2 Coríntios 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC
1 Hañ romaŋ hon mɨñi mɨdöp ñɨn aŋ i, ram bada bad rö mɨdöp. Pen ram bada anɨbu ud waƚ gɨlö aka asöl gö, God nɨpe hanɨp ram hain nɨbö ap ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au gɨ lö mɨdeinabun. Ram anɨbu bɨ ram gɨpal rö wasö; God nɨpe ke gɨ lö, pör nöp pör nöp mɨdeinab.
1 Sabemos, com efeito, que ao se desfazer a tenda que habitamos neste mundo, recebemos uma casa preparada por Deus e não por mãos humanas, uma habitação eterna no céu.
2 Ram hain nɨbö anɨbu yɨŋɨd udun waƚɨj rö rol gun, a gɨ gasɨ nɨŋöl gun abad mɨdpun.
2 E por isto suspiramos e anelamos ser sobrevestidos da nossa habitação celeste,
3 Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe hanɨp waƚɨj rö rol gɨ ñeinab u, magö nöp mɨdageinabun.
3 contanto que sejamos achados vestidos e não despidos.
4 Mɨñi ram bada anɨbi mɨdun, marö gö nɨŋöl gɨ ake gabun. Pen arö gun, magö nöp mɨdaiun a gɨ gasɨ u nɨŋagpun; kumi kabö adö laŋ mɨdep hañ romaŋ u udun a gɨ gasɨ u nɨŋbun. Hañ romaŋ kamɨŋ mɨdep u apöm, hañ romaŋ umeb nöd nɨbö u böŋ nöp ñɨŋ haknab, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
4 Pois, enquanto permanecemos nesta tenda, gememos oprimidos: desejamos ser não despojados, mas revestidos com uma veste nova por cima da outra, de modo que o que há de mortal em nós seja absorvido pela vida.
5 God gasɨ nɨpe ke nɨŋöm, hañ romaŋ hain nɨbö ñɨnam a göm, Ana nɨpe u nöp yuö apöm hanɨp aip mɨdöp u me, God nɨpe haga rö nöp gɨnab u nɨŋ aij gɨpun.
5 Aquele que nos formou para este destino é Deus mesmo, que nos deu por penhor o seu Espírito.
6 Anɨb u me, hon pör pör gasɨ halö mɨdpun. Pen hañ romaŋ anɨb i halö mɨdpun ñɨn aŋ i, Bɨ Kub ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdagpun.
6 Por isso, estamos sempre cheios de confiança. Sabemos que todo o tempo que passamos no corpo é um exílio longe do Senhor.
7 Bɨ Kub nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ ajpun u pen amgö nɨŋagpun.
7 Andamos na fé e não na visão.
8 Hon gasɨ halö mɨdpun. Hañ romaŋ hon i arö gun, am Bɨ Kub aip ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdaiun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
8 Estamos, repito, cheios de confiança, preferindo ausentar-nos deste corpo para ir habitar junto do Senhor.
9 Anɨb u, ram mɨnöŋ hon aui hañ romaŋ mɨdeinabun aka arö gun Bɨ Kub ram nɨpe am mɨdeinabun u, nɨp aij gɨnab adö u nöp gun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
9 É também por isso que, vivos ou mortos, nos esforçamos por agradar-lhe.
10 Nɨhön gɨnɨg: hon magöŋhalö am Krais amgö ilö adö nɨpe au mɨdno, mɨñi hañ romaŋ halö mɨdun nɨhön nɨhön gɨpun, aij gɨpun aka aigöl gɨ rö gɨpun u nɨŋöm, pen anɨbu rö ñɨnab.
10 Porque teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo. Ali cada um receberá o que mereceu, conforme o bem ou o mal que tiver feito enquanto estava no corpo.
11 Bɨ Kub nɨpe Bɨ pɨñɨŋ gep mɨdöp u nɨŋun, kƚö gun, nɨbi bɨ gau nɨp nɨŋ udöl a gun, kalɨp manö aij nɨpe hag ñɨbun. Hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u, God nɨŋ aij göp; kale u rö nöp, hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u abe nɨŋmim rö löp.
11 Compenetrados do temor do Senhor, procuramos persuadir os homens. Estamos a descoberto aos olhos de Deus, e espero que o estejamos também ante as vossas consciências.
12 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, hon bɨ aij hanɨp udmim manö u rö, kalöp hagagabin. Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi nɨŋmim, hanɨp nan a gɨmim gasɨ nɨŋmim mɨñ mɨñ gɨmim, a gem kalɨ kƚiñ rɨkabin. Anɨg gɨnö, nɨbi bɨ mɨdmagö aŋ daŋ wasö, hañ romaŋ höŋ adö u nöp nɨhön rö mɨdöp u gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp manö pen hagmim a gem manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkabin.
12 Não estamos a gabar-nos ante os vossos olhos, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes por nossa causa. Tereis assim o que responder àqueles que se prevalecem das aparências e não do que há no coração.
13 Pen manö hagabun i, kale rɨmnap hagnabim, hauƚ alö manö anɨbu hagab, a gɨnabim. Pen kale anɨg rö hageinabim u, Pol bɨ gau God hib nɨpe haglö adö araŋ a göm anɨg hagaböl, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim. Pen bɨ hauƚ wasö, bɨ gasɨ mɨdöp rö hagaböl u, a geinabim u, Pol bɨ gau manö hagaböl u hanɨp nan a göm hagaböl a gɨmim, manö hon nɨŋ udmim.
13 De fato, se ficamos arrebatados fora dos sentidos, é por Deus; e se raciocinamos sobriamente, é por vós.
14 Krais nɨpe bɨ añɨ yabɨƚ u nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma rö, hon nɨbi bɨ magöŋhalö aip umno, a gun nɨŋbun. Krais hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mɨdmagö löp u nɨŋun, gasɨ hon adö u ke nɨŋun gagpun.
14 O amor de Cristo nos constrange, considerando que, se um só morreu por todos, logo todos morreram.
15 Krais nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma. Anɨb u, mɨñi rɨköl hainö, hanɨp ke aij gɨnab adö u nɨŋun gagun; Bɨ Kub hanɨp nan a göm umöm kauyaŋ uraka u nɨp aij gɨnab adö u nöp gun.
15 Sim, ele morreu por todos, a fim de que os que vivem já não vivam para si, mas para aquele que por eles morreu e ressurgiu.
16 Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö gau nɨŋbal rö nöp nɨŋun, “Nɨbi bɨ gau aij, nɨbi bɨ gau naij,” a gun nɨŋagpun. Krais nɨp nöd gasɨ piral adö anɨbu rö nöp nɨŋno u pen uri nɨp adö anɨbu rö nɨŋagpun.
16 Por isso, nós daqui em diante a ninguém conhecemos de um modo humano. Muito embora tenhamos considerado Cristo dessa maneira, agora já não o julgamos assim.
17 Nɨbi bɨ Krais nɨp cɨg gɨpal gau, God gö kamɨŋ gɨsön nɨbö adö u mɨdpal. Nan nöd nɨbö u pɨs gö, nöd mɨdmɨdal rö mɨdagpal; nan gɨsön nɨbö hadö auub.
17 Todo aquele que está em Cristo é uma nova criatura. Passou o que era velho; eis que tudo se fez novo!
18 Hon kamɨŋ gɨsön nɨbö mɨdpun anɨbu, God nɨpe nöp gö mɨdpun. Nöd nɨbi bɨ al ñɨŋeb nɨpe mɨdaino u pen hainö Krais nɨp yuö apöm, hanɨp ud God aip jɨm ñöl löm, nɨbi bɨ rɨmnap halö God aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm, hanɨp wög anɨbu hag la.
18 Tudo isso vem de Deus, que nos reconciliou consigo, por Cristo, e nos confiou o ministério desta reconciliação.
19 Krais kalɨp nan a göm uma u me, God nɨbi bɨ gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yad aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm ga. Pen God nɨpe hanɨp manö aij anɨbu ñöm, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag ñɨmim a göm, hanɨp nɨbi bɨ wög gep nɨpe hag löp.
19 Porque é Deus que, em Cristo, reconciliava consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados dos homens, e pôs em nossos lábios a mensagem da reconciliação.
20 Hon me, Krais bɨ aŋ nɨbö nɨpe mɨdun, God manö aij hagöp u udun nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨmɨdun. Krais bɨ nɨpe mɨdpun u me, kalöp hagabun, Krais manö aij u nɨŋ udmim, yau a gɨpe, God kalöp ud aij göm nɨp aip ud jɨm ñɨnab.
20 Portanto, desempenhamos o encargo de embaixadores em nome de Cristo, e é Deus mesmo que exorta por nosso intermédio. Em nome de Cristo vos rogamos: reconciliai-vos com Deus!
21 Krais nan si nan naij ap gaga pen God nan si nan naij hon magöŋhalö Krais nɨp ña. God ga anɨbu, hon Krais aip mɨdun, God kamɨŋ aij mɨdep magö nɨpe u halö udnabun a göm ga.
21 Aquele que não conheceu o pecado, Deus o fez pecado por nós, para que nele nós nos tornássemos justiça de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.