2 Coríntios 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Hañ romaŋ hon mɨñi mɨdöp ñɨn aŋ i, ram bada bad rö mɨdöp. Pen ram bada anɨbu ud waƚ gɨlö aka asöl gö, God nɨpe hanɨp ram hain nɨbö ap ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au gɨ lö mɨdeinabun. Ram anɨbu bɨ ram gɨpal rö wasö; God nɨpe ke gɨ lö, pör nöp pör nöp mɨdeinab.
1 Sabemos que, quando nosso corpo terreno, esta tenda em que vivemos, se desfizer, teremos um corpo eterno, uma casa no céu feita para nós pelo próprio Deus, e não por mãos humanas.
2 Ram hain nɨbö anɨbu yɨŋɨd udun waƚɨj rö rol gun, a gɨ gasɨ nɨŋöl gun abad mɨdpun.
2 Na tenda terrena, gememos e desejamos ansiosamente nos vestir com nosso lar celestial, como se fosse uma roupa nova.
3 Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe hanɨp waƚɨj rö rol gɨ ñeinab u, magö nöp mɨdageinabun.
3 Porque de fato nos vestiremos com um corpo celestial, e não ficaremos despidos.
4 Mɨñi ram bada anɨbi mɨdun, marö gö nɨŋöl gɨ ake gabun. Pen arö gun, magö nöp mɨdaiun a gɨ gasɨ u nɨŋagpun; kumi kabö adö laŋ mɨdep hañ romaŋ u udun a gɨ gasɨ u nɨŋbun. Hañ romaŋ kamɨŋ mɨdep u apöm, hañ romaŋ umeb nöd nɨbö u böŋ nöp ñɨŋ haknab, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
4 Enquanto vivemos nesta tenda que é o corpo terreno, gememos e suspiramos, mas isso não significa que queremos ser despidos. Na verdade, queremos vestir nosso corpo novo, para que este corpo mortal seja engolido pela vida.
5 God gasɨ nɨpe ke nɨŋöm, hañ romaŋ hain nɨbö ñɨnam a göm, Ana nɨpe u nöp yuö apöm hanɨp aip mɨdöp u me, God nɨpe haga rö nöp gɨnab u nɨŋ aij gɨpun.
5 Deus nos preparou para isso e, como garantia, nos deu o Espírito.
6 Anɨb u me, hon pör pör gasɨ halö mɨdpun. Pen hañ romaŋ anɨb i halö mɨdpun ñɨn aŋ i, Bɨ Kub ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdagpun.
6 Portanto, temos sempre confiança, apesar de sabermos que, enquanto vivemos neste corpo, não estamos em nosso lar com o Senhor.
7 Bɨ Kub nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ ajpun u pen amgö nɨŋagpun.
7 Porque vivemos por fé, e não pelo que vemos.
8 Hon gasɨ halö mɨdpun. Hañ romaŋ hon i arö gun, am Bɨ Kub aip ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdaiun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
8 Sim, temos confiança absoluta e preferíamos deixar este corpo terreno, pois então estaríamos em nosso lar com o Senhor.
9 Anɨb u, ram mɨnöŋ hon aui hañ romaŋ mɨdeinabun aka arö gun Bɨ Kub ram nɨpe am mɨdeinabun u, nɨp aij gɨnab adö u nöp gun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
9 Assim, quer estejamos neste corpo, quer o deixemos, nosso objetivo é agradar ao Senhor.
10 Nɨhön gɨnɨg: hon magöŋhalö am Krais amgö ilö adö nɨpe au mɨdno, mɨñi hañ romaŋ halö mɨdun nɨhön nɨhön gɨpun, aij gɨpun aka aigöl gɨ rö gɨpun u nɨŋöm, pen anɨbu rö ñɨnab.
10 Pois todos nós teremos de comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um receba o que merecer pelo bem ou pelo mal que tiver feito neste corpo terreno.
11 Bɨ Kub nɨpe Bɨ pɨñɨŋ gep mɨdöp u nɨŋun, kƚö gun, nɨbi bɨ gau nɨp nɨŋ udöl a gun, kalɨp manö aij nɨpe hag ñɨbun. Hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u, God nɨŋ aij göp; kale u rö nöp, hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u abe nɨŋmim rö löp.
11 Assim, conhecendo o temor ao Senhor, procuramos persuadir outros. Deus sabe que somos sinceros, e espero que vocês também o saibam.
12 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, hon bɨ aij hanɨp udmim manö u rö, kalöp hagagabin. Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi nɨŋmim, hanɨp nan a gɨmim gasɨ nɨŋmim mɨñ mɨñ gɨmim, a gem kalɨ kƚiñ rɨkabin. Anɨg gɨnö, nɨbi bɨ mɨdmagö aŋ daŋ wasö, hañ romaŋ höŋ adö u nöp nɨhön rö mɨdöp u gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp manö pen hagmim a gem manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkabin.
12 Estamos mais uma vez nos recomendando a vocês? Nada disso, estamos apenas lhes dando motivos para que se orgulhem de nós, a fim de que possam responder àqueles que se orgulham nas aparências, e não no coração.
13 Pen manö hagabun i, kale rɨmnap hagnabim, hauƚ alö manö anɨbu hagab, a gɨnabim. Pen kale anɨg rö hageinabim u, Pol bɨ gau God hib nɨpe haglö adö araŋ a göm anɨg hagaböl, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim. Pen bɨ hauƚ wasö, bɨ gasɨ mɨdöp rö hagaböl u, a geinabim u, Pol bɨ gau manö hagaböl u hanɨp nan a göm hagaböl a gɨmim, manö hon nɨŋ udmim.
13 Se parecemos loucos, é para dar glória a Deus, e se mantemos o juízo, é para o bem de vocês.
14 Krais nɨpe bɨ añɨ yabɨƚ u nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma rö, hon nɨbi bɨ magöŋhalö aip umno, a gun nɨŋbun. Krais hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mɨdmagö löp u nɨŋun, gasɨ hon adö u ke nɨŋun gagpun.
14 De qualquer forma, o amor de Cristo nos impulsiona. Porque cremos que ele morreu por todos, também cremos que todos morreram.
15 Krais nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma. Anɨb u, mɨñi rɨköl hainö, hanɨp ke aij gɨnab adö u nɨŋun gagun; Bɨ Kub hanɨp nan a göm umöm kauyaŋ uraka u nɨp aij gɨnab adö u nöp gun.
15 Ele morreu por todos, para que os que recebem sua nova vida não vivam mais para si mesmos, mas para Cristo, que morreu e ressuscitou por eles.
16 Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö gau nɨŋbal rö nöp nɨŋun, “Nɨbi bɨ gau aij, nɨbi bɨ gau naij,” a gun nɨŋagpun. Krais nɨp nöd gasɨ piral adö anɨbu rö nöp nɨŋno u pen uri nɨp adö anɨbu rö nɨŋagpun.
16 Portanto, não avaliamos mais ninguém do ponto de vista humano. Em outros tempos, pensávamos em Cristo apenas do ponto de vista humano, mas agora o conhecemos de modo bem diferente.
17 Nɨbi bɨ Krais nɨp cɨg gɨpal gau, God gö kamɨŋ gɨsön nɨbö adö u mɨdpal. Nan nöd nɨbö u pɨs gö, nöd mɨdmɨdal rö mɨdagpal; nan gɨsön nɨbö hadö auub.
17 Logo, todo aquele que está em Cristo se tornou nova criação. A velha vida acabou, e uma nova vida teve início!
18 Hon kamɨŋ gɨsön nɨbö mɨdpun anɨbu, God nɨpe nöp gö mɨdpun. Nöd nɨbi bɨ al ñɨŋeb nɨpe mɨdaino u pen hainö Krais nɨp yuö apöm, hanɨp ud God aip jɨm ñöl löm, nɨbi bɨ rɨmnap halö God aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm, hanɨp wög anɨbu hag la.
18 E tudo isso vem de Deus, aquele que nos trouxe de volta para si por meio de Cristo e nos encarregou de reconciliar outros com ele.
19 Krais kalɨp nan a göm uma u me, God nɨbi bɨ gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yad aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm ga. Pen God nɨpe hanɨp manö aij anɨbu ñöm, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag ñɨmim a göm, hanɨp nɨbi bɨ wög gep nɨpe hag löp.
19 Pois, em Cristo, Deus estava reconciliando consigo o mundo, não levando mais em conta os pecados das pessoas. E ele nos deu esta mensagem maravilhosa de reconciliação.
20 Hon me, Krais bɨ aŋ nɨbö nɨpe mɨdun, God manö aij hagöp u udun nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨmɨdun. Krais bɨ nɨpe mɨdpun u me, kalöp hagabun, Krais manö aij u nɨŋ udmim, yau a gɨpe, God kalöp ud aij göm nɨp aip ud jɨm ñɨnab.
20 Agora, portanto, somos embaixadores de Cristo; Deus faz seu apelo por nosso intermédio. Falamos em nome de Cristo quando dizemos: “Reconciliem-se com Deus!”.
21 Krais nan si nan naij ap gaga pen God nan si nan naij hon magöŋhalö Krais nɨp ña. God ga anɨbu, hon Krais aip mɨdun, God kamɨŋ aij mɨdep magö nɨpe u halö udnabun a göm ga.
21 Pois Deus fez de Cristo, aquele que nunca pecou, a oferta por nosso pecado, para que por meio dele fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.