Apocalipse 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 Pen naböŋ nɨŋ damem nɨŋnö, nan ke hain nɨbö kub ap kumi kabö aŋ aulɨk ga. Nɨbi ap sɨdö waƚɨj rö löm, ma nɨpe rakɨn adö au löm, gapɨ unbö mɨgan laŋ u, kwin rol gɨpal rö usajɨl bad nɨpe nabɨc adö laŋ lö mɨdeia.
1 Viu-se grande sinal no céu, a saber, uma mulher vestida do sol com a lua debaixo dos pés e uma coroa de doze estrelas na cabeça,
2 Pen nɨpe ñɨ paiŋaŋ rɨknɨg, ñɨ paiŋaŋ ñɨŋö nɨŋöl gɨ, wög paköm gaia.
2 que, achando-se grávida, grita com as dores de parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Nan ke hain nɨbö ap halö, kumi kabö aŋ aulɨk waiö la nɨŋnö. Re ubɨƚ hagape halö kub yabɨƚ unbö ke ap mɨdeia. Nabɨc cög nɨpe unbö mudun jɨŋ löm, kom nɨpe unbö sɨduŋ laŋ löm, kiŋ rol gɨpal usajɨl bad gau, nabɨc cög adö nɨpe ke ke löm mɨdeia.
3 Viu-se, também, outro sinal no céu, e eis um dragão, grande, vermelho, com sete cabeças, dez chifres e, nas cabeças, sete diademas.
4 Re ubɨƚ kub anɨbu, amɨn nɨpe u gapɨ kumi kabö adö laŋ gau pakö, iru nöp bɨg ju mɨnöŋ naböŋ iƚ i ju luga. Anɨb u, gapɨ magöŋhalö mɨdeila gau naböŋ mɨhau nɨgaŋ rö hagöm, naböŋ mɨhöp mɨdailö, naböŋ añɨ ap bɨg ju yua. Pen nɨpe nɨbi ñɨ paiŋaŋ yag daunɨg geia u, yag dauö ñɨŋɨn, a göm, apöm abad mɨdeia.
4 A sua cauda arrastava a terça parte das estrelas do céu, as quais lançou para a terra; e o dragão se deteve em frente da mulher que estava para dar à luz, a fim de lhe devorar o filho quando nascesse.
5 Pen nɨbi anɨbu ñɨ ap yag daua. Ñɨ anɨbu nɨpe ain ur mɨlö udöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau magöŋhalö abad mɨdeinab. Pen nɨbi u ñɨ anɨbu nɨp yag dauö, ejol ap ñɨ anɨbu pɨƚɨ gɨ udöm, dam God nɨpe sea kiŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ mɨdöp au ud ara.
5 Nasceu-lhe, pois, um filho varão, que há de reger todas as nações com cetro de ferro. E o seu filho foi arrebatado para Deus até ao seu trono.
6 God nɨbi anɨbu nɨp ka ap gɨ lö, pɨñɨŋ gɨ anɨb gau amöm, anɨb gau nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨp nan magö ñöl gɨ abad mɨdeinab ñɨn wan dausan du hadred sikisdi (1260) arnab.
6 A mulher, porém, fugiu para o deserto, onde lhe havia Deus preparado lugar para que nele a sustentem durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Pen kumi kabö adö laŋ au, ejol kub Maikel ejol nɨpe gau udöm amöm, re ubɨƚ kub anɨbu yam nɨpe gau aip pen pen göm gɨ damöm me,
7 Houve peleja no céu. Miguel e os seus anjos pelejaram contra o dragão. Também pelejaram o dragão e seus anjos;
8 — ausente —
8 todavia, não prevaleceram; nem mais se achou no céu o lugar deles.
9 — ausente —
9 E foi expulso o grande dragão, a antiga serpente, que se chama diabo e Satanás, o sedutor de todo o mundo, sim, foi atirado para a terra, e, com ele, os seus anjos.
10 Pen manö kub ap kumi kabö adö laŋ au nɨbö hagöm haga,
10 Então, ouvi grande voz do céu, proclamando: Agora, veio a salvação, o poder, o reino do nosso Deus e a autoridade do seu Cristo, pois foi expulso o acusador de nossos irmãos, o mesmo que os acusa de dia e de noite, diante do nosso Deus.
11 Pen añ mam hon gau,
11 Eles, pois, o venceram por causa do sangue do Cordeiro e por causa da palavra do testemunho que deram e, mesmo em face da morte, não amaram a própria vida.
12 Anɨb u, kale kumi kabö adö laŋ au mɨdpim gau,
12 Por isso, festejai, ó céus, e vós, os que neles habitais. Ai da terra e do mar, pois o diabo desceu até vós, cheio de grande cólera, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Pen re ubɨƚ kub anɨbu, yɨp mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ud yubal, a göm, gasɨ u nɨŋöm, nɨbi ñɨ yag daua anɨbu nɨp rɨdɨk gɨ yuaia pen,
13 Quando, pois, o dragão se viu atirado para a terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão;
14 God nɨbi anɨbu nɨp yaur du kub auan kub mɨhau lɨ ñö, nɨpe u göm ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ au God ka nɨpe gɨ la anɨbu ara. Am anɨb gau mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nɨp nan magö ñöl gɨ abad mɨdö, mɨ mɨhau nɨgaŋ rakɨn unbö kagoƚ jɨŋ arnab. Re ubɨƚ u nɨbi u nɨp nan naij ap gɨnɨm rö lagnab.
14 e foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse até ao deserto, ao seu lugar, aí onde é sustentada durante um tempo, tempos e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Pen re ubɨƚ u, ñɨg uƚ rö ɫɨhak yunö nɨbi anɨbu nɨp ugal araŋ, a göm, ɫɨhaka u,
15 Então, a serpente arrojou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, a fim de fazer com que ela fosse arrebatada pelo rio.
16 pen mɨnöŋ u nɨbi anɨbu nɨp gɨ ñö, ñɨg re ubɨƚ uƚ rö ɫɨhak yua anɨbu mɨnöŋ naböŋ mɨgan gau pa jö gɨ amöm, ur ur gö ara.
16 A terra, porém, socorreu a mulher; e a terra abriu a boca e engoliu o rio que o dragão tinha arrojado de sua boca.
17 Anɨg gö, re ubɨƚ u nɨbi anɨbu mulu kal yabɨƚ lugö, nɨbi u ñɨ paiŋaŋ nɨpe gau, God Manö hagöp rö göm, Jisas manö nɨŋö nɨpe nɨŋ udöm hain göm nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñɨbal gau aip pen pen gɨnɨg ara.
17 Irou-se o dragão contra a mulher e foi pelejar com os restantes da sua descendência, os que guardam os mandamentos de Deus e têm o testemunho de Jesus; e se pôs em pé sobre a areia do mar.
18 Pen re ubɨƚ u amöm ñɨg solwara goƚ au urak mɨdeia.
18 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.