Atos 10
God Da Geka Seka (KPR) vs VC
1 Rome embo da isoro kakato da giti jighari eni javo Cornelius, reighi Sesaria aminda irei. Nunda isoro kakato ainde dabade javo jijighusera amo, ne Rome embo da frovensi da javo ava kotise, ‘Italy embo da isoro kakato’ da javo mo, ava jijighuseri.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Genemboá nunda evetu a ghagurude dabade, ne God tumondedo ghuseri. Nu sifo ghousa ava, God kena banungedo ghusira. Aminguse, nu Jusi embo da makasi embo ava, sonembedo ghusira.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Sifo eni ungobu 3 koroko iri, Cornelius nu, God da aneya diti mokoi gosusira. Giri, aneya numokena fira ategi usira, “Cornelius!”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Setiri, Cornelius dudukughedo oju use fainghe gi gogoghombuse sisira, “Bajari, nangeti?” setiri, aneya numokena sisira, “Ni sifo ghousa evia banunguse evetu genembo sonemberaesa; aindae sedo, God ni erekotira.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 — ausente —
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 — ausente —
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Aminge sedo, aneya ere dodo iri, Cornelius nu aghi mutiri, nunda saramana kakato etoto a isoro kato dabako ainde dabade fera teteruseri. Isoro kato amo nu God tumonduse, Cornelius sifo ghousa ava kaifa edo ghusira.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Fera teretero, geka aneya numokena sisira ava, Cornelius nemokena setiri ningero, dirigetiri ne reighi Jofa aminda iseri.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Ne era soroda avido, sifo atetiri era reighi Jofa buvari dae ero, Peter nu ere kambo vasa duruda dodo ira, banungari dae sedo viti kambo ikáda anumbusira.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Anumbedo ighoi etiri, bayau bu furoro mindari dae sisira. Setiri, bayau itutero, Peter nu anumbirise, nunda diti mokoi gosusira.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Gosiri utu afigetiri roera eni embo mindafu asiimi tingu sovenisoveni dighido, fitero vose firi gosusira.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Embo ainda jokáda, sino fuka, jingabu, kaisi ararafa, a rika ava vendiri vose firi gosusira.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Gosiri, beka eminge siri niningusira, “Peter, eredo, de oje mindi!”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 ava ningido, Peter sisira, “Tefo, Bajari! Nine seteso namane Israel embo roera eregosena evia, reeta use jo mindae eraera. Roera emo ekori. Na itako jo mindae eraena,” aminge setiri,
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 beka sekago sisira, “God roera mindaso dae sarira amo, erá ekova seose!”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Umbu etoto kau daba aminga ava, siroretiri giri ainda amboda, emboá jovereghe utuda vitisira.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Vitíri, Peter dudukughuse, geka a roera gosusira ainda beká ava tambari dae kotisira. Kotise anumbiriri, gegenembo Cornelius dirigusira aimi, fera kamboá tambudo, guro bekada fetedo
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 kori siseri, “Genembo Simon Peter esa fusira amo, eminda irira, ai?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Aminge setero, Peter nu diti mokoi gosusira ainda tuka ava kotiri, Asisi Kakara numokena sisira, “Peter, ningi! Gegenembo etodaba naká, nimo tambari dae sedo ojeri.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Ere vose! Erá oju eose! Nane seteno ojeri. Ava sedo, ni nemonde dabade yareva,” aminge setiri,
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Peter ere vosedo, gegenembo aikena sisira, “Genembo tambari dae ojeva amo, namori. Ne redae ojighevu?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Aminge setiri, ne siseri, “Namanenda giti jighari Cornelius setiri namane ojigheri. Nu genembo evevari. Nu God tumonderaira. A Jusi embo isambu numoá kakara eraera. Namane foa ni budo, jovereghe numokena yaoro dae sedo, God nunda aneya dirigetiri numokena buvudo aminge sisira. Ni ya numokena geka rea erekotesa ava saso dae sisira.” aminge setero,
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Peter sisira, “Avori, terevu, namonde avore!”
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Era, soroda avido, sifo atetiri era, Sesaria aminda buvurutuseri. Cornelius nu Peter kaifa use setiri, nunda natofo nunda kokomanade dabade numokena fera totoruguseri.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Peter kamboda teteriri, Cornelius ira numokena buvu kauboi dadarigedo tumo bainghusira.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Etiri, Peter Cornelius ungoda bu jighiri eretiri sisira, “Ere fete! Nambarago genembo bekári. Na kau nimongori.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Aminge sise, Peter nengae Cornelius ghae era, evetu genembo totorugusera aikena teredo,
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Peter nemokena sisira, “Namanenda agho dari eminge resira. Namane Jusi embo gitofukena, jo viti umo use avae eraera, o geka jo dabade se ningae eraera. Avata God ijugetiri kasama useni: evetu genembo isasambu God setiri siroruseri. Ava sedo, jo gitofu iraeri.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Na ava kotise anumbireno, nenda aghi kakato era buvudo, na furono dae setero, imboe a oju jo ae, na taká refena. Ava sedo, sevu ningone! Ne redae uju edo setevo na ojigheni?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Aminge setiri, Cornelius sisira, “Na onde sifo evavaga, ungobu 3 koroko iri banunguse ireno, genembo eni fira isagha usira. Genembo ainda tamo asugari mo, usasa bekári.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Aimi namokena sisira, ‘Cornelius, ni banunguse evetu genembo sonemberaesa ava gido, God ni erekotira.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Gegenembo mendeni dirigaso ya reighi Jofa aminda, genembo javo Simon Peter, ava ategi e ningore! Genemboá nu nunda nunombo Simon kena esa ojira aminda irira. Simon resena emo, nu sino fuka da anoso ava simbuge budo monidae oriri eraira. Ya nunda kambo eva tinguda irari tambarera,’ aminge setiri,
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 na eredo ni aghi eteno, namoá kotedo refesa. Namane oroko eminda, God da dombuda totorugeteri. God nimokena rea sisira ava, saso ningari dae sedo, aghi eteno refesa.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Setiri, Peter eredo sisira, “God da dombuda evetu genembo isasambu inonori, ava oroko kasama eteni.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Mave God kakara use God da uju ava arira amo, nu God da genembo o God da evetu arira. Tamo foyago, ingago, a yaghogo, ne isasambu inonori. Namane Israel embo a namanenda gitofu, namonde isambu God da dombuda inonori.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 God nange nange giti Israel embokena nunda geka futusira ava niningusevu. A God nange nange evetu genembo isasambu da ari ekoko kote doyari dae sedo, Bajari Iesu Keriso dirigetiri fusira, a nunda Bino Eveva, ábarago niningusevu.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ne kasama ereva: John nu bafataito ari da geka sisira ainda amboda, God setiri nunda saramana tomanako Galilee aminda giti ivegedo ira, Frovensi Judia aminda barago mindafu usira.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Ne Nasareth embo javo Iesu, ainda bino ava niningusevu. God nu nange nange nunda fakina a nunda Asisi Kakara mutiri, vose Iesu kena asugusira, ava niningusevu. Kotugo Iesu nu Asisi Kakara da fakina budo aimi, evetu genembo sonembuse setiri ne, Satan imi bundetiri iriara ava, darigetiri ne jejebugusera ábarago niningusevu.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Iesu nu Jusi embo da reighi aminda, a Jerusalem aminda rea etiri siroretiri gosusera ava, namane osa sari dae erera. Jusi embo ne Iesu budo arafa detero ambududurusira.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Avata sifo etodaba naká dadabetiri, God setiri Iesu ambarida ghe jebuge eredo fira, isagha usira.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 God anakora namane nunda bino ava, osa saoro dae sedo gategusira. Ava sedo, Iesu nu natofo isambukena jo isagha aeri. Nu ambarida ghe jebuge eredo, namanekena fira isagha etiri, nu namonde dabade uvu bayau riseri.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Amingedo, namane God da Bino Eveva budo yama vironu saoro, natofo ningoro dae sisira. A kotugo, nu sifo amboda evetu genembo, ambari embo a jebuga embo isasambu ijujedo, nenda ari eveva a ari ekoko da mino mutare dae sedo, God numoá gategusira ábarago, namane saoro natofo ningoro dae sisira.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 A God da feroveta barago Iesu dae eminge gembudo ghuseri:
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Peter aminge siri, God da Asisi Kakara vose evetu genembo Peter da Geka niningusera aikena asugusira.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Avori, God gitofokena barago nunda Asisi Kakara mutiri vose asugusira amo, Iesu da dorevare mendeni Israel embo reighi Jofa ghedo fusera aimi gido, dudukughuseri.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Gitofuá God dae sakai sero aviva jovereghetiri, ne geka dombu eni dombu eni jo giti kasama ae usera aimi, God da sakai siseri.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 — ausente —
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 — ausente —
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.