1 Coríntios 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NTLH
1 Anɨb u, God manö aij pi göl mɨdmɨdöp u, Krais nɨpe Apolos Pol kalɨp bɨ mɨhöŋ hag lö, kale wög gep bɨ nɨpe mɨdpil, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim.
1 Vocês nos devem tratar como servidores de Cristo, que foram encarregados de administrar a realização dos planos secretos de Deus.
2 Bɨ kub ap, bɨ wög gɨ ñeb rɨmnap aip manö hag löm, wög ap kalɨp hageinab u, bɨ wög gep bɨ gau nap kale hagnab rö nöp göl.
2 O que se exige de quem tem essa responsabilidade é que seja fiel ao seu Senhor.
3 Pen kale yɨp manö kub hageinabim u, yad gasɨ iru nɨŋagnabin. Nɨbi bɨ rɨmnap gau yɨp manö kub hageinaböl u, yad u rö nöp gasɨ iru nɨŋagnabin. U yɨp nan yɨharɨŋ ap rö löp. Yad u rö nöp yad ke manö kub hagagabin.
3 Mas para mim não tem a menor importância ser julgado por vocês ou por um tribunal humano. Eu não julgo nem a mim mesmo.
4 Yad ke nɨbi bɨ rɨmnap gɨ naij gagpin a gem nɨŋbin u pen yad anɨg hagnö, Bɨ Kub yɨp bɨ asɨŋ mɨdagöp a göm hagagnab. Bɨ Kub nɨpe ke nöp yɨp manö kub hagnab.
4 A minha consciência está limpa, mas isso não prova que sou, de fato, inocente. Quem me julga é o Senhor.
5 Anɨb u, mɨñi ñɨn i manö kub hagagmim. Bɨ Kub nɨpe ke apöm manö kub hagnab. Bɨ Kub nɨpe gö, nan nɨhön nɨhön pi göl gɨpal gau magöŋhalö waiö lɨnab; gasɨ mɨdmagö rɨmɨd aŋ kale daŋ gasɨ nɨhön nɨhön nɨŋbal u, u rö nöp waiö lɨnab. Ñɨn anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ magöŋhalö ke ke añɨ añɨ gɨ aij gɨpal gɨpal rö kalɨp manö aij hagnab.
5 Portanto, não julguem ninguém antes da hora; esperem o julgamento final, quando o Senhor vier. Ele trará para a luz os segredos escondidos no escuro e mostrará as intenções que estão no coração das pessoas. Então cada um receberá de Deus os elogios que merece.
6 Pen añ mam yad gau. Apolos hol mɨhöŋ manö kalöp hagpin anɨbi, kale manö magö ap iƚ u nɨŋ aij gɨmim, a gem, kalöp hagpin. Manö magö anɨbu hagab: “Gasɨ kale ke wasö; nan nɨhön kalɨ kƚiñ rɨkla u nöp nɨŋmim hain gɨmim.” Hagab rö geinabim u, bɨ ap hib dap ranmim, bɨ ap hib dap lugmim, gagnabim.
6 Meus irmãos, é para instruir vocês que eu tenho aplicado essas lições a mim mesmo e a Apolo. Usei nós dois como um exemplo, para que vocês aprendam o que quer dizer o ditado: “Obedeça ao que está escrito.” Ninguém deve se orgulhar de uma pessoa e desprezar outra.
7 Hon nɨbi bɨ kub, nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ pro, a gɨmim nɨŋbim u aij wasö. Kalöp nɨhön aij mɨdöp u, God nɨpe nöp kalöp ñöb. Anɨb u, kale ai gɨnɨg, hon ke gɨ aij gɨpun a gɨmim, hib kale ke hagpe adö arab?
7 Quem é que fez você superior aos outros? Por acaso não foi Deus quem lhe deu tudo o que você tem? Então por que é que você fica todo orgulhoso como se o que você tem não fosse dado por Deus?
8 Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nan magöŋhalö hadö udpun; nan pro ap uƚep gagöp, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nɨbi bɨ gep rö hadö mɨdpun; bɨ ap hanɨp gasɨ rɨmnap hag ñagnab, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke kiŋ rö hadö mɨdpun, a gɨmim nɨŋbim. Pen gasɨ kale nɨŋbim u, Jisas manö aij ud arep bɨ gau kiŋ rö mɨdagal, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Pen kale nɨŋö yabɨƚ kiŋ mɨdaibep, hon mɨñ mɨñ gun, kalöp aip kiŋ mɨdbnop.
8 Pelo que parece, vocês já têm tudo o que precisam! Já são ricos! Vocês já se tornaram reis, e nós, não! Que bom se vocês fossem reis de verdade, para que nós pudéssemos reinar junto com vocês!
9 Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe hanɨp Jisas manö aij ud arep bɨ gau dam, nɨbi bɨ gau mɨdpal aŋ au, bɨ naij al pak lep rö dam löp. Bɨ rɨmnap gɨ naij geinaböl u, bɨ kub manö kub hagöm, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kalɨp al pak löl, a gɨnaböl. Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe gö, hon anɨb unbö rö nöp mɨdpun. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, ejol kumi kabö adö laŋ abe, nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, hanɨp bɨ naij rö al pak lɨnɨg gaböl.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos , no último lugar. Somos como as pessoas condenadas a morrer em público, como espetáculo para o mundo inteiro, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Krais nɨp nɨŋ udun wög nɨp gɨno, hanɨp bɨ hauƚ a göm nɨŋbal u, pen kalöp nɨŋöm, Krais nɨbi bɨ nɨpe gasɨ kƚö nɨŋeb gau, a göm nɨŋbal. Hon bɨ yɨharɨŋ hain u, pen kale nɨbi bɨ kal yabɨƚ. Hon bɨ hib mɨdöp bɨ u rö wasö, pen kale nɨbi bɨ hib mɨdöp u rö mɨdpim.
10 Por causa de Cristo nós somos loucos, mas vocês são sábios por estarem unidos com ele. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são respeitados, e nós somos desprezados.
11 Hadame nöp dagol gau rɨköl, mɨd damöm, mɨñi mɨdpun ñɨn i kɨyö lö, rugu mɨƚep gö, waƚɨj mɨdagö, ram mɨdagö, umeb rö lö, hon pör pak gɨlö gɨlö uɫham yabɨƚ mɨdpun.
11 Até agora temos passado fome e sede. Temos nos vestido com trapos, temos recebido bofetadas e não temos lugar certo para morar.
12 Ke nöp ilön mab udun, nan ñɨŋbun. Hanɨp hag juöm gɨlö, kalɨp pen God kalɨp abad mɨdeiaŋ a gun, nɨp sabe gɨpun. Hanɨp gɨ naij gɨlö, aƚiagɨpun.
12 Temos nos cansado de trabalhar para nos sustentar. Quando somos amaldiçoados, nós abençoamos. Quando somos perseguidos, aguentamos com paciência.
13 Hanɨp manö naij hagpal, pen manö hain hagpun. Anɨb u, hon nan yɨharɨŋ nan haƚpɨƚ adɨŋ adɨŋ ap rö mɨdno mɨdno ñɨn i auöp.
13 Quando somos insultados, respondemos com palavras delicadas. Somos considerados como lixo, e até agora somos tratados como a imundície deste mundo.
14 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin i, kale nable udmim a gem hagagabin; kale ñɨ pai mɨdmagö yad gau a gem rɨmɨd ukem hagabin.
14 Não estou escrevendo essas coisas para envergonhar vocês, mas para ensiná-los como se vocês fossem meus próprios filhos queridos.
15 Bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, iru yabɨƚ apöm kalöp ud aij göm manö hag ñɨnaböl. Pen bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, kalöp nap añɨ nöp mɨdöp. Yad nöd Krais Jisas manö aij nɨpe u kalöp hag ñɨnö, kale Krais Jisas nɨŋ udpe u me, yad nap kale mɨdpin.
15 Mesmo que vocês tivessem milhares de mestres na fé cristã, não poderiam ter mais de um pai. Pois, quando levei a vocês o evangelho , eu me tornei o pai de vocês na vida que vivem em união com Cristo Jesus.
16 Anɨb u, kalöp hagabin, yad gɨpin gɨpin rö nɨŋmim, adö anɨbu nöp gɨmim.
16 Portanto, eu peço que sigam o meu exemplo.
17 Adö anɨbu nöp, ñɨ mɨdmagö yad Dimodi, Krais Jisas manö hag ñɨnö nɨŋ aij göm, Bɨ Kub wög gɨ aij göp u yunö nɨnab. Amjaköm, yad Krais Jisas nɨp nɨŋ udem, Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdem, aige gö rö gem gɨpin u kalöp yɨswem kauyaŋ hagö nɨŋnabim. Yad Krais nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp magöŋhalö pör hag ñɨbin manö u u rö nöp hain gem Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdpin.
17 Por isso estou enviando para vocês Timóteo, que é meu querido e fiel filho no Senhor. Ele vai ajudá-los a lembrarem dos caminhos que sigo na nova vida que tenho em união com Cristo Jesus, caminhos esses que ensino em todas as igrejas.
18 Pen kale rɨmnap, Pol auagnab, a gɨmim, aƚeb aƚeb ñöl gɨ mɨdpim.
18 Alguns de vocês ficaram orgulhosos, certos de que eu não iria visitá-los.
19 — ausente —
19 Porém, se o Senhor quiser, eu vou visitá-los logo. Então vou saber o que esses orgulhosos são capazes de fazer e não somente o que eles são capazes de dizer.
20 — ausente —
20 Pois o Reino de Deus não é coisa de palavras, mas de poder.
21 Anɨb u, yad apem kalöp nɨhön gɨnam? Ur ap daunam aka kalöp mɨdmagö lem, manö hain hain hagnam? Yad nɨhön gɨnö, kalöp aij gɨnab?
21 O que é que vocês preferem: que eu vá até vocês com um chicote ou com o coração cheio de amor e bondade?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.