2 Coríntios 3

Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pen manö kalɨ kƚiñ rɨkabin anɨbi, “Yad köp kalɨ kƚiñ rɨknö, hanɨp ud aij göl,” a gem, rɨkagabin. Hon nɨbi bɨ yɨharɨŋ rö mɨdun, hanɨp udmim, a gun, nɨbi bɨ kale nɨŋbim rɨmnap kalɨp hagno, köp rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨk ñɨlö, hon dap kalöp ñɨno nɨŋmim, hanɨp udagnabim. Pen kale, “Bɨ gai i kalɨp udmim,” a gɨmim, köp rɨmnap kalɨ kƚiñ rɨk ñɨbe, hon dam nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ñagnabun.
1 Começamos, porventura, outra vez a recomendar-nos a nós mesmos? Ou temos necessidade, como alguns, de cartas de recomendação para vós outros ou de vós?
2 Pen köp mɨdmagö aŋ hon daŋ kalɨ kƚiñ rɨk mɨdöp rö me, kale nɨbi bɨ mɨdpim. Gasɨ hon nɨŋbun u, kalöp manö hag ñɨno nɨŋmim udpim u me, nɨbi bɨ gau kalöp nɨŋöm, hon bɨ aigale bɨ rö mɨdpun u nɨŋnaböl.
2 Vós sois a nossa carta, escrita em nosso coração, conhecida e lida por todos os homens,
3 Pen hon Krais nɨp wög gɨno, Krais nɨpe ke köp anɨbi kalɨ kƚiñ rɨköm hanɨp ña. Yɨg nan kalɨ kƚiñ rɨkep udöm rɨkpal rö wasö; kabö adö u kalɨ kƚiñ rɨkpal rö wasö. God pör kamɨŋ mɨdöp Ana nɨpe u Krais manö aij nɨpe u nɨbi bɨ mɨdmagö aŋ kale daŋ rɨköp.
3 estando já manifestos como carta de Cristo, produzida pelo nosso ministério, escrita não com tinta, mas pelo Espírito do Deus vivente, não em tábuas de pedra, mas em tábuas de carne, isto é, nos corações.
4 Yad manö hagabin anɨbi, God nɨhön nɨhön hagöp u Krais magöŋhalö anɨb unbö rö nöp gɨnab, a gem hagabin.
4 E é por intermédio de Cristo que temos tal confiança em Deus;
5 Hon nɨŋbun, hon kƚö hon ke gɨno wög aij arnɨm rö lagöp; God nöp me hanɨp gɨ ñö nɨŋöl gɨ, gɨno wög aij arnab.
5 não que, por nós mesmos, sejamos capazes de pensar alguma coisa, como se partisse de nós; pelo contrário, a nossa suficiência vem de Deus,
6 God nɨpe nöp gö, hon wög gɨ ñeb bɨ nɨpe mɨdun, God Manö hain nɨbö hag löp u, damun nɨbi bɨ gau kalɨp hag ñɨbun. God Manö hain nɨbö hag löp anɨbu, lo manö u rö wasö; manö hain nɨbö hag löp u, God Ana ñöb. Lo manö gö, nɨbi bɨ umnaböl; pen God Ana gö, nɨbi bɨ kamɨŋ mɨdeinaböl.
6 o qual nos habilitou para sermos ministros de uma nova aliança, não da letra, mas do espírito; porque a letra mata, mas o espírito vivifica.
7 Lo manö anɨbu, God kabö haƚai bad adö u kalɨ kƚiñ rɨkö, Mosɨs dauö nɨŋöl gɨ, mailö kub yabɨƚ ga. Mailö kub anɨbu Mosɨs mulu maj mɨgan nɨpe mailö gɨmɨdöp. Mɨdö mɨdö mailö kub anɨbu hadö ur gaia pen Isrel nɨbi bɨ Mosɨs mulu maj mɨgan nɨpe nɨŋöl rö laga. Lo manö umeb magö daua u pen mailö kub yabɨƚ halö aua.
7 E, se o ministério da morte, gravado com letras em pedras, se revestiu de glória, a ponto de os filhos de Israel não poderem fitar a face de Moisés, por causa da glória do seu rosto, ainda que desvanecente,
8 Pen God Ana wög nɨpe gab u mailö aij unbö ke halö mɨdöp.
8 como não será de maior glória o ministério do Espírito!
9 Manö kub hagep lo manö u mailö halö aua rö, hon God amgö ilö adö nɨpe u nɨbi bɨ kamɨŋ aij rö lep manö aij anɨbu mailö halö unbö ke yabɨƚ aua.
9 Porque, se o ministério da condenação foi glória, em muito maior proporção será glorioso o ministério da justiça.
10 Mailö aij unbö ke uri hadö auub u me, lo manö nöd mailö halö aua u uri mailö gagöp.
10 Porquanto, na verdade, o que, outrora, foi glorificado, neste respeito, já não resplandece, diante da atual sobre-excelente glória.
11 Lo manö u pör mɨdagöm ur gɨnɨg gaia pen mailö halö aua; anɨb u me, manö aij u pör pör mɨdöm ur gagnab u mailö aij unbö ke halö mɨdöp.
11 Porque, se o que se desvanecia teve sua glória, muito mais glória tem o que é permanente.
12 Anɨb u, hon gasɨ halö mɨdun, ana udagun, kƚö gun Krais manö aij u waiö hag ñɨbun.
12 Tendo, pois, tal esperança, servimo-nos de muita ousadia no falar.
13 Mosɨs ga rö gagun. Nɨpe lo manö u damöm, mulu majmaŋ nɨpe u mailö kub yabɨƚ ga, pen mɨdö mɨdö mailö kub ga anɨbu pro gö auö nɨŋöl gɨ, Mosɨs nɨpe nɨbi bɨ gau pro gajɨp anɨbu nɨŋagöl a göm, usajɨl bad ap udöm, mulu majmaŋ nɨpe u paƚu ga.
13 E não somos como Moisés, que punha véu sobre a face, para que os filhos de Israel não atentassem na terminação do que se desvanecia.
14 — ausente —
14 Mas os sentidos deles se embotaram. Pois até ao dia de hoje, quando fazem a leitura da antiga aliança, o mesmo véu permanece, não lhes sendo revelado que, em Cristo, é removido.
15 — ausente —
15 Mas até hoje, quando é lido Moisés, o véu está posto sobre o coração deles.
16 Pen nɨbi bɨ Bɨ Kub u nɨp aunaböl u, nɨpe usajɨl bad gasɨ kale paƚu göm mɨdöp u, ud waƚ gɨ yuöm, gasɨ kale pɨral hiɨkö, nɨŋnaböl.
16 Quando, porém, algum deles se converte ao Senhor, o véu lhe é retirado.
17 Bɨ Kub hagabin u, Ana u me. Ana nɨpe hon aip mɨdeinab u, nan nɨhön nɨhön göm hanɨp bɨ nagɨman rö lɨnɨm u, nɨpe pa jö gɨ ke gau yuöm hanɨp ud asɨk yunab.
17 Ora, o Senhor é o Espírito; e, onde está o Espírito do Senhor, aí há liberdade.
18 Pen mulu majmaŋ hon u paƚu gɨ pi gun mɨdagpun rö, hon magöŋhalö Bɨ Kub mailö aij nɨpe u waiö nɨŋbun. Nɨpe gö, hon magöŋhalö nɨpe ke mailö aij halö mɨdöp rö lɨnabun. Magö añɨ nöp nɨpe mɨdöp rö lagnabun; pen ñɨn añɨ añɨ nɨpe pör nöp hanɨp gɨ gɨ gö, hon mailö aij nɨpe mɨdöp rö lɨnabun. Bɨ Kub anɨg gab u Ana u me.
18 E todos nós, com o rosto desvendado, contemplando, como por espelho, a glória do Senhor, somos transformados, de glória em glória, na sua própria imagem, como pelo Senhor, o Espírito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.