2 Coríntios 11
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVI
1 Yad manö hauƚ rö hagnabin u pen manö iƚ mɨdö nɨŋöl gɨ hagnɨg gabin.
1 Espero que vocês suportem um pouco da minha insensatez. Sim, por favor, sejam pacientes comigo.
2 God kalöp mɨdmagö löp rö, yad kalöp u rö nöp mɨdmagö lɨbin. Kalöp me nɨbi praj mɨd aij göp u dam bɨ añɨ ap nɨp ñɨnö. Bɨ anɨbu me Krais.
2 O zelo que tenho por vocês é um zelo que vem de Deus. Eu os prometi a um único marido, Cristo, querendo apresentá-los a ele como uma virgem pura.
3 Pen yad pɨñɨŋ gɨpin u, hadame nöp haiŋo u pir alö, Ip nɨŋ uda rö, nɨbi bɨ rɨmnap kalöp u rö nöp manö piral gau hag ud arlö, gasɨ kale nɨŋbal rö nɨŋmim, Krais nɨp gasɨ añɨ nɨŋmim ud aij gɨpim u, arö gɨmim rö löp.
3 O que receio, e quero evitar, é que assim como a serpente enganou Eva com astúcia, a mente de vocês seja corrompida e se desvie da sua sincera e pura devoção a Cristo.
4 Manö hagabin u, yad nɨŋbin, kale nɨbi bɨ gau nɨbö rɨmnap kalɨp ka ñɨbe, Jisas yad manö hag ñɨbin u rö hag ñagpal; Jisas ap ke rö manö u hag ñɨlö, abönamö udabim. Pen kale Ana u abe, manö aij u abe u rö nöp nöd udpe u wasö; ke hain nɨbö ap rö u udabim.
4 Pois, se alguém lhes vem pregando um Jesus que não é aquele que pregamos, ou se vocês acolhem um espírito diferente do que acolheram ou um evangelho diferente do que aceitaram, vocês o suportam facilmente.
5 Pen gasɨ yad nɨŋbin, Krais manö aij ud arep bɨ aij aij kale anɨb gau bɨ kub, yad bɨ ramö gau rö ap mɨdagpin.
5 Todavia, não me julgo nem um pouco inferior a esses "super-apóstolos".
6 Manö kale u, dö kal yabɨƚ hagpal u pen, yad hagpin rö manö iƚ nɨŋ aij göm hagagpal. Kale nɨŋbim, yad pör nöp manö iƚ nɨŋ aij gem kalöp manö hag ñɨbin.
6 Eu posso não ser um orador eloqüente; contudo tenho conhecimento. De fato, já manifestamos isso a vocês em todo tipo de situação.
7 Pen kalöp God manö aij hag ñɨnö u pen mani nan rɨmnap ñɨmim a gem hagagnö. Yad kalöp aŋ au mɨdem anɨg gɨnö u, yad bɨ pro rö mɨdnö kale nɨbi bɨ kub rö lɨ mɨdaimim a gem, anɨg gɨnö. Gɨnö anɨbu, yɨp bɨ ramö gau rö ap a gɨmim nɨŋbim aka nɨhön?
7 Será que cometi algum pecado ao humilhar-me a fim de elevá-los, pregando-lhes gratuitamente o evangelho de Deus?
8 Yad kalöp aip mɨdem Krais manö aij u hag ñɨmɨdin u, Krais nɨbi bɨ ram mɨnöŋ ke nɨbö rɨmnap yɨp mani nan ñɨla. Mani kale si udem, Krais manö aij kalöp hag ñɨnö.
8 Despojei outras igrejas, recebendo delas sustento, a fim de servi-los.
9 Kale aip mɨdainö ñɨn u, nan kale ap udagnö. Añ mam Masedonia nɨbö aula gau nöp, nan yɨp nɨhön uƚep ga gau yɨp dap ñɨla. Pen hainö u rö nöp, nan kale rɨmnap hag nɨŋagnabin.
9 Quando estive entre vocês e passei por alguma necessidade, não fui um peso para ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram aquilo de que eu necessitava. Fiz tudo para não ser pesado a vocês, e continuarei a agir assim.
10 Manö hagabin anɨbi, hagöl gɨ nöp mɨdeinabin. Yad Akaia Propins rɨgoŋ rɨgoŋ gau amɨl apɨl gɨ ajeinabin u, mani nan kale rɨmnap udagnabin. Krais bɨ nɨpe mɨdpin rö, nɨŋö yabɨƚ hagabin.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém na região da Acaia poderá privar-me deste orgulho.
11 Pen manö hagabin anɨbi, kalöp mɨdmagö lagpin aka nɨhön? Wasö yabɨƚ. God nɨŋöb yad kalöp mɨdmagö lɨbin.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe que os amo!
12 Pen mani nan kale gau udagmɨdin u hainö u rö nöp gɨnö, nɨbi bɨ manö piral hag ajpal gau, hon Pol nɨp rö adɨp adɨp mɨdpun a göm hagöl rö lagnab.
12 E continuarei fazendo o que faço, a fim de não dar oportunidade àqueles que desejam encontrar ocasião de serem considerados iguais a nós nas coisas de que se orgulham.
13 Kale höŋ adö u Krais manö ud arep bɨ rö löm, Krais wög gabun a gɨpal u pen Krais manö ud arep bɨ mɨdagpal. Manö piral ud arep bɨ mɨdpal.
13 Pois tais homens são falsos apóstolos, obreiros enganosos, fingindo-se apóstolos de Cristo.
14 Pen ñɨn rɨmnap Seden nɨpe ke, God ejol mailö aij nɨpe ap rö halu löm auöp.
14 Isto não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 Seden anɨg göp u, bɨ nɨp wög gɨpal gau, bɨ wög aij göm gɨ aij gɨpal rö halu löm auaiöl, hon gasɨ kub nɨŋagun. Pen hainö gau nɨhön nɨhön gɨnaböl gau pen udnaböl.
15 Portanto, não é surpresa que os seus servos finjam que são servos da justiça. O fim deles será o que as suas ações merecem.
16 Yad kauyaŋ hagabin, kale rɨmnap yɨp bɨ hauƚ a gɨmim gasɨ u nɨŋagmim. Pen yɨp bɨ hauƚ a gɨmim nɨŋeinabim u, yɨp arö gɨpe, bɨ hauƚ gau hib kale ke haglö adö aröp rö yad u rö nöp manö rɨmnap hagnabin.
16 Faço questão de repetir: ninguém me considere insensato. Mas se vocês assim me consideram, recebam-me como receberiam um insensato, a fim de que eu me orgulhe um pouco.
17 Hib yad ke hagnɨg gabin u, Bɨ Kub gö anɨg gagnabin; bɨ hauƚ alö hib kale ke haglö adö aröp rö gɨnɨg gabin.
17 Ao ostentar este orgulho, não estou falando segundo o Senhor, mas como insensato.
18 Pen nɨbi bɨ iru nöp rɨmnap gasɨ ke nɨŋöm, hib kale ke haglö adö aröp rö u, yad u rö nöp gɨnabin.
18 Visto que muitos estão se vangloriando de modo bem humano, eu também me orgulharei.
19 Kale gasɨ nɨŋ aij yabɨƚ gɨpim rö, bɨ hauƚ gau manö am haglö, kalöp iru gagöp.
19 Vocês, por serem tão sábios, suportam de boa vontade os insensatos!
20 Nɨbi bɨ gau kalöp wög gɨ ñeb bɨ kale rö mo kale gau löm, kalöp ɫɨp gɨ damöm, haƚöwaƚö göl gɨ, mulu maj mɨgan kalöp paklö, kale manö mɨdagöp.
20 De fato, vocês suportam até quem os escraviza ou os explora, ou quem se exalta ou lhes fere a face.
21 Pen yad bɨ hain bɨ yɨharɨŋ rö mɨdem, anɨg gagpin u, yad nable göp.
21 Para minha vergonha, admito que fomos fracos demais para isso! Naquilo em que todos os outros se atrevem a gloriar-se — falo como insensato — eu também me atrevo.
22 Kale Hibru nɨbi bɨ? Yad u rö nöp Hibru bɨ ap. Kale Isrel nɨbi bɨ? Yad u rö nöp Isrel bɨ ap. Kale Ebraham iƚ ap? Yad u rö nöp Ebraham iƚ u mɨdpin.
22 São eles hebreus? Eu também. São israelitas? Eu também. São descendentes de Abraão? Eu também.
23 Kale Krais nɨp wög gɨpal? Yad bɨ hauƚ yabɨƚ rö, hib yad ke hagnö adö arab u pen yad wög kƚö gɨ gɨ, marö adö ke ke udpin rö, nɨbi bɨ piral gɨpal gau gagpal. Yɨp ñɨn iru nöp nagɨ lɨla. Yɨp ñɨn iru nöp mɨñu magö pakla. Yad ñɨn iru nöp um dam aŋ lem aunö. Nɨbi bɨ gau anɨg unbö rö gagpal.
23 São eles servos de Cristo? — estou fora de mim para falar desta forma — eu ainda mais: trabalhei muito mais, fui encarcerado mais vezes, fui açoitado mais severamente e exposto à morte repetidas vezes.
24 Juda kai ñɨn ke ke unbö mamɨd u, nagɨ udöm, yɨp ij iru yabɨƚ nöp pak gus göm ñɨn juöl ado gɨ da mamɨd böŋ daŋ pakla (39).
24 Cinco vezes recebi dos judeus trinta e nove açoites.
25 Rom kai u rö nöp ñɨn ke ke ñɨn mɨhau nɨgaŋ yɨp ur udöm pakla. Ñɨn ap nɨbi bɨ iru nöp yɨp kabö ju pakla. Ñɨg magɨb kub ajainö, ñɨn ke ke mɨhau nɨgaŋ ñɨg magɨb u böŋ nöp pɨral paka. Ñɨg magɨb naij ga ñɨn anɨb gau, mañ ap nan adɨŋ bad ap ud sɨsɨ lem, ñɨg solwara uɫ adö laŋ ap ran ap lug sɨsɨb göl gɨ mɨdnö mɨdnö, sɨdö wad amöm, sɨbön göm gɨ damöm, ram rua.
25 Três vezes fui golpeado com varas, uma vez apedrejado, três vezes sofri naufrágio, passei uma noite e um dia exposto à fúria do mar.
26 Yad pör nöp amɨl apɨl gɨ ajmɨdin. Pör ajpin gau, uɫham yabɨƚ ajpin. Ñɨg aɫɨ au jubin; nan si udep bɨ mɨdpal aŋ au ajpin; nɨbi bɨ yad ke aka Juda nɨbi bɨ wasö aŋ gau gɨ ajem, uɫham yabɨƚ ajpin; daun kub gau aka be gau aka ñɨg solwara aŋ gau gɨ aramem, uɫham yabɨƚ arbin; nɨbi bɨ añ mam a gɨpal u pen Krais nɨbi bɨ nɨpe mɨdagpal aŋ gau gɨ ajem, uɫham yabɨƚ ajpin.
26 Estive continuamente viajando de uma parte a outra, enfrentei perigos nos rios, perigos de assaltantes, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios; perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, e perigos dos falsos irmãos.
27 Yad wög gosƚam gem, uhön hanem wasö, ñɨn iru nöp nan magö mɨdagö, kɨyö lö, ñɨg nan gö, waƚɨj mɨdagö, yɨgön göm göp.
27 Trabalhei arduamente; muitas vezes fiquei sem dormir, passei fome e sede, e muitas vezes fiquei em jejum; suportei frio e nudez.
28 Pen marö adö ap me, nɨbi bɨ Krais lau adö mɨdpal ram mɨnöŋ ke ke gau, mɨd aij gɨpal aka gem, gasɨ iru nɨŋabin.
28 Além disso, enfrento diariamente uma pressão interior, a saber, a minha preocupação com todas as igrejas.
29 Krais nɨbi bɨ rɨmnap lug paknɨg gɨlö, kƚö yad ke u rö nöp lugnab rö u nɨŋbin. Pen nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp ɫɨp gɨlö nan si nan naij gɨlö, mɨdmagö yad aŋ daŋ ilön göp.
29 Quem está fraco, que eu não me sinta fraco? Quem não se escandaliza, que eu não me queime por dentro?
30 Hib yad ke adö rɨmnap hagnam u, yad bɨ kƚö mɨdagöp u nɨŋmim a gem manö anɨbu hagnabin.
30 Se devo me orgulhar, que seja nas coisas que mostram a minha fraqueza.
31 Bɨ Kub Jisas Nap God, pör nöp hib dap raneb God u, yad piral hagagabin u nɨŋöb.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 Yad Damaskas mɨdainö, ki? Aredas bɨ nɨpe Damaskas abad mɨdmɨdöp u, yɨp nagɨ lɨn a göm, polisman gau hagö, Damaskas adan ramö gau magöŋhalö bɨnöm rɨk hakla.
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas mandou que se vigiasse a cidade para me prender.
33 Anɨg gɨla u pen mam hon rɨmnap yɨp ud wadɨ kub mɨgan u löm, nagɨ adɨköm, dam kabö waryö gɨgabö gɨla ajöŋ pro mɨgan u ɫɨp gɨ yulö, am am mɨnöŋ yaŋ amem, pɨrɨkem ke gau arnö.
33 Mas de uma janela na muralha fui baixado numa cesta e escapei das mãos dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.