uɫ nɨpe nɨbi bɨ nɨŋ mɨdeila gau kalɨp magöŋhalö aua.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 “God nɨpe Ana Uɫ hanɨp ña rö u, mɨñi nɨbi bɨ gai i kalɨp u rö nöp ñöb. Anɨb u, kale ñɨg paknabun, a gɨlö, nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp wasö göl rö lagöp,” a ga.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Pida anɨg hagöm bɨ nɨpe rɨmnap kalɨp haga, “Nɨbi bɨ gai i kalɨp Jisas Krais hib nɨpe hagmim ñɨg pak ñɨmim,” a ga. Ñɨg pak ñɨlö nɨŋöl gɨ, kale hagla, “Pida, ne hon aip ñɨn pro magö ap aui mɨdaimön,” a gɨla. Haglö, ñɨn pro magö ap kalɨp pɨg mɨdeia.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.