2 Coríntios 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NVT
1 — ausente —
1 Agora eu, Paulo, apelo a vocês com a mansidão e a bondade de Cristo, mesmo ciente de que vocês me consideram fraco pessoalmente e duro apenas a distância, quando lhes escrevo.
2 — ausente —
2 Pois bem, suplico-lhes que, quando eu for visitá-los, não precise ser duro com aqueles que pensam que agimos segundo motivações humanas.
3 Hon mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpun u pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i pen pen gɨpal rö gagpun.
3 Embora sejamos humanos, não lutamos conforme os padrões humanos.
4 Wim po hon udun pen pen gɨpun u, mɨnöŋ naböŋ iƚ i ud pen pen gɨpal rö wasö. Wim po hon udun pen pen gɨpun u, God kƚö halö mɨdöp u me, hon wim po anɨbu damun, kɨjaki abaŋ kƚö gɨ löp gau am gɨ naij gɨno, nɨbi bɨ pen hagöl rö lagöp.
4 Usamos as armas poderosas de Deus, e não as armas do mundo, para derrubar as fortalezas do raciocínio humano e acabar com os falsos argumentos.
5 Nɨbi bɨ gau kale God gasɨ nɨŋeb u arö göm, gasɨ kale ke u nɨŋöm, hib kale ke haglö adö aröp u pen hon God kƚö nɨpe udun manö aij nɨpe hagno, nɨbi bɨ anɨb gau manö aij anɨbu pen hagöl rö lagöp; hon gasɨ kale ud nagɨ lɨno, kale Krais manö aij nɨŋ udöm hagöp rö nöp gɨlö arab.
5 Destruímos todas as opiniões arrogantes que impedem as pessoas de conhecer a Deus. Levamos cativo todo pensamento rebelde e o ensinamos a obedecer a Cristo.
6 Pen kale Krais hagöp rö göl gɨ mɨdaibe nɨŋun me, hainö nɨbi bɨ Krais nɨp aƚeb aƚeb ñɨbal gau gasɨ ñɨno nɨŋöl.
6 E, depois que vocês se tornarem inteiramente obedientes, estaremos prontos para punir todos que insistirem em desobedecer.
7 Kale rɨmnap amgö nöp nɨŋbe. Nɨŋ aij gɨmim. Bɨ ap Krais bɨ nɨpe mɨdpin a gɨ gasɨ nɨŋöb u, Pol u rö nöp Krais bɨ nɨpe mɨdöp u nɨŋnɨm.
7 Vocês se preocupam apenas com o que é aparente. Aqueles que afirmam pertencer a Cristo devem reconhecer que pertencemos a Cristo tanto quanto eles.
8 Bɨ Kub u nöp yɨp wög hag lö, kalöp nɨbi bɨ abad mɨdpin a gɨpin u, rapɨn hagpin u pen, yɨp nable gagöp. Pen Krais nɨpe yɨp wög hag la anɨbu, kalöp hagnö ap lug pakmim a göm hag laga; kalöp hagnö Krais manö aij u nɨŋ ud aij gɨmim nɨp cɨg aij gɨmim a göm yɨp hag la.
8 Pode parecer que estou me orgulhando além do que deveria da autoridade que o Senhor nos deu, mas nossa autoridade visa edificar vocês, e não destruí-los. Portanto, não me envergonharei de usá-la.
9 Pen kalöp köp kalɨ kƚiñ rɨk yubin u, nɨŋmim pɨñɨŋ gɨmim a gem yuagpin.
9 Não é minha intenção assustar vocês com minhas cartas.
10 Nɨbi bɨ rɨmnap yɨp hagpal, “Nɨpe mɨlö gau mɨdöm, köp nöp kalɨ kƚiñ rɨk yuöm, manö kƚö yabɨƚ hagöp u pen aui auub nɨŋbun u bɨ kub manö hagpal rö hagagöp,” a gɨpal.
10 Pois alguns dizem: “As cartas de Paulo são exigentes e enérgicas, mas em pessoa ele é fraco e seus discursos de nada valem”.
11 Pen nɨbi bɨ anɨg hagpal anɨb gau nɨŋ mɨdaiöl. Yad amjakem, adö ap ke gagnabin; mɨlö gai i mɨdem, köp kalɨ kƚiñ rɨkem hagpin rö nöp gɨnabin.
11 Essa gente deveria perceber que, quando estivermos presentes em pessoa, nossas ações serão tão enérgicas quanto aquilo que dizemos a distância, em nossas cartas.
12 Pen nɨbi bɨ hib kale ke haglö adö arab gau, kale kub aka yad kub aka gem, gasɨ u uƚhai nɨŋagɨn. Kale gasɨ laga rö hagpal, “Hon nöp me aij. Nɨbi bɨ hon gɨpun rö gɨpal gau, gɨ aij gɨpal; nɨbi bɨ hon gɨpun rö gagpal gau, gɨ aij gagpal,” a gɨpal.
12 Não nos atreveríamos a nos classificar como esses indivíduos nem a nos comparar com eles, que se julgam tão importantes. Ao se compararem apenas uns com os outros, usando a si mesmos como medida, só mostram como são ignorantes.
13 Pen yad God wög u gɨ aij gɨpin aka manö anɨbu rö hagnɨg gabin u, God nɨbi bɨ ke nɨbö gau kalɨp wög ke hag la u, yad manö hagagnabin; God nɨpe yɨp ke wög hag la u nöp hagnabin. Pen Krais manö aij kalöp hag ñeb wög anɨbu, God nɨpe yɨp ñöb.
13 Não nos orgulharemos do que se fez fora de nosso campo de autoridade. Antes, nos orgulharemos apenas do que aconteceu dentro dos limites da obra que Deus nos confiou, que inclui nosso trabalho com vocês.
14 Yad kale mɨdpim au amjakagbnep, manö anɨbi hagagbnep. Pen kale mɨdpim gau yad ke nöd nöp amem, kalöp Krais manö aij u nöd hag ñɨnö.
14 Quando afirmamos ter autoridade sobre vocês, não ultrapassamos esses limites, pois fomos os primeiros a chegar até vocês com as boas-novas de Cristo.
15 God nɨpe wög yɨp hag la. Ram mɨnöŋ ke nɨbö gau nɨpe nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag la. Kale ram mɨnöŋ anɨb gau amöm wög gɨpal u, yad aiud ap udagnabin. Pen yɨp aij gɨnab u, kale Krais manö aij u nɨŋ ud kƚö yabɨƚ gɨ midaibe, yad kalöp aŋ gau wög kƚö gɨnö, wög adɨŋ kub rö lö, nan magö pɨl aij gɨnab.
15 Também não nos orgulhamos do trabalho realizado por outros nem assumimos o crédito por ele. Pelo contrário, esperamos que sua fé cresça de tal modo que se ampliem os limites de nosso trabalho entre vocês.
16 Hainö me kalöp dauba gɨ apem, am ram mɨnöŋ nöd hag ñagla dagol gau amem, Krais manö aij u nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hag ñɨnabin. Ram mɨnöŋ ke nɨbö gau nɨpe wög anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag la. Kale ram mɨnöŋ anɨb gau amöm wög gɨpal u, yad aiud ap udagnabin.
16 Então poderemos anunciar as boas-novas em outros lugares, para além de sua região, onde ninguém esteja trabalhando. Assim, ninguém pensará que estamos nos orgulhando do trabalho feito em território de outros.
17 “Nɨbi bɨ hib haglö adö arnɨg gɨnab gau, Bɨ Kub u hib nɨpe haglö adö arnɨm.”
17 Como dizem as Escrituras: “Quem quiser orgulhar-se, orgulhe-se somente no Senhor”.
18 Hib hon ke hagno adö arnab u, God nɨŋö udep rö lagnab; pen Bɨ Kub u hib hon hagö adö arnab u me, God nɨŋö udep rö lɨnab.
18 Quando alguém elogia a si mesmo, esse elogio não tem valor algum. O importante mesmo é ser aprovado pelo Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.