João 6

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Wi iko yaŋ iţëpuŋ, Yeŧu amuur *bdëk bi Galilay (bul bi bajaaŋ bado kak bdëk bi Tiberiyad).
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Bañaaŋ baŧum bawo ţi pţaşa wi bawinuŋ iko iñoŋarënaan yi akdoluŋ ţi bamaakal.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 Aya apaya du pnkuŋ aţo da na baţaşarul.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ufeŧtu wi bayuday wi bajaaŋ bado *Ufeŧtu wi Mbuur uñog wal mënţ.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Yeŧu akat këş, awin bañaaŋ baŧum kë bakbi du a, aşë ji na Filip : « Ţuŋ di di ŋkyaaŋ kanugna ipoom kawul bañaaŋ biki bŧi bade? »
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Aţup haŋ katenna Filip, ţiki ul ţi uleeful ame uko wi akdoluŋ.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Filip aŧeema aji : « Baluk bi kli bakreŋ baandoo këş pa ñaaŋ andoli ayeenk bnduŋ. »
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Andre, naţaşarul aloŋ anwooŋ abuk aşin Ŧimoŋ Piyeer aji na a :
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 « Napoţ aloŋ awo ţi na ipoom kañeen na ŋţëb ŋtëb ; iko mënţ ikëş uko uloŋ pa bañaaŋ biki bŧi i? »
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Nadolan bañaaŋ baţo bnuura. » Pjaagal paŧum ţi dko mënţ, kë bañaaŋ baţoo. Biinţ bawo uko ji iñeen-week ŋyaaş iñeen-kañeen (5000).
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Yeŧu ajej ipoom, abeeb Naşibaţi aşë faaş ya bañaaŋ abot ado haŋ kak na ŋţëb. Ñaaŋ andoli aji yeenk uko wi akdeeŋ.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Wi badeeŋ bŧi ayok, kë aşë ji na baţaşarul : « Naţonkaan iko indukiiŋ, nin uko uloŋ uwut kaŧoka. »
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 Baţonkan iko bŧi indukiiŋ, kë iŧum kkaar iñeen na ktëb. Iko mënţ bŧi ipënna ţi ipoom kañeen yuŋ.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Wi bañaaŋ bawinuŋ uko uñoŋarënaan wi adoluŋ, aşë ji : « Na manjoonan i awooŋ *Naţupar Naşibaţi anwooŋ i pbi ţi mboş. »
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Wal mënţ kë Yeŧu aşë yikrën kë baŋal kamoba kadola awo naşih, aşë ţi aya agaag du pnkuŋ.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Wi utaakal ubanuŋ, baţaşar Yeŧu baya bdëk,
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 bapaya ţi bţeem, aŧool pya du plut du Kapernawum. Unuur udo bi yob yob, kë Yeŧu akak awo aando bi du baka.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Baya aban ţuŋ kë ukëk uşë unaţa, kë bdëk baţuunki.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Wi bapaatuŋ uko ji ŋkilometër kañeen këme paaj, aşë win Yeŧu kë akpoş ţi meel duuţ abi du bţeem bi bawooŋ, balënk wal mënţ.
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 Kë aşë ji na baka : « Nji a, nawutan kalënk. »
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Baŋal pdo apaya ţi bţeem, aşë kur aban du pkay.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Na nfa, pnŧuk pi bañaaŋ panwooŋ du bdëk umbaŋ wundu paleş kë bţeem bloolan bawohaŋ da takal abot ame kë Yeŧu aampaya ţi bţeem na baţaşarul, bukal ţañ bayaaŋ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Kë wal mënţ kak, iţeem iloŋ kë işë bi du dko di bañaaŋ babiiŋ adeena ipoom wi Yeŧu Ajugun abeebuŋ Naşibaţi.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Wi bañaaŋ bawinuŋ kë Yeŧu aanwo da, baţaşarul kak kë baanwo da, bapaya ţi iţeem aya praba du Kapernawum.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Wi bayaaŋ awina du plut aşë ji na a : « Najukan, lum di di ibanuŋ ţi ba? »
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Kë Yeŧu aŧeem baka aji : « Na manjoonan dţupan, mënţ pdo na pyikrën iko iñoŋarënaan yi nawinuŋ pakaaŋ kë nakla'ën, nala'ën la ţiki nade ipoom ayok.
26 Jesus respondeu:
27 Nawutan kado kalemp pa pde pankmbaaŋ, nadoon kalemp pa pde panjaaŋ pawul ubida wi mnţo, pi *Abuk Ñiinţ akluŋ kawulan. Naşibaţi Aşin adiimanan bnuura kë ul awoona du a. »
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Wal mënţ kë başë hepara aji : « we wi ŋwooŋ kado kado, kahilna kawo ţi uko wi Naşibaţi aŋaluŋ? »
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Kë Yeŧu aŧeem baka aji : « Pdo uko wi Naşibaţi aŋaluŋ pawo pfiyaar ñaaŋ i ayiluŋ. »
29 Jesus respondeu:
30 Wi wi başaaŋ aji na a : « Dolan uko unkyuujuŋ kë ŋwo i kafiyaaru. We wi ibaaŋ ado?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Bateem nja bade uko wi bajaaŋ bado “Mana” du *pndiiş, jibi upiiŧaniiŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi aji : “Awul baka kë bade pde panwoonuŋ baţi.” »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Na manjoonan dţupan, *Moyiŧ aanwulan pde panwoonuŋ baţi, Paapa akwulanaŋ pde panwoonuŋ baţi na manjoonan.
32 Jesus lhes disse:
33 Pde pi Naşibaţi pawo anwalnaaniiŋ baţi abot awul umundu ubida. »
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Kë başë ji na a : « Naweek, wulun pde mënţ unuur unwooŋ. »
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Kë aji na baka : « Nji, dwooŋ pde panjaaŋ pawul ubida. Ñaaŋ ankmbiiŋ ţi nji, nin ubon uunkak ade'a, kë ñaaŋ anfiyaarnuŋ, nin udaan uunkak aţija.
35 Jesus respondeu:
36 Kë nşë ţupan, nawinën aşë wo naanfiyaarën.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Kë bañaaŋ bŧi biki Paapa akwulnuŋ baluŋ kabi ţi nji, kë ñaaŋ ankmbiiŋ ţi nji, nin mënkdooka.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Mënwalnaana du baţi pa pdo uko unlilnuŋ, dbi bi pdo uko wi anyilnuŋ aŋaluŋ ndo.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Kë uko wi anyilnuŋ aŋaluŋ, uwo nwut kaneemandën nin aloŋ ţi biki awulnuŋ, nşë naţan baka ţi pkeţ ţi unuur ubaañşaani.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Uko wi Paapa aŋaluŋ wii wi : ñaaŋ andekuŋ këş ţi nji Abukul abot afiyaaraan aka ubida wi mnţo, nşë naţana ţi unuur ubaañşaani. »
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Wi ajakuŋ haŋ, kë bayuday baloŋ banwooŋ da başë ŋur ŋuran ţiki aji ul awooŋ pde panwoonuŋ baţi.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Bawo ţi pţiini aji : « I mënţ, aanwo Yeŧu abuk Yoŧef i? Ŋme aşin na anin bnuura. Hum di ahiniiŋ hënkuŋ kaji awoona baţi ba? »
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Naţañaan pdo kaŋur ŋuran.
43 Jesus respondeu:
44 Nin aloŋ aanhilan pbi ţi nji bë mënţ Paapa anyilnuŋ aţijuluŋ, kë nji nşë luŋ kanaţana ţi unuur ubaañşaani.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 *Naţupar Naşibaţi apiiŧ aji : “Naşibaţi aluŋ kajukan baka bukal bŧi.” Ñaaŋ ankŧiinkuŋ Paapa abot amëban pjukan pi nul, abi du nji.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 Nin ñaaŋ aambaaŋ kawin Naşibaţi Paapa bë mënţ anwoonuŋ du a ; ul ţañ awinuŋ Aşin.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Dţupan na manjoonan, ñaaŋ anfiyaarnuŋ aka ubida wi mnţo.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nji dwooŋ pde panjaaŋ pawul ubida.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Başinan bade pde pi bajaaŋ bado Mana du pndiiş abaa keţa keţ.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Kë pde panwoonuŋ baţi, pi ñaaŋ akdeeŋ kaşë kawo aankkeţ paşë wo pii pi.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Nji dwooŋ pde panwooŋ na ubida, panwalnaaniiŋ baţi. Woli ñaaŋ ade pde mënţ, aka ubida wi mnţo. Pde mënţ pawooŋ uleef naan wi nji kaluŋ kawul, umundu ukaana ubida. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Bayuday baloŋ bawo wal mënţ ţi plaţar aji : « Hum di di ahiluŋ kawulun uleeful ŋde? »
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Na manjoonan dţupan, woli naande uleef wi *Abuk Ñiinţ akuţ awo naandaan pñaakul, naankwo na ubida.
53 Jesus respondeu:
54 Ñaaŋ ankdeeŋ uleef naan kakuţ kadaan pñaak pi naan aka ubida wi mnţo, nşë naţana ţi pkeţ ţi unuur ubaañşaani.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Uleef naan uwo pde na manjoonan, kë pñaak pi naan pawo poot na manjoonan.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Ñaaŋ ankdeeŋ uleef naan kakuţ kadaan pñaak pi naan amëbandër na nji mbot nwo na a.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Paapa anwooŋ ukumpëş wi ubida ayilnuŋ kë mbot akaana ubida ţi a. Hënk di di ñaaŋ ankde'ënuŋ akţëpnuŋ ţi nji kaka ubida.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Pde panwoonuŋ baţi pii pi ; paanwo ji pi başinan babiiŋ ade abaa keţa keţ. Ñaaŋ ankndeeŋ pde pi aluŋ kaka ubida wi mnţo. »
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Yeŧu aţup uko waŋ wi akjukanuŋ du *katoh kañehanaani du Kapernawum.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Baţaşar Yeŧu baŧum, wi baŧiinkuŋ uţup waŋ, aşë ji : « Uţup wi udiţi! Ñaaŋ aanhilan pŧiink wa? »
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Yeŧu, ame ţi uleeful kë baţaşarul bawo ţi pŋur ŋuran ţi uko wi aţupuŋ aşë ji na baka : « Uko waŋ udolan naţañan pfiyaar i?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Kë woli naluŋ awin *Abuk Ñiinţ kë akpaya pkak du baţi bi awoonuŋ, nabaa do hum?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Uhaaş wi Naşibaţi ujaaŋ uwul ubida, ñaaŋ najën aanwo nin ukoolan. Ŋţup ŋi nji nţupanaŋ ŋado Uhaaş wi Naşibaţi na ubida ŋabi ţi an.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Kë uşë ka ţi an bañaaŋ baloŋ banwooŋ baanfiyaarën. » Yeŧu ado bi meha me du ujuni banwooŋ baankfiyaara abot ame ankluŋ kawaapa.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Aji na baka kak : « Uko waŋ ukaaŋ kë njakan nin ñaaŋ aanhil kabi du nji bë mënţ Paapa aţenuluŋ uko mënţ. »
65 E prosseguiu:
66 Ţi wal mënţ kë baţaşar Yeŧu baŧum başë deka kafeţ, baankak aţaşa.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Kë aşë ji na baţaşarul iñeen na batëb : « An kak naya kadukën i? »
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Ŧimoŋ Piyeer aŧeema aji na a : « Ajugun kabaa kaya du in ba? Iwooŋ na ŋţup ŋanjaaŋ ŋawul ubida wi mnţo.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Ŋfiyaaru abot ame kë iwi iwooŋ ñaaŋ nayimanaan i Naşibaţi ayiluŋ. »
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Mënţ nji ddatanaŋ an baţaşar naan iñeen na batëb i? Kë aloŋ ţi an aşë wo unŧaayi. »
70 Então Jesus lhes disse:
71 Aţiiniyaan wal mënţ Yuda abuk Ŧimoŋ Iŧkariyot, anwooŋ aloŋ ţi baţaşarul iñeen na batëb, aşë luŋ kawaapa.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.