Apocalipse 12
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Pen naböŋ nɨŋ damem nɨŋnö, nan ke hain nɨbö kub ap kumi kabö aŋ aulɨk ga. Nɨbi ap sɨdö waƚɨj rö löm, ma nɨpe rakɨn adö au löm, gapɨ unbö mɨgan laŋ u, kwin rol gɨpal rö usajɨl bad nɨpe nabɨc adö laŋ lö mɨdeia.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Pen nɨpe ñɨ paiŋaŋ rɨknɨg, ñɨ paiŋaŋ ñɨŋö nɨŋöl gɨ, wög paköm gaia.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Nan ke hain nɨbö ap halö, kumi kabö aŋ aulɨk waiö la nɨŋnö. Re ubɨƚ hagape halö kub yabɨƚ unbö ke ap mɨdeia. Nabɨc cög nɨpe unbö mudun jɨŋ löm, kom nɨpe unbö sɨduŋ laŋ löm, kiŋ rol gɨpal usajɨl bad gau, nabɨc cög adö nɨpe ke ke löm mɨdeia.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Re ubɨƚ kub anɨbu, amɨn nɨpe u gapɨ kumi kabö adö laŋ gau pakö, iru nöp bɨg ju mɨnöŋ naböŋ iƚ i ju luga. Anɨb u, gapɨ magöŋhalö mɨdeila gau naböŋ mɨhau nɨgaŋ rö hagöm, naböŋ mɨhöp mɨdailö, naböŋ añɨ ap bɨg ju yua. Pen nɨpe nɨbi ñɨ paiŋaŋ yag daunɨg geia u, yag dauö ñɨŋɨn, a göm, apöm abad mɨdeia.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Pen nɨbi anɨbu ñɨ ap yag daua. Ñɨ anɨbu nɨpe ain ur mɨlö udöm, nɨbi bɨ ram mɨnöŋ gau magöŋhalö abad mɨdeinab. Pen nɨbi u ñɨ anɨbu nɨp yag dauö, ejol ap ñɨ anɨbu pɨƚɨ gɨ udöm, dam God nɨpe sea kiŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ mɨdöp au ud ara.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 God nɨbi anɨbu nɨp ka ap gɨ lö, pɨñɨŋ gɨ anɨb gau amöm, anɨb gau nöp mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨp nan magö ñöl gɨ abad mɨdeinab ñɨn wan dausan du hadred sikisdi (1260) arnab.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Pen kumi kabö adö laŋ au, ejol kub Maikel ejol nɨpe gau udöm amöm, re ubɨƚ kub anɨbu yam nɨpe gau aip pen pen göm gɨ damöm me,
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 — ausente —
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 — ausente —
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Pen manö kub ap kumi kabö adö laŋ au nɨbö hagöm haga,
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Pen añ mam hon gau,
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Anɨb u, kale kumi kabö adö laŋ au mɨdpim gau,
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Pen re ubɨƚ kub anɨbu, yɨp mɨnöŋ naböŋ adö iƚ i ud yubal, a göm, gasɨ u nɨŋöm, nɨbi ñɨ yag daua anɨbu nɨp rɨdɨk gɨ yuaia pen,
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 God nɨbi anɨbu nɨp yaur du kub auan kub mɨhau lɨ ñö, nɨpe u göm ram mɨnöŋ kabö nöp mɨdöp aŋ au God ka nɨpe gɨ la anɨbu ara. Am anɨb gau mɨdö nɨŋöl gɨ, God nɨpe nɨp nan magö ñöl gɨ abad mɨdö, mɨ mɨhau nɨgaŋ rakɨn unbö kagoƚ jɨŋ arnab. Re ubɨƚ u nɨbi u nɨp nan naij ap gɨnɨm rö lagnab.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Pen re ubɨƚ u, ñɨg uƚ rö ɫɨhak yunö nɨbi anɨbu nɨp ugal araŋ, a göm, ɫɨhaka u,
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 pen mɨnöŋ u nɨbi anɨbu nɨp gɨ ñö, ñɨg re ubɨƚ uƚ rö ɫɨhak yua anɨbu mɨnöŋ naböŋ mɨgan gau pa jö gɨ amöm, ur ur gö ara.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Anɨg gö, re ubɨƚ u nɨbi anɨbu mulu kal yabɨƚ lugö, nɨbi u ñɨ paiŋaŋ nɨpe gau, God Manö hagöp rö göm, Jisas manö nɨŋö nɨpe nɨŋ udöm hain göm nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag ñɨbal gau aip pen pen gɨnɨg ara.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 Pen re ubɨƚ u amöm ñɨg solwara goƚ au urak mɨdeia.
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.