Apocalipse 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Pen naböŋ nɨŋ damem nɨŋnö, nan ke hain nɨbö kub ap kumi kabö aŋ aulɨk ga. Nɨbi ap sɨdö waƚɨj rö löm, ma nɨpe rakɨn adö au löm, gapɨ unbö mɨgan laŋ u, kwin rol gɨpal rö usajɨl bad nɨpe nabɨc adö laŋ lö mɨdeia.
1 Então apareceu no céu um grande e misterioso sinal. Era uma mulher. O seu vestido era o sol, debaixo dos seus pés estava a lua, e ela usava na cabeça uma coroa que tinha doze estrelas.
2 Pen nɨpe ñɨ paiŋaŋ rɨknɨg, ñɨ paiŋaŋ ñɨŋö nɨŋöl gɨ, wög paköm gaia.
2 A mulher estava grávida e gritava com dores de parto.
3 Nan ke hain nɨbö ap halö, kumi kabö aŋ aulɨk waiö la nɨŋnö. Re ubɨƚ hagape halö kub yabɨƚ unbö ke ap mɨdeia. Nabɨc cög nɨpe unbö mudun jɨŋ löm, kom nɨpe unbö sɨduŋ laŋ löm, kiŋ rol gɨpal usajɨl bad gau, nabɨc cög adö nɨpe ke ke löm mɨdeia.
3 E apareceu no céu outro sinal: era um enorme dragão vermelho com sete cabeças e dez chifres e com uma coroa em cada cabeça.
4 Re ubɨƚ kub anɨbu, amɨn nɨpe u gapɨ kumi kabö adö laŋ gau pakö, iru nöp bɨg ju mɨnöŋ naböŋ iƚ i ju luga. Anɨb u, gapɨ magöŋhalö mɨdeila gau naböŋ mɨhau nɨgaŋ rö hagöm, naböŋ mɨhöp mɨdailö, naböŋ añɨ ap bɨg ju yua. Pen nɨpe nɨbi ñɨ paiŋaŋ yag daunɨg geia u, yag dauö ñɨŋɨn, a göm, apöm abad mɨdeia.
4 Com a cauda ele arrastou do céu a terça parte das estrelas e as jogou sobre a terra. Depois parou diante da mulher grávida a fim de comer a criança logo que ela nascesse.
5 Pen nɨbi anɨbu ñɨ ap yag daua. Ñɨ anɨbu nɨpe ain ur mɨlö udöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau magöŋhalö abad mɨdeinab. Pen nɨbi u ñɨ anɨbu nɨp yag dauö, ejol ap ñɨ anɨbu pɨƚɨ gɨ udöm, dam God nɨpe sea kiŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ mɨdöp au ud ara.
5 Então a mulher deu à luz um filho, que governará todas as nações com uma barra de ferro. Mas a criança foi tirada e levada para perto de Deus e do seu trono.
6 God nɨbi anɨbu nɨp ka ap gɨ lö, pɨñɨŋ gɨ anɨb gau amöm, anɨb gau nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨp nan magö ñöl gɨ abad mɨdeinab ñɨn wan dausan du hadred sikisdi (1260) arnab.
6 A mulher fugiu para o deserto, onde Deus havia preparado um lugar para ela. Ali ela será sustentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Pen kumi kabö adö laŋ au, ejol kub Maikel ejol nɨpe gau udöm amöm, re ubɨƚ kub anɨbu yam nɨpe gau aip pen pen göm gɨ damöm me,
7 Depois houve guerra no céu. Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, que combateu junto com os seus anjos.
8 — ausente —
8 Mas o dragão foi vencido, e por isso ele e os seus anjos não puderam mais ficar no céu.
9 — ausente —
9 O enorme dragão foi lançado fora do céu. Ele é aquela velha cobra, chamada Diabo ou Satanás, que leva todas as pessoas do mundo a pecar. Ele foi jogado sobre a terra, e os seus anjos também foram jogados junto com ele.
10 Pen manö kub ap kumi kabö adö laŋ au nɨbö hagöm haga,
10 Então ouvi uma voz forte no céu, que dizia: — Agora chegou a salvação de Deus! Agora Deus mostrou o seu poder como rei! Agora o
11 Pen añ mam hon gau,
11 Os nossos irmãos o derrotaram por meio do sangue do Cordeiro e da mensagem que anunciaram. Eles estavam prontos para dar a sua vida e morrer.
12 Anɨb u, kale kumi kabö adö laŋ au mɨdpim gau,
12 Portanto, ó céu e todos vocês que vivem nele, alegrem-se! Mas ai da terra e do mar! Pois o Diabo desceu até vocês e ele está muito furioso porque sabe que tem somente um pouco mais de tempo para agir.
13 Pen re ubɨƚ kub anɨbu, yɨp mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ud yubal, a göm, gasɨ u nɨŋöm, nɨbi ñɨ yag daua anɨbu nɨp rɨdɨk gɨ yuaia pen,
13 Quando o dragão viu que tinha sido jogado sobre a terra, começou a perseguir a mulher que tinha dado à luz o menino.
14 God nɨbi anɨbu nɨp yaur du kub auan kub mɨhau lɨ ñö, nɨpe u göm ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ au God ka nɨpe gɨ la anɨbu ara. Am anɨb gau mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nɨp nan magö ñöl gɨ abad mɨdö, mɨ mɨhau nɨgaŋ rakɨn unbö kagoƚ jɨŋ arnab. Re ubɨƚ u nɨbi u nɨp nan naij ap gɨnɨm rö lagnab.
14 Porém a mulher recebeu as duas asas de uma grande águia para poder voar para o seu lugar no deserto, onde ela será sustentada durante três anos e meio , livre do ataque do dragão.
15 Pen re ubɨƚ u, ñɨg uƚ rö ɫɨhak yunö nɨbi anɨbu nɨp ugal araŋ, a göm, ɫɨhaka u,
15 Então o dragão lançou água da sua boca, como se fosse um rio, atrás da mulher, para que ela fosse arrastada pelas águas.
16 pen mɨnöŋ u nɨbi anɨbu nɨp gɨ ñö, ñɨg re ubɨƚ uƚ rö ɫɨhak yua anɨbu mɨnöŋ naböŋ mɨgan gau pa jö gɨ amöm, ur ur gö ara.
16 Mas a terra ajudou a mulher, pois a própria terra abriu a boca e engoliu a água que tinha saído da boca do dragão.
17 Anɨg gö, re ubɨƚ u nɨbi anɨbu mulu kal yabɨƚ lugö, nɨbi u ñɨ paiŋaŋ nɨpe gau, God Manö hagöp rö göm, Jisas manö nɨŋö nɨpe nɨŋ udöm hain göm nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñɨbal gau aip pen pen gɨnɨg ara.
17 O dragão ficou furioso com a mulher e foi combater contra o resto dos descendentes dela, isto é, aqueles que obedecem aos mandamentos de Deus e são fiéis à verdade revelada por Jesus.
18 Pen re ubɨƚ u amöm ñɨg solwara goƚ au urak mɨdeia.
18 E o dragão ficou de pé na praia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.