1 Coríntios 4
Manö Kamɨŋ (KPW) vs NAA
1 Anɨb u, God manö aij pi göl mɨdmɨdöp u, Krais nɨpe Apolos Pol kalɨp bɨ mɨhöŋ hag lö, kale wög gep bɨ nɨpe mɨdpil, a gɨmim gasɨ u nɨŋmim.
1 Assim, pois, importa que todos nos considerem como ministros de Cristo e encarregados dos mistérios de Deus.
2 Bɨ kub ap, bɨ wög gɨ ñeb rɨmnap aip manö hag löm, wög ap kalɨp hageinab u, bɨ wög gep bɨ gau nap kale hagnab rö nöp göl.
2 Ora, além disso, o que se requer destes encarregados é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Pen kale yɨp manö kub hageinabim u, yad gasɨ iru nɨŋagnabin. Nɨbi bɨ rɨmnap gau yɨp manö kub hageinaböl u, yad u rö nöp gasɨ iru nɨŋagnabin. U yɨp nan yɨharɨŋ ap rö löp. Yad u rö nöp yad ke manö kub hagagabin.
3 Mas a mim pouco importa ser julgado por vocês ou por um tribunal humano; nem eu julgo a mim mesmo.
4 Yad ke nɨbi bɨ rɨmnap gɨ naij gagpin a gem nɨŋbin u pen yad anɨg hagnö, Bɨ Kub yɨp bɨ asɨŋ mɨdagöp a göm hagagnab. Bɨ Kub nɨpe ke nöp yɨp manö kub hagnab.
4 Porque a consciência não me acusa de nada. Mas nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Anɨb u, mɨñi ñɨn i manö kub hagagmim. Bɨ Kub nɨpe ke apöm manö kub hagnab. Bɨ Kub nɨpe gö, nan nɨhön nɨhön pi göl gɨpal gau magöŋhalö waiö lɨnab; gasɨ mɨdmagö rɨmɨd aŋ kale daŋ gasɨ nɨhön nɨhön nɨŋbal u, u rö nöp waiö lɨnab. Ñɨn anɨbu, God nɨpe nɨbi bɨ magöŋhalö ke ke añɨ añɨ gɨ aij gɨpal gɨpal rö kalɨp manö aij hagnab.
5 Portanto, não julguem nada antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações. E então cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Pen añ mam yad gau. Apolos hol mɨhöŋ manö kalöp hagpin anɨbi, kale manö magö ap iƚ u nɨŋ aij gɨmim, a gem, kalöp hagpin. Manö magö anɨbu hagab: “Gasɨ kale ke wasö; nan nɨhön kalɨ kƚiñ rɨkla u nöp nɨŋmim hain gɨmim.” Hagab rö geinabim u, bɨ ap hib dap ranmim, bɨ ap hib dap lugmim, gagnabim.
6 Meus irmãos, apliquei estas coisas figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por causa de vocês, para que por nosso exemplo vocês aprendam isto: “Não ultrapassem o que está escrito”, para que ninguém se encha de orgulho a favor de um em prejuízo de outro.
7 Hon nɨbi bɨ kub, nɨbi bɨ gau nɨbi bɨ pro, a gɨmim nɨŋbim u aij wasö. Kalöp nɨhön aij mɨdöp u, God nɨpe nöp kalöp ñöb. Anɨb u, kale ai gɨnɨg, hon ke gɨ aij gɨpun a gɨmim, hib kale ke hagpe adö arab?
7 Pois quem é que faz com que você sobressaia? E o que é que você tem que não tenha recebido? E, se o recebeu, por que se gloria, como se não o tivesse recebido?
8 Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nan magöŋhalö hadö udpun; nan pro ap uƚep gagöp, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke nɨbi bɨ gep rö hadö mɨdpun; bɨ ap hanɨp gasɨ rɨmnap hag ñagnab, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Gasɨ kale ke nɨŋbim u, hon ke kiŋ rö hadö mɨdpun, a gɨmim nɨŋbim. Pen gasɨ kale nɨŋbim u, Jisas manö aij ud arep bɨ gau kiŋ rö mɨdagal, a gɨmim gasɨ nɨŋbim. Pen kale nɨŋö yabɨƚ kiŋ mɨdaibep, hon mɨñ mɨñ gun, kalöp aip kiŋ mɨdbnop.
8 Vocês já estão fartos! Já são ricos! Chegaram a reinar sem nós! Sim, quem dera que vocês fossem reis, para que também nós viéssemos a reinar com vocês!
9 Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe hanɨp Jisas manö aij ud arep bɨ gau dam, nɨbi bɨ gau mɨdpal aŋ au, bɨ naij al pak lep rö dam löp. Bɨ rɨmnap gɨ naij geinaböl u, bɨ kub manö kub hagöm, nɨbi bɨ nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, kalɨp al pak löl, a gɨnaböl. Gasɨ yad nɨŋbin u, God nɨpe gö, hon anɨb unbö rö nöp mɨdpun. Nɨbi bɨ mɨnöŋ naböŋ iƚ i abe, ejol kumi kabö adö laŋ abe, nɨŋ mɨdlö nɨŋöl gɨ, hanɨp bɨ naij rö al pak lɨnɨg gaböl.
9 Porque me parece que Deus pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte. Porque nos tornamos espetáculo para o mundo, tanto para os anjos como para os seres humanos.
10 Krais nɨp nɨŋ udun wög nɨp gɨno, hanɨp bɨ hauƚ a göm nɨŋbal u, pen kalöp nɨŋöm, Krais nɨbi bɨ nɨpe gasɨ kƚö nɨŋeb gau, a göm nɨŋbal. Hon bɨ yɨharɨŋ hain u, pen kale nɨbi bɨ kal yabɨƚ. Hon bɨ hib mɨdöp bɨ u rö wasö, pen kale nɨbi bɨ hib mɨdöp u rö mɨdpim.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vocês são sábios em Cristo. Nós somos fracos, e vocês são fortes; vocês são honrados, e nós somos desprezados.
11 Hadame nöp dagol gau rɨköl, mɨd damöm, mɨñi mɨdpun ñɨn i kɨyö lö, rugu mɨƚep gö, waƚɨj mɨdagö, ram mɨdagö, umeb rö lö, hon pör pak gɨlö gɨlö uɫham yabɨƚ mɨdpun.
11 Até a presente hora, sofremos fome, sede e nudez; somos esbofeteados e não temos morada certa;
12 Ke nöp ilön mab udun, nan ñɨŋbun. Hanɨp hag juöm gɨlö, kalɨp pen God kalɨp abad mɨdeiaŋ a gun, nɨp sabe gɨpun. Hanɨp gɨ naij gɨlö, aƚiagɨpun.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos insultados, bendizemos; quando somos perseguidos, suportamos;
13 Hanɨp manö naij hagpal, pen manö hain hagpun. Anɨb u, hon nan yɨharɨŋ nan haƚpɨƚ adɨŋ adɨŋ ap rö mɨdno mɨdno ñɨn i auöp.
13 quando somos caluniados, procuramos conciliação. Até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Manö kalɨ kƚiñ rɨkabin i, kale nable udmim a gem hagagabin; kale ñɨ pai mɨdmagö yad gau a gem rɨmɨd ukem hagabin.
14 Não escrevo estas coisas para que vocês fiquem envergonhados; pelo contrário, para admoestá-los como a meus filhos amados.
15 Bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, iru yabɨƚ apöm kalöp ud aij göm manö hag ñɨnaböl. Pen bɨ Krais lau adö mɨdpal gau, kalöp nap añɨ nöp mɨdöp. Yad nöd Krais Jisas manö aij nɨpe u kalöp hag ñɨnö, kale Krais Jisas nɨŋ udpe u me, yad nap kale mɨdpin.
15 Porque, ainda que vocês tivessem milhares de instrutores em Cristo, não teriam muitos pais, pois eu gerei vocês em Cristo Jesus, pelo evangelho.
16 Anɨb u, kalöp hagabin, yad gɨpin gɨpin rö nɨŋmim, adö anɨbu nöp gɨmim.
16 Portanto, eu peço a vocês que sejam meus imitadores.
17 Adö anɨbu nöp, ñɨ mɨdmagö yad Dimodi, Krais Jisas manö hag ñɨnö nɨŋ aij göm, Bɨ Kub wög gɨ aij göp u yunö nɨnab. Amjaköm, yad Krais Jisas nɨp nɨŋ udem, Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdem, aige gö rö gem gɨpin u kalöp yɨswem kauyaŋ hagö nɨŋnabim. Yad Krais nɨbi bɨ nɨpe gau kalɨp magöŋhalö pör hag ñɨbin manö u u rö nöp hain gem Krais Jisas aip jɨm ñöl mɨdpin.
17 Por esta causa, eu enviei até vocês Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual fará com que vocês se lembrem dos meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Pen kale rɨmnap, Pol auagnab, a gɨmim, aƚeb aƚeb ñöl gɨ mɨdpim.
18 Alguns de vocês se encheram de orgulho, como se eu não fosse mais visitá-los.
19 — ausente —
19 Mas, em breve, se o Senhor quiser, irei visitá-los, e então conhecerei não a palavra, mas o poder desses orgulhosos.
20 — ausente —
20 Porque o Reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 Anɨb u, yad apem kalöp nɨhön gɨnam? Ur ap daunam aka kalöp mɨdmagö lem, manö hain hain hagnam? Yad nɨhön gɨnö, kalöp aij gɨnab?
21 O que vocês preferem? Que eu vá até aí com um chicote ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.