2 Coríntios 2
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 Pen yad gasɨ ap nɨŋem hagnö, “Kalɨp kauyaŋ am nɨŋem manö kƚö hagnö, kalɨp kauyaŋ ilön udöl rö löp u, am nɨŋagnam,” a gɨnö.
1 Por isso resolvi não entristecê-los com outra visita dolorosa.
2 Pen yad gɨnö kale ilön udeinabim u, an pen mɨdöm yɨp geinab mɨñ mɨñ gɨnabin? Nɨbi bɨ anɨbu rö rɨmnap mɨdageinaböl.
2 Pois, se eu lhes causar tristeza, quem me alegrará? Certamente não serão aqueles a quem entristeci.
3 Anɨbu nɨŋem me, kalöp köp kalɨ kƚiñ rɨknö. Yad gasɨ nɨŋnö, “Amjakem nɨbi bɨ gau nɨŋem mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨbnep pen wasö, amjakem kalɨp nɨŋnö, yɨp mɨŋör yabɨƚ gɨnɨm rö löp u me, yad aragnabin,” a gɨnö. Yad gasɨ nɨŋnö, “Yad ke mɨñ mɨñ gɨnabin u, kale abe mɨñ mɨñ gɨnabim,” a gɨnö.
3 Esse foi o motivo de eu ter escrito como o fiz, para que, quando eu for, não seja entristecido por aqueles que deveriam me alegrar. Sem dúvida, vocês sabem que minha alegria vem do fato de vocês estarem alegres.
4 Köp kalɨ kƚiñ rɨknö anɨbu, mɨdmagö yad u ilön gö, gasɨ mɨlö löl gɨ, amgö ñɨg ud gɨ dö gɨ yuöl gɨ kalɨ kƚiñ rɨknö. Kalöp marö kub gɨnɨm a gem rɨkagnö; kalöp mɨdmagö yabɨƚ lɨbin rö nɨŋmim, a gem rɨknö.
4 Escrevi aquela carta com grande angústia, com o coração aflito e muitas lágrimas. Minha intenção não era entristecê-los, mas mostrar-lhes quanto amo vocês.
5 Pen yad gasɨ nɨŋbin bɨ ap gö marö ga u, yɨp gaga, kalöp nɨbi bɨ gau mɨdpim kalöp magöŋhalö ga.
5 Não exagero quando digo que o homem que causou tantos problemas magoou não somente a mim, mas, até certo ponto, a todos vocês.
6 Pen kale magöŋhalö rö nɨp arö gɨpe u, nɨpe ilön udöm, gɨ naij ga u hadö nɨŋöb. Anɨb u, mɨñi anɨg gagmim; arö gɨmim.
6 A maioria de vocês se opôs a ele, e isso já foi castigo suficiente.
7 Mɨñi gɨ naij ga anɨbu arö gɨmim, nɨp manö hain hain hagmim. Nɨhön gɨnɨg: nɨp anɨg gagpe, mög kub yabɨƚ gö, böŋ nöp ap lug paknɨm rö löp.
7 Agora, porém, é hora de perdoá-lo e confortá-lo; do contrário, pode acontecer de ele ser vencido pela tristeza excessiva.
8 Anɨb u, yad kalöp hagabin, nɨp mam hon a gɨmim mɨdmagö lɨbim u, nɨp hagpe nɨŋ aij gɨnɨm.
8 Peço, portanto, que reafirmem seu amor por ele.
9 Yad kalöp köp kalɨ kƚiñ rɨknö u, manö yad u udmim, manö nɨhön nɨhön hagnabin magöŋhalö hain gɨmim gɨnabim aka gem köp kalɨ kƚiñ rɨknö.
9 Eu lhes escrevi daquela forma para testá-los e ver se seguiriam todas as minhas instruções.
10 Pen nɨbi bɨ kale gau rɨmnap gɨ naij gɨnaböl kale arö gɨnabim u, yad u rö nöp gɨ naij gɨnaböl anɨbu arö gɨnabin. Pen yad gɨ naij gɨnaböl arö gɨnabin u, Krais yɨp nɨŋ mɨdöp, a gem, kalöp nan a gem arö gɨnabin.
10 Se vocês perdoam esse homem, eu também o perdoo. E, quando eu perdoo o que precisa ser perdoado, faço-o na presença de Cristo, em favor de vocês,
11 Pen wasö u, Seden hanɨp Krais nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap gö, ap lug pakun rö löp. Seden pör, gɨnö ap lug paköl a göm nɨŋöb u, nɨŋbun.
11 para que Satanás não tenha vantagem sobre nós, pois conhecemos seus planos malignos.
12 Pen Krais manö aij u Droas nɨbi bɨ kalɨp hag ñɨnam a gem, Droas arainö, Bɨ Kub yɨp adan hiɨkö, wög nɨpe u ram mɨnöŋ anɨbu gɨnam rö la u pen,
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar as boas-novas de Cristo, o Senhor me abriu uma porta de oportunidade.
13 mam yad Daidas Droas au uƚhai nɨŋagnö u me, yad gasɨ kub nɨŋem, Droas nɨbi bɨ kalɨp, “Aui mɨdaiim” a gem, Daidas nɨp nɨŋnɨg Masedonia Propins aui aunö.
13 Contudo, não tive paz em meu espírito, pois meu querido irmão Tito ainda não havia chegado com notícias de vocês. Assim, despedi-me dos irmãos dali e fui à Macedônia para procurá-lo.
14 Anɨb u, God göp rö nɨŋem, nɨp aij yabɨƚ a gɨpin. Ñɨ nɨpe Krais nɨp yuö, apöm Seden nɨp ud raƚa mɨgan nɨpe gau löm, hanɨp uda. Nɨpe hanɨp udöm, ami bɨ kub rö hanɨp uɫ gɨ arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ ke ke gau hanɨp nɨŋöm Krais manö aij nɨpe haƚɨŋ aij yabɨƚ rö nɨŋbal.
14 Mas graças a Deus, que, em Cristo, sempre nos conduz triunfantemente. Agora, por nosso intermédio, ele espalha o conhecimento de Cristo por toda parte, como um doce perfume.
15 — ausente —
15 Somos o aroma de Cristo que se eleva até Deus. Mas esse aroma é percebido de forma diferente por aqueles que estão sendo salvos e por aqueles que estão perecendo.
16 — ausente —
16 Para os que estão perecendo, somos cheiro terrível de morte e condenação. Mas, para os que estão sendo salvos, somos perfume que dá vida. E quem está à altura de uma tarefa como essa?
17 Nɨbi bɨ iru nöp mani nan gau iru nöp udun a göm, God Manö aij nɨpe u hag ajpal. Pen hon unbö rö gagpun. God nɨpe hanɨp hag lɨ yuöm nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, hon Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdun manö nɨŋö yabɨƚ nöp hagun a gun, God Manö aij nɨpe u kabö göl nöp hag ñɨbun.
17 Não somos como muitos que fazem da palavra de Deus um artigo de comércio. Pregamos a palavra de Deus com sinceridade e com a autoridade de Cristo, sabendo que Deus nos observa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.