Atos 10
God Da Geka Seka (KPR) vs ARC
1 Rome embo da isoro kakato da giti jighari eni javo Cornelius, reighi Sesaria aminda irei. Nunda isoro kakato ainde dabade javo jijighusera amo, ne Rome embo da frovensi da javo ava kotise, ‘Italy embo da isoro kakato’ da javo mo, ava jijighuseri.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Genemboá nunda evetu a ghagurude dabade, ne God tumondedo ghuseri. Nu sifo ghousa ava, God kena banungedo ghusira. Aminguse, nu Jusi embo da makasi embo ava, sonembedo ghusira.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Sifo eni ungobu 3 koroko iri, Cornelius nu, God da aneya diti mokoi gosusira. Giri, aneya numokena fira ategi usira, “Cornelius!”
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Setiri, Cornelius dudukughedo oju use fainghe gi gogoghombuse sisira, “Bajari, nangeti?” setiri, aneya numokena sisira, “Ni sifo ghousa evia banunguse evetu genembo sonemberaesa; aindae sedo, God ni erekotira.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 — ausente —
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 — ausente —
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Aminge sedo, aneya ere dodo iri, Cornelius nu aghi mutiri, nunda saramana kakato etoto a isoro kato dabako ainde dabade fera teteruseri. Isoro kato amo nu God tumonduse, Cornelius sifo ghousa ava kaifa edo ghusira.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Fera teretero, geka aneya numokena sisira ava, Cornelius nemokena setiri ningero, dirigetiri ne reighi Jofa aminda iseri.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Ne era soroda avido, sifo atetiri era reighi Jofa buvari dae ero, Peter nu ere kambo vasa duruda dodo ira, banungari dae sedo viti kambo ikáda anumbusira.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 Anumbedo ighoi etiri, bayau bu furoro mindari dae sisira. Setiri, bayau itutero, Peter nu anumbirise, nunda diti mokoi gosusira.
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 Gosiri utu afigetiri roera eni embo mindafu asiimi tingu sovenisoveni dighido, fitero vose firi gosusira.
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Embo ainda jokáda, sino fuka, jingabu, kaisi ararafa, a rika ava vendiri vose firi gosusira.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Gosiri, beka eminge siri niningusira, “Peter, eredo, de oje mindi!”
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 ava ningido, Peter sisira, “Tefo, Bajari! Nine seteso namane Israel embo roera eregosena evia, reeta use jo mindae eraera. Roera emo ekori. Na itako jo mindae eraena,” aminge setiri,
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 beka sekago sisira, “God roera mindaso dae sarira amo, erá ekova seose!”
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Umbu etoto kau daba aminga ava, siroretiri giri ainda amboda, emboá jovereghe utuda vitisira.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Vitíri, Peter dudukughuse, geka a roera gosusira ainda beká ava tambari dae kotisira. Kotise anumbiriri, gegenembo Cornelius dirigusira aimi, fera kamboá tambudo, guro bekada fetedo
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 kori siseri, “Genembo Simon Peter esa fusira amo, eminda irira, ai?”
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Aminge setero, Peter nu diti mokoi gosusira ainda tuka ava kotiri, Asisi Kakara numokena sisira, “Peter, ningi! Gegenembo etodaba naká, nimo tambari dae sedo ojeri.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Ere vose! Erá oju eose! Nane seteno ojeri. Ava sedo, ni nemonde dabade yareva,” aminge setiri,
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Peter ere vosedo, gegenembo aikena sisira, “Genembo tambari dae ojeva amo, namori. Ne redae ojighevu?”
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Aminge setiri, ne siseri, “Namanenda giti jighari Cornelius setiri namane ojigheri. Nu genembo evevari. Nu God tumonderaira. A Jusi embo isambu numoá kakara eraera. Namane foa ni budo, jovereghe numokena yaoro dae sedo, God nunda aneya dirigetiri numokena buvudo aminge sisira. Ni ya numokena geka rea erekotesa ava saso dae sisira.” aminge setero,
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Peter sisira, “Avori, terevu, namonde avore!”
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Era, soroda avido, sifo atetiri era, Sesaria aminda buvurutuseri. Cornelius nu Peter kaifa use setiri, nunda natofo nunda kokomanade dabade numokena fera totoruguseri.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Peter kamboda teteriri, Cornelius ira numokena buvu kauboi dadarigedo tumo bainghusira.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Etiri, Peter Cornelius ungoda bu jighiri eretiri sisira, “Ere fete! Nambarago genembo bekári. Na kau nimongori.”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Aminge sise, Peter nengae Cornelius ghae era, evetu genembo totorugusera aikena teredo,
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Peter nemokena sisira, “Namanenda agho dari eminge resira. Namane Jusi embo gitofukena, jo viti umo use avae eraera, o geka jo dabade se ningae eraera. Avata God ijugetiri kasama useni: evetu genembo isasambu God setiri siroruseri. Ava sedo, jo gitofu iraeri.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Na ava kotise anumbireno, nenda aghi kakato era buvudo, na furono dae setero, imboe a oju jo ae, na taká refena. Ava sedo, sevu ningone! Ne redae uju edo setevo na ojigheni?”
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Aminge setiri, Cornelius sisira, “Na onde sifo evavaga, ungobu 3 koroko iri banunguse ireno, genembo eni fira isagha usira. Genembo ainda tamo asugari mo, usasa bekári.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Aimi namokena sisira, ‘Cornelius, ni banunguse evetu genembo sonemberaesa ava gido, God ni erekotira.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Gegenembo mendeni dirigaso ya reighi Jofa aminda, genembo javo Simon Peter, ava ategi e ningore! Genemboá nu nunda nunombo Simon kena esa ojira aminda irira. Simon resena emo, nu sino fuka da anoso ava simbuge budo monidae oriri eraira. Ya nunda kambo eva tinguda irari tambarera,’ aminge setiri,
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 na eredo ni aghi eteno, namoá kotedo refesa. Namane oroko eminda, God da dombuda totorugeteri. God nimokena rea sisira ava, saso ningari dae sedo, aghi eteno refesa.”
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Setiri, Peter eredo sisira, “God da dombuda evetu genembo isasambu inonori, ava oroko kasama eteni.
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Mave God kakara use God da uju ava arira amo, nu God da genembo o God da evetu arira. Tamo foyago, ingago, a yaghogo, ne isasambu inonori. Namane Israel embo a namanenda gitofu, namonde isambu God da dombuda inonori.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 God nange nange giti Israel embokena nunda geka futusira ava niningusevu. A God nange nange evetu genembo isasambu da ari ekoko kote doyari dae sedo, Bajari Iesu Keriso dirigetiri fusira, a nunda Bino Eveva, ábarago niningusevu.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 Ne kasama ereva: John nu bafataito ari da geka sisira ainda amboda, God setiri nunda saramana tomanako Galilee aminda giti ivegedo ira, Frovensi Judia aminda barago mindafu usira.
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 Ne Nasareth embo javo Iesu, ainda bino ava niningusevu. God nu nange nange nunda fakina a nunda Asisi Kakara mutiri, vose Iesu kena asugusira, ava niningusevu. Kotugo Iesu nu Asisi Kakara da fakina budo aimi, evetu genembo sonembuse setiri ne, Satan imi bundetiri iriara ava, darigetiri ne jejebugusera ábarago niningusevu.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 Iesu nu Jusi embo da reighi aminda, a Jerusalem aminda rea etiri siroretiri gosusera ava, namane osa sari dae erera. Jusi embo ne Iesu budo arafa detero ambududurusira.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Avata sifo etodaba naká dadabetiri, God setiri Iesu ambarida ghe jebuge eredo fira, isagha usira.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 God anakora namane nunda bino ava, osa saoro dae sedo gategusira. Ava sedo, Iesu nu natofo isambukena jo isagha aeri. Nu ambarida ghe jebuge eredo, namanekena fira isagha etiri, nu namonde dabade uvu bayau riseri.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Amingedo, namane God da Bino Eveva budo yama vironu saoro, natofo ningoro dae sisira. A kotugo, nu sifo amboda evetu genembo, ambari embo a jebuga embo isasambu ijujedo, nenda ari eveva a ari ekoko da mino mutare dae sedo, God numoá gategusira ábarago, namane saoro natofo ningoro dae sisira.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 A God da feroveta barago Iesu dae eminge gembudo ghuseri:
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 Peter aminge siri, God da Asisi Kakara vose evetu genembo Peter da Geka niningusera aikena asugusira.
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Avori, God gitofokena barago nunda Asisi Kakara mutiri vose asugusira amo, Iesu da dorevare mendeni Israel embo reighi Jofa ghedo fusera aimi gido, dudukughuseri.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 Gitofuá God dae sakai sero aviva jovereghetiri, ne geka dombu eni dombu eni jo giti kasama ae usera aimi, God da sakai siseri.
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 — ausente —
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 — ausente —
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.