João 6

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Wi iko yaŋ iţëpuŋ, Yeŧu amuur *bdëk bi Galilay (bul bi bajaaŋ bado kak bdëk bi Tiberiyad).
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Bañaaŋ baŧum bawo ţi pţaşa wi bawinuŋ iko iñoŋarënaan yi akdoluŋ ţi bamaakal.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Aya apaya du pnkuŋ aţo da na baţaşarul.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Ufeŧtu wi bayuday wi bajaaŋ bado *Ufeŧtu wi Mbuur uñog wal mënţ.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Yeŧu akat këş, awin bañaaŋ baŧum kë bakbi du a, aşë ji na Filip : « Ţuŋ di di ŋkyaaŋ kanugna ipoom kawul bañaaŋ biki bŧi bade? »
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Aţup haŋ katenna Filip, ţiki ul ţi uleeful ame uko wi akdoluŋ.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Filip aŧeema aji : « Baluk bi kli bakreŋ baandoo këş pa ñaaŋ andoli ayeenk bnduŋ. »
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Andre, naţaşarul aloŋ anwooŋ abuk aşin Ŧimoŋ Piyeer aji na a :
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 « Napoţ aloŋ awo ţi na ipoom kañeen na ŋţëb ŋtëb ; iko mënţ ikëş uko uloŋ pa bañaaŋ biki bŧi i? »
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Nadolan bañaaŋ baţo bnuura. » Pjaagal paŧum ţi dko mënţ, kë bañaaŋ baţoo. Biinţ bawo uko ji iñeen-week ŋyaaş iñeen-kañeen (5000).
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Yeŧu ajej ipoom, abeeb Naşibaţi aşë faaş ya bañaaŋ abot ado haŋ kak na ŋţëb. Ñaaŋ andoli aji yeenk uko wi akdeeŋ.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Wi badeeŋ bŧi ayok, kë aşë ji na baţaşarul : « Naţonkaan iko indukiiŋ, nin uko uloŋ uwut kaŧoka. »
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Baţonkan iko bŧi indukiiŋ, kë iŧum kkaar iñeen na ktëb. Iko mënţ bŧi ipënna ţi ipoom kañeen yuŋ.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Wi bañaaŋ bawinuŋ uko uñoŋarënaan wi adoluŋ, aşë ji : « Na manjoonan i awooŋ *Naţupar Naşibaţi anwooŋ i pbi ţi mboş. »
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Wal mënţ kë Yeŧu aşë yikrën kë baŋal kamoba kadola awo naşih, aşë ţi aya agaag du pnkuŋ.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Wi utaakal ubanuŋ, baţaşar Yeŧu baya bdëk,
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 bapaya ţi bţeem, aŧool pya du plut du Kapernawum. Unuur udo bi yob yob, kë Yeŧu akak awo aando bi du baka.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Baya aban ţuŋ kë ukëk uşë unaţa, kë bdëk baţuunki.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Wi bapaatuŋ uko ji ŋkilometër kañeen këme paaj, aşë win Yeŧu kë akpoş ţi meel duuţ abi du bţeem bi bawooŋ, balënk wal mënţ.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Kë aşë ji na baka : « Nji a, nawutan kalënk. »
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Baŋal pdo apaya ţi bţeem, aşë kur aban du pkay.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Na nfa, pnŧuk pi bañaaŋ panwooŋ du bdëk umbaŋ wundu paleş kë bţeem bloolan bawohaŋ da takal abot ame kë Yeŧu aampaya ţi bţeem na baţaşarul, bukal ţañ bayaaŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Kë wal mënţ kak, iţeem iloŋ kë işë bi du dko di bañaaŋ babiiŋ adeena ipoom wi Yeŧu Ajugun abeebuŋ Naşibaţi.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Wi bañaaŋ bawinuŋ kë Yeŧu aanwo da, baţaşarul kak kë baanwo da, bapaya ţi iţeem aya praba du Kapernawum.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Wi bayaaŋ awina du plut aşë ji na a : « Najukan, lum di di ibanuŋ ţi ba? »
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Kë Yeŧu aŧeem baka aji : « Na manjoonan dţupan, mënţ pdo na pyikrën iko iñoŋarënaan yi nawinuŋ pakaaŋ kë nakla'ën, nala'ën la ţiki nade ipoom ayok.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Nawutan kado kalemp pa pde pankmbaaŋ, nadoon kalemp pa pde panjaaŋ pawul ubida wi mnţo, pi *Abuk Ñiinţ akluŋ kawulan. Naşibaţi Aşin adiimanan bnuura kë ul awoona du a. »
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Wal mënţ kë başë hepara aji : « we wi ŋwooŋ kado kado, kahilna kawo ţi uko wi Naşibaţi aŋaluŋ? »
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Kë Yeŧu aŧeem baka aji : « Pdo uko wi Naşibaţi aŋaluŋ pawo pfiyaar ñaaŋ i ayiluŋ. »
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Wi wi başaaŋ aji na a : « Dolan uko unkyuujuŋ kë ŋwo i kafiyaaru. We wi ibaaŋ ado?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Bateem nja bade uko wi bajaaŋ bado “Mana” du *pndiiş, jibi upiiŧaniiŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi aji : “Awul baka kë bade pde panwoonuŋ baţi.” »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Na manjoonan dţupan, *Moyiŧ aanwulan pde panwoonuŋ baţi, Paapa akwulanaŋ pde panwoonuŋ baţi na manjoonan.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Pde pi Naşibaţi pawo anwalnaaniiŋ baţi abot awul umundu ubida. »
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kë başë ji na a : « Naweek, wulun pde mënţ unuur unwooŋ. »
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Kë aji na baka : « Nji, dwooŋ pde panjaaŋ pawul ubida. Ñaaŋ ankmbiiŋ ţi nji, nin ubon uunkak ade'a, kë ñaaŋ anfiyaarnuŋ, nin udaan uunkak aţija.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Kë nşë ţupan, nawinën aşë wo naanfiyaarën.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Kë bañaaŋ bŧi biki Paapa akwulnuŋ baluŋ kabi ţi nji, kë ñaaŋ ankmbiiŋ ţi nji, nin mënkdooka.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Mënwalnaana du baţi pa pdo uko unlilnuŋ, dbi bi pdo uko wi anyilnuŋ aŋaluŋ ndo.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Kë uko wi anyilnuŋ aŋaluŋ, uwo nwut kaneemandën nin aloŋ ţi biki awulnuŋ, nşë naţan baka ţi pkeţ ţi unuur ubaañşaani.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Uko wi Paapa aŋaluŋ wii wi : ñaaŋ andekuŋ këş ţi nji Abukul abot afiyaaraan aka ubida wi mnţo, nşë naţana ţi unuur ubaañşaani. »
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Wi ajakuŋ haŋ, kë bayuday baloŋ banwooŋ da başë ŋur ŋuran ţiki aji ul awooŋ pde panwoonuŋ baţi.
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bawo ţi pţiini aji : « I mënţ, aanwo Yeŧu abuk Yoŧef i? Ŋme aşin na anin bnuura. Hum di ahiniiŋ hënkuŋ kaji awoona baţi ba? »
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Naţañaan pdo kaŋur ŋuran.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Nin aloŋ aanhilan pbi ţi nji bë mënţ Paapa anyilnuŋ aţijuluŋ, kë nji nşë luŋ kanaţana ţi unuur ubaañşaani.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 *Naţupar Naşibaţi apiiŧ aji : “Naşibaţi aluŋ kajukan baka bukal bŧi.” Ñaaŋ ankŧiinkuŋ Paapa abot amëban pjukan pi nul, abi du nji.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Nin ñaaŋ aambaaŋ kawin Naşibaţi Paapa bë mënţ anwoonuŋ du a ; ul ţañ awinuŋ Aşin.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Dţupan na manjoonan, ñaaŋ anfiyaarnuŋ aka ubida wi mnţo.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nji dwooŋ pde panjaaŋ pawul ubida.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Başinan bade pde pi bajaaŋ bado Mana du pndiiş abaa keţa keţ.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Kë pde panwoonuŋ baţi, pi ñaaŋ akdeeŋ kaşë kawo aankkeţ paşë wo pii pi.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Nji dwooŋ pde panwooŋ na ubida, panwalnaaniiŋ baţi. Woli ñaaŋ ade pde mënţ, aka ubida wi mnţo. Pde mënţ pawooŋ uleef naan wi nji kaluŋ kawul, umundu ukaana ubida. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Bayuday baloŋ bawo wal mënţ ţi plaţar aji : « Hum di di ahiluŋ kawulun uleeful ŋde? »
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Na manjoonan dţupan, woli naande uleef wi *Abuk Ñiinţ akuţ awo naandaan pñaakul, naankwo na ubida.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Ñaaŋ ankdeeŋ uleef naan kakuţ kadaan pñaak pi naan aka ubida wi mnţo, nşë naţana ţi pkeţ ţi unuur ubaañşaani.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Uleef naan uwo pde na manjoonan, kë pñaak pi naan pawo poot na manjoonan.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Ñaaŋ ankdeeŋ uleef naan kakuţ kadaan pñaak pi naan amëbandër na nji mbot nwo na a.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Paapa anwooŋ ukumpëş wi ubida ayilnuŋ kë mbot akaana ubida ţi a. Hënk di di ñaaŋ ankde'ënuŋ akţëpnuŋ ţi nji kaka ubida.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Pde panwoonuŋ baţi pii pi ; paanwo ji pi başinan babiiŋ ade abaa keţa keţ. Ñaaŋ ankndeeŋ pde pi aluŋ kaka ubida wi mnţo. »
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Yeŧu aţup uko waŋ wi akjukanuŋ du *katoh kañehanaani du Kapernawum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Baţaşar Yeŧu baŧum, wi baŧiinkuŋ uţup waŋ, aşë ji : « Uţup wi udiţi! Ñaaŋ aanhilan pŧiink wa? »
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Yeŧu, ame ţi uleeful kë baţaşarul bawo ţi pŋur ŋuran ţi uko wi aţupuŋ aşë ji na baka : « Uko waŋ udolan naţañan pfiyaar i?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Kë woli naluŋ awin *Abuk Ñiinţ kë akpaya pkak du baţi bi awoonuŋ, nabaa do hum?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Uhaaş wi Naşibaţi ujaaŋ uwul ubida, ñaaŋ najën aanwo nin ukoolan. Ŋţup ŋi nji nţupanaŋ ŋado Uhaaş wi Naşibaţi na ubida ŋabi ţi an.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Kë uşë ka ţi an bañaaŋ baloŋ banwooŋ baanfiyaarën. » Yeŧu ado bi meha me du ujuni banwooŋ baankfiyaara abot ame ankluŋ kawaapa.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Aji na baka kak : « Uko waŋ ukaaŋ kë njakan nin ñaaŋ aanhil kabi du nji bë mënţ Paapa aţenuluŋ uko mënţ. »
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Ţi wal mënţ kë baţaşar Yeŧu baŧum başë deka kafeţ, baankak aţaşa.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Kë aşë ji na baţaşarul iñeen na batëb : « An kak naya kadukën i? »
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Ŧimoŋ Piyeer aŧeema aji na a : « Ajugun kabaa kaya du in ba? Iwooŋ na ŋţup ŋanjaaŋ ŋawul ubida wi mnţo.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ŋfiyaaru abot ame kë iwi iwooŋ ñaaŋ nayimanaan i Naşibaţi ayiluŋ. »
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Mënţ nji ddatanaŋ an baţaşar naan iñeen na batëb i? Kë aloŋ ţi an aşë wo unŧaayi. »
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Aţiiniyaan wal mënţ Yuda abuk Ŧimoŋ Iŧkariyot, anwooŋ aloŋ ţi baţaşarul iñeen na batëb, aşë luŋ kawaapa.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.