2 Coríntios 8
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ACF
1 Pen añ mam bɨ. Nɨbi bɨ Krais pɨg mɨdpal Masedonia Propins rɨgoŋ gau, God nɨpe kalɨp mög nɨŋöm ud aij yabɨƚ göp.
1 Também, irmãos, vos fazemos conhecer a graça de Deus dada às igrejas da macedônia;
2 Mani kale mɨdagö, uɫham mɨdeila u pen kale mɨñ mɨñ göl gɨ mani kale God nɨp ñeb haƚöwaƚö ñɨla.
2 Como em muita prova de tribulação houve abundância do seu gozo, e como a sua profunda pobreza abundou em riquezas da sua generosidade.
3 Yad ke nɨŋbin, mani kale iru mɨdageia u pen mani kale ñeb aŋ u nöp ñagla; kale kub yabɨƚ rö ñɨla. Gasɨ kale ke nɨŋöm,
3 Porque, segundo o seu poder (o que eu mesmo testifico) e ainda acima do seu poder, deram voluntariamente.
4 hanɨp manö kƚö hagöm hagla, nɨbi bɨ Krais lau adö mɨdpal gau kɨyö kub lö yɨharɨŋ mɨdpal gau kalɨp mani ñun a gɨla.
4 Pedindo-nos com muitos rogos que aceitássemos a graça e a comunicação deste serviço, que se fazia para com os santos.
5 Pen göl a gɨno rö gagla. Kale gasɨ nɨŋla, “Bɨ Kub nɨbi bɨ nɨpe mɨdpun u me, hanɨp wög nɨhön ñɨnab u gɨnabun,” a gɨla. Anɨg hagöm, Bɨ Kub nɨp wög göl gɨ, God nɨp aij ga u rö hanɨp wög rɨmnap gɨ ñɨmim a gɨno u, kale anɨb unbö rö nöp gɨla.
5 E não somente fizeram como nós esperávamos, mas a si mesmos se deram primeiramente ao Senhor, e depois a nós, pela vontade de Deus.
6 Pen Daidas nɨpe nöd am kalöp hagö, wög aij anɨbu iƚ gɨmim gɨnɨg gaibe rö, nɨp hagpin, “Am Korid nɨbi bɨ gau aip mɨdaimön, kale nɨbi bɨ gau mɨdmagö lep wög aij gɨnɨg gɨpal anɨbu, ne gɨ ñɨmön böŋ nöp gɨlaŋ,” a gɨpin.
6 De maneira que exortamos a Tito que, assim como antes tinha começado, assim também acabasse esta graça entre vós.
7 Kale me, Krais nɨp nɨŋ ud pɨdöŋ gɨpim; manö aij nɨpe u nɨŋ aij gɨpim; manö iƚ u nɨŋ aij gɨpim; kƚö yabɨƚ gɨpim; hanɨp mɨdmagö lɨbim. Anɨb u me, mɨñi mani nɨbi bɨ gau ñɨnɨg gabim u, wög anɨbu u rö nöp gɨ aij yabɨƚ gɨmim.
7 Portanto, assim como em tudo abundais em fé, e em palavra, e em ciência, e em toda a diligência, e em vosso amor para conosco, assim também abundeis nesta graça.
8 Pen yad manö kƚö hagem anɨg gɨmim hagagabin. Yad yɨharɨŋ manö hain hain hagabin. Anɨb u, nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp mɨdmagö lɨbal u, kale u rö nöp hanɨp mɨdmagö lɨbal aka wasö u nɨŋ aij gɨnabin.
8 Não digo isto como quem manda, mas para provar, pela diligência dos outros, a sinceridade de vosso amor.
9 Bɨ Kub hon Jisas Krais hanɨp mög nɨŋöm ud aij ga rö nɨŋbim; nɨpe ram nɨpe au mɨdöm, nan ap uƚep gaga me. Mɨd aij yabɨƚ gaia u pen kalöp nan a göm, magöŋhalö mɨdeia au arö göm, iƚ i apöm, bɨ mög gep rö yabɨƚ u mɨdeia. Nɨpe anɨg ga u, kale nɨbi bɨ gep rö, nɨbi bɨ nan ap uƚep gagöp rö mɨdaimim a göm, anɨg ga.
9 Porque já sabeis a graça de nosso Senhor Jesus Cristo que, sendo rico, por amor de vós se fez pobre; para que pela sua pobreza enriquecêsseis.
10 Mɨ nöd nɨbö u, kale nöd nöp gasɨ nɨŋ aij gɨmim, anɨg gɨnabun a gɨpe. Pen anɨg göl gasɨ nɨŋmim, kale u rö nöp nöd nöp mani ñɨbe. Anɨb u, gasɨ yad nɨŋbin u kalöp hagabin.
10 E nisto dou o meu parecer; pois isto convém a vós que, desde o ano passado, começastes; e não foi só praticar, mas também querer.
11 Mɨ nöd nɨbö u kale gasɨ kƚö nɨŋmim gɨnabun a gɨpe u gasɨ nɨŋöl gɨ mɨdaimim, pen uri u rö nöp gasɨ kƚö anɨbu nöp nɨŋmim, nɨhön gɨnabun a gɨpe u hadö gɨ gɨ pɨs gɨmim. Mani kale uri mɨdainɨm gau nɨme lɨmim, kalɨp ñeb rö u mɨñi böŋ nöp ñɨmim.
11 Agora, porém, completai também o já começado, para que, assim como houve a prontidão de vontade, haja também o cumprimento, segundo o que tendes.
12 God nɨp aij göp u, mani God nɨp ñeb u haƚöwaƚö ñun. Pen haƚöwaƚö ñun, a gɨno, pro nöp ñeb rö lö, u abe God nɨp aij göp. God mani nan hon mɨdöp gau nöp wö ralöb; mani nan hon mɨdagöp gau halö wö ralagöp.
12 Porque, se há prontidão de vontade, será aceita segundo o que qualquer tem, e não segundo o que não tem.
13 Nɨbi bɨ mani ñɨnabim gau kale mɨd aij gɨlö, kale pen uɫham mɨdaiim, a gem hagagabin.
13 Mas, não digo isto para que os outros tenham alívio, e vós opressão,
14 Pen mani nan kale uri iru mɨdöp rö, kalɨp rɨmnap nɨme lɨ ñɨbe me, hainö kalöp mɨdagainɨm ñɨn u, kale pen kalöp rɨmnap nɨme lɨ ñöl. Anɨg gɨmim, kalɨp aip adɨp adɨp rö mɨdeinabim.
14 Mas para igualdade; neste tempo presente, a vossa abundância supra a falta dos outros, para que também a sua abundância supra a vossa falta, e haja igualdade;
15 God Manö u kalɨ kƚiñ rɨköm hagla, “Nɨbi bɨ nan mana a gɨpal u iru nöp ƚɨhu udla gau nɨŋla kub rö gaga; kale ñɨŋeb rö u nöp mɨdeia. Pen nɨbi bɨ pro ƚɨhu udla gau kalɨp u rö nöp rɨk daga; kale u rö nöp ñɨŋeb rö u nöp mɨdeia,” a gɨla.
15 Como está escrito: O que muito colheu não teve demais; e o que pouco, não teve de menos.
16 God Daidas nɨp gasɨ ñö, yad ke kƚö gem kalöp ud aij gɨnam, a gem nɨŋbin rö nöp Daidas gasɨ nɨŋöb u, God nɨp aij a gabin.
16 Mas, graças a Deus, que pôs a mesma solicitude por vós no coração de Tito;
17 Daidas am kalɨp nɨŋmön au a gɨnö, nɨp ke aij göp rö, ñɨñɨ löm kalöp au nɨnab.
17 Pois aceitou a exortação, e muito diligente partiu voluntariamente para vós.
18 Pen bɨ aij hon ap halö Daidas aip yunabun. Bɨ anɨbu nɨpe Krais nɨbi bɨ ram mɨnöŋ pro ke ke gau kalɨp manö aij u hag ñɨ ajö nɨŋöl gɨ, nɨp aij yabɨƚ a gɨpal.
18 E com ele enviamos aquele irmão cujo louvor no evangelho está espalhado em todas as igrejas.
19 Hon nɨbi bɨ gau gɨ ñɨno, kale Bɨ Kub hib nɨpe haglö adö araŋ a gɨ gasɨ nɨŋbun u me, hon mani anɨbu ud arnabun. Pen Krais nɨbi bɨ ke ke gau mɨdpal Daidas nɨp hag löm, nɨpe hanɨp aip aramöm wög aij anɨbu gɨnɨm, a gɨla.
19 E não só isto, mas foi também escolhido pelas igrejas para companheiro da nossa viagem, nesta graça que por nós é ministrada para glória do mesmo Senhor, e prontidão do vosso ânimo;
20 Pen Krais nɨbi bɨ nɨpe mani kub ñɨbal u udun abad aij gun, dam bɨ gau kalɨp ñɨno, kale pen udöm nɨme lɨ nɨbi bɨ nan mɨdagöp gau nɨme lɨ ñɨnaböl. Magöŋhalö gasɨ nɨŋ aij gun, gɨ aij nöp gɨnabun u, hanɨp manö ap hagöl rö lagnab.
20 Evitando isto, que alguém nos vitupere por esta abundância, que por nós é ministrada;
21 Bɨ Kub abe nɨbi bɨ gau abe hon gɨ aij nöp gɨpun u nɨŋöl a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
21 Pois zelamos do que é honesto, não só diante do Senhor, mas também diante dos homens.
22 Pen mam hon ap halö yunabun. Mam anɨbu nɨpe pör kƚö göm mɨñ mɨñ göm wög göp. Pen uri nɨpe kale nɨbi bɨ aigale bɨ rö mɨdpim u nɨŋöm, nɨpe mɨñ mɨñ göl gɨ au nɨnab.
22 Com eles enviamos também outro nosso irmão, o qual muitas vezes, e em muitas coisas, já experimentamos ser diligente, e agora muito mais diligente ainda pela muita confiança que em vós tem.
23 Mɨdamam Daidas nɨp yuabun u, nɨpe me yad aip wög jɨm ñöl gul, kalöp manö aij hag ñɨbul. Pen bɨ nɨpe aip nabil mɨhau, Krais nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp mɨhöŋ wög anɨbu hag lɨlö, Krais hib nɨpe haglo adö arnɨm a gɨ gasɨ nɨŋmil nabil.
23 Quanto a Tito, é meu companheiro, e cooperador para convosco; quanto a nossos irmãos, são embaixadores das igrejas e glória de Cristo.
24 Pen kale yagol u amjaklö, kalɨp mɨdmagö yabɨƚ lɨmim, ud aij gɨmim. Anɨg gɨpe me, manö anɨbu kub arö, Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdpal ram mɨnöŋ ke ke gau nɨŋöm hagnaböl, “Pol nɨpe Krais nɨbi bɨ Korid au mɨdpal gau hib kale hagö adö ara u, nɨŋö nöp hagöp,” a gɨnaböl.
24 Portanto, mostrai para com eles, e perante a face das igrejas, a prova do vosso amor, e da nossa glória acerca de vós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.