Lucas 8
God Da Geka Seka (KPR) vs NVT
1 — ausente —
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 — ausente —
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Eni mo, Chuza noaro javo Joanna ri. Chuza resena emo, nu Kini (King) Herod da kambo ã gugua isambu ava kaifa edo ghusira. Evetu eninda javo mo Susanna ri. Evevetu eimi, evevetu mendeninde dabade, ne Iesu ã nunda ambo jimbide ava, sonembuse gugua ã bayau mutudo ghuseri.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Sifo eninda, evetu genembo digari reighi mendeni mendeni aminda ghedo fera numokena totorugetero, Iesu tuturo edo kasia evia sisira,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Genembo eni eredo, farava veka govari dae sedo, aira nunda vareda buvudo, tuturo edo veka giririghe budo, jife jafe getira. Etiri, veka mendeni begatada vosetira amo, evetu genemboi ise fuse ghuse, atai fati jaseteri, ã mendeni rikamanei ojighera minderi.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Veka mendeni mo, aroro etoda vose batuno edo gharasa etira. Gharasa etira da beká mo: aroro etoda vosetira ava sedo, uvu tefori.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Veka mendeni mo, vive titifaghae ainda jokáda vosedo, viveghae dabade vitira. Vitido, vivei gaetiri dadabetira.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Veka mendeni mo, enda eveva aminda vosedo, viti beká jighira. Beká jighira amo, 100 100 avavaga jighira,” kasia evia setiri dadabetiri, Iesu beka fainghedo sisira, “Kasia setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Setiri, Iesu da ambo jimbi fera, numokena kasia da tuka aindae ategi useri.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ategi etero, Iesu nemokena sisira, “God Afa kau nange nunda natofo+ kaifa eraira, ainda geka mendeni ava kivo usira. Ne nanda ambo jimbiri. Ava sedo, nu rea kivo usira ava, nemokena isagha saono ningi kasama aovo dae seraena. O natofo mendenikena, geka isambu kasiaimi ijugeraena. Aminge ijugeraena da beká mo: ne erama ditiimi gosuse gi gogoghombeore dae ã, kotugo dengoroi nininguse kasama eore dae sise, aminge seraena.”
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Aminge sedo, sekago sisira, “Kasia da tuka mo eviri. Veka amo, God da Gekari.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Begatada vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ningeoro nenda ghamo jokáda voseraira ava, Satan foa saghimbe buraira avori. Satan amingeraira da beká mo: erá God da Geka tumonduse jebugeore dae sedo eraira.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Aroro etoda vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ivugaghae ningiraera avata, jo tumonde gogoghombae eraera avori. Sifo tufako tumondurureoro, Satan foa dereari goferaera.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Vive titifaghae ainda jokáda vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ningiraera avata, reighi da irari, enda da gugua, ã fisi da uju aimi God da Geka ava gajeari, nenda tumondari da beká jo sirorae eraira avori.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Enda eveva aminda vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ningido, jighi fetedo durumuguse dubo joká isambui muturaera avori. Amingeraera aimi, beká siroreraera,” Iesu aminge sisira.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Aminge sise, Iesu sisira, “Namonde jo arivo injibedo, okia jokáda fitae eraera, o jo ghaitoi gajae eraera. Namonde arivo injibedo, isaghada roera gari dae jigheoro jaragheraira.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Rea jungarida aresa amo, amboda foa isagha ari kasama arera. Rea kivo aresa amo, amboda isaghada vironu sari ningarera.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 God da Geka resena evia, kote gogoghombuse irivu! Ainda beká mo: mave God da Geka ningido tumonderaira amo, God sonembururari nunda tumondari aimi beká mokogo sirorarira. Avata mave God da Geka jo ningae eraira amo, amboda nunda eveva itako irariá koteraira amo manjarira,” aminge sisira.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Iesu noi ã nunda jamenade dabade fera, natofo digariimi vasa kosegetero gido, se ningari buniseri.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Bunero, enii eredo ira Iesu kena sisira, “Nei ninda jamenade isaghada fetirise, nimo gari dae uju erera,” aminge setiri,
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Iesu evetu genembo isambukena sisira, “Mave God da Geka ningido, nunda uju ava eraera amo, nanda aya ã nanda jamena mo, nemori,” aminge sisira.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Sifo eninda, Iesu nunda ambo jimbide dabade, ghakada+ vosedo sisira, “Namonde sembiya betu soveni ominda darore!”
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Setiri sembise, Iesu fase avíri, yaura vovogo sufusira. Sufuse, ghaje vose ghaka+ rosari dae usira.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Amingiri, Iesu da ambo jimbi era dederuse koko siseri, “Ijuga Kato, Ijuga Kato, namonde sirivo ari dae ererata!” aminge setero, Iesu eredo kovionoghae setiri, eva yaura tukughedo binono usira.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Etiri, Iesu nemokena sisira, “Ne tumonderaeva amo, redari?” Aminge setiri, ne dudukughedo oju use, tofo tofo se nininguseri, “Arie! Genembo emo kau mavegorai, setiri eva yaura nunda geka ningi? Ari emo, jo evetu genemboi ari da kaugo iraeri!” aminge siseri.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Ne Galilee Uvu Teria aminda sembera, sovenikena frovensi eni Gerasa ondi da reighi, aminda tere dadoruseri.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Darido, Iesu nu ghakada+ ghe vivitiri, genembo eni fira numokena buvurutusira. Genembo amo, sukaruimi asugetero, nati dodo, boka tefo emboroda deinghuse, bekuda irá ghedo ghusira. (Beku resena emo, ambari embo da ofofori.)
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 — ausente —
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 — ausente —
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Avori, Iesu nu sukarukena ategi usira, “Ne mavejori? Sevu ningone!” setiri, sukaru Iesu kena siseri, “Namanenda javo mo Digari ri,” aminge siseri. Ainda beká mo: sukaru digari fera, numokena asugetero irei.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Sukaruimi aminge sedo, sekago siseri, “Erama namane dirigeóso ari ekoko mino mutari vasada tereóro dae sise resera,” aminge siseri.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Aminge sise fuge, fuka digarigoimi bayau rise fana betuda ya foa ghero gosuseri. Gido, sukaru ne Iesu kena benunu siseri, nemoá sari sumbu fuka jokáda terari dae siseri. Setero, nu ‘avori’ sisira.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Setiri, ne genemboá darige vosedo era, fukamanekena tere asugetero, fuka isambu sumbu fuse kenana sedo era, fananda ghasaghe vosedo, uvuda mindi sirivo useri.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Amingetero, fuka kaifa kakato ava gido sumbu era, reighi bogu ã reighi mendeni mendeni aminda buvudo, rea gosusera ava, osa setero evetu genembo nininguseri.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Ningido ne eredo, geka sisera ainda beká ava gari dae sedo, fera Iesu kena buvurutuseri. Buvudo, genemboá sukaru darigetero, genembo beká edo boka ujudo anumbiriri gido oju useri.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Iesu nange nange setiri sukaru vose darigetero genembo jebugusira ava, natofo gosusera aimi osa setero, evetu genembo isambu nininguseri.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 — ausente —
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 — ausente —
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 — ausente —
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Evetu genembo Iesu kaifa use irero, sembera ghaka+ darido vivitero nati joká doruseri.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 — ausente —
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 — ausente —
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Ero ainda jokáda, evetu eni fusira. Evetu resena emo, tambuno gosusira ava, ororo jo tukughae iriri, ghaeko 12 dadabetiri, ava irei. Numokena moni mavego ireira ava, isambu nunda jebuga dae sedo dogeta (doctor) manekena mutu tefo usira. Avata nu itako jo jebugaeri.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Evetu aimi, Iesu da amboda fira nunda tamo asugari tinguda jijighiri ainghae dabade, ororo tukughusira.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Iesu ava itatamedo ategi usira, “Na mave sire jighi?” setiri, evetu genembo isambu ighagha useri.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Iesu sisira, “Avata mave na sire jighira amo, nanda fakina numokena sefiri na itatameteni,” aminge sisira.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Iesu nu kasama usira ava gido, evetu amo ungo ata dadaragaruse, fira nunda dombuda du fasusira. Du fasedo, nu redae Iesu sire jijighusira ã, nange nange jebugusira ava, natofo da dombuda osa sisira.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Setiri dadabetiri, Iesu numokena sisira, “Nanda gagara, ninda tumondariimi ni jebugetesi. Ava sedo, dubo jamaghae yasi!” aminge sisira.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Siri, aghi kato eni Jairus da kamboda ghe fira Jairus kena sisira, “Ninda gagara anakora ambira. Ava sedo, ijuga kato erá tefo fuse janjagu eure dae sise resena!” aminge sisira.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Avata Iesu ava ningido, Jairus kena sisira, “Erama oju eose! Tumondaresa amo, nu jebugarira,” aminge sedo,
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 — ausente —
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 ne Iesu ava dere jiseri. Ainda susu mo: ne kasama useri, gagara amo anakora ambududurusira.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Avata Iesu nu gagara ava ungoda jighido sisira, “Nanda gagara, ere!”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Aminge siri ainghae dabade, gagara jebugedo erorusira. Eretiri, Iesu gagaraá bayau mutoro mindare dae sisira.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Noi numamoghae ava gi dudukughedo buniseri. Bunero, Iesu nu rea usira ava, osa seóro dae sise buregusira.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.