2 Coríntios 6
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Hon God aip jɨm ñöl wög gɨpun rö, kalöp manö kƚö gɨ hagun hagabun, God kalöp mög nɨŋöm ud aij göp u, arö gagmim.
1 Na qualidade de colaboradores seus, exortamo-vos a que não recebais a graça de Deus em vão.
2 God nɨpe hagöp,
2 Pois ele diz: Eu te ouvi no tempo favorável e te ajudei no dia da salvação {Is 49,8}. Agora é o tempo favorável, agora é o dia da salvação.
3 God nɨp wög gɨpun u ar aij gɨnɨm, a gun, nɨŋ aij gun gɨpun. Nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp nɨŋöm, gasɨ rɨmnap auö, ap lug paknaböl adö u gagpun.
3 A ninguém damos qualquer motivo de escândalo, para que o nosso ministério não seja criticado.
4 Pen nɨhön nɨhön gɨpun u, God nɨp wög gabun u nɨŋöl, a gun, nagɨ aij adö u nöp gɨpun. Anɨb u, God nɨp wög gun bɨsƚam mɨdun arö gagpun. Mɨŋör nɨhön nɨhön gö, uɫham mɨdpun a gun gasɨ anɨbu nɨŋagpun.
4 Mas em todas as coisas nos apresentamos como ministros de Deus, por uma grande constância nas tribulações, nas misérias, nas angústias,
5 Hanɨp ñɨn rɨmnap mɨñu magö pakpal; ñɨn rɨmnap nagɨ lɨbal; ñɨn rɨmnap ram mɨnöŋ ap bɨ uraköm polisman aip aka ami bɨ aip pen pen göm söl hanɨp aŋ au abe al pak lɨbal; ñɨn rɨmnap wög gɨ dam dam ake lagpun; ñɨn rɨmnap han aij gagpun; ñɨn rɨmnap kɨyö hanbun.
5 nos açoites, nos cárceres, nos tumultos populares, nos trabalhos, nas vigílias, nas privações;
6 Pen gasɨ aij nöp nɨŋun, nɨŋ aij gun, nɨbi bɨ kalɨp nɨŋno, hon mulu lugö wasö, kalɨp ud aij gɨpun. Hon aige göl gun anɨg gɨpun? Ana Uɫ hanɨp aŋ daŋ mɨdöp u me, nɨbi bɨ mɨdmagö yabɨƚ lɨbun;
6 pela pureza, pela ciência, pela longanimidade, pela bondade, pelo Espírito Santo, por uma caridade sincera,
7 God hanɨp kƚö nɨpe ñö, Krais manö aij u kabö göl nöp hagpun; gɨ aij gep u haƚaun gasaƚ hon rö ñɨmagö yɨjɨg abe ñɨmagö sɨdagö abe mɨdöp.
7 pela palavra da verdade, pelo poder de Deus; pelas armas da justiça ofensivas e defensivas,
8 Nɨbi bɨ rɨmnap hib hon haglö adö aröp; nɨbi bɨ rɨmnap hib hon udlö yagol lugöp. Rɨmnap hanɨp manö aij hagpal; rɨmnap hanɨp manö naij hagpal. Hon bɨ piral hagep a gɨ gasɨ nɨŋbal u pen hon manö nɨŋö nöp hagpun;
8 através da honra e da desonra, da boa e da má fama.
9 hon nɨbi bɨ hib mɨdagöp yabɨƚ a gɨ gasɨ nɨŋbal u pen hib hon nɨŋbal; hadö umbun rö löp u pen kamɨŋ mɨdpun. Hanɨp mɨñu magö pakpal u pen umagpun;
9 Tidos por impostores, somos, no entanto, sinceros; por desconhecidos, somos bem conhecidos; por agonizantes, estamos com vida; por condenados e, no entanto, estamos livres da morte.
10 mɨŋör kub göp u pen mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdpun; bɨ mög gep rö mɨdpun u pen wög hon gɨpun adö u nɨbi bɨ iru nöp nɨbi bɨ gep rö mɨdpal; nan mɨdagöp rö mɨdpun u pen magöŋhalö udpun.
10 Somos julgados tristes, nós que estamos sempre contentes; indigentes, porém enriquecendo a muitos; sem posses, nós que tudo possuímos!
11 Korid nɨbi bɨ gau, kalöp manö pi gun hagagabun, waiö yabɨƚ hagabun; kalöp mɨdmagö lɨbun.
11 Ó coríntios, acabamos de vos falar com toda a franqueza. O nosso coração está todo ele aberto.
12 Hon kalöp mɨdmagö lɨmɨdun u, uri u rö nöp anɨg göl nöp gɨpun pen kale hanɨp mɨdmagö lɨmɨdim nagɨ adö u pen dam gai yubim.
12 Não é estreito o lugar que nele ocupais. Estreito, isso sim, é vosso íntimo.
13 Kalöp ñɨ pai yad rö lö me hagabin: hon kalöp mɨdmagö lɨbun rö, kale u rö nöp hon mɨdmagö lɨmim.
13 Correspondei-me com igual ternura. Falo como a meus filhos: também vós outros abri largamente os vossos corações.
14 Kale nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udagpal gau aip jɨm ñagmim. Nɨbi bɨ gɨ aij gɨpal gau, aige göl göm nɨbi bɨ gɨ aij gagpal gau aip jɨm ñöl gɨlö arö aij gɨnab? Nɨbi bɨ mailö mɨdpal gau, aige göl göm nɨbi bɨ sɨbön yaŋ mɨdpal gau aip jɨm ñöl gɨlö arö aij gɨnab?
14 Não vos prendais ao mesmo jugo com os infiéis. Que união pode haver entre a justiça e a iniqüidade? Ou que comunidade entre a luz e as trevas?
15 Krais aip kɨjaki aip manö hag adö añɨ lagnabil. Nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udpal gau, nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udagpal gau aip u rö nöp gasɨ adö añɨ nɨŋagnaböl.
15 Que compatibilidade pode haver entre Cristo e Belial? Ou que acordo entre o fiel e o infiel?
16 God kamɨŋ u, hon sabe gep ram nɨpe mɨdpun. God nɨpe haga,
16 Como conciliar o templo de Deus e os ídolos? Porque somos o templo de Deus vivo, como o próprio Deus disse: Eu habitarei e andarei entre eles, e serei o seu Deus e eles serão o meu povo {Lv 26,11s}.
17 Anɨb u, Bɨ Kub nɨpe haga,
17 Portanto, saí do meio deles e separai-vos, diz o Senhor. Não toqueis no que é impuro, e vos receberei.
18 Nap kale mɨdnö,
18 Serei para vós um Pai e vós sereis para mim filhos e filhas, diz o Senhor todo-poderoso {Is 52,11; Jr 31,9}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.