Apocalipse 14
Deuxu Rybe Tyyriti (KPJNT) vs ARIB
1 Idi tahe budoenimy rabire lamamy nyidemy Jerusalẽ hãwã‑ki. Aõma Siaõ hãwãlòkile rỹiremy. Tii‑wana heka rỹire 144.000 kia inymy heka tii‑wana rỹire. Ibutumy tiiboho heka tybynimy, inymy heka ibutumy iòru‑ki raritinymy rỹire ibutu òru‑ki. Tahe tuu rabire rasinaõmy.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Biuwodỹỹ nihikỹmy raholare, tule biuwodỹỹhỹkỹ ada benihikỹ lesetere wese iwodỹỹ rare. Tahe sõwemy iny rawiunymy rare violaõ‑wana, kia wodỹỹ wesehekỹle wahe.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Kia heka wiu tỹmyra riryrymy ròirenyre kia iny tỹmyra rirahura mahãdu. Kia Deuxu rynana nihikỹko‑txi heka rotỹmynyrenyra. Kia inaubiòwa aõnityhy heka waitue inaubiòwa matuarimy tahe ijõmy rỹire. Tahe 144.000 kia inyle heka rawiunykeki, awimy rỹike. Tii dori aõma tarasadumy ratximyhỹrenyre.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Tiiboho heka tyra roire, tiiboho heka òbiti roire iwese ijadòma ratxirerimy ihỹre wese òtadu mahãdu aõkõhyyre. Tahe budoeni riòrehemy heka rare titxibo tii rare hemy. Tii dori wydynamy rare. Kia hãbuy‑ribi. Bede ywisidỹỹna juradỹỹna kia dinodumy heka rare. Deuxu heka Budoeni Riòre‑wana wahidỹỹnamy heka roiremy.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Tiiboho heka raryberenyõtyhy tiiboho ruidu roiremy. Òbiti heka tiiboho roire. Tiiboho heka rahitxirenyre Deuxu dee.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Tasỹ ijõmy rabire ỹjuõmy aõma biuwetyky kiako‑txi raramy ruòmy rabirerimy. Tii heka Rybewihikỹ tỹmyra rimymy idi rara aõ inywitxira‑ò ritỹnynykremy. Ibutu bede bede inywitxira‑ò ritỹnynykremy. Ibutu rybe‑di ritỹnynykremy, Rybewihikỹ tỹmyra wahe.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Kiamy heka ryryre: —Deuxu bityhynyke. Marybebenyke tii awi raremy nihikỹ raremy. Bededỹỹnana rehemynymy roire ihitxidỹỹdu bede‑ò. Bityhynybenyke tii dori bede ibutumy riwinyre bee, biu ibutumy riwinyre.
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Tahe ỹjuõ heka ihewomy ruòmy ratximyhỹre. Babilonia hãwã nihikỹ rexihura. Ibutu iny dori òraruna‑txi resera. Kia hãwã mahãdu dori ibutumy iòrarudỹỹnyra.
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Iribi tasỹ iwitxira ỹjusỹ tamy nade iheto‑ò. Tii tahe ryrymy nade: —Inyõ aõnimy ada iritxoomy rityhynykeki, iribi riwykeki iwotõmona iòru‑ribi tebò‑ribi riwykeki iritidỹỹna, tii tahe Deuxu ykarana heka iribi riwykre.
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 — ausente —
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 — ausente —
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Tai tahe ibutumy iDeuxuhe ywina‑di heka iwitxira iny ronykemy heka ratximyhỹre. Ibutu aõ òta ibina bina biòludunybenykemy, tiiboho dori aijoi òbitihyy boibekemy ikonana‑ò. Jesuisi bityhynykemy.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Iribi tasỹ ixityre ijõ rybe‑ò raholare watyre‑ki. Rarybere: —Kiahe biritinyke: Aõ roorehemy aõkõ heka dehemynymy deade. Kia Jesuisi‑ò rurure heka uriõno heka tamy dehemynymy deade. Iribi tahe tule rarybere: atyytyby reysamy ratxireri. Myle. Tahe rexielehynymy heka rorukumyhỹrenyre aõhõkỹmy dỹỹnana‑ribi. Tii dori aõwiwihikỹle riwinyrerimy ihỹre. Reeryre heka.
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Idi tahe iwitxiramy aõmybo rabire wiribi hitxiramy. Nonoe wetyky urahakỹle wese heka rare. Inyõ ityre‑ki ronymyhỹ. Hãbuõ wesehekỹlemy heka rare. Irataanadihikỹlemy ronymy heka tarati‑ki heka idi ronymyhỹ. Womati tỹrỹrỹhỹkỹle wesehekỹle irataana rare. Tahe ijõ heka itieresynaõ‑di heka tebòkihikỹle heka rỹire.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Ijõ heka Deuxusỹ‑ribi nade, ỹjuõ. Tamyhe ryryre: —Bexitỹmyranyke, itieresyna‑di tasỹ bexitỹmyranykre. Bededỹỹnana rehemynymy roire adee aõ biòròòròkemy.
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Tahe kia nonoe wetyky tyre‑ki ronyreri tahe rexidelenyre riòròrerihe. Riwyrehe ibutumyhe aõna aõna riwyre tahe ributunyre.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Kia ijõ Deuxusỹ‑ki ratxireri tasỹ tule debònadimy ratximyhỹ kia tieresynadile ratxireri.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 — ausente —
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 — ausente —
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Tai tahe bederatyhe risorunyrenyre hãwã‑ribi hitximy. Sõwemy hãlubu ròhònyre. Kia urihixina heka sohoji metro weere heka rare. Irehere heka bero wese 300 quilometros irehemy. Awaruloymy heka rabeheõmy roire ibero.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.