2 Coríntios 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Hañ romaŋ hon mɨñi mɨdöp ñɨn aŋ i, ram bada bad rö mɨdöp. Pen ram bada anɨbu ud waƚ gɨlö aka asöl gö, God nɨpe hanɨp ram hain nɨbö ap ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au gɨ lö mɨdeinabun. Ram anɨbu bɨ ram gɨpal rö wasö; God nɨpe ke gɨ lö, pör nöp pör nöp mɨdeinab.
1 De fato, nós sabemos que, quando for destruída esta barraca em que vivemos, que é o nosso corpo aqui na terra, Deus nos dará, para morarmos nela, uma casa no céu. Essa casa não foi feita por mãos humanas; foi Deus quem a fez, e ela durará para sempre.
2 Ram hain nɨbö anɨbu yɨŋɨd udun waƚɨj rö rol gun, a gɨ gasɨ nɨŋöl gun abad mɨdpun.
2 Por isso gememos enquanto vivemos nesta casa de agora, pois gostaríamos de nos mudarmos já para a nossa nova casa no céu. Aquela casa será o nosso corpo celestial,
3 Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe hanɨp waƚɨj rö rol gɨ ñeinab u, magö nöp mɨdageinabun.
3 e, quando nos vestirmos com ele, não ficaremos sem corpo.
4 Mɨñi ram bada anɨbi mɨdun, marö gö nɨŋöl gɨ ake gabun. Pen arö gun, magö nöp mɨdaiun a gɨ gasɨ u nɨŋagpun; kumi kabö adö laŋ mɨdep hañ romaŋ u udun a gɨ gasɨ u nɨŋbun. Hañ romaŋ kamɨŋ mɨdep u apöm, hañ romaŋ umeb nöd nɨbö u böŋ nöp ñɨŋ haknab, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
4 Gememos aflitos enquanto vivemos nesta barraca, que é o nosso corpo. Isso não é porque queiramos ficar livres do nosso corpo terreno; o que desejamos é receber o corpo celestial para que a vida faça com que o que é mortal desapareça.
5 God gasɨ nɨpe ke nɨŋöm, hañ romaŋ hain nɨbö ñɨnam a göm, Ana nɨpe u nöp yuö apöm hanɨp aip mɨdöp u me, God nɨpe haga rö nöp gɨnab u nɨŋ aij gɨpun.
5 E foi Deus quem nos preparou para essa mudança e nos deu o seu Espírito como garantia de tudo o que ele tem para nos dar.
6 Anɨb u me, hon pör pör gasɨ halö mɨdpun. Pen hañ romaŋ anɨb i halö mɨdpun ñɨn aŋ i, Bɨ Kub ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdagpun.
6 Estamos sempre muito animados, pois sabemos que, enquanto vivemos neste corpo, estamos longe do lar do Senhor.
7 Bɨ Kub nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ ajpun u pen amgö nɨŋagpun.
7 Porque vivemos pela fé e não pelo que vemos.
8 Hon gasɨ halö mɨdpun. Hañ romaŋ hon i arö gun, am Bɨ Kub aip ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdaiun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
8 Estamos muito animados e gostaríamos de deixar de viver neste corpo para irmos viver com o Senhor.
9 Anɨb u, ram mɨnöŋ hon aui hañ romaŋ mɨdeinabun aka arö gun Bɨ Kub ram nɨpe am mɨdeinabun u, nɨp aij gɨnab adö u nöp gun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
9 Porém, acima de tudo, o que nós queremos é agradar o Senhor, seja vivendo no nosso corpo aqui, seja vivendo lá com o Senhor.
10 Nɨhön gɨnɨg: hon magöŋhalö am Krais amgö ilö adö nɨpe au mɨdno, mɨñi hañ romaŋ halö mɨdun nɨhön nɨhön gɨpun, aij gɨpun aka aigöl gɨ rö gɨpun u nɨŋöm, pen anɨbu rö ñɨnab.
10 Porque todos nós temos de nos apresentar diante de Cristo para sermos julgados por ele. E cada um vai receber o que merece, de acordo com o que fez de bom ou de mau na sua vida aqui na terra.
11 Bɨ Kub nɨpe Bɨ pɨñɨŋ gep mɨdöp u nɨŋun, kƚö gun, nɨbi bɨ gau nɨp nɨŋ udöl a gun, kalɨp manö aij nɨpe hag ñɨbun. Hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u, God nɨŋ aij göp; kale u rö nöp, hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u abe nɨŋmim rö löp.
11 Sabemos o que quer dizer temer o Senhor e por isso procuramos levar as pessoas à verdade. Deus nos conhece completamente, e espero que no seu coração vocês me conheçam também.
12 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, hon bɨ aij hanɨp udmim manö u rö, kalöp hagagabin. Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi nɨŋmim, hanɨp nan a gɨmim gasɨ nɨŋmim mɨñ mɨñ gɨmim, a gem kalɨ kƚiñ rɨkabin. Anɨg gɨnö, nɨbi bɨ mɨdmagö aŋ daŋ wasö, hañ romaŋ höŋ adö u nöp nɨhön rö mɨdöp u gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp manö pen hagmim a gem manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkabin.
12 Não estamos querendo nos elogiar a nós mesmos outra vez para vocês. Pelo contrário, queremos lhes dar motivo para terem orgulho de nós a fim de que tenham o que responder aos que se sentem orgulhosos por causa da aparência de uma pessoa e não por causa do que ela é.
13 Pen manö hagabun i, kale rɨmnap hagnabim, hauƚ alö manö anɨbu hagab, a gɨnabim. Pen kale anɨg rö hageinabim u, Pol bɨ gau God hib nɨpe haglö adö araŋ a göm anɨg hagaböl, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim. Pen bɨ hauƚ wasö, bɨ gasɨ mɨdöp rö hagaböl u, a geinabim u, Pol bɨ gau manö hagaböl u hanɨp nan a göm hagaböl a gɨmim, manö hon nɨŋ udmim.
13 Pois, se estamos loucos, é em favor de Deus; e, se temos juízo, é em favor de vocês.
14 Krais nɨpe bɨ añɨ yabɨƚ u nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma rö, hon nɨbi bɨ magöŋhalö aip umno, a gun nɨŋbun. Krais hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mɨdmagö löp u nɨŋun, gasɨ hon adö u ke nɨŋun gagpun.
14 Porque somos dominados pelo amor que Cristo tem por nós, pois reconhecemos que um homem, Jesus Cristo, morreu por todos, o que quer dizer que todos tomam parte na sua morte.
15 Krais nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma. Anɨb u, mɨñi rɨköl hainö, hanɨp ke aij gɨnab adö u nɨŋun gagun; Bɨ Kub hanɨp nan a göm umöm kauyaŋ uraka u nɨp aij gɨnab adö u nöp gun.
15 Ele morreu por todos para que os que vivem não vivam mais para si mesmos, mas vivam para aquele que morreu e foi ressuscitado para a salvação deles.
16 Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö gau nɨŋbal rö nöp nɨŋun, “Nɨbi bɨ gau aij, nɨbi bɨ gau naij,” a gun nɨŋagpun. Krais nɨp nöd gasɨ piral adö anɨbu rö nöp nɨŋno u pen uri nɨp adö anɨbu rö nɨŋagpun.
16 Por isso, daqui em diante, não vamos mais usar regras humanas quando julgarmos alguém. E, se antes de nos termos tornado cristãos julgamos Cristo de acordo com regras humanas, agora não fazemos mais isso.
17 Nɨbi bɨ Krais nɨp cɨg gɨpal gau, God gö kamɨŋ gɨsön nɨbö adö u mɨdpal. Nan nöd nɨbö u pɨs gö, nöd mɨdmɨdal rö mɨdagpal; nan gɨsön nɨbö hadö auub.
17 Quem está unido com Cristo é uma nova pessoa; acabou-se o que era velho, e já chegou o que é novo.
18 Hon kamɨŋ gɨsön nɨbö mɨdpun anɨbu, God nɨpe nöp gö mɨdpun. Nöd nɨbi bɨ al ñɨŋeb nɨpe mɨdaino u pen hainö Krais nɨp yuö apöm, hanɨp ud God aip jɨm ñöl löm, nɨbi bɨ rɨmnap halö God aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm, hanɨp wög anɨbu hag la.
18 Tudo isso é feito por Deus, o qual, por meio de Cristo, nos transforma de inimigos em amigos dele. E Deus nos deu a tarefa de fazer com que os outros também sejam amigos dele.
19 Krais kalɨp nan a göm uma u me, God nɨbi bɨ gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yad aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm ga. Pen God nɨpe hanɨp manö aij anɨbu ñöm, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag ñɨmim a göm, hanɨp nɨbi bɨ wög gep nɨpe hag löp.
19 A nossa mensagem é esta: Deus não leva em conta os pecados dos seres humanos e, por meio de Cristo, ele está fazendo com que eles sejam seus amigos. E Deus nos mandou entregar a mensagem que fala da maneira como ele faz com que eles se tornem seus amigos.
20 Hon me, Krais bɨ aŋ nɨbö nɨpe mɨdun, God manö aij hagöp u udun nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨmɨdun. Krais bɨ nɨpe mɨdpun u me, kalöp hagabun, Krais manö aij u nɨŋ udmim, yau a gɨpe, God kalöp ud aij göm nɨp aip ud jɨm ñɨnab.
20 Portanto, estamos aqui falando em nome de Cristo, como se o próprio Deus estivesse pedindo por meio de nós. Em nome de Cristo nós pedimos a vocês que deixem que Deus os transforme de inimigos em amigos dele.
21 Krais nan si nan naij ap gaga pen God nan si nan naij hon magöŋhalö Krais nɨp ña. God ga anɨbu, hon Krais aip mɨdun, God kamɨŋ aij mɨdep magö nɨpe u halö udnabun a göm ga.
21 Em Cristo não havia pecado. Mas Deus colocou sobre Cristo a culpa dos nossos pecados para que nós, em união com ele, vivamos de acordo com a vontade de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.