Romanos 4

God Da Geka Seka (KPR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Giti beká, namane Jusi embo da abua javo Abraham ava kotaeteri. Nu nange edo ghusira ava kote givu!
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 — ausente —
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Moni genembo mave saramana use barira aindae, namonde jo joba sae eraera. Moni amo, nunda minori. Nu saramana kau mavega arira, ainda inononda barira. Eveva arira, mino eveva barira. O eko arira, mino eko ava barira.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 God nu ari ekoko embo da mino ekoá mutaetira avata, nenda tumondari ava gosuse, nenda ari ekoko kote dodo, nendae ‘eveva’ seraira. Ava sedo, evetu genembo mave nenda ari eveva jo tumondae use, ne God vanembo tumondarera amo, God nu evetu genembo aindae ‘eveva’ sarira.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 God amingarira aindae, evetu genembo ivuga use irarera ava kotise, David nunda Yaru Buku jokáda eminge gefusira:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Evetu genembo mave, God nenda ari ekoko kote dodo, nenda ari sembae seghe fugarira amo, ne ivuga arera.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Genembo mave God nunda ari ekoko kote dodo, jo sekago kotae arira amo, nu ivuga arira.”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 — ausente —
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 — ausente —
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Abraham giti tumondetiri gido, God nundae ‘eveva’ sisira. Nundae ‘eveva’ sedo, amboda nunda tumondari da tano futuse, vika mendo anoso gafugare dae sisira. Ava sedo, mave vika mendo anoso jo gafugae irise tumondari gido, God nundae ‘eveva’ sarira, ainda numamo a jiro mo, Abraham nune arira.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Kotugo, nu namane Jusi embo da afa resena emo, jo namanenda tamo gafugeraera aindae sise saeri. Kau Abraham nunda tamo jo gafugae irise tumondedo ghusira aminga ava, namane tumonduse irera aindae sise, ‘nu namanenda afa’ resena.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 God beka gagojuse, Abraham kena sisira, “Enda nane usena emo, ninda tofo a ninda sasingu da tofo arira,” Abraham God tumondusira aindae sedo, God aminge sisira. Abraham jo Agho Dari da emboroda+ ise ari eveva ari gido, aindae enda jo mutari saeri. Nunda tumondari ava gido, nundae ‘eveva’ sise, God nu beka gagojuse, numokena enda mutari dae sisira.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Ai resira amo, God beka gagojuse rea mutari sisira ava, evetu genembo mave Agho Dari kaifa e gogoghombuse baetera amo, namondeda tumondari soesa aeti, a God da beka gajari barago soesa aeti.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Avori, Agho Dari aimi God da janje eko budo foa gheraira. Ainda beká mo: Agho Dari futusira amo, jo kaifa ae eraera. O, Agho Dari jo mutae aetira amo, Agho Dari bejari da emboro jo sirorae aeti.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Avori, God nunda beka gajari amo, mave numo tumonderaera aikena tefo futusira. Amo, na Abraham da sasingu a imemesiri aindae resena. Kotugo na jo nunda oro beká Agho Dari budo irera, aindae nembo jo saeri. Mave God tumonderaera, ainda afa mo Abraham. Ainda beká mo: ne tumonduse, kau Abraham God tumondedo ghusira, aminga ava use irera.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 God da Geka aindae eminge resira:
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 God sisira, “Ni oro mendeni mendeni da numamo aresa,” setiri, Abraham ava tumonduse, beká sirorare dae sedo gigitusira. Rejodae gigitusira amo, jo numokena sirorari da kaugo iraeri. Avata nu tefode numonde gigitusira. Gigitiri, beká sirorusira. God da Geka eminge sisira, “Ninda sasingu digarigo sirorarera.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Geka sisira ainda sifoda mo, Abraham nu ghaeko 100 ari dae use nunda tamo gido eminge kotisira, “Na embako beká eteni. Ava sedo ambari dae erena. A nanda evetu Sarah mo, erovari.” aminge kotisira avata, kotari amo dodo, nu tefode numonde tumondusira.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Nu jo manamana use, nunda tumondari doyae usira. Nu tumonduse God dae sakai sise fakina usira.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 God numokena rea ari dae sise beka gagojusira ava, nune ari inono arira ava kasama use, Abraham nu God tumonde gogoghombusira.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 A God Abraham da tumondari teria ava gido, nundae ‘eveva’ sisira.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Avata kotugo geka, “nundae ‘eveva’ sisira,” amo, God jo Abraham dae nembo saeri.
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 — ausente —
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.