Romanos 4

God Da Geka Seka (KPR) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Giti beká, namane Jusi embo da abua javo Abraham ava kotaeteri. Nu nange edo ghusira ava kote givu!
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Moni genembo mave saramana use barira aindae, namonde jo joba sae eraera. Moni amo, nunda minori. Nu saramana kau mavega arira, ainda inononda barira. Eveva arira, mino eveva barira. O eko arira, mino eko ava barira.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 God nu ari ekoko embo da mino ekoá mutaetira avata, nenda tumondari ava gosuse, nenda ari ekoko kote dodo, nendae ‘eveva’ seraira. Ava sedo, evetu genembo mave nenda ari eveva jo tumondae use, ne God vanembo tumondarera amo, God nu evetu genembo aindae ‘eveva’ sarira.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 God amingarira aindae, evetu genembo ivuga use irarera ava kotise, David nunda Yaru Buku jokáda eminge gefusira:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Evetu genembo mave, God nenda ari ekoko kote dodo, nenda ari sembae seghe fugarira amo, ne ivuga arera.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Genembo mave God nunda ari ekoko kote dodo, jo sekago kotae arira amo, nu ivuga arira.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 — ausente —
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 — ausente —
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Abraham giti tumondetiri gido, God nundae ‘eveva’ sisira. Nundae ‘eveva’ sedo, amboda nunda tumondari da tano futuse, vika mendo anoso gafugare dae sisira. Ava sedo, mave vika mendo anoso jo gafugae irise tumondari gido, God nundae ‘eveva’ sarira, ainda numamo a jiro mo, Abraham nune arira.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Kotugo, nu namane Jusi embo da afa resena emo, jo namanenda tamo gafugeraera aindae sise saeri. Kau Abraham nunda tamo jo gafugae irise tumondedo ghusira aminga ava, namane tumonduse irera aindae sise, ‘nu namanenda afa’ resena.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 God beka gagojuse, Abraham kena sisira, “Enda nane usena emo, ninda tofo a ninda sasingu da tofo arira,” Abraham God tumondusira aindae sedo, God aminge sisira. Abraham jo Agho Dari da emboroda+ ise ari eveva ari gido, aindae enda jo mutari saeri. Nunda tumondari ava gido, nundae ‘eveva’ sise, God nu beka gagojuse, numokena enda mutari dae sisira.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ai resira amo, God beka gagojuse rea mutari sisira ava, evetu genembo mave Agho Dari kaifa e gogoghombuse baetera amo, namondeda tumondari soesa aeti, a God da beka gajari barago soesa aeti.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Avori, Agho Dari aimi God da janje eko budo foa gheraira. Ainda beká mo: Agho Dari futusira amo, jo kaifa ae eraera. O, Agho Dari jo mutae aetira amo, Agho Dari bejari da emboro jo sirorae aeti.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Avori, God nunda beka gajari amo, mave numo tumonderaera aikena tefo futusira. Amo, na Abraham da sasingu a imemesiri aindae resena. Kotugo na jo nunda oro beká Agho Dari budo irera, aindae nembo jo saeri. Mave God tumonderaera, ainda afa mo Abraham. Ainda beká mo: ne tumonduse, kau Abraham God tumondedo ghusira, aminga ava use irera.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 God da Geka aindae eminge resira:
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 God sisira, “Ni oro mendeni mendeni da numamo aresa,” setiri, Abraham ava tumonduse, beká sirorare dae sedo gigitusira. Rejodae gigitusira amo, jo numokena sirorari da kaugo iraeri. Avata nu tefode numonde gigitusira. Gigitiri, beká sirorusira. God da Geka eminge sisira, “Ninda sasingu digarigo sirorarera.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Geka sisira ainda sifoda mo, Abraham nu ghaeko 100 ari dae use nunda tamo gido eminge kotisira, “Na embako beká eteni. Ava sedo ambari dae erena. A nanda evetu Sarah mo, erovari.” aminge kotisira avata, kotari amo dodo, nu tefode numonde tumondusira.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Nu jo manamana use, nunda tumondari doyae usira. Nu tumonduse God dae sakai sise fakina usira.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 God numokena rea ari dae sise beka gagojusira ava, nune ari inono arira ava kasama use, Abraham nu God tumonde gogoghombusira.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 A God Abraham da tumondari teria ava gido, nundae ‘eveva’ sisira.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Avata kotugo geka, “nundae ‘eveva’ sisira,” amo, God jo Abraham dae nembo saeri.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.