2 Coríntios 2
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Pen yad gasɨ ap nɨŋem hagnö, “Kalɨp kauyaŋ am nɨŋem manö kƚö hagnö, kalɨp kauyaŋ ilön udöl rö löp u, am nɨŋagnam,” a gɨnö.
1 Portanto, para não entristecê-los de novo, eu resolvi não ir ver vocês.
2 Pen yad gɨnö kale ilön udeinabim u, an pen mɨdöm yɨp geinab mɨñ mɨñ gɨnabin? Nɨbi bɨ anɨbu rö rɨmnap mɨdageinaböl.
2 Pois, se eu entristeço vocês, então quem vai me alegrar? Somente vocês, a quem tenho entristecido!
3 Anɨbu nɨŋem me, kalöp köp kalɨ kƚiñ rɨknö. Yad gasɨ nɨŋnö, “Amjakem nɨbi bɨ gau nɨŋem mɨñ mɨñ yabɨƚ gɨbnep pen wasö, amjakem kalɨp nɨŋnö, yɨp mɨŋör yabɨƚ gɨnɨm rö löp u me, yad aragnabin,” a gɨnö. Yad gasɨ nɨŋnö, “Yad ke mɨñ mɨñ gɨnabin u, kale abe mɨñ mɨñ gɨnabim,” a gɨnö.
3 Foi por isso que escrevi aquela carta . O motivo foi que eu não queria ir e ser entristecido pelas próprias pessoas que deveriam me alegrar. Pois eu tenho a certeza de que, quando estou feliz, vocês todos também estão.
4 Köp kalɨ kƚiñ rɨknö anɨbu, mɨdmagö yad u ilön gö, gasɨ mɨlö löl gɨ, amgö ñɨg ud gɨ dö gɨ yuöl gɨ kalɨ kƚiñ rɨknö. Kalöp marö kub gɨnɨm a gem rɨkagnö; kalöp mɨdmagö yabɨƚ lɨbin rö nɨŋmim, a gem rɨknö.
4 Eu escrevi aquela carta muito preocupado e triste e derramando muitas lágrimas. Porém não escrevi para fazer com que vocês ficassem tristes, mas para que soubessem do grande amor que tenho por todos vocês.
5 Pen yad gasɨ nɨŋbin bɨ ap gö marö ga u, yɨp gaga, kalöp nɨbi bɨ gau mɨdpim kalöp magöŋhalö ga.
5 Mas, se alguém fez com que alguma pessoa ficasse triste, não fez isso a mim, mas sim a vocês ou, pelo menos, a alguns de vocês. Escrevo assim para não ser muito duro com esse homem.
6 Pen kale magöŋhalö rö nɨp arö gɨpe u, nɨpe ilön udöm, gɨ naij ga u hadö nɨŋöb. Anɨb u, mɨñi anɨg gagmim; arö gɨmim.
6 Basta o castigo que a maioria já deu a ele.
7 Mɨñi gɨ naij ga anɨbu arö gɨmim, nɨp manö hain hain hagmim. Nɨhön gɨnɨg: nɨp anɨg gagpe, mög kub yabɨƚ gö, böŋ nöp ap lug paknɨm rö löp.
7 Agora vocês devem perdoá-lo e animá-lo para que ele não fique tão triste, que acabe caindo no desespero.
8 Anɨb u, yad kalöp hagabin, nɨp mam hon a gɨmim mɨdmagö lɨbim u, nɨp hagpe nɨŋ aij gɨnɨm.
8 Por isso peço que façam com que ele tenha a certeza de que vocês o amam.
9 Yad kalöp köp kalɨ kƚiñ rɨknö u, manö yad u udmim, manö nɨhön nɨhön hagnabin magöŋhalö hain gɨmim gɨnabim aka gem köp kalɨ kƚiñ rɨknö.
9 E foi por isso também que escrevi aquela carta . Eu queria pôr vocês à prova e saber se estão sempre prontos a obedecer aos meus ensinos.
10 Pen nɨbi bɨ kale gau rɨmnap gɨ naij gɨnaböl kale arö gɨnabim u, yad u rö nöp gɨ naij gɨnaböl anɨbu arö gɨnabin. Pen yad gɨ naij gɨnaböl arö gɨnabin u, Krais yɨp nɨŋ mɨdöp, a gem, kalöp nan a gem arö gɨnabin.
10 Quando vocês perdoam alguém, eu também perdoo. Porque, quando eu perdoo, se é que, de fato, tenho alguma coisa a perdoar, faço isso por causa de vocês, na presença de Cristo,
11 Pen wasö u, Seden hanɨp Krais nɨbi bɨ nɨpe rɨmnap gö, ap lug pakun rö löp. Seden pör, gɨnö ap lug paköl a göm nɨŋöb u, nɨŋbun.
11 a fim de que Satanás não se aproveite de nós; pois conhecemos bem os planos dele.
12 Pen Krais manö aij u Droas nɨbi bɨ kalɨp hag ñɨnam a gem, Droas arainö, Bɨ Kub yɨp adan hiɨkö, wög nɨpe u ram mɨnöŋ anɨbu gɨnam rö la u pen,
12 Quando cheguei à cidade de Trôade para anunciar o evangelho de Cristo, vi que o Senhor me havia aberto o caminho para o trabalho ali.
13 mam yad Daidas Droas au uƚhai nɨŋagnö u me, yad gasɨ kub nɨŋem, Droas nɨbi bɨ kalɨp, “Aui mɨdaiim” a gem, Daidas nɨp nɨŋnɨg Masedonia Propins aui aunö.
13 Mas eu estava muito preocupado porque não tinha conseguido encontrar o nosso irmão Tito. Por isso me despedi dos irmãos dali e fui para a província da Macedônia.
14 Anɨb u, God göp rö nɨŋem, nɨp aij yabɨƚ a gɨpin. Ñɨ nɨpe Krais nɨp yuö, apöm Seden nɨp ud raƚa mɨgan nɨpe gau löm, hanɨp uda. Nɨpe hanɨp udöm, ami bɨ kub rö hanɨp uɫ gɨ arö nɨŋöl gɨ, nɨbi bɨ ke ke gau hanɨp nɨŋöm Krais manö aij nɨpe haƚɨŋ aij yabɨƚ rö nɨŋbal.
14 Mas dou graças a Deus porque, unidos com Cristo, somos sempre conduzidos por Deus como prisioneiros no desfile de vitória de Cristo. Como um perfume que se espalha por todos os lugares, somos usados por Deus para que Cristo seja conhecido por todas as pessoas.
15 — ausente —
15 Porque somos como o cheiro suave do sacrifício que Cristo oferece a Deus , cheiro que se espalha entre os que estão sendo salvos e os que estão se perdendo.
16 — ausente —
16 Para os que estão se perdendo, é um mau cheiro que mata; mas, para os que estão sendo salvos, é um perfume muito agradável que dá vida. Então, quem é capaz de realizar um trabalho como esse?
17 Nɨbi bɨ iru nöp mani nan gau iru nöp udun a göm, God Manö aij nɨpe u hag ajpal. Pen hon unbö rö gagpun. God nɨpe hanɨp hag lɨ yuöm nɨŋ mɨdö nɨŋöl gɨ, hon Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdun manö nɨŋö yabɨƚ nöp hagun a gun, God Manö aij nɨpe u kabö göl nöp hag ñɨbun.
17 Nós não somos como muitas pessoas que entregam a mensagem de Deus como se estivessem fazendo um negócio qualquer. Pelo contrário, foi Deus quem nos enviou, e por isso anunciamos a sua mensagem com sinceridade na presença dele, como mensageiros de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.