João 6

Ulibra wi Naşibaţi (KNF) vs BKJ

Sair da comparação
1 Wi iko yaŋ iţëpuŋ, Yeŧu amuur *bdëk bi Galilay (bul bi bajaaŋ bado kak bdëk bi Tiberiyad).
1 Após estas coisas Jesus partiu para o outro lado do mar da Galileia, que é o mar de Tiberíades.
2 Bañaaŋ baŧum bawo ţi pţaşa wi bawinuŋ iko iñoŋarënaan yi akdoluŋ ţi bamaakal.
2 E uma grande multidão o seguia, porque eles viam seus milagres que operava sobre os enfermos.
3 Aya apaya du pnkuŋ aţo da na baţaşarul.
3 E Jesus subiu ao monte, e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ufeŧtu wi bayuday wi bajaaŋ bado *Ufeŧtu wi Mbuur uñog wal mënţ.
4 E a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Yeŧu akat këş, awin bañaaŋ baŧum kë bakbi du a, aşë ji na Filip : « Ţuŋ di di ŋkyaaŋ kanugna ipoom kawul bañaaŋ biki bŧi bade? »
5 Então Jesus levantando os seus olhos e vendo que uma grande multidão vinha até ele, disse a Filipe: Onde nós compraremos pão, para que estes possam comer?
6 Aţup haŋ katenna Filip, ţiki ul ţi uleeful ame uko wi akdoluŋ.
6 Mas dizia isso para pôr à prova; porque ele bem sabia o que ia fazer.
7 Filip aŧeema aji : « Baluk bi kli bakreŋ baandoo këş pa ñaaŋ andoli ayeenk bnduŋ. »
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não são o suficiente, para que cada um deles tome um pouco.
8 Andre, naţaşarul aloŋ anwooŋ abuk aşin Ŧimoŋ Piyeer aji na a :
8 Um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 « Napoţ aloŋ awo ţi na ipoom kañeen na ŋţëb ŋtëb ; iko mënţ ikëş uko uloŋ pa bañaaŋ biki bŧi i? »
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois pequenos peixes; mas o que é isso para tantos?
10 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Nadolan bañaaŋ baţo bnuura. » Pjaagal paŧum ţi dko mënţ, kë bañaaŋ baţoo. Biinţ bawo uko ji iñeen-week ŋyaaş iñeen-kañeen (5000).
10 E disse Jesus: Fazei os homens se assentarem. E havia muita grama naquele lugar. Assim os homens se sentaram, em número de aproximadamente cinco mil.
11 Yeŧu ajej ipoom, abeeb Naşibaţi aşë faaş ya bañaaŋ abot ado haŋ kak na ŋţëb. Ñaaŋ andoli aji yeenk uko wi akdeeŋ.
11 E Jesus tomou os pães, e havendo dado graças, ele distribuiu para os discípulos, e os discípulos, para os que estavam assentados; e do mesmo modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Wi badeeŋ bŧi ayok, kë aşë ji na baţaşarul : « Naţonkaan iko indukiiŋ, nin uko uloŋ uwut kaŧoka. »
12 E, quando estavam saciados, ele disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Baţonkan iko bŧi indukiiŋ, kë iŧum kkaar iñeen na ktëb. Iko mënţ bŧi ipënna ţi ipoom kañeen yuŋ.
13 Recolheram, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Wi bañaaŋ bawinuŋ uko uñoŋarënaan wi adoluŋ, aşë ji : « Na manjoonan i awooŋ *Naţupar Naşibaţi anwooŋ i pbi ţi mboş. »
14 Então, vendo aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Wal mënţ kë Yeŧu aşë yikrën kë baŋal kamoba kadola awo naşih, aşë ţi aya agaag du pnkuŋ.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, ele partiu novamente sozinho para o monte.
16 Wi utaakal ubanuŋ, baţaşar Yeŧu baya bdëk,
16 E, chegando à tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 bapaya ţi bţeem, aŧool pya du plut du Kapernawum. Unuur udo bi yob yob, kë Yeŧu akak awo aando bi du baka.
17 E, entrando no barco, foram para o mar em direção a Cafarnaum. E já era escuro, e Jesus ainda não tinha vindo até eles.
18 Baya aban ţuŋ kë ukëk uşë unaţa, kë bdëk baţuunki.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 Wi bapaatuŋ uko ji ŋkilometër kañeen këme paaj, aşë win Yeŧu kë akpoş ţi meel duuţ abi du bţeem bi bawooŋ, balënk wal mënţ.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, eles viram Jesus andando sobre o mar, e aproximando-se do barco, e eles ficaram com medo.
20 Kë aşë ji na baka : « Nji a, nawutan kalënk. »
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Baŋal pdo apaya ţi bţeem, aşë kur aban du pkay.
21 Então eles de boa vontade o receberam no barco; e imediatamente o barco chegou à terra para onde iam.
22 Na nfa, pnŧuk pi bañaaŋ panwooŋ du bdëk umbaŋ wundu paleş kë bţeem bloolan bawohaŋ da takal abot ame kë Yeŧu aampaya ţi bţeem na baţaşarul, bukal ţañ bayaaŋ.
22 No dia seguinte, quando a multidão que ficara no outro lado do mar viu que não havia ali nenhum outro barco, exceto aquele no qual seus discípulos haviam entrado, e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barco, mas que os seus discípulos tinham ido sós;
23 Kë wal mënţ kak, iţeem iloŋ kë işë bi du dko di bañaaŋ babiiŋ adeena ipoom wi Yeŧu Ajugun abeebuŋ Naşibaţi.
23 (contudo, outros barcos haviam chegado de Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, após o Senhor ter dado graças);
24 Wi bañaaŋ bawinuŋ kë Yeŧu aanwo da, baţaşarul kak kë baanwo da, bapaya ţi iţeem aya praba du Kapernawum.
24 portanto, vendo a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, eles também embarcaram, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Wi bayaaŋ awina du plut aşë ji na a : « Najukan, lum di di ibanuŋ ţi ba? »
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando tu chegaste aqui?
26 Kë Yeŧu aŧeem baka aji : « Na manjoonan dţupan, mënţ pdo na pyikrën iko iñoŋarënaan yi nawinuŋ pakaaŋ kë nakla'ën, nala'ën la ţiki nade ipoom ayok.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade eu vos digo que me buscais, não porque vistes milagres, mas porque comestes do pão, e vos saciastes.
27 Nawutan kado kalemp pa pde pankmbaaŋ, nadoon kalemp pa pde panjaaŋ pawul ubida wi mnţo, pi *Abuk Ñiinţ akluŋ kawulan. Naşibaţi Aşin adiimanan bnuura kë ul awoona du a. »
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que dura para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; porque a ele Deus o Pai, o selou.
28 Wal mënţ kë başë hepara aji : « we wi ŋwooŋ kado kado, kahilna kawo ţi uko wi Naşibaţi aŋaluŋ? »
28 Então, lhe disseram: O que devemos fazer, para realizar as obras de Deus?
29 Kë Yeŧu aŧeem baka aji : « Pdo uko wi Naşibaţi aŋaluŋ pawo pfiyaar ñaaŋ i ayiluŋ. »
29 Jesus respondeu e disse-lhes: Esta é a obra de Deus: que creiais naquele que ele enviou.
30 Wi wi başaaŋ aji na a : « Dolan uko unkyuujuŋ kë ŋwo i kafiyaaru. We wi ibaaŋ ado?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? O que tu operas?
31 Bateem nja bade uko wi bajaaŋ bado “Mana” du *pndiiş, jibi upiiŧaniiŋ ţi Ulibra wi Naşibaţi aji : “Awul baka kë bade pde panwoonuŋ baţi.” »
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Na manjoonan dţupan, *Moyiŧ aanwulan pde panwoonuŋ baţi, Paapa akwulanaŋ pde panwoonuŋ baţi na manjoonan.
32 Então Jesus disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Pde pi Naşibaţi pawo anwalnaaniiŋ baţi abot awul umundu ubida. »
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu, e dá vida ao mundo.
34 Kë başë ji na a : « Naweek, wulun pde mënţ unuur unwooŋ. »
34 Então disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Kë aji na baka : « Nji, dwooŋ pde panjaaŋ pawul ubida. Ñaaŋ ankmbiiŋ ţi nji, nin ubon uunkak ade'a, kë ñaaŋ anfiyaarnuŋ, nin udaan uunkak aţija.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim nunca terá fome, e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Kë nşë ţupan, nawinën aşë wo naanfiyaarën.
36 Mas eu vos digo: Que vós também me tendes visto, mas não credes.
37 Kë bañaaŋ bŧi biki Paapa akwulnuŋ baluŋ kabi ţi nji, kë ñaaŋ ankmbiiŋ ţi nji, nin mënkdooka.
37 Todo aquele que meu Pai me dá, virá a mim; e o que vem a mim, de modo algum o lançarei fora.
38 Mënwalnaana du baţi pa pdo uko unlilnuŋ, dbi bi pdo uko wi anyilnuŋ aŋaluŋ ndo.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Kë uko wi anyilnuŋ aŋaluŋ, uwo nwut kaneemandën nin aloŋ ţi biki awulnuŋ, nşë naţan baka ţi pkeţ ţi unuur ubaañşaani.
39 E esta é a vontade do Pai que me enviou: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último dia.
40 Uko wi Paapa aŋaluŋ wii wi : ñaaŋ andekuŋ këş ţi nji Abukul abot afiyaaraan aka ubida wi mnţo, nşë naţana ţi unuur ubaañşaani. »
40 E esta é a vontade daquele que me enviou: que todo aquele que vê o Filho e crê nele, possa ter a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Wi ajakuŋ haŋ, kë bayuday baloŋ banwooŋ da başë ŋur ŋuran ţiki aji ul awooŋ pde panwoonuŋ baţi.
41 Então os Judeus murmuravam dele, porque ele dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bawo ţi pţiini aji : « I mënţ, aanwo Yeŧu abuk Yoŧef i? Ŋme aşin na anin bnuura. Hum di ahiniiŋ hënkuŋ kaji awoona baţi ba? »
42 E eles diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, então, ele diz: Eu desci do céu?
43 Kë Yeŧu aşë ŧeem baka aji : « Naţañaan pdo kaŋur ŋuran.
43 Portanto, Jesus respondendo, disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Nin aloŋ aanhilan pbi ţi nji bë mënţ Paapa anyilnuŋ aţijuluŋ, kë nji nşë luŋ kanaţana ţi unuur ubaañşaani.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 *Naţupar Naşibaţi apiiŧ aji : “Naşibaţi aluŋ kajukan baka bukal bŧi.” Ñaaŋ ankŧiinkuŋ Paapa abot amëban pjukan pi nul, abi du nji.
45 Está escrito nos profetas: E eles serão todos ensinados por Deus. Portanto, cada homem que ouviu e aprendeu do pai, vem a mim.
46 Nin ñaaŋ aambaaŋ kawin Naşibaţi Paapa bë mënţ anwoonuŋ du a ; ul ţañ awinuŋ Aşin.
46 Não que algum homem tenha visto ao Pai, senão aquele que é de Deus, este tem visto ao Pai.
47 Dţupan na manjoonan, ñaaŋ anfiyaarnuŋ aka ubida wi mnţo.
47 Na verdade, na verdade eu vos digo: Aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Nji dwooŋ pde panjaaŋ pawul ubida.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Başinan bade pde pi bajaaŋ bado Mana du pndiiş abaa keţa keţ.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Kë pde panwoonuŋ baţi, pi ñaaŋ akdeeŋ kaşë kawo aankkeţ paşë wo pii pi.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o homem que dele comer não morra.
51 Nji dwooŋ pde panwooŋ na ubida, panwalnaaniiŋ baţi. Woli ñaaŋ ade pde mënţ, aka ubida wi mnţo. Pde mënţ pawooŋ uleef naan wi nji kaluŋ kawul, umundu ukaana ubida. »
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se algum homem comer desse pão, ele viverá para sempre; e o pão que eu darei é a minha carne, a qual eu darei pela vida do mundo.
52 Bayuday baloŋ bawo wal mënţ ţi plaţar aji : « Hum di di ahiluŋ kawulun uleeful ŋde? »
52 Portanto, os judeus discutiram entre si, dizendo: Como poderia nos dar este homem a sua carne para comer?
53 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Na manjoonan dţupan, woli naande uleef wi *Abuk Ñiinţ akuţ awo naandaan pñaakul, naankwo na ubida.
53 Então Jesus lhes disse: Na verdade, na verdade eu vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Ñaaŋ ankdeeŋ uleef naan kakuţ kadaan pñaak pi naan aka ubida wi mnţo, nşë naţana ţi pkeţ ţi unuur ubaañşaani.
54 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Uleef naan uwo pde na manjoonan, kë pñaak pi naan pawo poot na manjoonan.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Ñaaŋ ankdeeŋ uleef naan kakuţ kadaan pñaak pi naan amëbandër na nji mbot nwo na a.
56 Quem come a minha carne, e bebe o meu sangue, permanece em mim, e eu nele.
57 Paapa anwooŋ ukumpëş wi ubida ayilnuŋ kë mbot akaana ubida ţi a. Hënk di di ñaaŋ ankde'ënuŋ akţëpnuŋ ţi nji kaka ubida.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai; assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Pde panwoonuŋ baţi pii pi ; paanwo ji pi başinan babiiŋ ade abaa keţa keţ. Ñaaŋ ankndeeŋ pde pi aluŋ kaka ubida wi mnţo. »
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Yeŧu aţup uko waŋ wi akjukanuŋ du *katoh kañehanaani du Kapernawum.
59 Estas coisas ele disse ensinando na sinagoga em Cafarnaum.
60 Baţaşar Yeŧu baŧum, wi baŧiinkuŋ uţup waŋ, aşë ji : « Uţup wi udiţi! Ñaaŋ aanhilan pŧiink wa? »
60 Portanto, muitos dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Este é um discurso duro, quem o pode ouvir?
61 Yeŧu, ame ţi uleeful kë baţaşarul bawo ţi pŋur ŋuran ţi uko wi aţupuŋ aşë ji na baka : « Uko waŋ udolan naţañan pfiyaar i?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam sobre isto, ele disse-lhes: Isto vos ofende?
62 Kë woli naluŋ awin *Abuk Ñiinţ kë akpaya pkak du baţi bi awoonuŋ, nabaa do hum?
62 O que seria, se vós vísseis o Filho do homem subir para onde estava antes?
63 Uhaaş wi Naşibaţi ujaaŋ uwul ubida, ñaaŋ najën aanwo nin ukoolan. Ŋţup ŋi nji nţupanaŋ ŋado Uhaaş wi Naşibaţi na ubida ŋabi ţi an.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos falo, elas são espírito, e elas são vida.
64 Kë uşë ka ţi an bañaaŋ baloŋ banwooŋ baanfiyaarën. » Yeŧu ado bi meha me du ujuni banwooŋ baankfiyaara abot ame ankluŋ kawaapa.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque Jesus conhecia desde o princípio aqueles que não criam, e quem deveria o trair.
65 Aji na baka kak : « Uko waŋ ukaaŋ kë njakan nin ñaaŋ aanhil kabi du nji bë mënţ Paapa aţenuluŋ uko mënţ. »
65 E ele dizia: Por isso, eu vos disse que nenhum homem pode vir a mim, a não ser que lhe fosse dado por meu Pai.
66 Ţi wal mënţ kë baţaşar Yeŧu baŧum başë deka kafeţ, baankak aţaşa.
66 Desde daquele momento, muitos dos seus discípulos retrocederam, e não andavam mais com ele.
67 Kë aşë ji na baţaşarul iñeen na batëb : « An kak naya kadukën i? »
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também ir embora?
68 Ŧimoŋ Piyeer aŧeema aji na a : « Ajugun kabaa kaya du in ba? Iwooŋ na ŋţup ŋanjaaŋ ŋawul ubida wi mnţo.
68 Então, Simão Pedro respondeu-lhe: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Ŋfiyaaru abot ame kë iwi iwooŋ ñaaŋ nayimanaan i Naşibaţi ayiluŋ. »
69 E nós cremos e estamos certos de que tu és o Cristo, o Filho do Deus vivo.
70 Kë Yeŧu aşë ji na baka : « Mënţ nji ddatanaŋ an baţaşar naan iñeen na batëb i? Kë aloŋ ţi an aşë wo unŧaayi. »
70 Respondeu-lhe Jesus: Não escolhi os doze de vós? E um de vós é um diabo.
71 Aţiiniyaan wal mënţ Yuda abuk Ŧimoŋ Iŧkariyot, anwooŋ aloŋ ţi baţaşarul iñeen na batëb, aşë luŋ kawaapa.
71 Ele falava de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este deveria traí-lo, sendo um dos doze.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.