2 Coríntios 10
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARA
1 — ausente —
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 — ausente —
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Hon mɨnöŋ naböŋ iƚ i mɨdpun u pen nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i pen pen gɨpal rö gagpun.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 Wim po hon udun pen pen gɨpun u, mɨnöŋ naböŋ iƚ i ud pen pen gɨpal rö wasö. Wim po hon udun pen pen gɨpun u, God kƚö halö mɨdöp u me, hon wim po anɨbu damun, kɨjaki abaŋ kƚö gɨ löp gau am gɨ naij gɨno, nɨbi bɨ pen hagöl rö lagöp.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Nɨbi bɨ gau kale God gasɨ nɨŋeb u arö göm, gasɨ kale ke u nɨŋöm, hib kale ke haglö adö aröp u pen hon God kƚö nɨpe udun manö aij nɨpe hagno, nɨbi bɨ anɨb gau manö aij anɨbu pen hagöl rö lagöp; hon gasɨ kale ud nagɨ lɨno, kale Krais manö aij nɨŋ udöm hagöp rö nöp gɨlö arab.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Pen kale Krais hagöp rö göl gɨ mɨdaibe nɨŋun me, hainö nɨbi bɨ Krais nɨp aƚeb aƚeb ñɨbal gau gasɨ ñɨno nɨŋöl.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Kale rɨmnap amgö nöp nɨŋbe. Nɨŋ aij gɨmim. Bɨ ap Krais bɨ nɨpe mɨdpin a gɨ gasɨ nɨŋöb u, Pol u rö nöp Krais bɨ nɨpe mɨdöp u nɨŋnɨm.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Bɨ Kub u nöp yɨp wög hag lö, kalöp nɨbi bɨ abad mɨdpin a gɨpin u, rapɨn hagpin u pen, yɨp nable gagöp. Pen Krais nɨpe yɨp wög hag la anɨbu, kalöp hagnö ap lug pakmim a göm hag laga; kalöp hagnö Krais manö aij u nɨŋ ud aij gɨmim nɨp cɨg aij gɨmim a göm yɨp hag la.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Pen kalöp köp kalɨ kƚiñ rɨk yubin u, nɨŋmim pɨñɨŋ gɨmim a gem yuagpin.
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 Nɨbi bɨ rɨmnap yɨp hagpal, “Nɨpe mɨlö gau mɨdöm, köp nöp kalɨ kƚiñ rɨk yuöm, manö kƚö yabɨƚ hagöp u pen aui auub nɨŋbun u bɨ kub manö hagpal rö hagagöp,” a gɨpal.
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Pen nɨbi bɨ anɨg hagpal anɨb gau nɨŋ mɨdaiöl. Yad amjakem, adö ap ke gagnabin; mɨlö gai i mɨdem, köp kalɨ kƚiñ rɨkem hagpin rö nöp gɨnabin.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Pen nɨbi bɨ hib kale ke haglö adö arab gau, kale kub aka yad kub aka gem, gasɨ u uƚhai nɨŋagɨn. Kale gasɨ laga rö hagpal, “Hon nöp me aij. Nɨbi bɨ hon gɨpun rö gɨpal gau, gɨ aij gɨpal; nɨbi bɨ hon gɨpun rö gagpal gau, gɨ aij gagpal,” a gɨpal.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Pen yad God wög u gɨ aij gɨpin aka manö anɨbu rö hagnɨg gabin u, God nɨbi bɨ ke nɨbö gau kalɨp wög ke hag la u, yad manö hagagnabin; God nɨpe yɨp ke wög hag la u nöp hagnabin. Pen Krais manö aij kalöp hag ñeb wög anɨbu, God nɨpe yɨp ñöb.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Yad kale mɨdpim au amjakagbnep, manö anɨbi hagagbnep. Pen kale mɨdpim gau yad ke nöd nöp amem, kalöp Krais manö aij u nöd hag ñɨnö.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 God nɨpe wög yɨp hag la. Ram mɨnöŋ ke nɨbö gau nɨpe nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag la. Kale ram mɨnöŋ anɨb gau amöm wög gɨpal u, yad aiud ap udagnabin. Pen yɨp aij gɨnab u, kale Krais manö aij u nɨŋ ud kƚö yabɨƚ gɨ midaibe, yad kalöp aŋ gau wög kƚö gɨnö, wög adɨŋ kub rö lö, nan magö pɨl aij gɨnab.
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 Hainö me kalöp dauba gɨ apem, am ram mɨnöŋ nöd hag ñagla dagol gau amem, Krais manö aij u nɨbi bɨ anɨb gau kalɨp hag ñɨnabin. Ram mɨnöŋ ke nɨbö gau nɨpe wög anɨbu nɨbi bɨ rɨmnap kalɨp hag la. Kale ram mɨnöŋ anɨb gau amöm wög gɨpal u, yad aiud ap udagnabin.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 “Nɨbi bɨ hib haglö adö arnɨg gɨnab gau, Bɨ Kub u hib nɨpe haglö adö arnɨm.”
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Hib hon ke hagno adö arnab u, God nɨŋö udep rö lagnab; pen Bɨ Kub u hib hon hagö adö arnab u me, God nɨŋö udep rö lɨnab.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.