2 Coríntios 3

Manö Kamɨŋ (KPW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Pen manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, “Yad köp kalɨ kƚiñ rɨknö, hanɨp ud aij göl,” a gem, rɨkagabin. Hon nɨbi bɨ yɨharɨŋ rö mɨdun, hanɨp udmim, a gun, nɨbi bɨ kale nɨŋbim rɨmnap kalɨp hagno, köp rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨk ñɨlö, hon dap kalöp ñɨno nɨŋmim, hanɨp udagnabim. Pen kale, “Bɨ gai i kalɨp udmim,” a gɨmim, köp rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨk ñɨbe, hon dam nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ñagnabun.
1 Recomeçamos a fazer o nosso próprio elogio? Temos, acaso, como alguns, necessidade de vos apresentar ou receber de vós carta de recomendação?
2 Pen köp mɨdmagö aŋ hon daŋ kalɨ kƚiñ rɨk mɨdöp rö me, kale nɨbi bɨ mɨdpim. Gasɨ hon nɨŋbun u, kalöp manö hag ñɨno nɨŋmim udpim u me, nɨbi bɨ gau kalöp nɨŋöm, hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u nɨŋnaböl.
2 Vós mesmos sois a nossa carta, escrita em nossos corações, conhecida e lida por todos os homens.
3 Pen hon Krais nɨp wög gɨno, Krais nɨpe ke köp anɨbi kalɨ kƚiñ rɨköm hanɨp ña. Yɨg nan kalɨ kƚiñ rɨkep udöm rɨkpal rö wasö; kabö adö u kalɨ kƚiñ rɨkpal rö wasö. God pör kamɨŋ mɨdöp Ana nɨpe u Krais manö aij nɨpe u nɨbi bɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ rɨköp.
3 Não há dúvida de que vós sois uma carta de Cristo, redigida por nosso ministério e escrita, não com tinta, mas com o Espírito de Deus vivo, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, em vossos corações.
4 Yad manö hagabin anɨbi, God nɨhön nɨhön hagöp u Krais magöŋhalö anɨb unbö rö nöp gɨnab, a gem hagabin.
4 Tal é a convicção que temos em Deus por Cristo.
5 Hon nɨŋbun, hon kƚö hon ke gɨno wög aij arnɨm rö lagöp; God nöp me hanɨp gɨ ñö nɨŋöl gɨ, gɨno wög aij arnab.
5 Não que sejamos capazes por nós mesmos de ter algum pensamento, como de nós mesmos. Nossa capacidade vem de Deus.
6 God nɨpe nöp gö, hon wög gɨ ñeb bɨ nɨpe mɨdun, God Manö hain nɨbö hag löp u, damun nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨbun. God Manö hain nɨbö hag löp anɨbu, lo manö u rö wasö; manö hain nɨbö hag löp u, God Ana ñöb. Lo manö gö, nɨbi bɨ umnaböl; pen God Ana gö, nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdeinaböl.
6 Ele é que nos fez aptos para ser ministros da Nova Aliança, não a da letra, e sim a do Espírito. Porque a letra mata, mas o Espírito vivifica.
7 Lo manö anɨbu, God kabö haƚai bad adö u kalɨ kƚiñ rɨkö, Mosɨs dauö nɨŋöl gɨ, mailö kub yabɨƚ ga. Mailö kub anɨbu Mosɨs mulu maj mɨgan nɨpe mailö gɨmɨdöp. Mɨdö mɨdö mailö kub anɨbu hadö ur gaia pen Isrel nɨbi bɨ Mosɨs mulu maj mɨgan nɨpe nɨŋöl rö laga. Lo manö umeb magö daua u pen mailö kub yabɨƚ halö aua.
7 Ora, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de tal glória que os filhos de Israel não podiam fitar os olhos no rosto de Moisés, por causa do resplendor de sua face {embora transitório},
8 Pen God Ana wög nɨpe gab u mailö aij unbö ke halö mɨdöp.
8 quanto mais glorioso não será o ministério do Espírito!
9 Manö kub hagep lo manö u mailö halö aua rö, hon God amgö ilö adö nɨpe u nɨbi bɨ kamɨŋ aij rö lep manö aij anɨbu mailö halö unbö ke yabɨƚ aua.
9 Se o ministério da condenação já foi glorioso, muito mais o há de sobrepujar em glória o ministério da justificação !
10 Mailö aij unbö ke uri hadö auub u me, lo manö nöd mailö halö aua u uri mailö gagöp.
10 Aliás, sob esse aspecto e em comparação desta glória eminentemente superior, empalidece a glória do primeiro ministério.
11 Lo manö u pör mɨdagöm ur gɨnɨg gaia pen mailö halö aua; anɨb u me, manö aij u pör pör mɨdöm ur gagnab u mailö aij unbö ke halö mɨdöp.
11 Se o transitório era glorioso, muito mais glorioso é o que permanece!
12 Anɨb u, hon gasɨ halö mɨdun, ana udagun, kƚö gun Krais manö aij u waiö hag ñɨbun.
12 Em posse de tal esperança, procedemos com total desassombro,
13 Mosɨs ga rö gagun. Nɨpe lo manö u damöm, mulu majmaŋ nɨpe u mailö kub yabɨƚ ga, pen mɨdö mɨdö mailö kub ga anɨbu pro gö auö nɨŋöl gɨ, Mosɨs nɨpe nɨbi bɨ gau pro gajɨp anɨbu nɨŋagöl a göm, usajɨl bad ap udöm, mulu majmaŋ nɨpe u paƚu ga.
13 Não fazemos como Moisés, que cobria o rosto com um véu para que os filhos de Israel não fixassem os olhos no fim daquilo que era transitório.
14 — ausente —
14 Em conseqüência, a inteligência deles permaneceu obscurecida. Ainda agora, quando lêem o Antigo Testamento, esse mesmo véu permanece abaixado, porque é só em Cristo que ele deve ser levantado.
15 — ausente —
15 Por isso, até o dia de hoje, quando lêem Moisés, um, véu cobre-lhes o coração.
16 Pen nɨbi bɨ Bɨ Kub u nɨp aunaböl u, nɨpe usajɨl bad gasɨ kale paƚu göm mɨdöp u, ud waƚ gɨ yuöm, gasɨ kale pɨral hiɨkö, nɨŋnaböl.
16 Esse véu só será tirado quando se converterem ao Senhor.
17 Bɨ Kub hagabin u, Ana u me. Ana nɨpe hon aip mɨdeinab u, nan nɨhön nɨhön göm hanɨp bɨ nagɨman rö lɨnɨm u, nɨpe pa jö gɨ ke gau yuöm hanɨp ud asɨk yunab.
17 Ora, o Senhor é Espírito, e onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Pen mulu majmaŋ hon u paƚu gɨ pi gun mɨdagpun rö, hon magöŋhalö Bɨ Kub mailö aij nɨpe u waiö nɨŋbun. Nɨpe gö, hon magöŋhalö nɨpe ke mailö aij halö mɨdöp rö lɨnabun. Magö añɨ nöp nɨpe mɨdöp rö lagnabun; pen ñɨn añɨ añɨ nɨpe pör nöp hanɨp gɨ gɨ gö, hon mailö aij nɨpe mɨdöp rö lɨnabun. Bɨ Kub anɨg gab u Ana u me.
18 Mas todos nós temos o rosto descoberto, refletimos como num espelho a glória do Senhor e nos vemos transformados nesta mesma imagem, sempre mais resplandecentes, pela ação do Espírito do Senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.