1 Coríntios 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs ARIB
1 Anɨb u, God manö aij pi göl mɨdmɨdöp u, Krais nɨpe Apolos Pol kalɨp bɨ mɨhöŋ hag lö, kale wög gep bɨ nɨpe mɨdpil, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim.
1 Que os homens nos considerem, pois, como ministros de Cristo, e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Bɨ kub ap, bɨ wög gɨ ñeb rɨmnap aip manö hag löm, wög ap kalɨp hageinab u, bɨ wög gep bɨ gau nap kale hagnab rö nöp göl.
2 Ora, além disso, o que se requer nos despenseiros é que cada um seja encontrado fiel.
3 Pen kale yɨp manö kub hageinabim u, yad gasɨ iru nɨŋagnabin. Nɨbi bɨ rɨmnap gau yɨp manö kub hageinaböl u, yad u rö nöp gasɨ iru nɨŋagnabin. U yɨp nan yɨharɨŋ ap rö löp. Yad u rö nöp yad ke manö kub hagagabin.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós, ou por qualquer tribunal humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Yad ke nɨbi bɨ rɨmnap gɨ naij gagpin a gem nɨŋbin u pen yad anɨg hagnö, Bɨ Kub yɨp bɨ asɨŋ mɨdagöp a göm hagagnab. Bɨ Kub nɨpe ke nöp yɨp manö kub hagnab.
4 Porque, embora em nada me sinta culpado, nem por isso sou justificado; pois quem me julga é o Senhor.
5 Anɨb u, mɨñi ñɨn i manö kub hagagmim. Bɨ Kub nɨpe ke apöm manö kub hagnab. Bɨ Kub nɨpe gö, nan nɨhön nɨhön pi göl gɨpal gau magöŋhalö waiö lɨnab; gasɨ mɨdmagö rɨmɨd aŋ kale daŋ gasɨ nɨhön nɨhön nɨŋbal u, u rö nöp waiö lɨnab. Ñɨn anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ magöŋhalö ke ke añɨ añɨ gɨ aij gɨpal gɨpal rö kalɨp manö aij hagnab.
5 Portanto nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não só trará à luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e então cada um receberá de Deus o seu louvor.
6 Pen añ mam yad gau. Apolos hol mɨhöŋ manö kalöp hagpin anɨbi, kale manö magö ap iƚ u nɨŋ aij gɨmim, a gem, kalöp hagpin. Manö magö anɨbu hagab: “Gasɨ kale ke wasö; nan nɨhön kalɨ kƚiñ rɨkla u nöp nɨŋmim hain gɨmim.” Hagab rö geinabim u, bɨ ap hib dap ranmim, bɨ ap hib dap lugmim, gagnabim.
6 Ora, irmãos, estas coisas eu as apliquei figuradamente a mim e a Apolo, por amor de vós; para que em nós aprendais a não ir além do que está escrito, de modo que nenhum de vós se ensoberbeça a favor de um contra outro.
7 Hon nɨbi bɨ kub, nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ pro, a gɨmim nɨŋbim u aij wasö. Kalöp nɨhön aij mɨdöp u, God nɨpe nöp kalöp ñöb. Anɨb u, kale ai gɨnɨg, hon ke gɨ aij gɨpun a gɨmim, hib kale ke hagpe adö arab?
7 Pois, quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se não o houveras recebido?
8 Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nan magöŋhalö hadö udpun; nan pro ap uƚep gagöp, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nɨbi bɨ gep rö hadö mɨdpun; bɨ ap hanɨp gasɨ rɨmnap hag ñagnab, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke kiŋ rö hadö mɨdpun, a gɨmim nɨŋbim. Pen gasɨ kale nɨŋbim u, Jisas manö aij ud arep bɨ gau kiŋ rö mɨdagal, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Pen kale nɨŋö yabɨƚ kiŋ mɨdaibep, hon mɨñ mɨñ gun, kalöp aip kiŋ mɨdbnop.
8 Já estais fartos! já estais ricos! sem nós já chegastes a reinar! e oxalá reinásseis de fato, para que também nós reinássemos convosco!
9 Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe hanɨp Jisas manö aij ud arep bɨ gau dam, nɨbi bɨ gau mɨdpal aŋ au, bɨ naij al pak lep rö dam löp. Bɨ rɨmnap gɨ naij geinaböl u, bɨ kub manö kub hagöm, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kalɨp al pak löl, a gɨnaböl. Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe gö, hon anɨb unbö rö nöp mɨdpun. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, ejol kumi kabö adö laŋ abe, nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, hanɨp bɨ naij rö al pak lɨnɨg gaböl.
9 Porque tenho para mim, que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, tanto a anjos como a homens.
10 Krais nɨp nɨŋ udun wög nɨp gɨno, hanɨp bɨ hauƚ a göm nɨŋbal u, pen kalöp nɨŋöm, Krais nɨbi bɨ nɨpe gasɨ kƚö nɨŋeb gau, a göm nɨŋbal. Hon bɨ yɨharɨŋ hain u, pen kale nɨbi bɨ kal yabɨƚ. Hon bɨ hib mɨdöp bɨ u rö wasö, pen kale nɨbi bɨ hib mɨdöp u rö mɨdpim.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós sábios em Cristo; nós fracos, e vós fortes; vós ilustres, e nós desprezíveis.
11 Hadame nöp dagol gau rɨköl, mɨd damöm, mɨñi mɨdpun ñɨn i kɨyö lö, rugu mɨƚep gö, waƚɨj mɨdagö, ram mɨdagö, umeb rö lö, hon pör pak gɨlö gɨlö uɫham yabɨƚ mɨdpun.
11 Até a presente hora padecemos fome, e sede; estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 Ke nöp ilön mab udun, nan ñɨŋbun. Hanɨp hag juöm gɨlö, kalɨp pen God kalɨp abad mɨdeiaŋ a gun, nɨp sabe gɨpun. Hanɨp gɨ naij gɨlö, aƚiagɨpun.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados, e bendizemos; somos perseguidos, e o suportamos;
13 Hanɨp manö naij hagpal, pen manö hain hagpun. Anɨb u, hon nan yɨharɨŋ nan haƚpɨƚ adɨŋ adɨŋ ap rö mɨdno mɨdno ñɨn i auöp.
13 somos difamados, e exortamos; até o presente somos considerados como o refugo do mundo, e como a escória de tudo.
14 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin i, kale nable udmim a gem hagagabin; kale ñɨ pai mɨdmagö yad gau a gem rɨmɨd ukem hagabin.
14 Não escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas para vos admoestar, como a filhos meus amados.
15 Bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, iru yabɨƚ apöm kalöp ud aij göm manö hag ñɨnaböl. Pen bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, kalöp nap añɨ nöp mɨdöp. Yad nöd Krais Jisas manö aij nɨpe u kalöp hag ñɨnö, kale Krais Jisas nɨŋ udpe u me, yad nap kale mɨdpin.
15 Porque ainda que tenhais dez mil aios em Cristo, não tendes contudo muitos pais; pois eu pelo evangelho vos gerei em Cristo Jesus.
16 Anɨb u, kalöp hagabin, yad gɨpin gɨpin rö nɨŋmim, adö anɨbu nöp gɨmim.
16 Rogo-vos, portanto, que sejais meus imitadores.
17 Adö anɨbu nöp, ñɨ mɨdmagö yad Dimodi, Krais Jisas manö hag ñɨnö nɨŋ aij göm, Bɨ Kub wög gɨ aij göp u yunö nɨnab. Amjaköm, yad Krais Jisas nɨp nɨŋ udem, Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdem, aige gö rö gem gɨpin u kalöp yɨswem kauyaŋ hagö nɨŋnabim. Yad Krais nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp magöŋhalö pör hag ñɨbin manö u u rö nöp hain gem Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdpin.
17 Por isso mesmo vos enviei Timóteo, que é meu filho amado, e fiel no Senhor; o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte eu ensino em cada igreja.
18 Pen kale rɨmnap, Pol auagnab, a gɨmim, aƚeb aƚeb ñöl gɨ mɨdpim.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 — ausente —
19 Em breve, porém, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas o poder.
20 — ausente —
20 Porque o reino de Deus não consiste em palavras, mas em poder.
21 Anɨb u, yad apem kalöp nɨhön gɨnam? Ur ap daunam aka kalöp mɨdmagö lem, manö hain hain hagnam? Yad nɨhön gɨnö, kalöp aij gɨnab?
21 Que quereis? Irei a vós com vara, ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.