2 Coríntios 5
Manö Kamɨŋ (KPW) vs BKJ
1 Hañ romaŋ hon mɨñi mɨdöp ñɨn aŋ i, ram bada bad rö mɨdöp. Pen ram bada anɨbu ud waƚ gɨlö aka asöl gö, God nɨpe hanɨp ram hain nɨbö ap ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au gɨ lö mɨdeinabun. Ram anɨbu bɨ ram gɨpal rö wasö; God nɨpe ke gɨ lö, pör nöp pör nöp mɨdeinab.
1 Porque sabemos que, se a nossa casa terrestre deste tabernáculo se dissolver, nós temos um edifício, uma casa eterna nos céus, não feita por mãos, mas por Deus.
2 Ram hain nɨbö anɨbu yɨŋɨd udun waƚɨj rö rol gun, a gɨ gasɨ nɨŋöl gun abad mɨdpun.
2 Pois nisto gememos, desejando ardentemente ser revestidos da nossa casa que é do céu;
3 Nɨhön gɨnɨg: God nɨpe hanɨp waƚɨj rö rol gɨ ñeinab u, magö nöp mɨdageinabun.
3 se é que, estando vestidos, não formos achados nus.
4 Mɨñi ram bada anɨbi mɨdun, marö gö nɨŋöl gɨ ake gabun. Pen arö gun, magö nöp mɨdaiun a gɨ gasɨ u nɨŋagpun; kumi kabö adö laŋ mɨdep hañ romaŋ u udun a gɨ gasɨ u nɨŋbun. Hañ romaŋ kamɨŋ mɨdep u apöm, hañ romaŋ umeb nöd nɨbö u böŋ nöp ñɨŋ haknab, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
4 Porque nós que estamos neste tabernáculo gememos, sendo sobrecarregados; não porque queremos ser despidos, mas revestidos, para que a mortalidade seja engolida pela vida.
5 God gasɨ nɨpe ke nɨŋöm, hañ romaŋ hain nɨbö ñɨnam a göm, Ana nɨpe u nöp yuö apöm hanɨp aip mɨdöp u me, God nɨpe haga rö nöp gɨnab u nɨŋ aij gɨpun.
5 Ora, quem nos moldou para si mesmo foi Deus, que também nos tem dado o penhor do Espírito.
6 Anɨb u me, hon pör pör gasɨ halö mɨdpun. Pen hañ romaŋ anɨb i halö mɨdpun ñɨn aŋ i, Bɨ Kub ram nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdagpun.
6 Por isso, nós estamos sempre confiantes, sabendo que, enquanto habitamos no corpo, estamos ausentes do Senhor;
7 Bɨ Kub nɨp gasɨ nɨŋöl gɨ ajpun u pen amgö nɨŋagpun.
7 (porque andamos por fé, não por vista);
8 Hon gasɨ halö mɨdpun. Hañ romaŋ hon i arö gun, am Bɨ Kub aip ram mɨnöŋ nɨpe kumi kabö adö laŋ au mɨdaiun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
8 nós estamos confiantes, eu digo, e dispostos antes a estar ausentes do corpo, e estar presentes com o Senhor.
9 Anɨb u, ram mɨnöŋ hon aui hañ romaŋ mɨdeinabun aka arö gun Bɨ Kub ram nɨpe am mɨdeinabun u, nɨp aij gɨnab adö u nöp gun, a gɨ gasɨ u nɨŋbun.
9 Portanto, nós trabalhamos para, quer presentes ou ausentes, possamos ser aceitos por ele.
10 Nɨhön gɨnɨg: hon magöŋhalö am Krais amgö ilö adö nɨpe au mɨdno, mɨñi hañ romaŋ halö mɨdun nɨhön nɨhön gɨpun, aij gɨpun aka aigöl gɨ rö gɨpun u nɨŋöm, pen anɨbu rö ñɨnab.
10 Porque todos devemos comparecer diante do tribunal de Cristo, para que cada um possa receber as coisas feitas no seu corpo, segundo o que tiver feito, se é bom ou ruim.
11 Bɨ Kub nɨpe Bɨ pɨñɨŋ gep mɨdöp u nɨŋun, kƚö gun, nɨbi bɨ gau nɨp nɨŋ udöl a gun, kalɨp manö aij nɨpe hag ñɨbun. Hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u, God nɨŋ aij göp; kale u rö nöp, hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u abe nɨŋmim rö löp.
11 Conhecendo, portanto, o temor do Senhor, persuadimos os homens; mas somos manifestos a Deus; e eu confio também que somos feitos manifestos nas vossas consciências.
12 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, hon bɨ aij hanɨp udmim manö u rö, kalöp hagagabin. Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi nɨŋmim, hanɨp nan a gɨmim gasɨ nɨŋmim mɨñ mɨñ gɨmim, a gem kalɨ kƚiñ rɨkabin. Anɨg gɨnö, nɨbi bɨ mɨdmagö aŋ daŋ wasö, hañ romaŋ höŋ adö u nöp nɨhön rö mɨdöp u gasɨ nɨŋbal gau, kalɨp manö pen hagmim a gem manö anɨbu kalɨ kƚiñ rɨkabin.
12 Porque não nos recomendamos novamente a vós, mas damo-vos ocasião de vos gloriardes de nós, para que tenhais algo a responder àqueles que se gloriam na aparência e não no coração.
13 Pen manö hagabun i, kale rɨmnap hagnabim, hauƚ alö manö anɨbu hagab, a gɨnabim. Pen kale anɨg rö hageinabim u, Pol bɨ gau God hib nɨpe haglö adö araŋ a göm anɨg hagaböl, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim. Pen bɨ hauƚ wasö, bɨ gasɨ mɨdöp rö hagaböl u, a geinabim u, Pol bɨ gau manö hagaböl u hanɨp nan a göm hagaböl a gɨmim, manö hon nɨŋ udmim.
13 Pois, se estamos loucos, é para Deus; e, se estamos sóbrios, é por vossa causa.
14 Krais nɨpe bɨ añɨ yabɨƚ u nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma rö, hon nɨbi bɨ magöŋhalö aip umno, a gun nɨŋbun. Krais hanɨp nɨbi bɨ magöŋhalö mɨdmagö löp u nɨŋun, gasɨ hon adö u ke nɨŋun gagpun.
14 Porque o amor de Cristo nos constrange, porque assim nós julgamos: Que, se um morreu por todos, então todos morreram;
15 Krais nɨbi bɨ magöŋhalö nan a göm uma. Anɨb u, mɨñi rɨköl hainö, hanɨp ke aij gɨnab adö u nɨŋun gagun; Bɨ Kub hanɨp nan a göm umöm kauyaŋ uraka u nɨp aij gɨnab adö u nöp gun.
15 e ele morreu por todos, para que os que vivem não vivam daqui em diante para si, mas para aquele que morreu por eles e ressuscitou.
16 Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i nɨbö gau nɨŋbal rö nöp nɨŋun, “Nɨbi bɨ gau aij, nɨbi bɨ gau naij,” a gun nɨŋagpun. Krais nɨp nöd gasɨ piral adö anɨbu rö nöp nɨŋno u pen uri nɨp adö anɨbu rö nɨŋagpun.
16 Portanto, daqui por diante, sabemos que não somos homens segundo a carne. Sim, embora tenhamos conhecido Cristo segundo a carne, contudo agora já não o conhecemos mais.
17 Nɨbi bɨ Krais nɨp cɨg gɨpal gau, God gö kamɨŋ gɨsön nɨbö adö u mɨdpal. Nan nöd nɨbö u pɨs gö, nöd mɨdmɨdal rö mɨdagpal; nan gɨsön nɨbö hadö auub.
17 Portanto, se algum homem está em Cristo, ele é uma nova criatura; as coisas velhas são passadas; eis que, todas as coisas se tornaram novas.
18 Hon kamɨŋ gɨsön nɨbö mɨdpun anɨbu, God nɨpe nöp gö mɨdpun. Nöd nɨbi bɨ al ñɨŋeb nɨpe mɨdaino u pen hainö Krais nɨp yuö apöm, hanɨp ud God aip jɨm ñöl löm, nɨbi bɨ rɨmnap halö God aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm, hanɨp wög anɨbu hag la.
18 E todas as coisas são de Deus, o qual nos reconciliou consigo mesmo por Jesus Cristo e nos deu o ministério da reconciliação;
19 Krais kalɨp nan a göm uma u me, God nɨbi bɨ gau magöŋhalö nan si nan naij gɨpal gau nɨŋem arö gɨnö, yad aip jɨm ñöl mɨdaiöl, a göm ga. Pen God nɨpe hanɨp manö aij anɨbu ñöm, nɨbi bɨ gau magöŋhalö hag ñɨmim a göm, hanɨp nɨbi bɨ wög gep nɨpe hag löp.
19 a saber, Deus estava em Cristo, reconciliando consigo o mundo, não lhes imputando as suas transgressões, e confiou em nós a palavra da reconciliação.
20 Hon me, Krais bɨ aŋ nɨbö nɨpe mɨdun, God manö aij hagöp u udun nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨmɨdun. Krais bɨ nɨpe mɨdpun u me, kalöp hagabun, Krais manö aij u nɨŋ udmim, yau a gɨpe, God kalöp ud aij göm nɨp aip ud jɨm ñɨnab.
20 Agora então nós somos embaixadores de Cristo, como se Deus vos suplicasse por nós. Nós oramos, em nome de Cristo, que vos reconcilieis com Deus.
21 Krais nan si nan naij ap gaga pen God nan si nan naij hon magöŋhalö Krais nɨp ña. God ga anɨbu, hon Krais aip mɨdun, God kamɨŋ aij mɨdep magö nɨpe u halö udnabun a göm ga.
21 Porque aquele que não conheceu pecado, ele o fez pecado por nós, para que fôssemos feitos justiça de Deus nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.