2 Coríntios 6
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Hon God aip jɨm ñöl wög gɨpun rö, kalöp manö kƚö gɨ hagun hagabun, God kalöp mög nɨŋöm ud aij göp u, arö gagmim.
1 Como cooperadores de Deus, suplicamos a vocês que não recebam em vão a graça de Deus.
2 God nɨpe hagöp,
2 Pois Deus diz: “No tempo certo, eu o ouvi; no dia da salvação, eu lhe dei socorro”. De fato, agora é o “tempo certo”. Hoje é o dia da salvação!
3 God nɨp wög gɨpun u ar aij gɨnɨm, a gun, nɨŋ aij gun gɨpun. Nɨbi bɨ rɨmnap hanɨp nɨŋöm, gasɨ rɨmnap auö, ap lug paknaböl adö u gagpun.
3 Vivemos de forma que ninguém tropece por nossa causa, nem tenha motivo para criticar nosso ministério.
4 Pen nɨhön nɨhön gɨpun u, God nɨp wög gabun u nɨŋöl, a gun, nagɨ aij adö u nöp gɨpun. Anɨb u, God nɨp wög gun bɨsƚam mɨdun arö gagpun. Mɨŋör nɨhön nɨhön gö, uɫham mɨdpun a gun gasɨ anɨbu nɨŋagpun.
4 Em tudo que fazemos, mostramos que somos verdadeiros servos de Deus. Suportamos pacientemente aflições, privações e calamidades de todo tipo.
5 Hanɨp ñɨn rɨmnap mɨñu magö pakpal; ñɨn rɨmnap nagɨ lɨbal; ñɨn rɨmnap ram mɨnöŋ ap bɨ uraköm polisman aip aka ami bɨ aip pen pen göm söl hanɨp aŋ au abe al pak lɨbal; ñɨn rɨmnap wög gɨ dam dam ake lagpun; ñɨn rɨmnap han aij gagpun; ñɨn rɨmnap kɨyö hanbun.
5 Fomos espancados e encarcerados, enfrentamos multidões furiosas, trabalhamos até a exaustão, suportamos noites sem dormir e passamos fome.
6 Pen gasɨ aij nöp nɨŋun, nɨŋ aij gun, nɨbi bɨ kalɨp nɨŋno, hon mulu lugö wasö, kalɨp ud aij gɨpun. Hon aige göl gun anɨg gɨpun? Ana Uɫ hanɨp aŋ daŋ mɨdöp u me, nɨbi bɨ mɨdmagö yabɨƚ lɨbun;
6 Mostramos quem somos por nossa pureza, nosso entendimento, nossa paciência e nossa bondade, pelo Espírito Santo que vive em nós e por nosso amor sincero.
7 God hanɨp kƚö nɨpe ñö, Krais manö aij u kabö göl nöp hagpun; gɨ aij gep u haƚaun gasaƚ hon rö ñɨmagö yɨjɨg abe ñɨmagö sɨdagö abe mɨdöp.
7 Proclamamos a verdade fielmente, e o poder de Deus opera em nós. Usamos as armas da justiça, com a mão direita para atacar e com a mão esquerda para defender.
8 Nɨbi bɨ rɨmnap hib hon haglö adö aröp; nɨbi bɨ rɨmnap hib hon udlö yagol lugöp. Rɨmnap hanɨp manö aij hagpal; rɨmnap hanɨp manö naij hagpal. Hon bɨ piral hagep a gɨ gasɨ nɨŋbal u pen hon manö nɨŋö nöp hagpun;
8 Servimos quer as pessoas nos honrem, quer nos desprezem, quer nos difamem, quer nos elogiem. Somos chamados de impostores, apesar de sermos honestos.
9 hon nɨbi bɨ hib mɨdagöp yabɨƚ a gɨ gasɨ nɨŋbal u pen hib hon nɨŋbal; hadö umbun rö löp u pen kamɨŋ mɨdpun. Hanɨp mɨñu magö pakpal u pen umagpun;
9 Somos tratados como desconhecidos, embora sejamos bem conhecidos. Vivemos à beira da morte, mas ainda estamos vivos. Fomos espancados, mas não mortos.
10 mɨŋör kub göp u pen mɨñ mɨñ göl gɨ mɨdpun; bɨ mög gep rö mɨdpun u pen wög hon gɨpun adö u nɨbi bɨ iru nöp nɨbi bɨ gep rö mɨdpal; nan mɨdagöp rö mɨdpun u pen magöŋhalö udpun.
10 Nosso coração se entristece, mas sempre temos alegria. Somos pobres, mas enriquecemos a muitos outros. Não possuímos nada e, no entanto, temos tudo.
11 Korid nɨbi bɨ gau, kalöp manö pi gun hagagabun, waiö yabɨƚ hagabun; kalöp mɨdmagö lɨbun.
11 Queridos coríntios, falamos a vocês com toda honestidade e lhes abrimos o coração.
12 Hon kalöp mɨdmagö lɨmɨdun u, uri u rö nöp anɨg göl nöp gɨpun pen kale hanɨp mɨdmagö lɨmɨdim nagɨ adö u pen dam gai yubim.
12 Não falta amor da nossa parte, mas vocês nos negaram seu afeto.
13 Kalöp ñɨ pai yad rö lö me hagabin: hon kalöp mɨdmagö lɨbun rö, kale u rö nöp hon mɨdmagö lɨmim.
13 Peço que retribuam esse amor como se fossem meus próprios filhos. Abram o coração para nós!
14 Kale nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udagpal gau aip jɨm ñagmim. Nɨbi bɨ gɨ aij gɨpal gau, aige göl göm nɨbi bɨ gɨ aij gagpal gau aip jɨm ñöl gɨlö arö aij gɨnab? Nɨbi bɨ mailö mɨdpal gau, aige göl göm nɨbi bɨ sɨbön yaŋ mɨdpal gau aip jɨm ñöl gɨlö arö aij gɨnab?
14 Não se ponham em jugo desigual com os descrentes. Como pode a justiça ser parceira da maldade? Como pode a luz conviver com as trevas?
15 Krais aip kɨjaki aip manö hag adö añɨ lagnabil. Nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udpal gau, nɨbi bɨ Krais nɨp nɨŋ udagpal gau aip u rö nöp gasɨ adö añɨ nɨŋagnaböl.
15 Que harmonia pode haver entre Cristo e o diabo? Como alguém que crê pode se ligar a quem não crê?
16 God kamɨŋ u, hon sabe gep ram nɨpe mɨdpun. God nɨpe haga,
16 E que união pode haver entre o templo de Deus e os ídolos? Pois somos o templo do Deus vivo. Como ele próprio disse: “Habitarei e andarei no meio deles. Serei o seu Deus, e eles serão o meu povo.
17 Anɨb u, Bɨ Kub nɨpe haga,
17 Portanto, afastem-se e separem-se deles, diz o Senhor. Não toquem em coisas impuras, e eu os receberei.
18 Nap kale mɨdnö,
18 Eu serei seu Pai, e vocês serão meus filhos e minhas filhas, diz o Senhor Todo-poderoso”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.