Atos 10
God Da Geka Seka (KPR) vs NTLH
1 Rome embo da isoro kakato da giti jighari eni javo Cornelius, reighi Sesaria aminda irei. Nunda isoro kakato ainde dabade javo jijighusera amo, ne Rome embo da frovensi da javo ava kotise, ‘Italy embo da isoro kakato’ da javo mo, ava jijighuseri.
1 Na cidade de Cesareia havia um homem chamado Cornélio, que era comandante de um batalhão romano chamado “Batalhão Italiano”.
2 Genemboá nunda evetu a ghagurude dabade, ne God tumondedo ghuseri. Nu sifo ghousa ava, God kena banungedo ghusira. Aminguse, nu Jusi embo da makasi embo ava, sonembedo ghusira.
2 Ele era um homem religioso; ele e todas as pessoas da sua casa adoravam a Deus. Cornélio ajudava muito os judeus pobres e orava sempre a Deus.
3 Sifo eni ungobu 3 koroko iri, Cornelius nu, God da aneya diti mokoi gosusira. Giri, aneya numokena fira ategi usira, “Cornelius!”
3 Um dia, ali pelas três horas da tarde , Cornélio teve uma visão. Ele viu claramente um anjo de Deus, que chegou perto dele e disse: — Cornélio!
4 Setiri, Cornelius dudukughedo oju use fainghe gi gogoghombuse sisira, “Bajari, nangeti?” setiri, aneya numokena sisira, “Ni sifo ghousa evia banunguse evetu genembo sonemberaesa; aindae sedo, God ni erekotira.
4 Ele ficou olhando para o anjo e, com muito medo, perguntou: — O que é, senhor? O anjo respondeu: — Deus aceitou as suas orações e a ajuda que você tem dado aos pobres e ele não esqueceu você.
5 — ausente —
5 Agora mande alguns homens até a cidade de Jope para buscarem o homem chamado Simão Pedro.
6 — ausente —
6 Ele está hospedado na casa de outro Simão, um curtidor de couros que mora na beira do mar.
7 Aminge sedo, aneya ere dodo iri, Cornelius nu aghi mutiri, nunda saramana kakato etoto a isoro kato dabako ainde dabade fera teteruseri. Isoro kato amo nu God tumonduse, Cornelius sifo ghousa ava kaifa edo ghusira.
7 Quando o anjo foi embora, Cornélio imediatamente chamou dois empregados e um soldado que estava a seu serviço e que era um homem religioso.
8 Fera teretero, geka aneya numokena sisira ava, Cornelius nemokena setiri ningero, dirigetiri ne reighi Jofa aminda iseri.
8 Cornélio contou a eles tudo o que havia acontecido e mandou que fossem a Jope.
9 Ne era soroda avido, sifo atetiri era reighi Jofa buvari dae ero, Peter nu ere kambo vasa duruda dodo ira, banungari dae sedo viti kambo ikáda anumbusira.
9 No dia seguinte, ao meio-dia, Pedro subiu ao terraço para orar. Enquanto isso, os homens vinham pelo caminho, já perto de Jope.
10 Anumbedo ighoi etiri, bayau bu furoro mindari dae sisira. Setiri, bayau itutero, Peter nu anumbirise, nunda diti mokoi gosusira.
10 Pedro ficou com fome e quis comer alguma coisa. Enquanto o almoço estava sendo feito, ele teve uma visão.
11 Gosiri utu afigetiri roera eni embo mindafu asiimi tingu sovenisoveni dighido, fitero vose firi gosusira.
11 Viu o céu aberto e uma coisa parecida com um grande lençol amarrado pelas quatro pontas, que descia até o chão.
12 Embo ainda jokáda, sino fuka, jingabu, kaisi ararafa, a rika ava vendiri vose firi gosusira.
12 Dentro daquilo havia todos os tipos de animais de quatro patas, de animais que se arrastam pelo chão e de aves.
13 Gosiri, beka eminge siri niningusira, “Peter, eredo, de oje mindi!”
13 Então Pedro ouviu uma voz, que dizia:
14 ava ningido, Peter sisira, “Tefo, Bajari! Nine seteso namane Israel embo roera eregosena evia, reeta use jo mindae eraera. Roera emo ekori. Na itako jo mindae eraena,” aminge setiri,
14 Pedro respondeu: — De jeito nenhum, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a
15 beka sekago sisira, “God roera mindaso dae sarira amo, erá ekova seose!”
15 A voz falou de novo com ele:
16 Umbu etoto kau daba aminga ava, siroretiri giri ainda amboda, emboá jovereghe utuda vitisira.
16 Isso aconteceu três vezes. Em seguida a coisa que parecia um lençol foi levada de volta para o céu.
17 Vitíri, Peter dudukughuse, geka a roera gosusira ainda beká ava tambari dae kotisira. Kotise anumbiriri, gegenembo Cornelius dirigusira aimi, fera kamboá tambudo, guro bekada fetedo
17 Pedro começou a perguntar a si mesmo o que aquela visão queria dizer. E naquele momento os homens que Cornélio havia mandado já tinham se informado sobre onde ficava a casa de Simão e estavam na porta.
18 kori siseri, “Genembo Simon Peter esa fusira amo, eminda irira, ai?”
18 Eles chamaram alguém da casa e perguntaram: — Por acaso um homem chamado Simão Pedro está hospedado aqui?
19 Aminge setero, Peter nu diti mokoi gosusira ainda tuka ava kotiri, Asisi Kakara numokena sisira, “Peter, ningi! Gegenembo etodaba naká, nimo tambari dae sedo ojeri.
19 Pedro ainda estava pensando na visão, quando o Espírito Santo disse: — Escute! Estão aí três homens procurando você.
20 Ere vose! Erá oju eose! Nane seteno ojeri. Ava sedo, ni nemonde dabade yareva,” aminge setiri,
20 Agora apronte-se, desça e vá com eles. Vá tranquilo porque fui eu que mandei que eles viessem aqui.
21 Peter ere vosedo, gegenembo aikena sisira, “Genembo tambari dae ojeva amo, namori. Ne redae ojighevu?”
21 Então Pedro desceu e disse aos homens: — Eu sou a pessoa que vocês estão procurando. Por que vieram aqui?
22 Aminge setiri, ne siseri, “Namanenda giti jighari Cornelius setiri namane ojigheri. Nu genembo evevari. Nu God tumonderaira. A Jusi embo isambu numoá kakara eraera. Namane foa ni budo, jovereghe numokena yaoro dae sedo, God nunda aneya dirigetiri numokena buvudo aminge sisira. Ni ya numokena geka rea erekotesa ava saso dae sisira.” aminge setero,
22 Eles responderam: — Nós fomos mandados pelo comandante Cornélio. Ele é um homem bom,
23 Peter sisira, “Avori, terevu, namonde avore!”
23 Então Pedro convidou os homens para entrarem, e os hospedou ali naquela noite. No dia seguinte Pedro se aprontou e foi com eles, e alguns irmãos que moravam em Jope também foram.
24 Era, soroda avido, sifo atetiri era, Sesaria aminda buvurutuseri. Cornelius nu Peter kaifa use setiri, nunda natofo nunda kokomanade dabade numokena fera totoruguseri.
24 No outro dia chegaram à cidade de Cesareia. Cornélio e os parentes e amigos mais íntimos que ele tinha convidado já estavam esperando Pedro.
25 Peter kamboda teteriri, Cornelius ira numokena buvu kauboi dadarigedo tumo bainghusira.
25 Quando Pedro ia entrando, Cornélio veio ao seu encontro, ajoelhou-se e curvou a cabeça diante dele.
26 Etiri, Peter Cornelius ungoda bu jighiri eretiri sisira, “Ere fete! Nambarago genembo bekári. Na kau nimongori.”
26 Mas Pedro fez com que ele se levantasse e disse: — Fique de pé, pois eu sou apenas um homem como você.
27 Aminge sise, Peter nengae Cornelius ghae era, evetu genembo totorugusera aikena teredo,
27 Enquanto conversava com Cornélio, Pedro entrou na casa e encontrou muita gente reunida ali.
28 Peter nemokena sisira, “Namanenda agho dari eminge resira. Namane Jusi embo gitofukena, jo viti umo use avae eraera, o geka jo dabade se ningae eraera. Avata God ijugetiri kasama useni: evetu genembo isasambu God setiri siroruseri. Ava sedo, jo gitofu iraeri.
28 Então disse a todos: — Vocês sabem muito bem que a religião dos judeus não permite que eles façam amizade com não judeus ou entrem nas casas deles. Mas Deus me mostrou que eu não devo chamar ninguém de impuro ou de sujo.
29 Na ava kotise anumbireno, nenda aghi kakato era buvudo, na furono dae setero, imboe a oju jo ae, na taká refena. Ava sedo, sevu ningone! Ne redae uju edo setevo na ojigheni?”
29 Por isso, quando vocês me chamaram, eu vim de boa vontade. Agora quero saber por que foi que vocês mandaram me chamar.
30 Aminge setiri, Cornelius sisira, “Na onde sifo evavaga, ungobu 3 koroko iri banunguse ireno, genembo eni fira isagha usira. Genembo ainda tamo asugari mo, usasa bekári.
30 Cornélio respondeu: — Três dias atrás, às três horas da tarde, eu estava orando aqui em casa. De repente, um homem vestido com roupas brancas apareceu na minha frente
31 Aimi namokena sisira, ‘Cornelius, ni banunguse evetu genembo sonemberaesa ava gido, God ni erekotira.
31 e disse: “Cornélio, Deus ouviu as suas orações e lembrou do que você tem feito para ajudar os pobres.
32 Gegenembo mendeni dirigaso ya reighi Jofa aminda, genembo javo Simon Peter, ava ategi e ningore! Genemboá nu nunda nunombo Simon kena esa ojira aminda irira. Simon resena emo, nu sino fuka da anoso ava simbuge budo monidae oriri eraira. Ya nunda kambo eva tinguda irari tambarera,’ aminge setiri,
32 Mande alguém até Jope a fim de buscar Simão, que também é chamado de Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor, que mora na beira do mar.”
33 na eredo ni aghi eteno, namoá kotedo refesa. Namane oroko eminda, God da dombuda totorugeteri. God nimokena rea sisira ava, saso ningari dae sedo, aghi eteno refesa.”
33 Então eu mandei chamar você logo, e você fez muito bem em vir. Agora estamos todos reunidos aqui na presença de Deus, prontos para ouvir o que o Senhor mandou você dizer.
34 Setiri, Peter eredo sisira, “God da dombuda evetu genembo isasambu inonori, ava oroko kasama eteni.
34 Então Pedro começou a falar. Ele disse: — Agora eu sei que, de fato, Deus trata a todos de modo igual,
35 Mave God kakara use God da uju ava arira amo, nu God da genembo o God da evetu arira. Tamo foyago, ingago, a yaghogo, ne isasambu inonori. Namane Israel embo a namanenda gitofu, namonde isambu God da dombuda inonori.
35 pois ele aceita todos os que o temem e fazem o que é direito, seja qual for a sua raça.
36 God nange nange giti Israel embokena nunda geka futusira ava niningusevu. A God nange nange evetu genembo isasambu da ari ekoko kote doyari dae sedo, Bajari Iesu Keriso dirigetiri fusira, a nunda Bino Eveva, ábarago niningusevu.
36 Vocês conhecem a mensagem que Deus mandou ao povo de Israel, anunciando a boa notícia de paz por meio de Jesus Cristo, que é o Senhor de todos.
37 Ne kasama ereva: John nu bafataito ari da geka sisira ainda amboda, God setiri nunda saramana tomanako Galilee aminda giti ivegedo ira, Frovensi Judia aminda barago mindafu usira.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a terra de Israel, começando na Galileia, depois que João pregou a sua mensagem a respeito do batismo.
38 Ne Nasareth embo javo Iesu, ainda bino ava niningusevu. God nu nange nange nunda fakina a nunda Asisi Kakara mutiri, vose Iesu kena asugusira, ava niningusevu. Kotugo Iesu nu Asisi Kakara da fakina budo aimi, evetu genembo sonembuse setiri ne, Satan imi bundetiri iriara ava, darigetiri ne jejebugusera ábarago niningusevu.
38 Sabem também como Deus derramou o Espírito Santo sobre Jesus de Nazaré e lhe deu poder. Jesus andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os que eram dominados pelo Diabo, porque Deus estava com ele.
39 Iesu nu Jusi embo da reighi aminda, a Jerusalem aminda rea etiri siroretiri gosusera ava, namane osa sari dae erera. Jusi embo ne Iesu budo arafa detero ambududurusira.
39 Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra de Israel, inclusive em Jerusalém. E depois o mataram, pregando-o numa cruz.
40 Avata sifo etodaba naká dadabetiri, God setiri Iesu ambarida ghe jebuge eredo fira, isagha usira.
40 Pedro continuou: — Porém Deus ressuscitou Jesus no terceiro dia e também fez com que ele aparecesse a nós.
41 God anakora namane nunda bino ava, osa saoro dae sedo gategusira. Ava sedo, Iesu nu natofo isambukena jo isagha aeri. Nu ambarida ghe jebuge eredo, namanekena fira isagha etiri, nu namonde dabade uvu bayau riseri.
41 Ele não foi visto por todo o povo, mas somente por nós, que somos as testemunhas que Deus já havia escolhido. Nós comemos e bebemos com ele depois que Deus o ressuscitou.
42 Amingedo, namane God da Bino Eveva budo yama vironu saoro, natofo ningoro dae sisira. A kotugo, nu sifo amboda evetu genembo, ambari embo a jebuga embo isasambu ijujedo, nenda ari eveva a ari ekoko da mino mutare dae sedo, God numoá gategusira ábarago, namane saoro natofo ningoro dae sisira.
42 Jesus nos mandou anunciar o evangelho ao povo e testemunhar que ele foi posto por Deus como Juiz dos vivos e dos mortos.
43 A God da feroveta barago Iesu dae eminge gembudo ghuseri:
43 Todos os profetas falaram a respeito de Jesus, dizendo que os que creem nele recebem, por meio dele, o perdão dos pecados.
44 Peter aminge siri, God da Asisi Kakara vose evetu genembo Peter da Geka niningusera aikena asugusira.
44 Quando Pedro ainda estava falando, o Espírito Santo desceu sobre todos os que estavam ouvindo a mensagem.
45 Avori, God gitofokena barago nunda Asisi Kakara mutiri vose asugusira amo, Iesu da dorevare mendeni Israel embo reighi Jofa ghedo fusera aimi gido, dudukughuseri.
45 Os judeus seguidores de Jesus que tinham vindo de Jope com Pedro ficaram admirados por Deus ter derramado o dom do Espírito Santo sobre os não judeus.
46 Gitofuá God dae sakai sero aviva jovereghetiri, ne geka dombu eni dombu eni jo giti kasama ae usera aimi, God da sakai siseri.
46 Pois eles ouviam os não judeus falarem em línguas estranhas e louvarem a grandeza de Deus. Então Pedro disse:
47 — ausente —
47 — Estas pessoas receberam o Espírito Santo como nós também recebemos. Será que alguém vai proibir que sejam batizadas com água?
48 — ausente —
48 Então mandou que aquelas pessoas fossem batizadas em nome de Jesus Cristo. E elas pediram a Pedro que ficasse ali alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.