Lucas 14

God Da Geka Seka (KPR) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jangutari da Sifo eninda, Iesu bayau mindari dae sedo ira, Moses da Geka kaifa kakato+ da kotofu enikena anumbusira. Anumbiriri, evetu genembo nu ditii jijinimbuseri.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Amingero, genembo eni nunda kae ungo ata bajirode amo, fira Iesu kena buvurutusira.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Buviri, Iesu beka fainghedo, Moses da Geka ijuga kakato a kaifa kakato+ aminda totorugusera aikena ategi usira, “Namondeda agho dari mo, nange resi? Namonde Jangutari da Sifoda evetu genembo sonembaoro jebugarera, ai tefo?” setiri,
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 ne mino jo sae etero, Iesu nu genemboá budo setiri jebugusira. Etiri, nu dirigetiri iri,
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 nemokena sisira, “Ninda mandi o burumakava (ox) Jangutari da Sifo aminda bakoda vosaetira amo, ni nangaetesi? Ya jumbaso vitaeti? Ai, doyaso aminda iraeti?” aminge setiri,
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 ne beka dadabuseri.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Evetu genembo mendeni vasa evevago gategedo anumbero gido, Iesu isambukena kasia evia sisira,
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 — ausente —
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 — ausente —
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Erá meka geose dae sise, ni kirumo mindari dae sedo, ya tinguda anumbaetesi. Amingaresa amo, kirumo da bajariá foa, ‘Nanda komana, ere fu, soroda anumbase!’ aminge sarira. Sari ni aminguse, natofo da dombuda ivuga aresa.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Ainda beká mo: mave tofo nunda javo jighari erarira amo, nu foa ambokena arira. O mave nu tofo fitari vosarira amo, amboda natofoi fitoro nu vitarira,” Iesu natofokena aminge sisira.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Sedo, Iesu jovereghe kambo numamo aikena sisira, “Ni kirumo ari dae saresa amo, ninda nano namendi, ai ghasovu, ninda kokomana, a kokotofu erá aghi eóso fureore! Ainda beká mo: amboda nembarago kirumo use, minonda, ni aghi aoro ya teredo bayau mindaresa.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Ni kirumo ari saresa amo, makasi embo, evetu genembo daguna, diti digoide ava aghi aso furarera!
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Ainda beká mo, evetu genembo amo, ni amingaresa ainda mino, ne jo ae arera. Amingaresa aindae, evetu genembo eveva ambarida ghe jebuge erarera ainda sifoda, God ni esimbuguse, ninda mino mutarira,” aminge sisira.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Setiri, genembo eni natofode bayau rise, Iesu da geka ava ningido numokena sisira, “Mave ambudo utuda ya God da dombuda kirumo arera amo, ne ivuga beká ava arera,” aminge setiri,
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Iesu numokena sisira, “Genembo eni kirumo tomanako ari dae sedo, aghi kato dirigetiri aira, kirumo da sifo ava setiri, evetu genembo aghi etira ai ningeri.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Sifo utua iri gido, genemboá nunda saramana kato eni dirigetiri aira natofokena setira, ‘Fuvu, nanda bajari roera isambu simbugetira,’
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 nu aminge setiri, natofo isambu nenda darige yari da geka eminge sedo gheteri. Eni setira, ‘E gita! Na vare ombena ava ya garena. Ava sedo, na kirumo aminda jo yae arena.’
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Eniá setira, ‘E gita! Na burumakava (oxen) ghabu sovenisoveni ava ombena amo, evevari ai ekori, ava ya gari dae erena. Ava sedo, na kirumo aminda, jo yae arena.’
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 A eni mo setira, ‘E gita! Na evetu fifitumutani. Ava sedo, na kirumo aminda jo yae arena.’
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Ne isambu aminge setero ningido, saramana katoá jovereghedo aira, nunda bajarikena osa setiri ningido, janje eko edo, nunda saramana kato aikena setira, ‘Totoi yasi, evetu genembo emboroda tava ase! Makasi embo, evetu genembo daguna, a diti digoide isambu aghi edo unumbe bu furase!’ aminge setiri aira.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Sifo tufako ainda amboda, saramana katoá jovereghe ojira teredo, nunda bajarikena setira, ‘Bajari, setesa ava eteni. Avata vasa mo, isambu irira,’ setiri,
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 nunda bajariá setira, ‘Sekago jovereghe yasi! Evetu genembo vare doboda a emboroda tambaresa, kovionoghae saso foa terore! Na uju erena: nanda kambo bedo aeti.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Avata na eminge resena: evetu genembo giti aghi etena amo, jo foa nanda kirumo mindae arera,’” Iesu kasia aminge sisira.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 — ausente —
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 — ausente —
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Mave nanda amboda fuse, nandae sedo ambari dae oju arira amo, nu jo nanda ambo jimbi ae arira.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 Mave kambo itari dae sarira amo, nu giti anumbedo, nunda moni inono arira, ai tefo, ava tegarira.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Nu itari dae tuturo edo, tutumbi darari, nunda moni daiva arira amo, evetu genembo nu dere jise eminge sarera:
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 ‘Givu! Genembo omo kambo itari tuturo etira, avata nunda moni daiva etira,’ sarera.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 O saone! Kini (king) eni nunda isoro kakato mo 10,000 ri. A gitofu da mo, 20,000 ri. Ne isoro ari sarera amo, kini (king) giti setena amo, tege gogoghombarira. Isoro kakato inono arira o jo inono ae arira, ava tege gogoghombarira.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Jo inono ae arira amo, nu totoi aghi mutari ya emboro soroda gitofuá tambudo mainungarira.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Kau daba aminga ava, ni nanda ambo jimbi ari dae saresa amo, ni giti kotaresa, ‘Na fisi da uju a nanda gugua isambu kote dodo Iesu da ambo jimbi arena amo, inono arira, ai tefo?’ aminge kotaresa.”
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 — ausente —
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 — ausente —
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.