Lucas 8
God Da Geka Seka (KPR) vs ARIB
1 — ausente —
1 Logo depois disso, andava Jesus de cidade em cidade, e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus; e iam com ele os doze,
2 — ausente —
2 bem como algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios.
3 Eni mo, Chuza noaro javo Joanna ri. Chuza resena emo, nu Kini (King) Herod da kambo ã gugua isambu ava kaifa edo ghusira. Evetu eninda javo mo Susanna ri. Evevetu eimi, evevetu mendeninde dabade, ne Iesu ã nunda ambo jimbide ava, sonembuse gugua ã bayau mutudo ghuseri.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Susana, e muitas outras que os serviam com os seus bens.
4 Sifo eninda, evetu genembo digari reighi mendeni mendeni aminda ghedo fera numokena totorugetero, Iesu tuturo edo kasia evia sisira,
4 Ora, ajuntando-se uma grande multidão, e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Genembo eni eredo, farava veka govari dae sedo, aira nunda vareda buvudo, tuturo edo veka giririghe budo, jife jafe getira. Etiri, veka mendeni begatada vosetira amo, evetu genemboi ise fuse ghuse, atai fati jaseteri, ã mendeni rikamanei ojighera minderi.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho; e foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Veka mendeni mo, aroro etoda vose batuno edo gharasa etira. Gharasa etira da beká mo: aroro etoda vosetira ava sedo, uvu tefori.
6 Outra caiu sobre pedra; e, nascida, secou-se porque não havia umidade.
7 Veka mendeni mo, vive titifaghae ainda jokáda vosedo, viveghae dabade vitira. Vitido, vivei gaetiri dadabetira.
7 E outra caiu no meio dos espinhos; e crescendo com ela os espinhos, sufocaram-na.
8 Veka mendeni mo, enda eveva aminda vosedo, viti beká jighira. Beká jighira amo, 100 100 avavaga jighira,” kasia evia setiri dadabetiri, Iesu beka fainghedo sisira, “Kasia setena amo, dengoro jave ningi gogoghombevu!” aminge sisira.
8 Mas outra caiu em boa terra; e, nascida, produziu fruto, cem por um. Dizendo ele estas coisas, clamava: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Setiri, Iesu da ambo jimbi fera, numokena kasia da tuka aindae ategi useri.
9 Perguntaram-lhe então seus discípulos o que significava essa parábola.
10 Ategi etero, Iesu nemokena sisira, “God Afa kau nange nunda natofo+ kaifa eraira, ainda geka mendeni ava kivo usira. Ne nanda ambo jimbiri. Ava sedo, nu rea kivo usira ava, nemokena isagha saono ningi kasama aovo dae seraena. O natofo mendenikena, geka isambu kasiaimi ijugeraena. Aminge ijugeraena da beká mo: ne erama ditiimi gosuse gi gogoghombeore dae ã, kotugo dengoroi nininguse kasama eore dae sise, aminge seraena.”
10 Respondeu ele: A vós é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; mas aos outros se fala por parábolas; para que vendo, não vejam, e ouvindo, não entendam.
11 Aminge sedo, sekago sisira, “Kasia da tuka mo eviri. Veka amo, God da Gekari.
11 É, pois, esta a parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Begatada vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ningeoro nenda ghamo jokáda voseraira ava, Satan foa saghimbe buraira avori. Satan amingeraira da beká mo: erá God da Geka tumonduse jebugeore dae sedo eraira.
12 Os que estão à beira do caminho são os que ouvem; mas logo vem o Diabo e tira-lhe do coração a palavra, para que não suceda que, crendo, sejam salvos.
13 Aroro etoda vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ivugaghae ningiraera avata, jo tumonde gogoghombae eraera avori. Sifo tufako tumondurureoro, Satan foa dereari goferaera.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; mas estes não têm raiz, apenas crêem por algum tempo, mas na hora da provação se desviam.
14 Vive titifaghae ainda jokáda vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ningiraera avata, reighi da irari, enda da gugua, ã fisi da uju aimi God da Geka ava gajeari, nenda tumondari da beká jo sirorae eraira avori.
14 A parte que caiu entre os espinhos são os que ouviram e, indo seu caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas, e deleites desta vida e não dão fruto com perfeição.
15 Enda eveva aminda vosetira amo, evetu genembo ará God da Geka ningido, jighi fetedo durumuguse dubo joká isambui muturaera avori. Amingeraera aimi, beká siroreraera,” Iesu aminge sisira.
15 Mas a que caiu em boa terra são os que, ouvindo a palavra com coração reto e bom, a retêm e dão fruto com perseverança.
16 Aminge sise, Iesu sisira, “Namonde jo arivo injibedo, okia jokáda fitae eraera, o jo ghaitoi gajae eraera. Namonde arivo injibedo, isaghada roera gari dae jigheoro jaragheraira.
16 Ninguém, pois, acende uma candeia e a cobre com algum vaso, ou a põe debaixo da cama; mas põe-na no velador, para que os que entram vejam a luz.
17 Rea jungarida aresa amo, amboda foa isagha ari kasama arera. Rea kivo aresa amo, amboda isaghada vironu sari ningarera.
17 Porque não há coisa encoberta que não haja de manifestar-se, nem coisa secreta que não haja de saber-se e vir à luz.
18 God da Geka resena evia, kote gogoghombuse irivu! Ainda beká mo: mave God da Geka ningido tumonderaira amo, God sonembururari nunda tumondari aimi beká mokogo sirorarira. Avata mave God da Geka jo ningae eraira amo, amboda nunda eveva itako irariá koteraira amo manjarira,” aminge sisira.
18 Vede, pois, como ouvis; porque a qualquer que tiver lhe será dado, e a qualquer que não tiver, até o que parece ter lhe será tirado.
19 Iesu noi ã nunda jamenade dabade fera, natofo digariimi vasa kosegetero gido, se ningari buniseri.
19 Vieram, então, ter com ele sua mãe e seus irmãos, e não podiam aproximar-se dele por causa da multidão.
20 Bunero, enii eredo ira Iesu kena sisira, “Nei ninda jamenade isaghada fetirise, nimo gari dae uju erera,” aminge setiri,
20 Foi-lhe dito: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora, e querem ver-te.
21 Iesu evetu genembo isambukena sisira, “Mave God da Geka ningido, nunda uju ava eraera amo, nanda aya ã nanda jamena mo, nemori,” aminge sisira.
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são estes que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Sifo eninda, Iesu nunda ambo jimbide dabade, ghakada+ vosedo sisira, “Namonde sembiya betu soveni ominda darore!”
22 Ora, aconteceu certo dia que entrou num barco com seus discípulos, e disse-lhes: Passemos à outra margem do lago. E partiram.
23 Setiri sembise, Iesu fase avíri, yaura vovogo sufusira. Sufuse, ghaje vose ghaka+ rosari dae usira.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu; e desceu uma tempestade de vento sobre o lago; e o barco se enchia de água, de sorte que perigavam.
24 Amingiri, Iesu da ambo jimbi era dederuse koko siseri, “Ijuga Kato, Ijuga Kato, namonde sirivo ari dae ererata!” aminge setero, Iesu eredo kovionoghae setiri, eva yaura tukughedo binono usira.
24 Chegando-se a ele, o despertaram, dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo. E ele, levantando-se, repreendeu o vento e a fúria da água; e cessaram, e fez-se bonança.
25 Etiri, Iesu nemokena sisira, “Ne tumonderaeva amo, redari?” Aminge setiri, ne dudukughedo oju use, tofo tofo se nininguseri, “Arie! Genembo emo kau mavegorai, setiri eva yaura nunda geka ningi? Ari emo, jo evetu genemboi ari da kaugo iraeri!” aminge siseri.
25 Então lhes perguntou: Onde está a vossa fé? Eles, atemorizados, admiraram-se, dizendo uns aos outros: Quem, pois, é este, que até aos ventos e à água manda, e lhe obedecem?
26 Ne Galilee Uvu Teria aminda sembera, sovenikena frovensi eni Gerasa ondi da reighi, aminda tere dadoruseri.
26 Apontaram à terra dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Darido, Iesu nu ghakada+ ghe vivitiri, genembo eni fira numokena buvurutusira. Genembo amo, sukaruimi asugetero, nati dodo, boka tefo emboroda deinghuse, bekuda irá ghedo ghusira. (Beku resena emo, ambari embo da ofofori.)
27 Logo que saltou em terra, saiu-lhe ao encontro um homem da cidade, possesso de demônios, que havia muito tempo não vestia roupa, nem morava em casa, mas nos sepulcros.
28 — ausente —
28 Quando ele viu a Jesus, gritou, prostrou-se diante dele, e com grande voz exclamou: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 — ausente —
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois já havia muito tempo que se apoderara dele; e guardavam-no preso com grilhões e cadeias; mas ele, quebrando as prisões, era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Avori, Iesu nu sukarukena ategi usira, “Ne mavejori? Sevu ningone!” setiri, sukaru Iesu kena siseri, “Namanenda javo mo Digari ri,” aminge siseri. Ainda beká mo: sukaru digari fera, numokena asugetero irei.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião; porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Sukaruimi aminge sedo, sekago siseri, “Erama namane dirigeóso ari ekoko mino mutari vasada tereóro dae sise resera,” aminge siseri.
31 E rogavam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Aminge sise fuge, fuka digarigoimi bayau rise fana betuda ya foa ghero gosuseri. Gido, sukaru ne Iesu kena benunu siseri, nemoá sari sumbu fuka jokáda terari dae siseri. Setero, nu ‘avori’ sisira.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe, pois que lhes permitisse entrar neles, e lho permitiu.
33 Setiri, ne genemboá darige vosedo era, fukamanekena tere asugetero, fuka isambu sumbu fuse kenana sedo era, fananda ghasaghe vosedo, uvuda mindi sirivo useri.
33 E tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos; e a manada precipitou-se pelo despenhadeiro no lago, e afogou-se.
34 Amingetero, fuka kaifa kakato ava gido sumbu era, reighi bogu ã reighi mendeni mendeni aminda buvudo, rea gosusera ava, osa setero evetu genembo nininguseri.
34 Quando os pastores viram o que acontecera, fugiram, e foram anunciá-lo na cidade e nos campos.
35 Ningido ne eredo, geka sisera ainda beká ava gari dae sedo, fera Iesu kena buvurutuseri. Buvudo, genemboá sukaru darigetero, genembo beká edo boka ujudo anumbiriri gido oju useri.
35 Saíram, pois, a ver o que tinha acontecido, e foram ter com Jesus, a cujos pés acharam sentado, vestido e em perfeito juízo, o homem de quem havia saído os demônios; e se atemorizaram.
36 Iesu nange nange setiri sukaru vose darigetero genembo jebugusira ava, natofo gosusera aimi osa setero, evetu genembo isambu nininguseri.
36 Os que tinham visto aquilo contaram-lhes como fora curado o endemoninhado.
37 — ausente —
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles; porque estavam possuídos de grande medo. Pelo que ele entrou no barco, e voltou.
38 — ausente —
38 Pedia-lhe, porém, o homem de quem haviam saído os demônios que o deixasse estar com ele; mas Jesus o despediu, dizendo:
39 — ausente —
39 Volta para tua casa, e conta tudo quanto Deus te fez. E ele se retirou, publicando por toda a cidade tudo quanto Jesus lhe fizera.
40 Evetu genembo Iesu kaifa use irero, sembera ghaka+ darido vivitero nati joká doruseri.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu; porque todos o estavam esperando.
41 — ausente —
41 E eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga; e prostrando-se aos pés de Jesus, rogava-lhe que fosse a sua casa;
42 — ausente —
42 porque tinha uma filha única, de cerca de doze anos, que estava à morte. Enquanto, pois, ele ia, apertavam-no as multidões.
43 Ero ainda jokáda, evetu eni fusira. Evetu resena emo, tambuno gosusira ava, ororo jo tukughae iriri, ghaeko 12 dadabetiri, ava irei. Numokena moni mavego ireira ava, isambu nunda jebuga dae sedo dogeta (doctor) manekena mutu tefo usira. Avata nu itako jo jebugaeri.
43 E certa mulher, que tinha uma hemorragia havia doze anos {e gastara com os médicos todos os seus haveres} e por ninguém pudera ser curada,
44 Evetu aimi, Iesu da amboda fira nunda tamo asugari tinguda jijighiri ainghae dabade, ororo tukughusira.
44 chegando-se por detrás, tocou-lhe a orla do manto, e imediatamente cessou a sua hemorragia.
45 Iesu ava itatamedo ategi usira, “Na mave sire jighi?” setiri, evetu genembo isambu ighagha useri.
45 Perguntou Jesus: Quem é que me tocou? Como todos negassem, disse-lhe Pedro: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem.
46 Iesu sisira, “Avata mave na sire jighira amo, nanda fakina numokena sefiri na itatameteni,” aminge sisira.
46 Mas disse Jesus: Alguém me tocou; pois percebi que de mim saiu poder.
47 Iesu nu kasama usira ava gido, evetu amo ungo ata dadaragaruse, fira nunda dombuda du fasusira. Du fasedo, nu redae Iesu sire jijighusira ã, nange nange jebugusira ava, natofo da dombuda osa sisira.
47 Então, vendo a mulher que não passara despercebida, aproximou-se tremendo e, prostrando-se diante dele, declarou-lhe perante todo o povo a causa por que lhe havia tocado, e como fora imediatamente curada.
48 Setiri dadabetiri, Iesu numokena sisira, “Nanda gagara, ninda tumondariimi ni jebugetesi. Ava sedo, dubo jamaghae yasi!” aminge sisira.
48 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Siri, aghi kato eni Jairus da kamboda ghe fira Jairus kena sisira, “Ninda gagara anakora ambira. Ava sedo, ijuga kato erá tefo fuse janjagu eure dae sise resena!” aminge sisira.
49 Enquanto ainda falava, veio alguém da casa do chefe da sinagoga dizendo: A tua filha já está morta; não incomodes mais o Mestre.
50 Avata Iesu ava ningido, Jairus kena sisira, “Erama oju eose! Tumondaresa amo, nu jebugarira,” aminge sedo,
50 Jesus, porém, ouvindo-o, respondeu-lhe: Não temas: crê somente, e será salva.
51 — ausente —
51 Tendo chegado à casa, a ninguém deixou entrar com ele, senão a Pedro, João, Tiago, e o pai e a mãe da menina.
52 — ausente —
52 E todos choravam e pranteavam; ele, porém, disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 ne Iesu ava dere jiseri. Ainda susu mo: ne kasama useri, gagara amo anakora ambududurusira.
53 E riam-se dele, sabendo que ela estava morta.
54 Avata Iesu nu gagara ava ungoda jighido sisira, “Nanda gagara, ere!”
54 Então ele, tomando-lhe a mão, exclamou: Menina, levanta-te.
55 Aminge siri ainghae dabade, gagara jebugedo erorusira. Eretiri, Iesu gagaraá bayau mutoro mindare dae sisira.
55 E o seu espírito voltou, e ela se levantou imediatamente; e Jesus mandou que lhe desse de comer.
56 Noi numamoghae ava gi dudukughedo buniseri. Bunero, Iesu nu rea usira ava, osa seóro dae sise buregusira.
56 E seus pais ficaram maravilhados; e ele mandou-lhes que a ninguém contassem o que havia sucedido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.