Lucas 18
God Da Geka Seka (KPR) vs ARIB
1 Erá manamana euredae sise, kotugo evovodae banunguse iroro dae sedo, Iesu nemokena kasia evia sisira:
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 “Reighi eni aminda jaji (judge) eni irei. Nu God a evetu genembo jo kakara use igheghi ae edo ghetira.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Rori eni reighi daba aminda sifo ghousa ava numokena yama, sonembare dae sedo, eminge benunu sedo ghetira: ‘Evetu genembo mendeni nandae osogo eraera. Ava sedo, sonembururaso nanda roera barena,’ aminge sedo ghetira.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Sifo ghousa ava, jaji (judge) amo sonembari imboe edo ghetira. Avata ainda amboda tofo mandi setira, ‘Na God a evetu genembo jo kakara use igheghi ae eraena.
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Avata rorié jo sonembae arena amo, nu geka daba ava sirurari e jararena. Ágido, sonembururono nunda roera barira,’ aminge setira.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 “A jaji (judge) da geka kote givu!
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Jaji (judge) nu ekori. O God nu evevari. Ava sedo, God da natofo sifo tumba evia nundae banungururoro, nininguse ne jo ighagha ae arira.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Nu nenda benunu nininguse, totoi sonembarira. Avata Evetu Genembo da Koro+ jovereghe furarira da sifo aminda, evetu genembo numoá tumonduse banunguse iroro, foa tambarira, ai, tefo?” aminge sisira.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Evetu genembo mendeni ne totofo sakai sise, evetu genembo mendeni imboe edo ghusera, aikena Iesu kasia evia sisira.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Kiki eni sari dae erena. Gegenembo etoto naká banungari dae sedo aera, God da kamboda+ tereteri. Eni mo, Moses da Geka kaifa kato+, a eni mo, takesi bari katori.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Moses da Geka kaifa kato+ ajagha fetedo, banunguse setira, ‘God Afa, aiyakoe beká resena. Na jo natofo mendeni emingo iraeri. Na bagia jo ae eraena. Evetu genembo da gugua jo dighighi ae eraena. Kombo yagera jo ae eraena. Na jo takesi bari kato, nanda dengesida fetirira emingo iraeri.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Na fura evia inono umbu etoto naká, nimo kotise bayau kanangara eraena. Nanda gugua diti ghabu sovenisoveni ava fitido, diti dabako budo nimokena muturaena,’ aminge sise banungetira.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 O takesi bari kato sovenikena fetedo, God kena igheghi use tumo jo fainghaeri. Nu fetirise, God da dombuda meka gosuse, umbeba sambedo yafakoda doruse, eminge setira, ‘Are, God Afa, na joka aetesi! Na ari eko embori,’ aminge sise banungetira.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 Na nemokena eminge resena. God nu takesi bari kato da ari ekoko kote dotiri, nu kamboda aira. O Moses da Geka kaifa kato+ da ari ekoko jo kote doyaeri. Ainda beká mo: mave tofo nunda javo jighari erarira amo, nu foa ambokena arira. O mave nu tofo fitari vosarira amo, amboda God nu fitari vitarira,” Iesu geka aminge sisira.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Evetu genembo mendeni nenda sasingu veveyako Iesu kena budo fuseri, nunda ungoi esimbugare dae sedo. Budo fera buvero, Iesu da ambo jimbi ava gido ghoghora siseri.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Sero ningido, Iesu setiri sasingako fera numokena totorugetero sisira, “Sasingako emo erama buregeove! Dovu, namokena furore! Ainda tuka mo: ne ivuga use nanda geka ningi tumonderaera. Mave amingarira amo, nu God da natofo+ arira.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Geka evia kotovo dae resena. Mave jo sasingako da kaugo ava ae arira, a kotugo God jo tumondae arira amo, nu God da natofo+ jo ae arira,” Iesu aminge sisira.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Aminge setiri, Jusi embo da kotofu eniimi fira, Iesu kena ategi usira, “Ni ijuga kato evevari. Ava sedo, se ningone! Na rejo ava edo, jebuga evovodae irari amo tambareni?” aminge setiri,
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Iesu numokena sisira, “Ni redae nandae ‘eveva’ resesi? God nusuka numoá evevari.
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 God da Agho Dari ni kasama eresa:
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Kotofuá Iesu kena mino sisira, “Na siroredo gimasada irise, agho dari resesa ava, kaifa udo refuana genembo eteni,” aminge sisira.
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Setiri, Iesu ava ningido numokena sisira, “Dabako jo ae iresa. Ninda gugua a roera isambu oriro edo, ainda moni mo budo makasi embokena ghasaresa. Ghasedo, ni furaso namonde dabade deingharera! Amingaresa amo, ni amboda ya gugua evevago utuda baresa.”
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Aminge setiri, kotofukoá ningido, nunda guguadae dubo mema ambarako usira. Ainda beká mo: nu guguaderi.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Dubo mema usira ava gido, Iesu sisira, “Evetu genembo susu iti fafode amo, foa God da natofo+ arikena fakarago bekári.
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Sino fuka javo kamero (camel), ava kote givu! Nu jo totoi ningu toka aminda tere ya sovenikena buvae arira. Avata nu aminda tere yari mo, raugakori. O evetu genembo guguade aimi God da natofo+ ari dae sarera amo, fakarago bekári.”
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Aminge setiri, natofo ava ningido ategi useri, “Aminge saresa amo, God da natofo+ mave ari?” setero,
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Iesu mino nemokena sisira, “Amo jo, evetu genembo endada irera einda ari da kaugo iraeri. Ne jo totofo nenda fakinaimi, God da natofo+ ae arera. Avata God mo, inonori. Nune, roera isambu ari sirorarira.”
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Aminge setiri, Peter numokena sisira, “Kote gi! Namane nindae sedo, namanenda kambo a gugua isambu dodo namonde dabade deingheraera,” aminge setiri,
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Iesu numokena sisira, “Ai, resesa aindae, na geka beká nemokena resena. Mave God da natofo+ ari dae sedo, nunda kambo, noaro, nano namendi, noi numamo, o mandi sasinguá doyarira amo,
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 natofo a roera resena emo, aminga ava digutururari oroko endada budo, jebuga evovodae irari ábarago, sifo amboda tuve barira,” aminge sisira.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Iesu nunda ambo jimbi 12 ava, unumbe budo ira ajagha fetedo, nemokena sisira, “Ningivu! Namonde reighi Jerusalem yari dae viti refera. God setiri, feroveta nene rejoá Evetu Genembo da Koro+ dae gefusera amo, reighi Jerusalem aminda beká isagha arira.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Nu aminda sandi bundedo, namonde Israel embo da gitofukena mutoro budo, nu dere jise ã, nundae kosiva use,
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 ambíimi dedo, bu daoro ambarira. Ambudo, sifo etodaba naká dadabari ainda amboda, nu sekago ambarida ghe, jebugedo erarira.”
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Iesu geka sisira, ainda beká amo jungariri; ava sedo, nunda ambo jimbikena jo isagha ae usira.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Iesu natofode dabade era, reighi Jericho aminda buvari dae use, genembo diti digoide emboro dengesida anumbirise, monidae benunu siri dariguseri.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Darigero, javi niningusira. Ningido ategi usira, “E mavejori?” setiri, ne siseri,
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 “Nasareth embo javo Iesu refirasi,” siseri.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Setero ningido, dudukughedo koko sise sedo ghusira, “Iesu, David da Mandi God mutari sisira amo, nimori. Ava sedo, na joka eyo!” aminge sisira.
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Setiri, evetu genembo giti edo isera aimi, nu beka doyare dae sedo bureguseri. Buregusera ava, nu jo itako doyaeri; numo koko sise beka mindafugo beká kori sisira, “Arie, Iesu! Kini (King) David da Mandi God mutari sisira amo, nimori. Ava sedo, na joka eyo!” aminge setiri ningido,
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Iesu fetedo, genemboá unumbe numokena bu furoro dae setiri, budo fera buvero gido, genembo aikena ategi usira,
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 “Na rea aono dae uju eresi?” setiri, genemboá numokena sisira, “Bajari, saso nanda diti afigari sifo sevo gaeteni!” aminge sisira.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Setiri, Iesu numokena sisira, “Avori, garesa! Ninda tumondariimi jebugetesi.”
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Iesu aminge siri ainghae dabade, diti afigetiri, genemboá God kena aiyakoe sise, Iesu da amboda isira. Natofo isambu ne ava gido, God dae sakai siseri.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.