1 Coríntios 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARC
1 Anɨb u, God manö aij pi göl mɨdmɨdöp u, Krais nɨpe Apolos Pol kalɨp bɨ mɨhöŋ hag lö, kale wög gep bɨ nɨpe mɨdpil, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Bɨ kub ap, bɨ wög gɨ ñeb rɨmnap aip manö hag löm, wög ap kalɨp hageinab u, bɨ wög gep bɨ gau nap kale hagnab rö nöp göl.
2 Além disso, requer-se nos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Pen kale yɨp manö kub hageinabim u, yad gasɨ iru nɨŋagnabin. Nɨbi bɨ rɨmnap gau yɨp manö kub hageinaböl u, yad u rö nöp gasɨ iru nɨŋagnabin. U yɨp nan yɨharɨŋ ap rö löp. Yad u rö nöp yad ke manö kub hagagabin.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Yad ke nɨbi bɨ rɨmnap gɨ naij gagpin a gem nɨŋbin u pen yad anɨg hagnö, Bɨ Kub yɨp bɨ asɨŋ mɨdagöp a göm hagagnab. Bɨ Kub nɨpe ke nöp yɨp manö kub hagnab.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Anɨb u, mɨñi ñɨn i manö kub hagagmim. Bɨ Kub nɨpe ke apöm manö kub hagnab. Bɨ Kub nɨpe gö, nan nɨhön nɨhön pi göl gɨpal gau magöŋhalö waiö lɨnab; gasɨ mɨdmagö rɨmɨd aŋ kale daŋ gasɨ nɨhön nɨhön nɨŋbal u, u rö nöp waiö lɨnab. Ñɨn anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ magöŋhalö ke ke añɨ añɨ gɨ aij gɨpal gɨpal rö kalɨp manö aij hagnab.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas e manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá de Deus o louvor.
6 Pen añ mam yad gau. Apolos hol mɨhöŋ manö kalöp hagpin anɨbi, kale manö magö ap iƚ u nɨŋ aij gɨmim, a gem, kalöp hagpin. Manö magö anɨbu hagab: “Gasɨ kale ke wasö; nan nɨhön kalɨ kƚiñ rɨkla u nöp nɨŋmim hain gɨmim.” Hagab rö geinabim u, bɨ ap hib dap ranmim, bɨ ap hib dap lugmim, gagnabim.
6 E eu, irmãos, apliquei essas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós, para que, em nós, aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 Hon nɨbi bɨ kub, nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ pro, a gɨmim nɨŋbim u aij wasö. Kalöp nɨhön aij mɨdöp u, God nɨpe nöp kalöp ñöb. Anɨb u, kale ai gɨnɨg, hon ke gɨ aij gɨpun a gɨmim, hib kale ke hagpe adö arab?
7 Porque quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias como se não o houveras recebido?
8 Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nan magöŋhalö hadö udpun; nan pro ap uƚep gagöp, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nɨbi bɨ gep rö hadö mɨdpun; bɨ ap hanɨp gasɨ rɨmnap hag ñagnab, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke kiŋ rö hadö mɨdpun, a gɨmim nɨŋbim. Pen gasɨ kale nɨŋbim u, Jisas manö aij ud arep bɨ gau kiŋ rö mɨdagal, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Pen kale nɨŋö yabɨƚ kiŋ mɨdaibep, hon mɨñ mɨñ gun, kalöp aip kiŋ mɨdbnop.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós reinais! E prouvera Deus reinásseis para que também nós reinemos convosco!
9 Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe hanɨp Jisas manö aij ud arep bɨ gau dam, nɨbi bɨ gau mɨdpal aŋ au, bɨ naij al pak lep rö dam löp. Bɨ rɨmnap gɨ naij geinaböl u, bɨ kub manö kub hagöm, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kalɨp al pak löl, a gɨnaböl. Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe gö, hon anɨb unbö rö nöp mɨdpun. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, ejol kumi kabö adö laŋ abe, nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, hanɨp bɨ naij rö al pak lɨnɨg gaböl.
9 Porque tenho para mim que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Krais nɨp nɨŋ udun wög nɨp gɨno, hanɨp bɨ hauƚ a göm nɨŋbal u, pen kalöp nɨŋöm, Krais nɨbi bɨ nɨpe gasɨ kƚö nɨŋeb gau, a göm nɨŋbal. Hon bɨ yɨharɨŋ hain u, pen kale nɨbi bɨ kal yabɨƚ. Hon bɨ hib mɨdöp bɨ u rö wasö, pen kale nɨbi bɨ hib mɨdöp u rö mɨdpim.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, ilustres, e nós, vis.
11 Hadame nöp dagol gau rɨköl, mɨd damöm, mɨñi mɨdpun ñɨn i kɨyö lö, rugu mɨƚep gö, waƚɨj mɨdagö, ram mɨdagö, umeb rö lö, hon pör pak gɨlö gɨlö uɫham yabɨƚ mɨdpun.
11 Até esta presente hora, sofremos fome e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Ke nöp ilön mab udun, nan ñɨŋbun. Hanɨp hag juöm gɨlö, kalɨp pen God kalɨp abad mɨdeiaŋ a gun, nɨp sabe gɨpun. Hanɨp gɨ naij gɨlö, aƚiagɨpun.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados e bendizemos; somos perseguidos e sofremos;
13 Hanɨp manö naij hagpal, pen manö hain hagpun. Anɨb u, hon nan yɨharɨŋ nan haƚpɨƚ adɨŋ adɨŋ ap rö mɨdno mɨdno ñɨn i auöp.
13 somos blasfemados e rogamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos.
14 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin i, kale nable udmim a gem hagagabin; kale ñɨ pai mɨdmagö yad gau a gem rɨmɨd ukem hagabin.
14 Não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas admoesto- vos como meus filhos amados.
15 Bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, iru yabɨƚ apöm kalöp ud aij göm manö hag ñɨnaböl. Pen bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, kalöp nap añɨ nöp mɨdöp. Yad nöd Krais Jisas manö aij nɨpe u kalöp hag ñɨnö, kale Krais Jisas nɨŋ udpe u me, yad nap kale mɨdpin.
15 Porque, ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo.
16 Anɨb u, kalöp hagabin, yad gɨpin gɨpin rö nɨŋmim, adö anɨbu nöp gɨmim.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Adö anɨbu nöp, ñɨ mɨdmagö yad Dimodi, Krais Jisas manö hag ñɨnö nɨŋ aij göm, Bɨ Kub wög gɨ aij göp u yunö nɨnab. Amjaköm, yad Krais Jisas nɨp nɨŋ udem, Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdem, aige gö rö gem gɨpin u kalöp yɨswem kauyaŋ hagö nɨŋnabim. Yad Krais nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp magöŋhalö pör hag ñɨbin manö u u rö nöp hain gem Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdpin.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte ensino em cada igreja.
18 Pen kale rɨmnap, Pol auagnab, a gɨmim, aƚeb aƚeb ñöl gɨ mɨdpim.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 — ausente —
19 Mas, em breve, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas a virtude.
20 — ausente —
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em virtude.
21 Anɨb u, yad apem kalöp nɨhön gɨnam? Ur ap daunam aka kalöp mɨdmagö lem, manö hain hain hagnam? Yad nɨhön gɨnö, kalöp aij gɨnab?
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.