2 Coríntios 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 — ausente —
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 — ausente —
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Hon mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpun u pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i pen pen gɨpal rö gagpun.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Wim po hon udun pen pen gɨpun u, mɨnöŋ naböŋ iƚ i ud pen pen gɨpal rö wasö. Wim po hon udun pen pen gɨpun u, God kƚö halö mɨdöp u me, hon wim po anɨbu damun, kɨjaki abaŋ kƚö gɨ löp gau am gɨ naij gɨno, nɨbi bɨ pen hagöl rö lagöp.
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 Nɨbi bɨ gau kale God gasɨ nɨŋeb u arö göm, gasɨ kale ke u nɨŋöm, hib kale ke haglö adö aröp u pen hon God kƚö nɨpe udun manö aij nɨpe hagno, nɨbi bɨ anɨb gau manö aij anɨbu pen hagöl rö lagöp; hon gasɨ kale ud nagɨ lɨno, kale Krais manö aij nɨŋ udöm hagöp rö nöp gɨlö arab.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Pen kale Krais hagöp rö göl gɨ mɨdaibe nɨŋun me, hainö nɨbi bɨ Krais nɨp aƚeb aƚeb ñɨbal gau gasɨ ñɨno nɨŋöl.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Kale rɨmnap amgö nöp nɨŋbe. Nɨŋ aij gɨmim. Bɨ ap Krais bɨ nɨpe mɨdpin a gɨ gasɨ nɨŋöb u, Pol u rö nöp Krais bɨ nɨpe mɨdöp u nɨŋnɨm.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Bɨ Kub u nöp yɨp wög hag lö, kalöp nɨbi bɨ abad mɨdpin a gɨpin u, rapɨn hagpin u pen, yɨp nable gagöp. Pen Krais nɨpe yɨp wög hag la anɨbu, kalöp hagnö ap lug pakmim a göm hag laga; kalöp hagnö Krais manö aij u nɨŋ ud aij gɨmim nɨp cɨg aij gɨmim a göm yɨp hag la.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Pen kalöp köp kalɨ kƚiñ rɨk yubin u, nɨŋmim pɨñɨŋ gɨmim a gem yuagpin.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Nɨbi bɨ rɨmnap yɨp hagpal, “Nɨpe mɨlö gau mɨdöm, köp nöp kalɨ kƚiñ rɨk yuöm, manö kƚö yabɨƚ hagöp u pen aui auub nɨŋbun u bɨ kub manö hagpal rö hagagöp,” a gɨpal.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Pen nɨbi bɨ anɨg hagpal anɨb gau nɨŋ mɨdaiöl. Yad amjakem, adö ap ke gagnabin; mɨlö gai i mɨdem, köp kalɨ kƚiñ rɨkem hagpin rö nöp gɨnabin.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Pen nɨbi bɨ hib kale ke haglö adö arab gau, kale kub aka yad kub aka gem, gasɨ u uƚhai nɨŋagɨn. Kale gasɨ laga rö hagpal, “Hon nöp me aij. Nɨbi bɨ hon gɨpun rö gɨpal gau, gɨ aij gɨpal; nɨbi bɨ hon gɨpun rö gagpal gau, gɨ aij gagpal,” a gɨpal.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Pen yad God wög u gɨ aij gɨpin aka manö anɨbu rö hagnɨg gabin u, God nɨbi bɨ ke nɨbö gau kalɨp wög ke hag la u, yad manö hagagnabin; God nɨpe yɨp ke wög hag la u nöp hagnabin. Pen Krais manö aij kalöp hag ñeb wög anɨbu, God nɨpe yɨp ñöb.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Yad kale mɨdpim au amjakagbnep, manö anɨbi hagagbnep. Pen kale mɨdpim gau yad ke nöd nöp amem, kalöp Krais manö aij u nöd hag ñɨnö.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 God nɨpe wög yɨp hag la. Ram mɨnöŋ ke nɨbö gau nɨpe nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag la. Kale ram mɨnöŋ anɨb gau amöm wög gɨpal u, yad aiud ap udagnabin. Pen yɨp aij gɨnab u, kale Krais manö aij u nɨŋ ud kƚö yabɨƚ gɨ midaibe, yad kalöp aŋ gau wög kƚö gɨnö, wög adɨŋ kub rö lö, nan magö pɨl aij gɨnab.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Hainö me kalöp dauba gɨ apem, am ram mɨnöŋ nöd hag ñagla dagol gau amem, Krais manö aij u nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hag ñɨnabin. Ram mɨnöŋ ke nɨbö gau nɨpe wög anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag la. Kale ram mɨnöŋ anɨb gau amöm wög gɨpal u, yad aiud ap udagnabin.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 “Nɨbi bɨ hib haglö adö arnɨg gɨnab gau, Bɨ Kub u hib nɨpe haglö adö arnɨm.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Hib hon ke hagno adö arnab u, God nɨŋö udep rö lagnab; pen Bɨ Kub u hib hon hagö adö arnab u me, God nɨŋö udep rö lɨnab.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.