Lucas 19

Deuxu Rybe Tyyriti (KPJNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ijeriò hãwã‑ki Jesuisi rehemynyre. Idi rariareri.
1 Jesus entrou em Jericó, e atravessava a cidade.
2 Tahe hãbuõ tahe Jesuisi riere. Zaqueu inire. Inieru sõwere. Tii nieru tarasadu weduõ rare. Inieru sõwere. Tii heka iyjare tahe Jesuisimy robiõtyhy. Raòwònyre tahe òwòru‑txi.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos publicanos.
3 Tii Jesuisimy robikemy risỹnymyhỹ, tiu tuu robiõhyymyhỹreki. Iyjare‑ki tahe rexisiranyre. Kiemy dori iny rarie rarie iko‑ki rỹimyhỹ.
3 Ele queria ver quem era Jesus, mas, sendo de pequena estatura, não o conseguia, por causa da multidão.
4 Tahe ijoiko‑ò rexiraòre tai òwòruõ‑ò raòwònyre Jesuisimy robikemy iribi idi kanakreò.
4 Assim, correu adiante e subiu numa figueira brava para vê-lo, pois Jesus ia passar por ali.
5 Iu Jesuisi tamy rehemynyreu, biu‑txi retehemy Zaqueu‑ò. Narybede: —Wylemy bedeseke Zaqueu. Wiji dori aheto‑ki bede wadi rỹike.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e lhe disse: "Zaqueu, desça depressa. Quero ficar em sua casa hoje".
6 Tahe rabedesamy wymy resere. Awimy Jesuisi rybe‑ki rahare.
6 Então ele desceu rapidamente e o recebeu com alegria.
7 Tahe inyõ mahãdu iòraru‑ki kamy rexirybenyrenyre: —Aõhewe Jesuisi iheto‑ò rara? Tii iny òbikõmy nodu hãrele wahe.
7 Todo o povo viu isso e começou a se queixar: "Ele se hospedou na casa de um ‘pecador’ ".
8 Zaqueu tahe Jesuisi rarybere: —Bodoholake ini, Wanyrỹ. Tahe waaõna aõna iwekre iaõkõdu mahãdu‑ò ariwahinymy ararekre. Tule txibo inyõ‑ribi rowasire inaubiòwa wawasi ratyre tamy ariwahinykre.
8 Mas Zaqueu levantou-se e disse ao Senhor: "Olha, Senhor! Estou dando a metade dos meus bens aos pobres; e se de alguém extorqui alguma coisa, devolverei quatro vezes mais".
9 Tai Jesuisi narybede: —Wijityhyle kahãbu sỹmahãdu‑ò henana rehemynyra. Kahãbu tule Abraõ riore riòrele rare.
9 Jesus lhe disse: "Hoje houve salvação nesta casa! Porque este homem também é filho de Abraão.
10 Deuxu Riòre Hãbutyhyhykỹ dori iny òrarunamy resere mahãdu òrysymy itarasamy nade. Jiarỹ tiire.
10 Pois o Filho do homem veio buscar e salvar o que estava perdido".
11 Jesuisi tamyreny rawesenanyre timybo Deuxu Iòlòna raremy. Jerusalẽ hãwã‑ò iòhòmy ratximyhỹre. Tai tahe Deuxu Iòlòna iòhòmy ratximyhỹremy roholare.
11 Estando eles a ouvi-lo, Jesus passou a contar-lhes uma parábola, porque estava perto de Jerusalém e o povo pensava que o Reino de Deus ia se manifestar de imediato.
12 Tahe Jesuisi rarybere iny ityhyõ heka: —Inyõ nihikỹ heka rakemy ratximyhỹre ijõ bede‑ò ratỹinykemy. Tai iòlòmy ronykremy rare. Iribi tahe ròòsere.
12 Ele disse: "Um homem de nobre nascimento foi para uma terra distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Tii tahe taaõmydỹỹnana ririre teòdu mahãdu‑ki. Teòdu mahãdu debòwiòmy heka womati tỹrỹrỹhỹkỹ nieruõ sohoji sohoji tamyreny riwahinyre. Tamyreny rarybere: —Nieru bitakre, idi bibutunybenykremy adireny watxireri adoosekreu.
13 Então, chamou dez dos seus servos e lhes deu dez minas. Disse ele: ‘Façam esse dinheiro render até à minha volta’.
14 Tahe kia bede ludu mahãdu iòlò deramy ratximyhỹre tai tahe tamy rybemy iny mahãduõ riteònyre: —Kahãbu aõkõ iny iòlòreny ronykre.
14 "Mas os seus súditos o odiavam e depois enviaram uma delegação para lhe dizer: ‘Não queremos que este homem seja nosso rei’.
15 Ihãre tahe iòlòmy ronyre. Idi tahe tanieru wedu mahãdu‑ò rarariòwyre. Tiwesebo teòdu mahãdu nieru ritare rierykemy.
15 "Contudo, foi feito rei e voltou. Então mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber quanto tinham lucrado.
16 Juhuludu tahe rehemynyre: —Wawedu, betehe inihe ijõ debòwiò anieru ratyre rebutunyre.
16 "O primeiro veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu outras dez’.
17 Tahe iòlò sõwemy riwowydynyre: —Awityhymyhe taaõmysỹdỹỹta. Kai heka deòdu wihikỹ tate. Kai ibutedile sõwemy tewinyte tahe debòwiò hãwã adee ariwahinykre.
17 " ‘Muito bem, meu bom servo! ’, respondeu o seu senhor. ‘Por ter sido confiável no pouco, governe sobre dez cidades’.
18 Ijõ tahe rehemynyre: —Wawedu, betehe iny iruyre anieru tyre rebutunyre.
18 "O segundo veio e disse: ‘Senhor, a tua mina rendeu cinco vezes mais’.
19 Tahe iòlò tamy rarybere: —Kai sỹ iruyre hãwãmy dinodu mabekre.
19 "O seu senhor respondeu: ‘Também você, encarregue-se de cinco cidades’.
20 Ijõ deòdu rehemynyre: —Wawedu, ahãxe anieru. Jiarỹ tyky‑di reraserasenymy rerarenyre.
20 "Então veio outro servo e disse: ‘Senhor, aqui está a tua mina; eu a conservei guardada num pedaço de pano.
21 Jiarỹ alau raberure. Kai dori hãbu nieru tarasaery heka tate. Aõ taaõmysỹdỹỹteri‑ribi aõkõ heka nieru tetamahãte.
21 Tive medo, porque és um homem severo. Tiras o que não puseste e colhes o que não semeaste’.
22 —Kai heka deòdu awi aõkõ heka tate. Arybe xiery waribi arateònykre. Kai tiwaeryte jiarỹ nieru tarasaery heka watxireri. Aõ raaõmysỹdỹỹre‑ribi aõkõ nieru retamahãre.
22 "O seu senhor respondeu: ‘Eu o julgarei pelas suas próprias palavras, servo mau! Você sabia que sou homem severo, que tiro o que não pus e colho o que não semeei.
23 Aõherekibo. Kia nieru yrubuna heto‑ki terikõte. Tai iximyna ratyre ini iribi ratare.
23 Então, por que não confiou o meu dinheiro ao banco? Assim, quando eu voltasse o receberia com os juros’.
24 Iòlò teòdu inatxi‑ò rarybere: —Wanieru iribi bitabenyke. Ijõ hãbu sõwemy ròtareò rawahikre.
24 "E disse aos que estavam ali: ‘Tomem dele a sua mina e dêem-na ao que tem dez’.
25 Ijõ raryberenyre: —Tii heka debòwiò nieru ijõdire.
25 " ‘Senhor’, disseram, ‘ele já tem dez! ’
26 Adee ararybekre: —Inyõ òbitimy raaõmysỹdỹỹkeki, tii sõwetyhymy ritakre. Tule inyõ òbitimy raaõmysỹdỹỹõkeki, tii ibutumy ròõnodỹỹkre.
26 "Ele respondeu: ‘Eu lhes digo que a quem tem, mais será dado, mas a quem não tem, até o que tiver lhe será tirado.
27 Iwedu rarybekre: —Waòludu mahãdu tahe wadee bididybedenyke. Wadera mahãdu wahe. Wako‑ki birubunybenyke.
27 E aqueles inimigos meus, que não queriam que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e matem-nos na minha frente! ’ "
28 Tarybe rahudi tahe Jesuisi rare Jerusalẽ hãwã‑ò.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante, subindo para Jerusalém.
29 Jerusalẽ iòhòmy ritehemynyrenyreu, tahe inatxi taerydỹỹna bede riywinyra hãwã‑ò roikemy. Inatxi hãwã iòhòmy roire, Betabaji, Betỹnia‑wana. Kia‑ò Oliveira hãwãlò roire.
29 Ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, no monte chamado das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
30 Jesuisi rarybere: —Kaiboho boikre kowa hãwã‑ò. Kowa‑ò birònykreu jumenta riòre mahabenykre. Moheka ityre rariaõlemy ratximyhỹre. Biesemy, wadee bididybedenyke. |src="HK001G.tif" size="span" copy="Horace Knowles ©The British & Foreign Bible Society, 1954, 1967, 1972, 1995." ref="Luka 19.30"
30 "Vão ao povoado que está adiante e, ao entrarem, encontrarão um jumentinho amarrado, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no aqui.
31 Inyõ adeereny rarybekeki: —Aõhekremybo idi atxitenyteri. Tahe tamy marybebenykre: —Wanyrỹ tuu rurureri. Ixityre kaò kidiòkesedỹỹnykre.
31 Se alguém lhes perguntar: ‘Por que o estão desamarrando? ’ digam-lhe: ‘O Senhor precisa dele’ ".
32 Tahe hãbu roire. Iwese Jesuisi rarybere wese ibutumy rỹire. Jumenta riòre ryro hetoijò‑ki ritisanymy rỹimyhỹ.
32 Os que tinham sido enviados foram e encontraram o animal exatamente como ele lhes tinha dito.
33 Tai riesereu, iwedu rarybere: —Aõherekibo teeseteri.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os seus donos lhes perguntaram: "Por que vocês estão desamarrando o jumentinho? "
34 Tai tiiboho Jesuisi rybe myna tamy raryberenyre: —Inynyrỹ tuu rurureri.
34 Eles responderam: "O Senhor precisa dele".
35 Tahe ridyrenyre jumenta riòre Jesuisi‑ò. Tiiboho tatyyreny ritidirenyre jumenta riòre tyremy. Tiiboho risỹnyrenyre Jesuisi ityre‑ò.
35 Levaram-no a Jesus, lançaram seus mantos sobre o jumentinho e fizeram que Jesus montasse nele.
36 Jesuisi rehemynyreu, ijõboho tahe tauwòhi ryromy ritidire ityre rariakemy.
36 Enquanto ele prosseguia, o povo estendia os seus mantos pelo caminho.
37 Jerusalẽ iòhòmy rehemynyreu, Oliveira hãwãlò‑ribi, ierydỹỹna mahãdu rawyhyrarònyreri, tule ryryreri.
37 Quando ele já estava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou a louvar a Deus alegremente, em alta voz, por todos os milagres que tinham visto. Exclamavam:
38 Tii heka wowydyna rare. Tii heka Wanyrỹ niwesekemy naderi. Wowydyna rare Deuxu Iòlòna. Kai Iòlòna kanakre. Wyhyrarò biu‑txi kodoholakre.
38 "Bendito é o rei que vem em nome do Senhor! " "Paz no céu e glória nas alturas! "
39 Ijõ fariseu mahãdu rarybere Jesuisi‑ò: —Marybeke aerydỹỹna mahãdu‑ò tiiboho riyrykemy.
39 Alguns dos fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: "Mestre, repreende os teus discípulos! "
40 Jesuisi tamy rirawyònyre: —Tiiboho riyrykeki, manale wowydynamy ryryke.
40 "Eu lhes digo", respondeu ele, "se eles se calarem, as pedras clamarão".
41 Jesuisi Jerusalẽ hãwã‑ò iòhòmy rehemynyreu, rahinyre.
41 Quando se aproximou e viu a cidade, Jesus chorou sobre ela
42 Tii rarybere: —Kaiboho ywinatyhy teeryõte. Inatyhymy teeryte wana wadee awire, tahe aõkõre.
42 e disse: "Se você compreendesse neste dia, sim, você também, o que traz a paz! Mas agora isso está oculto aos seus olhos.
43 Ijõ txu kanakre. Ahãwã ibutumy rirurawonykre aõbina mahãdu, aòludu.
43 Virão dias em que os seus inimigos construirão trincheiras contra você, e a rodearão e a cercarão de todos os lados.
44 Ibutumy hãwã ituekre. Iny iwo‑ki tule rurukre. Mana ibutumy kedesekre. Rierykõre dori tiubo jiarỹ ahedỹỹrenymy nanade.
44 Também a lançarão por terra, você e os seus filhos. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus a visitaria".
45 Tahe Jesuisi dohodỹỹna hetowo‑ò ralore. Tahe kia‑ribi aõna aõna‑di rohonymyhỹre mahãdu, õbradu mahãdu diteònyde.
45 Então ele entrou no templo e começou a expulsar os que estavam vendendo.
46 Rierynanymyhỹre tahe tamy rarybere:
46 Disse-lhes: "Está escrito: ‘A minha casa será casa de oração’; mas vocês fizeram dela ‘um covil de ladrões’".
47 Txu ibutumy Jesuisi dohodỹỹna heto‑ki ròbedeerydỹỹmyhỹ. Xiwe wedu mahãdu, Deuxu aõmysỹdỹỹdu wedu mahãdu roholarenyreu, rõhõtinyrenyre: —Timybo inyboho Jesuisi rubudỹỹmy rikiwisỹnyrenykre.
47 Todos os dias ele ensinava no templo. Mas os chefes dos sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo procuravam matá-lo.
48 Tiiboho tahe aõkõhykyre iny sõwemy dori bede riòtiinymyhỹ ibedeerynadỹỹna‑ki.
48 Todavia, não conseguiam encontrar uma forma de fazê-lo, porque todo o povo estava fascinado pelas suas palavras.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.